Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza biorąc pod uwagę zmianę głównej bohaterki na nieco ciekawszą.

Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza...

Nie wiem, czy przebrnęłabym tak szybko przez ten tom, gdyby nie czytanie tandemowe razem z Imperium Burz. Z pewnością jest to dobra rozrywka, ale momentami nie jest aż tak fascynująca, jak wojenne zagrywki Aelin. Dochodzi tutaj też do wewnętrznej przemiany Chaola. Dalej nienawidzi głównej bohaterki z absurdalnych powodów, ale w końcu porzuca te myśli. Ostatnie sto stron w obu tomach daje dam istny rollercoaster emocji. Nie można się oderwać od kolejnych rozdziałów. Nie mogę się doczekać kolejnego, finalnego tomu.

Nie wiem, czy przebrnęłabym tak szybko przez ten tom, gdyby nie czytanie tandemowe razem z Imperium Burz. Z pewnością jest to dobra rozrywka, ale momentami nie jest aż tak fascynująca, jak wojenne zagrywki Aelin. Dochodzi tutaj też do wewnętrznej przemiany Chaola. Dalej nienawidzi głównej bohaterki z absurdalnych powodów, ale w końcu porzuca te myśli. Ostatnie sto stron w...

Ten tom czytałam jednocześnie z tomem VI (wieża świtu), żeby mieć lepszy ogląd sytuacji w fabule i samym uniwersum, i nie żałuję! Naprawdę polecam czytanie tandemowe. Co do samego Imperium Burz, jest to z pewnością część bardziej wojenna, pełna poświęceń. Właśnie tutaj w końcu losy różnych postaci splatają się ze sobą. Znów trochę długo się rozkręca, ale naprawdę warto poczekać.

Ten tom czytałam jednocześnie z tomem VI (wieża świtu), żeby mieć lepszy ogląd sytuacji w fabule i samym uniwersum, i nie żałuję! Naprawdę polecam czytanie tandemowe. Co do samego Imperium Burz, jest to z pewnością część bardziej wojenna, pełna poświęceń. Właśnie tutaj w końcu losy różnych postaci splatają się ze sobą. Znów trochę długo się rozkręca, ale naprawdę warto...

Retelling o Królowej Kier, a bardziej historia zanim owa kobieta stała się królową. Niestety, jest to bardzo frustrująca książka i od początku można się było spodziewać nieszczęśliwego zakończenia. Bo jak historia miałaby się dobrze skończyć, skoro wszyscy znamy Królową Kier i jak skończyła. Jest to ciekawe przedstawienie na pewno życia tej kobiety i dobrze dopełnia ona uniwersum Alicji w Krainie Czarów. Najbardziej jednak irytujący jest fakt, że winę za swój los ponosi sama ta kobieta i jej decyzja, a mimo to, oskarża ona wszystkich innych o swoje nieszczęście. Pokazuje ta opowieść na pewno, że ludzie nie są idealni, a zwłaszcza nasza główna bohaterka.

Retelling o Królowej Kier, a bardziej historia zanim owa kobieta stała się królową. Niestety, jest to bardzo frustrująca książka i od początku można się było spodziewać nieszczęśliwego zakończenia. Bo jak historia miałaby się dobrze skończyć, skoro wszyscy znamy Królową Kier i jak skończyła. Jest to ciekawe przedstawienie na pewno życia tej kobiety i dobrze dopełnia ona...

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła kryminalna jest dość przewidywalna. ALE! Wątek miłosny przerósł moje oczekiwania! Trochę oczywiście go przewidziałam, ale był tak świetnie napisany, nie ściskało mnie w środku z zażenowania, a wręcz nie mogłam się go doczekać. Ciekawa jestem kolejnych tomów.

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła...

Zdecydowanie najbardziej satysfakcjonująca część Szklanego tronu, gdzie bardzo wiele wątków można byłoby uznać za częściowo rozwiązane. Nie pokonuje jednak ona tomu 3, który pokochałam całym sercem, ale wciąż jest to książka z tych epickich, od których nie da się oderwać. Cieszę się, że tomy są co raz dłuższe, bo mam więcej świetnej rozrywki do pochłonięcia!

Zdecydowanie najbardziej satysfakcjonująca część Szklanego tronu, gdzie bardzo wiele wątków można byłoby uznać za częściowo rozwiązane. Nie pokonuje jednak ona tomu 3, który pokochałam całym sercem, ale wciąż jest to książka z tych epickich, od których nie da się oderwać. Cieszę się, że tomy są co raz dłuższe, bo mam więcej świetnej rozrywki do pochłonięcia!

Najlepszy tom Szklanego tronu do tej pory! Po drugim tomie bałam się o tendencję spadkową pozostałych, ale na szczęście się nie zawiodłam. Nie byłam w stanie się oderwać od tej książki przez dwa dni. Ciągle chciałam czytać tylko perspektywę Celeany i Rowana, ale inni bohaterowie też byli w stanie utrzymać moją uwagę. Jestem bardzo ciekawa, co się stanie, kiedy wszyscy ci bohaterowie zbiorą się w jednym miejscu i kiedy to nastąpi. Rzadko płacze na książkach, a tutaj ścięło mnie cztery razy!

Najlepszy tom Szklanego tronu do tej pory! Po drugim tomie bałam się o tendencję spadkową pozostałych, ale na szczęście się nie zawiodłam. Nie byłam w stanie się oderwać od tej książki przez dwa dni. Ciągle chciałam czytać tylko perspektywę Celeany i Rowana, ale inni bohaterowie też byli w stanie utrzymać moją uwagę. Jestem bardzo ciekawa, co się stanie, kiedy wszyscy ci...

Pierwsza połowa książki jest dość nudna i ciężka do przebrnięcia. Jest tam dużo czasu poświęconego na wątek miłosny, który powodował u mnie lekkie zażenowanie. Nie ma też przy tym zbyt wiele ciekawych akcji. Nabierają one tempa dopiero w drugiej połowie, gdzie już oderwać się od książki - to cud. Ciągłe plot twisty, później nie ma już za dużo romansu, a mocna przygodówka. Myślę, że warto przebrnąć przez to do tego momentu.

Pierwsza połowa książki jest dość nudna i ciężka do przebrnięcia. Jest tam dużo czasu poświęconego na wątek miłosny, który powodował u mnie lekkie zażenowanie. Nie ma też przy tym zbyt wiele ciekawych akcji. Nabierają one tempa dopiero w drugiej połowie, gdzie już oderwać się od książki - to cud. Ciągłe plot twisty, później nie ma już za dużo romansu, a mocna przygodówka....

W porównaniu do przynajmniej 1 tomu Szklanego tronu, ten dodatek jest tragiczny w odbiorze. Główna bohaterka jest skrajnie nie do zniesienia. Niewolnicza praca w kopalni chyba sprawiła, że zmieniła się z charakteru w 1 tomie i jest całkiem przyjemna lub neutralna dla czytelnika. Sprzed traumy jest natomiast narcystyczna, egoistyczna, głupawa, wywyższająca się, aż nie da się za nią podążać, życząc jej dobrze. Na pewno jest to potrzebny dodatek do serii, żeby dowiedzieć się za co i jak trafiła do kopalni Endovier, ale jest to ciężkie do przebrnięcia.

W porównaniu do przynajmniej 1 tomu Szklanego tronu, ten dodatek jest tragiczny w odbiorze. Główna bohaterka jest skrajnie nie do zniesienia. Niewolnicza praca w kopalni chyba sprawiła, że zmieniła się z charakteru w 1 tomie i jest całkiem przyjemna lub neutralna dla czytelnika. Sprzed traumy jest natomiast narcystyczna, egoistyczna, głupawa, wywyższająca się, aż nie da się...

Rozumiem już hype na tą serię. Może i fabuła toczy się dość wolno i generalnie mało się dzieje, ale jest to dobra rozrywka. Ostatnie sto stron jest szybsze za to, co dodaje dużo tej książce. Plot twist jest nieco przewidywalny, ale wciąż ujmujący. Nie wiedziałam tylko, rozpoczynając tę serię, że miło by było przeczytać wcześniej tom 0.5 "Zabójczyni" z czterema opowieściami sprzed szklanego tronu. Myślę, że w ten sposób zyskałabym trochę więcej z historii, ale mam zamiar przeczytać go teraz i to nadrobić.

Rozumiem już hype na tą serię. Może i fabuła toczy się dość wolno i generalnie mało się dzieje, ale jest to dobra rozrywka. Ostatnie sto stron jest szybsze za to, co dodaje dużo tej książce. Plot twist jest nieco przewidywalny, ale wciąż ujmujący. Nie wiedziałam tylko, rozpoczynając tę serię, że miło by było przeczytać wcześniej tom 0.5 "Zabójczyni" z czterema opowieściami...

Po tym, jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten jest wielkim rozczarowaniem. Zacznijmy od tego, że całej tej części by nie było, gdyby Grey od początku wyznał prawdę. Nie rozumiem do tej pory, czemu tego nie zrobił i czemu autorka podjęła taką decyzję. Pewnie po to, żeby powstała ta książka :) Miło czytało się wątek z Lią Marą. Od razu można było polubić tę bohaterkę. Podsumowując, bawiłam się dobrze, ale przez to, że absolutnie nie rozumiem problemu całej historii, nie mogę dać wyższej oceny. Mogę też powiedzieć, że według mnie ten tom jest też o wiele bardziej infantylny.

Po tym, jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten jest wielkim rozczarowaniem. Zacznijmy od tego, że całej tej części by nie było, gdyby Grey od początku wyznał prawdę. Nie rozumiem do tej pory, czemu tego nie zrobił i czemu autorka podjęła taką decyzję. Pewnie po to, żeby powstała ta książka :) Miło czytało się wątek z Lią Marą. Od razu można było polubić tę bohaterkę....

To była tak frustrująca książka. Bohaterowie, nawet w pierwszym tomie podejmowali dziwne, dziecinne decyzje, ale tutaj to przeszli samych siebie. Ich zachowanie było strasznie przytłaczające dla czytelnika. Ich myśli to tak naprawdę większość książki. Porażająco mało było samej fabuły, a właśnie przemyślenia Finn i Alfiego pełniło chyba główną linię rozrywkową. Cały czas mieli myśli romantyczne typu, czy mu na mnie zależy; nawet w niestosownych do tego momentach, jak walka. Ciężko było przez to przebrnąć. Trochę mnie to wykończyło. Dodatkowo frustruje nierozwiązane zakończenie, które jest jest wstępem do ostatniego tomu - który nie jest wydany w Polsce. Podsumowując, nie polecam chyba nawet zabierać się za pierwszy tom.

To była tak frustrująca książka. Bohaterowie, nawet w pierwszym tomie podejmowali dziwne, dziecinne decyzje, ale tutaj to przeszli samych siebie. Ich zachowanie było strasznie przytłaczające dla czytelnika. Ich myśli to tak naprawdę większość książki. Porażająco mało było samej fabuły, a właśnie przemyślenia Finn i Alfiego pełniło chyba główną linię rozrywkową. Cały czas...

Genialne! To była tak dobra, fantastyczna rozrywka, której brakowało mi już od dłuższego czasu. Właśnie takie dark fantasy, trzymające w napięciu, powodujące, że nie mogę się oderwać od lektury, lubię. Miałam bardzo niskie oczekiwania po opisie, a jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Pochłonęłam ją w dwa dni, mimo sporych rozmiarów. Polecam wszystkim fanom romantasy, retellingów. Szczególnie tym, którzy zmagają się z zastojem czytelniczym.

Genialne! To była tak dobra, fantastyczna rozrywka, której brakowało mi już od dłuższego czasu. Właśnie takie dark fantasy, trzymające w napięciu, powodujące, że nie mogę się oderwać od lektury, lubię. Miałam bardzo niskie oczekiwania po opisie, a jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Pochłonęłam ją w dwa dni, mimo sporych rozmiarów. Polecam wszystkim fanom romantasy,...

Bardzo dobra rozrywka, ale nie jest to jakieś arcydzieło fantastyki. Szybko się przez nią płynie, można się oderwać od rzeczywistości. Bohaterowie są wyjątkowi w większości. Tylko główna bohaterka odstaje od reszty. Wg mnie, miała w sobie za mało charakteru. Wiadomo, że przeszłość ją w jakiś sposób kreowała w tej powieści, ale mi to nie wystarcza. Była dla mnie zbyt przeźroczysta w tym wszystkim. Z Valkiem mam podobnie. Dla mnie najlepiej zbudowane były postacie poboczne typu Ari lub Irys.
Oczekuję na kolejny tom w tej wersji okładkowej. Oby ukazał się jak najszybciej.

Bardzo dobra rozrywka, ale nie jest to jakieś arcydzieło fantastyki. Szybko się przez nią płynie, można się oderwać od rzeczywistości. Bohaterowie są wyjątkowi w większości. Tylko główna bohaterka odstaje od reszty. Wg mnie, miała w sobie za mało charakteru. Wiadomo, że przeszłość ją w jakiś sposób kreowała w tej powieści, ale mi to nie wystarcza. Była dla mnie zbyt...

Jest to dobra, odprężająca rozrywka, ale niestety bardzo ciężko było mi przywiązać się i docenić głównych bohaterów. Tyle problemów dałoby się uniknąć, gdyby nie ich głupota momentami. Aż mnie skręcało. Wypuszczenie magii, zachowanie złodziejki na początku, nie powiedzenie nikomu o dramacie, który się wydarzył. Wszystko to mnie irytowało, więc za to ocena poszła w dół. Najbardziej polubiłam Lukę, które nie dało się nie kochać. Historia też zakończyła się w taki sposób, że nie mam pojęcia, co mogłoby się wydarzyć w następnym tomie. Czy jakiś nowy problem czy powrót do przeszłych spraw? Przyjemnie się to czyta, więc chwycę za drugi tom, żeby się przekonać, czy poziom się podniesie, czy może spadnie.

Jest to dobra, odprężająca rozrywka, ale niestety bardzo ciężko było mi przywiązać się i docenić głównych bohaterów. Tyle problemów dałoby się uniknąć, gdyby nie ich głupota momentami. Aż mnie skręcało. Wypuszczenie magii, zachowanie złodziejki na początku, nie powiedzenie nikomu o dramacie, który się wydarzył. Wszystko to mnie irytowało, więc za to ocena poszła w dół....

Ależ mi się to podobało!
Tajemnicza, baśniowa historia, która otuliła mnie tak, jakby mama opowiadała mi bajkę na dobranoc. Mimo, że jest to wersja bardziej brutalna Roszpunki, to czułam się taka spokojna podczas czytania, zrelaksowana. Książka ta wręcz kipi swego rodzaju przytulnością, ocieka miłością głównej bohaterki do świata, ludzi. Pokochałam tę historię. Szkoda jedynie, że była taka krótka, ale ma to też swój urok.

Ależ mi się to podobało!
Tajemnicza, baśniowa historia, która otuliła mnie tak, jakby mama opowiadała mi bajkę na dobranoc. Mimo, że jest to wersja bardziej brutalna Roszpunki, to czułam się taka spokojna podczas czytania, zrelaksowana. Książka ta wręcz kipi swego rodzaju przytulnością, ocieka miłością głównej bohaterki do świata, ludzi. Pokochałam tę historię. Szkoda...

Nie jest to zła książka, ale jest na pewno rozczarowaniem serii. To najdłuższy tom, a chyba najmniej się w nim działo ze wszystkich części. Pierwsze dwieście stron zajmuje nam sama rekonwalescencja głównej bohaterki, co było już dosyć nużące. Był to pewnie dobry zabieg dla reszty fabuły, ale wciąż zniechęcający dla czytelnika. Bardzo odrzucały mnie też dialogi po francusku, które nie miały nigdzie z boku tłumaczenia, więc musiałam się, co chwilę domyślać, o czym bohaterowie, rodowici Francuzi, rozmawiają, żeby co chwilę nie musieć sprawdzać w tłumaczu. Frustrującym jest też fakt, że końcówka postawiła nam niesamowicie wiele pytań i żadnych odpowiedzi, a nie wiadomo, kiedy i czy w ogóle doczekamy się kolejnego tomu. Dalej jest to dobra rozrywka, ale nie tak emocjonująca, wciągająca i solidnie dopieczona jak poprzednie tomy.

Nie jest to zła książka, ale jest na pewno rozczarowaniem serii. To najdłuższy tom, a chyba najmniej się w nim działo ze wszystkich części. Pierwsze dwieście stron zajmuje nam sama rekonwalescencja głównej bohaterki, co było już dosyć nużące. Był to pewnie dobry zabieg dla reszty fabuły, ale wciąż zniechęcający dla czytelnika. Bardzo odrzucały mnie też dialogi po francusku,...

Z pewnością jest to tom, trzymający w napięciu, aż do ostatniej strony. Scena tortur - była genialnie dopracowana. Czułam się, jakbym sama w tym uczestniczyła i nawet łapały mnie nudności. Trzeba jednak wspomnieć, że Paige w tej części wg mnie podejmuje dużo niezrozumiałych dla mnie, głupich, dziwnych decyzji. Staje się trochę irytującą bohaterką, ale może w Końcu Maskarady poznam przyczynę takiego specyficznego zachowania. Generalnie wolałabym, żeby zakończenie inaczej się potoczyło, ale zobaczymy, jak to wszystko autorka pociągnie w kolejnym tomie.

Z pewnością jest to tom, trzymający w napięciu, aż do ostatniej strony. Scena tortur - była genialnie dopracowana. Czułam się, jakbym sama w tym uczestniczyła i nawet łapały mnie nudności. Trzeba jednak wspomnieć, że Paige w tej części wg mnie podejmuje dużo niezrozumiałych dla mnie, głupich, dziwnych decyzji. Staje się trochę irytującą bohaterką, ale może w Końcu Maskarady...

Kolejny, bardzo wciągający tom serii Czasu Żniw, który wyrwał mnie z długiego zastoju czytelniczego. Myślałam, że wiem, jak potoczy się historia, ale jednak się myliłam, a plot twisty mnie nie zawiodły. Pierwsza część książki jest na pewno mniej fascynująca dla czytelnika, bo znów dzieje się akcja w mieście i w zasadzie niewiele tam jest mocnych wydarzeń, zmieniających bieg historii. Druga część o monarchii już jest konkretna, rwąca, a ja nie byłam w stanie usiedzieć na miejscu. Koniecznie, jak najszybciej, muszę chwycić kolejny tom.

Kolejny, bardzo wciągający tom serii Czasu Żniw, który wyrwał mnie z długiego zastoju czytelniczego. Myślałam, że wiem, jak potoczy się historia, ale jednak się myliłam, a plot twisty mnie nie zawiodły. Pierwsza część książki jest na pewno mniej fascynująca dla czytelnika, bo znów dzieje się akcja w mieście i w zasadzie niewiele tam jest mocnych wydarzeń, zmieniających bieg...

Cudowne zwieńczenie roku 2024. Ta książka zwalczyła mój zastój czytelniczy, z którym mierzyłam się pół roku. Podobało mi się w niej wszystko - wykreowany świat, bohaterowie i ich odmienność, lekki, nienarzucający się wątek romantyczny. Na początku ilość informacji na temat świata może trochę przerażać - wszystko wydaje się bardzo skomplikowane i trzeba się mocno skupić. Na szczęście już po chwili człowiek jest w stanie się zorientować, o co w tym wszystkim chodzi. Przez Czas Żniw się po prostu płynie i nie da się zatrzymać. Kiedy ją odkładałam, miałam poczucie, że wybuchnę z napięcia i muszę wiedzieć, co będzie dalej.

Cudowne zwieńczenie roku 2024. Ta książka zwalczyła mój zastój czytelniczy, z którym mierzyłam się pół roku. Podobało mi się w niej wszystko - wykreowany świat, bohaterowie i ich odmienność, lekki, nienarzucający się wątek romantyczny. Na początku ilość informacji na temat świata może trochę przerażać - wszystko wydaje się bardzo skomplikowane i trzeba się mocno skupić. Na...