"Odniosłam wrażenie, że zdobyłam dowód na to, że nie wszystkie dni są tej samej długości, a czas nie zawsze waży tyle samo. Że może istnieć nieskończona liczba światów wewnątrz innych światów, jeśli tylko im się na to pozwoli."
Jak bardzo nasze życie może się zmienić, gdy stracimy kogoś naprawdę nam bliskiego? Kogoś, kto rozumie nas bez słów i dzieli z nami pasje, dzieli z nami swoje życie. June Elbus musiała zmierzyć się właśnie z taką zmianą po utracie ukochanego wujka Finna, zmarłego na AIDS. Nie wiedziała jednak, że ten zostawił jej kogoś, kto pomoże odkryć jej życie na nowo, kto pokaże jej jak bardzo śmierć może pomóc docenić życie.
Czy było tak, że książkę kupiłem tylko i wyłącznie dlatego, że w tytule i na okładce pojawiły się wilki? Przyznaję się bez bicia. Potem książka spędziła kilka dobrych lat na półce - musiała przecież dojrzeć i trafić na mój odpowiedni nastrój. Czy żałuję, że tak długo czekała? Absolutnie nie. Nie sądzę, abym jako nastolatek był w stanie przeczytać tę książkę doceniając jej sens i wychwytując ukryty przekaz. Czytało się ją momentami naprawdę ciężko, bo to wcale nie jest łatwy temat. To nie książka na raz. To trudna historia o żałobie i poszukiwaniu sensu na nowo, to historia o radzeniu sobie z samym sobą, o przemijaniu i zmianach. I wielu innych rzeczach.
Przede wszystkim była to powieść niezwykle emocjonalna. Ale nie w oczywisty sposób. Emocje pojawiały się nagle, spontanicznie i tak również znikały, ustępując miejsca z powrotem tym łagodniejszym i nieco bardziej pozytywnym. Czekały w uśpieniu na moment, kiedy będą mogły znów uderzyć.
Tak jak wiele było emocji, było też uczuć. Nieoczywista siostrzana miłość, skryta pod pozorną maską "nie obchodzisz mnie", samoświadomość i przyznanie się do winy - co nigdy nie jest łatwe, a to wszystko oplecione niezwykłą przyjaźnią, której brak odczuwał nawet czytelnik.
Główna bohaterka jest przeciętną dziewczyną - nie jest silna, nie ma w niej żadnego przełomu, jest ludzka, ma wady, z których zdaje sobie sprawę. Mówi o nich, ale wie, że są jej częścią, z którymi musi się pogodzić. Ma problemy emocjonalne i dotykają ją również rozmyślania emocjonalne. Jest wrażliwą nastolatką zakochaną w historii, żyjącą trochę w swoim świecie. Chodzącą do lasu, gdzie słychać wycie wilków. Jest w niej trochę ciebie i trochę mnie. Jest w niej trochę nas wszystkich, a jednocześnie nie ma w niej nikogo z nas.
June zmaga się tutaj z niezwykłą stratą. Ma poczucie, że straciła wręcz część siebie. I może rzeczywiście tak jest. Może kiedy umiera nam bliski, zabiera ze sobą kawałek naszej duszy, który po swojej śmierci odzyskujemy. A to też nie należy do najłatwiejszych. Być świadomym tego, że nasze ciało słabnie, odpuszcza i powoli, dzień w dzień, przegrywa walkę z chorobą. Ta historia pokazuje jak niesamowicie trudna ta sytuacja jest dla obu stron.
Uświadamia też, z jak wielkim strachem wiązało się AIDS w latach 80. Kiedy jeszcze nie wiedzieliśmy o tej chorobie tyle, ile wiemy teraz. Ludzie bali się przytulić, a chorzy stawali się społecznymi odludkami, w większości przypadków cierpieli w samotności, od społeczeństwa otrzymując jedynie pogardę, wrogość, widząc w ich oczach strach.
Ale oprócz tego oczywistego przesłania, powieść ma w sobie wiele ukrytego sensu, który każdy czytelnik zinterpretuje inaczej. Nieoczywiste myśli i niedopowiedziane słowa, postać Toby'ego tak wielowymiarowa i w tym wszystkim June.
Mi książka najbardziej uświadomiła, że człowiek przemija. Natura przemija. Stare zwalnia miejsce nowemu i kluczem jest, aby wynieść z życia to, co możemy. Aby czerpać przyjemność z chwili obecnej.
Czy polecam? Oczywiście. Czy nastolatkom? Niekoniecznie. Aby czerpać z książki więcej, trzeba być na nią gotowym. Sami zadecydujcie, czy jesteście. Nie mówię, że będzie łatwo, nie mówię, że będzie kolorowo. Ale może również znajdziecie w tym szarym świecie swój las i usłyszycie wycie wilków, których wcale nie powinno w nim być. Może choć na chwilę przeniesiecie się do swojego świata wykreowanego przez wasze osobiste marzenia i choć na chwilę zatrzymacie się, aby przypatrzeć się wilkowi.
"Na tym właśnie polega sekret. Gdy człowiek akceptuje samego siebie i zadaje się tylko z najlepszymi z możliwych osób, śmierć wcale nie jest straszna."
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Siedem minut po północy
Myślę, że jest to dobra książka. Krótka, prosta, ale jakże ciężka. Pokazuje ona zmagania u walkę syna z ciężką chorobą matki. Studium emocjonalne dziecka wobec ciężkiej choroby matki, ciężkiej sytuacji w szkole, konfliktach w rodzinie, oczekiwaniach i zadaniach stawianych przez życie temu młodemu człowiekowi. Oczywiście ważny jest to aspekt magiczny w postaci drzewa. Postacie na plus, fabuła ciężka emocjonalnie, ale dobra. Ogolnie niezłe, krótkie czytadło.
Myślę, że jest to dobra książka. Krótka, prosta, ale jakże ciężka. Pokazuje ona zmagania u walkę syna z ciężką chorobą matki. Studium emocjonalne dziecka wobec ciężkiej choroby matki, ciężkiej sytuacji w szkole, konfliktach w rodzinie, oczekiwaniach i zadaniach stawianych przez życie temu młodemu człowiekowi. Oczywiście ważny jest to aspekt magiczny w postaci drzewa....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZgadzam się z opiniami, że jest to książka zarówno dla młodszych, jak i tych starszych czytelników. Natomiast nie mogę tak do końca podpisać się pod zachwytami nad nią z racji poruszanej tematyki. Temat choroby, cierpienia, straty i związanych z nimi przeżyć zawsze będzie niósł ze sobą ładunek emocjonalny. Zawsze poruszy w empatycznym czytelniku strunę czy dwie, a być może nawet w osobistym wymiarze pozwoli się z nimi utożsamić. Trudno jednak powiedzieć, czy fabularnie książka wnosi coś więcej ponad tę emocjonalną siłę oddziaływania. Mimo wszystko jest to wartościowa lektura.
Zgadzam się z opiniami, że jest to książka zarówno dla młodszych, jak i tych starszych czytelników. Natomiast nie mogę tak do końca podpisać się pod zachwytami nad nią z racji poruszanej tematyki. Temat choroby, cierpienia, straty i związanych z nimi przeżyć zawsze będzie niósł ze sobą ładunek emocjonalny. Zawsze poruszy w empatycznym czytelniku strunę czy dwie, a być może...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toEmocjonalnie mocna, z pięknym, trochę smutnym klimatem, ale też nadzieją. Lekka w formie, ale zostawia ślad w głowie i sercu.
Emocjonalnie mocna, z pięknym, trochę smutnym klimatem, ale też nadzieją. Lekka w formie, ale zostawia ślad w głowie i sercu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toChoć to książka na pozór dla młodszych czytelników, to odkrywamy w niej głębiej znaczenia, które dotyczą każdego: relacji, żalu, trudnych wyborów i nadziei.
Choć to książka na pozór dla młodszych czytelników, to odkrywamy w niej głębiej znaczenia, które dotyczą każdego: relacji, żalu, trudnych wyborów i nadziei.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWyjątkowa książka dla młodszych i starszych czytelników. Mądra, wzruszająca i niebanalna opowieść o stracie, lęku i dorastaniu
Wyjątkowa książka dla młodszych i starszych czytelników. Mądra, wzruszająca i niebanalna opowieść o stracie, lęku i dorastaniu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękna opowieść. Nie tylko dla dzieci i młodzieży. Wciągnęła mnie i wzruszyła.
Gorąco polecam.
Piękna opowieść. Nie tylko dla dzieci i młodzieży. Wciągnęła mnie i wzruszyła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGorąco polecam.
Szybki przeszywający duszę strzał.
Szybki przeszywający duszę strzał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKrótka, wzruszająca historia o chłopcu, który nie wie, jak poradzić sobie z trudnościami przed sobą. Mocna książka, trochę wyciskająca łzy z oczu, natomiast dla mnie trochę za krótka i mało konkretna. Na pewno dobrą stroną były opowieści opowiadane przez Zielonego Człowieka - naprawdę fascynujące i to było coś nowego. Ciekawa jestem, jak wypadnie film.
Krótka, wzruszająca historia o chłopcu, który nie wie, jak poradzić sobie z trudnościami przed sobą. Mocna książka, trochę wyciskająca łzy z oczu, natomiast dla mnie trochę za krótka i mało konkretna. Na pewno dobrą stroną były opowieści opowiadane przez Zielonego Człowieka - naprawdę fascynujące i to było coś nowego. Ciekawa jestem, jak wypadnie film.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa pewno trudny i smutny temat, ale mnie nie poruszyła specjalnie ta książka.
Na pewno trudny i smutny temat, ale mnie nie poruszyła specjalnie ta książka.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCześć wszystkim.
"Przyszedłem do Ciebie, ponieważ mnie wzywałeś"....
Książka z którą dziś do Was przychodzę to przepiękne wydanie z mrocznymi ilustracjami w środku, które jeszcze mocniej działają na wyobraźnię. To historia małego chłopca, który boi się straty, to walka o siebie i najbliższych, w końcu to strach przed tym co się stanie po śmierci ciężko chorej matki.
Książka próbuje pokazać uczucia i emocje towarzyszące młodemu człowiekowi, który musi zmierzyć się ze straszną chorobą, która powoli wyniszcza najukochańszą osobę, odrzuceniem rówieśników, niezrozumieniem dorosłych.
Pomimo trudnego tematu książkę czyta się dobrze, jest ona jakby wskazówką ku temu jak przepracować uczucia towarzyszące nam w sytuacji kiedy cierpienie dotyka osoby nam najbliższe.
Cześć wszystkim.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Przyszedłem do Ciebie, ponieważ mnie wzywałeś"....
Książka z którą dziś do Was przychodzę to przepiękne wydanie z mrocznymi ilustracjami w środku, które jeszcze mocniej działają na wyobraźnię. To historia małego chłopca, który boi się straty, to walka o siebie i najbliższych, w końcu to strach przed tym co się stanie po śmierci ciężko chorej...