Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza biorąc pod uwagę zmianę głównej bohaterki na nieco ciekawszą.

Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza...

Nie wiem, czy przebrnęłabym tak szybko przez ten tom, gdyby nie czytanie tandemowe razem z Imperium Burz. Z pewnością jest to dobra rozrywka, ale momentami nie jest aż tak fascynująca, jak wojenne zagrywki Aelin. Dochodzi tutaj też do wewnętrznej przemiany Chaola. Dalej nienawidzi głównej bohaterki z absurdalnych powodów, ale w końcu porzuca te myśli. Ostatnie sto stron w obu tomach daje dam istny rollercoaster emocji. Nie można się oderwać od kolejnych rozdziałów. Nie mogę się doczekać kolejnego, finalnego tomu.

Nie wiem, czy przebrnęłabym tak szybko przez ten tom, gdyby nie czytanie tandemowe razem z Imperium Burz. Z pewnością jest to dobra rozrywka, ale momentami nie jest aż tak fascynująca, jak wojenne zagrywki Aelin. Dochodzi tutaj też do wewnętrznej przemiany Chaola. Dalej nienawidzi głównej bohaterki z absurdalnych powodów, ale w końcu porzuca te myśli. Ostatnie sto stron w...

Ten tom czytałam jednocześnie z tomem VI (wieża świtu), żeby mieć lepszy ogląd sytuacji w fabule i samym uniwersum, i nie żałuję! Naprawdę polecam czytanie tandemowe. Co do samego Imperium Burz, jest to z pewnością część bardziej wojenna, pełna poświęceń. Właśnie tutaj w końcu losy różnych postaci splatają się ze sobą. Znów trochę długo się rozkręca, ale naprawdę warto poczekać.

Ten tom czytałam jednocześnie z tomem VI (wieża świtu), żeby mieć lepszy ogląd sytuacji w fabule i samym uniwersum, i nie żałuję! Naprawdę polecam czytanie tandemowe. Co do samego Imperium Burz, jest to z pewnością część bardziej wojenna, pełna poświęceń. Właśnie tutaj w końcu losy różnych postaci splatają się ze sobą. Znów trochę długo się rozkręca, ale naprawdę warto...

Retelling o Królowej Kier, a bardziej historia zanim owa kobieta stała się królową. Niestety, jest to bardzo frustrująca książka i od początku można się było spodziewać nieszczęśliwego zakończenia. Bo jak historia miałaby się dobrze skończyć, skoro wszyscy znamy Królową Kier i jak skończyła. Jest to ciekawe przedstawienie na pewno życia tej kobiety i dobrze dopełnia ona uniwersum Alicji w Krainie Czarów. Najbardziej jednak irytujący jest fakt, że winę za swój los ponosi sama ta kobieta i jej decyzja, a mimo to, oskarża ona wszystkich innych o swoje nieszczęście. Pokazuje ta opowieść na pewno, że ludzie nie są idealni, a zwłaszcza nasza główna bohaterka.

Retelling o Królowej Kier, a bardziej historia zanim owa kobieta stała się królową. Niestety, jest to bardzo frustrująca książka i od początku można się było spodziewać nieszczęśliwego zakończenia. Bo jak historia miałaby się dobrze skończyć, skoro wszyscy znamy Królową Kier i jak skończyła. Jest to ciekawe przedstawienie na pewno życia tej kobiety i dobrze dopełnia ona...

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła kryminalna jest dość przewidywalna. ALE! Wątek miłosny przerósł moje oczekiwania! Trochę oczywiście go przewidziałam, ale był tak świetnie napisany, nie ściskało mnie w środku z zażenowania, a wręcz nie mogłam się go doczekać. Ciekawa jestem kolejnych tomów.

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła...

Zdecydowanie najbardziej satysfakcjonująca część Szklanego tronu, gdzie bardzo wiele wątków można byłoby uznać za częściowo rozwiązane. Nie pokonuje jednak ona tomu 3, który pokochałam całym sercem, ale wciąż jest to książka z tych epickich, od których nie da się oderwać. Cieszę się, że tomy są co raz dłuższe, bo mam więcej świetnej rozrywki do pochłonięcia!

Zdecydowanie najbardziej satysfakcjonująca część Szklanego tronu, gdzie bardzo wiele wątków można byłoby uznać za częściowo rozwiązane. Nie pokonuje jednak ona tomu 3, który pokochałam całym sercem, ale wciąż jest to książka z tych epickich, od których nie da się oderwać. Cieszę się, że tomy są co raz dłuższe, bo mam więcej świetnej rozrywki do pochłonięcia!

Najlepszy tom Szklanego tronu do tej pory! Po drugim tomie bałam się o tendencję spadkową pozostałych, ale na szczęście się nie zawiodłam. Nie byłam w stanie się oderwać od tej książki przez dwa dni. Ciągle chciałam czytać tylko perspektywę Celeany i Rowana, ale inni bohaterowie też byli w stanie utrzymać moją uwagę. Jestem bardzo ciekawa, co się stanie, kiedy wszyscy ci bohaterowie zbiorą się w jednym miejscu i kiedy to nastąpi. Rzadko płacze na książkach, a tutaj ścięło mnie cztery razy!

Najlepszy tom Szklanego tronu do tej pory! Po drugim tomie bałam się o tendencję spadkową pozostałych, ale na szczęście się nie zawiodłam. Nie byłam w stanie się oderwać od tej książki przez dwa dni. Ciągle chciałam czytać tylko perspektywę Celeany i Rowana, ale inni bohaterowie też byli w stanie utrzymać moją uwagę. Jestem bardzo ciekawa, co się stanie, kiedy wszyscy ci...

Pierwsza połowa książki jest dość nudna i ciężka do przebrnięcia. Jest tam dużo czasu poświęconego na wątek miłosny, który powodował u mnie lekkie zażenowanie. Nie ma też przy tym zbyt wiele ciekawych akcji. Nabierają one tempa dopiero w drugiej połowie, gdzie już oderwać się od książki - to cud. Ciągłe plot twisty, później nie ma już za dużo romansu, a mocna przygodówka. Myślę, że warto przebrnąć przez to do tego momentu.

Pierwsza połowa książki jest dość nudna i ciężka do przebrnięcia. Jest tam dużo czasu poświęconego na wątek miłosny, który powodował u mnie lekkie zażenowanie. Nie ma też przy tym zbyt wiele ciekawych akcji. Nabierają one tempa dopiero w drugiej połowie, gdzie już oderwać się od książki - to cud. Ciągłe plot twisty, później nie ma już za dużo romansu, a mocna przygodówka....

W porównaniu do przynajmniej 1 tomu Szklanego tronu, ten dodatek jest tragiczny w odbiorze. Główna bohaterka jest skrajnie nie do zniesienia. Niewolnicza praca w kopalni chyba sprawiła, że zmieniła się z charakteru w 1 tomie i jest całkiem przyjemna lub neutralna dla czytelnika. Sprzed traumy jest natomiast narcystyczna, egoistyczna, głupawa, wywyższająca się, aż nie da się za nią podążać, życząc jej dobrze. Na pewno jest to potrzebny dodatek do serii, żeby dowiedzieć się za co i jak trafiła do kopalni Endovier, ale jest to ciężkie do przebrnięcia.

W porównaniu do przynajmniej 1 tomu Szklanego tronu, ten dodatek jest tragiczny w odbiorze. Główna bohaterka jest skrajnie nie do zniesienia. Niewolnicza praca w kopalni chyba sprawiła, że zmieniła się z charakteru w 1 tomie i jest całkiem przyjemna lub neutralna dla czytelnika. Sprzed traumy jest natomiast narcystyczna, egoistyczna, głupawa, wywyższająca się, aż nie da się...

Myślę, że temat został wyczerpany już trochę wcześniej w poprzednich tomach. Tyle razy już został poruszony ten problem z coming outem, homofobią itp., że nie jest to już nic odkrywczego. Trochę nużyła i można było łatwo przewidzieć dosłownie całą fabułę. Chyba nie chwycę już kolejnych tomów, bo absolutnie nie czuję takiej potrzeby.

Myślę, że temat został wyczerpany już trochę wcześniej w poprzednich tomach. Tyle razy już został poruszony ten problem z coming outem, homofobią itp., że nie jest to już nic odkrywczego. Trochę nużyła i można było łatwo przewidzieć dosłownie całą fabułę. Chyba nie chwycę już kolejnych tomów, bo absolutnie nie czuję takiej potrzeby.

Rozumiem już hype na tą serię. Może i fabuła toczy się dość wolno i generalnie mało się dzieje, ale jest to dobra rozrywka. Ostatnie sto stron jest szybsze za to, co dodaje dużo tej książce. Plot twist jest nieco przewidywalny, ale wciąż ujmujący. Nie wiedziałam tylko, rozpoczynając tę serię, że miło by było przeczytać wcześniej tom 0.5 "Zabójczyni" z czterema opowieściami sprzed szklanego tronu. Myślę, że w ten sposób zyskałabym trochę więcej z historii, ale mam zamiar przeczytać go teraz i to nadrobić.

Rozumiem już hype na tą serię. Może i fabuła toczy się dość wolno i generalnie mało się dzieje, ale jest to dobra rozrywka. Ostatnie sto stron jest szybsze za to, co dodaje dużo tej książce. Plot twist jest nieco przewidywalny, ale wciąż ujmujący. Nie wiedziałam tylko, rozpoczynając tę serię, że miło by było przeczytać wcześniej tom 0.5 "Zabójczyni" z czterema opowieściami...

Wszystko, ale to ABSOLUTNIE WSZYSTKO było złe w tej książce. Główna bohaterka została wykreowana przez autorkę tak skrajnie nieudolnie, że definitywnie nie dało się jej polubić pod żadnym kątem i za nią podążać. Robiła z siebie jednocześnie ofiarę, cichą myszkę, klona z "Wredne dziewczyny", przywódczynie uciśnionych i oczywiście - dziewczynę inną niż wszystkie (rozmowy o makijażu i paznokciach to nie dla niej). Wątek miłosny to jakaś istna tragedia, której już nawet nie będę komentować. Sama książka nie ma żadnej fabuły i mocno po niej czuć, że jest sprzed 15 lat, zwłaszcza po stylu pisania z podstawówki, dziwnym poczuciu humoru i samym pomyśle.

Wszystko, ale to ABSOLUTNIE WSZYSTKO było złe w tej książce. Główna bohaterka została wykreowana przez autorkę tak skrajnie nieudolnie, że definitywnie nie dało się jej polubić pod żadnym kątem i za nią podążać. Robiła z siebie jednocześnie ofiarę, cichą myszkę, klona z "Wredne dziewczyny", przywódczynie uciśnionych i oczywiście - dziewczynę inną niż wszystkie (rozmowy o...

Nietypowa, oryginalna książka, opowiadająca o aseksualności, ale też o innych typach queeru. Naprawdę podobała mi się ta historia. Nie miała ona jakiejś bardzo skomplikowanego motywu przewodniego, ale sprawiała wrażenie przytulności, ciepła. Mogłam się owinąć tą historią jak kołderką i czuć się bezpiecznie, a serce lekko wrzało. Jedyny minus daje za infantylne momentami zachowania, szczególnie głównej bohaterki, wyjaśnione jej pogubieniem seksualnym.

Nietypowa, oryginalna książka, opowiadająca o aseksualności, ale też o innych typach queeru. Naprawdę podobała mi się ta historia. Nie miała ona jakiejś bardzo skomplikowanego motywu przewodniego, ale sprawiała wrażenie przytulności, ciepła. Mogłam się owinąć tą historią jak kołderką i czuć się bezpiecznie, a serce lekko wrzało. Jedyny minus daje za infantylne momentami...

Coś nowego z pazurem, tak określiłabym tę książkę. Całkiem niezła fabuła i rozwijająca się rozdział po rozdziale akcja. Szkoda, że autorka nie postanowiła bardziej rozszerzyć nam świata post-apo tej historii, bo to było najbardziej interesujące z tego wszystkiego. Wiele pytań pozostało bez odpowiedzi, a drugiego tomu nie ma, więc jest to trochę frustrujące. Mimo to, była to dobra rozrywka. Dobrze się bawiłam, a przez Toxyczne Dziewczyny płynęło się jak z prądem.

Coś nowego z pazurem, tak określiłabym tę książkę. Całkiem niezła fabuła i rozwijająca się rozdział po rozdziale akcja. Szkoda, że autorka nie postanowiła bardziej rozszerzyć nam świata post-apo tej historii, bo to było najbardziej interesujące z tego wszystkiego. Wiele pytań pozostało bez odpowiedzi, a drugiego tomu nie ma, więc jest to trochę frustrujące. Mimo to, była to...

Jest mi przykro, bo to miało naprawdę potężny potencjał, żeby być dobrym thrillerem, ale serio magiczny grzyb? Co to w ogóle ma być za rozwiązanie akcji? Wprowadzenie tego motywu realizmu magicznego tak bardzo zniszczyło mi fabułę, jak i rozrywkę z czytania. Było naprawdę wiele innych opcji do wyboru przez autorkę, ale nie - musiała wybrać ścieżkę opętania przez grzyba, który niesie nieśmiertelność. Dodatkowo, irytujące były ciągłe sceny pseudo-erotyczne, gdzie głównie nasza bohaterka próbuje "oprzeć się pożądaniu" (które wywołuje grzyb :)) i nie zostać "zgwałconą". Bez tego książka byłaby o wiele lepsza.

Jest mi przykro, bo to miało naprawdę potężny potencjał, żeby być dobrym thrillerem, ale serio magiczny grzyb? Co to w ogóle ma być za rozwiązanie akcji? Wprowadzenie tego motywu realizmu magicznego tak bardzo zniszczyło mi fabułę, jak i rozrywkę z czytania. Było naprawdę wiele innych opcji do wyboru przez autorkę, ale nie - musiała wybrać ścieżkę opętania przez grzyba,...

Po tym, jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten jest wielkim rozczarowaniem. Zacznijmy od tego, że całej tej części by nie było, gdyby Grey od początku wyznał prawdę. Nie rozumiem do tej pory, czemu tego nie zrobił i czemu autorka podjęła taką decyzję. Pewnie po to, żeby powstała ta książka :) Miło czytało się wątek z Lią Marą. Od razu można było polubić tę bohaterkę. Podsumowując, bawiłam się dobrze, ale przez to, że absolutnie nie rozumiem problemu całej historii, nie mogę dać wyższej oceny. Mogę też powiedzieć, że według mnie ten tom jest też o wiele bardziej infantylny.

Po tym, jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten jest wielkim rozczarowaniem. Zacznijmy od tego, że całej tej części by nie było, gdyby Grey od początku wyznał prawdę. Nie rozumiem do tej pory, czemu tego nie zrobił i czemu autorka podjęła taką decyzję. Pewnie po to, żeby powstała ta książka :) Miło czytało się wątek z Lią Marą. Od razu można było polubić tę bohaterkę....

Jedna z lepszych książek Christie, jakie czytałam. Co prawda, kto jest mordercą, domyślić się dosyć łatwo i szybko, ale nie przeszkodziło mi to w przyjemnym przyswajaniu fabuły i korzystania z rozrywki. Bawiłam się przednio. Dom zbrodni podoba mi się nawet bardziej od historii z Herkulesem Poirot w roli głównej. Każda postać też świetnie scharakteryzowana, a wyjątkowo, jak to ma do siebie Christie, nie gubiłam się w drzewie genealogicznym.

Jedna z lepszych książek Christie, jakie czytałam. Co prawda, kto jest mordercą, domyślić się dosyć łatwo i szybko, ale nie przeszkodziło mi to w przyjemnym przyswajaniu fabuły i korzystania z rozrywki. Bawiłam się przednio. Dom zbrodni podoba mi się nawet bardziej od historii z Herkulesem Poirot w roli głównej. Każda postać też świetnie scharakteryzowana, a wyjątkowo, jak...

To była tak frustrująca książka. Bohaterowie, nawet w pierwszym tomie podejmowali dziwne, dziecinne decyzje, ale tutaj to przeszli samych siebie. Ich zachowanie było strasznie przytłaczające dla czytelnika. Ich myśli to tak naprawdę większość książki. Porażająco mało było samej fabuły, a właśnie przemyślenia Finn i Alfiego pełniło chyba główną linię rozrywkową. Cały czas mieli myśli romantyczne typu, czy mu na mnie zależy; nawet w niestosownych do tego momentach, jak walka. Ciężko było przez to przebrnąć. Trochę mnie to wykończyło. Dodatkowo frustruje nierozwiązane zakończenie, które jest jest wstępem do ostatniego tomu - który nie jest wydany w Polsce. Podsumowując, nie polecam chyba nawet zabierać się za pierwszy tom.

To była tak frustrująca książka. Bohaterowie, nawet w pierwszym tomie podejmowali dziwne, dziecinne decyzje, ale tutaj to przeszli samych siebie. Ich zachowanie było strasznie przytłaczające dla czytelnika. Ich myśli to tak naprawdę większość książki. Porażająco mało było samej fabuły, a właśnie przemyślenia Finn i Alfiego pełniło chyba główną linię rozrywkową. Cały czas...

Genialne! To była tak dobra, fantastyczna rozrywka, której brakowało mi już od dłuższego czasu. Właśnie takie dark fantasy, trzymające w napięciu, powodujące, że nie mogę się oderwać od lektury, lubię. Miałam bardzo niskie oczekiwania po opisie, a jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Pochłonęłam ją w dwa dni, mimo sporych rozmiarów. Polecam wszystkim fanom romantasy, retellingów. Szczególnie tym, którzy zmagają się z zastojem czytelniczym.

Genialne! To była tak dobra, fantastyczna rozrywka, której brakowało mi już od dłuższego czasu. Właśnie takie dark fantasy, trzymające w napięciu, powodujące, że nie mogę się oderwać od lektury, lubię. Miałam bardzo niskie oczekiwania po opisie, a jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Pochłonęłam ją w dwa dni, mimo sporych rozmiarów. Polecam wszystkim fanom romantasy,...

Bardzo dobra rozrywka, ale nie jest to jakieś arcydzieło fantastyki. Szybko się przez nią płynie, można się oderwać od rzeczywistości. Bohaterowie są wyjątkowi w większości. Tylko główna bohaterka odstaje od reszty. Wg mnie, miała w sobie za mało charakteru. Wiadomo, że przeszłość ją w jakiś sposób kreowała w tej powieści, ale mi to nie wystarcza. Była dla mnie zbyt przeźroczysta w tym wszystkim. Z Valkiem mam podobnie. Dla mnie najlepiej zbudowane były postacie poboczne typu Ari lub Irys.
Oczekuję na kolejny tom w tej wersji okładkowej. Oby ukazał się jak najszybciej.

Bardzo dobra rozrywka, ale nie jest to jakieś arcydzieło fantastyki. Szybko się przez nią płynie, można się oderwać od rzeczywistości. Bohaterowie są wyjątkowi w większości. Tylko główna bohaterka odstaje od reszty. Wg mnie, miała w sobie za mało charakteru. Wiadomo, że przeszłość ją w jakiś sposób kreowała w tej powieści, ale mi to nie wystarcza. Była dla mnie zbyt...