Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie ma w tej książce zupełnie nic, co byłoby przydatne żeby zrozumieć Iran- ani politycznie, ani społecznie.

Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie...

Książka jest o tyle interesująca, o ile autorka podejmuje temat starowierców, natomiast kiedy przedstawia swoje przemyślenia to bardziej irytuje, niż zachwyca. Zawsze mam problem z ludźmi, którzy z perspektywy odległości (Warszawa) i posiadanej wiedzy (etnologia i inne), a także osiągniętego statusu wypowiadają się mimo wszystko o „innym”.
Pytania z wyrzutami dlaczego nie kultywujecie tradycji? Dlaczego wycinacie stare drzewa? Dlaczego nie chcecie być skansenem? Dlaczego uciekacie do miasta? Dlaczego nie jest tak samo jak dawniej? Dlaczego nie jest tak pięknie jak w pamięci i wspomnieniach autorki? To wszystko jest dla mnie niewłaściwe moralnie.
Mimo wszystko polecam

Książka jest o tyle interesująca, o ile autorka podejmuje temat starowierców, natomiast kiedy przedstawia swoje przemyślenia to bardziej irytuje, niż zachwyca. Zawsze mam problem z ludźmi, którzy z perspektywy odległości (Warszawa) i posiadanej wiedzy (etnologia i inne), a także osiągniętego statusu wypowiadają się mimo wszystko o „innym”.
Pytania z wyrzutami dlaczego nie...

Sluchałam Stasi Budzisz na jednym z festiwali podróżniczych, kiedy opowiadała o obrzędach Kaszubskich i porównywała je z tymi gruzińskimi myślałam, że będzie to doskonała, zabawna historia. Nic bardziej mylnego! "Welewetka" jest przeraźliwie smutną opowiescią o szukaniu swoich korzeni, a kiedy w końcu udaje jej się połapać te wszystkie nici i utkać z niej sieć, okazuje się, że praca jest nadaremna, bo nie ma już komu jej używać.
Polecam!

Sluchałam Stasi Budzisz na jednym z festiwali podróżniczych, kiedy opowiadała o obrzędach Kaszubskich i porównywała je z tymi gruzińskimi myślałam, że będzie to doskonała, zabawna historia. Nic bardziej mylnego! "Welewetka" jest przeraźliwie smutną opowiescią o szukaniu swoich korzeni, a kiedy w końcu udaje jej się połapać te wszystkie nici i utkać z niej sieć, okazuje się,...

Ach ta Cyranka! Lubię książki, w których nic się nie dzieje, a jednocześnie dzieje się wszystko. Bardzo gęsta, pięknie opowiedziana historia dziewczyn, a później kobiet, pełna emocji, wzruszeń i rozczarowań. "Nigdy nie będziesz szła sama", bo zawsze z tobą będą szły wspomnienia i inne kobiety, które rezonują w pamięci i ukształtowały twoją osobowość.

Ach ta Cyranka! Lubię książki, w których nic się nie dzieje, a jednocześnie dzieje się wszystko. Bardzo gęsta, pięknie opowiedziana historia dziewczyn, a później kobiet, pełna emocji, wzruszeń i rozczarowań. "Nigdy nie będziesz szła sama", bo zawsze z tobą będą szły wspomnienia i inne kobiety, które rezonują w pamięci i ukształtowały twoją osobowość.

To nie jest książka o Rosji, o "Imperium" Kapuścińskiego też nie, nawet to nie reportaż, a suma strachów autorki przed Rosją w stanie wojny. Nie znajdziecie w nim rozmów z Rosjanami dłuższymi niż dwie strony, ale za to bardzo często pojawia się opis pokojów hotelowych i stanu rosyjskiej kolei. Zupełnie niepotrzebne były te powtórzenia- bo mam zakaz wjazdu na 20 lat, cały czas się bałam, bo na mnie czyhają.
Zawsze myślałam, że reporter musi być odważny i ciekawy, moim zdaniem autorka chciała być jak Kapuściński, do którego kilkukrotnie nawiązuje. Niestety, chcieć a być to dwie różne kwestie.
Zatem dlaczego 2*? Bo słuchałam Raportu o stanie świata z Mają Wolny i wtedy miałam oczekiwania względem tej książki. Tylko dlatego.
Nie polecam.

To nie jest książka o Rosji, o "Imperium" Kapuścińskiego też nie, nawet to nie reportaż, a suma strachów autorki przed Rosją w stanie wojny. Nie znajdziecie w nim rozmów z Rosjanami dłuższymi niż dwie strony, ale za to bardzo często pojawia się opis pokojów hotelowych i stanu rosyjskiej kolei. Zupełnie niepotrzebne były te powtórzenia- bo mam zakaz wjazdu na 20 lat, cały...