Nawet jeśli nie zgadzam się z taką czy inną opcją polityczną to cieszę się, że mieszkam w Polsce i nie jestem bitą za poglądy, wystający kosmyk włosów, mogę się śmiać i rozmawiać na ulicy, nikt nie wtrąci mnie do więzienia za taniec na placu. Mam nieograniczony dostep do wody, nie wyłączają mi elektryczności, a o mojej wartości nie świadczy rodzina z której pochodzę.
Jagielski tak samo jak Kapuściński jesli pisze o jakimś kraju, to zmusza do refleksji o tym co tutaj, patrząc dalej na to co tam.
Polecam

Nawet jeśli nie zgadzam się z taką czy inną opcją polityczną to cieszę się, że mieszkam w Polsce i nie jestem bitą za poglądy, wystający kosmyk włosów, mogę się śmiać i rozmawiać na ulicy, nikt nie wtrąci mnie do więzienia za taniec na placu. Mam nieograniczony dostep do wody, nie wyłączają mi elektryczności, a o mojej wartości nie świadczy rodzina z której pochodzę....

Bardzo dobrze napisana książka o historii Archiwum Ringelbluma. Co więcej, nie ma w niej patosu, opowieści o tym kto był zły, kto dobry, kto jest winny, a kto bez skazy, za to jest cierpienie, bród, choroby, nadzieja a później jej brak.
Wszystko opisane z odpowiednią starannością, współczuciem, ale bez oceniania. „Tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono”.
Polecam

Bardzo dobrze napisana książka o historii Archiwum Ringelbluma. Co więcej, nie ma w niej patosu, opowieści o tym kto był zły, kto dobry, kto jest winny, a kto bez skazy, za to jest cierpienie, bród, choroby, nadzieja a później jej brak.
Wszystko opisane z odpowiednią starannością, współczuciem, ale bez oceniania. „Tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono”.
Polecam

Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie ma w tej książce zupełnie nic, co byłoby przydatne żeby zrozumieć Iran- ani politycznie, ani społecznie.

Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie...

W odniesieniu do grudniowego przewrotu w Syrii, książka jest nadal bardzo aktualna

W odniesieniu do grudniowego przewrotu w Syrii, książka jest nadal bardzo aktualna

Książka jest o tyle interesująca, o ile autorka podejmuje temat starowierców, natomiast kiedy przedstawia swoje przemyślenia to bardziej irytuje, niż zachwyca. Zawsze mam problem z ludźmi, którzy z perspektywy odległości (Warszawa) i posiadanej wiedzy (etnologia i inne), a także osiągniętego statusu wypowiadają się mimo wszystko o „innym”.
Pytania z wyrzutami dlaczego nie kultywujecie tradycji? Dlaczego wycinacie stare drzewa? Dlaczego nie chcecie być skansenem? Dlaczego uciekacie do miasta? Dlaczego nie jest tak samo jak dawniej? Dlaczego nie jest tak pięknie jak w pamięci i wspomnieniach autorki? To wszystko jest dla mnie niewłaściwe moralnie.
Mimo wszystko polecam

Książka jest o tyle interesująca, o ile autorka podejmuje temat starowierców, natomiast kiedy przedstawia swoje przemyślenia to bardziej irytuje, niż zachwyca. Zawsze mam problem z ludźmi, którzy z perspektywy odległości (Warszawa) i posiadanej wiedzy (etnologia i inne), a także osiągniętego statusu wypowiadają się mimo wszystko o „innym”.
Pytania z wyrzutami dlaczego nie...

Góreckiego albo się bardzo lubi, albo jeszcze się nie czytało jego reportaży. To chyba najbardziej wyczekiwana przeze mnie książka od ubiegłego roku, bo wiadomo- Azja Centralna kusi i to bardzo!
Zatem, co w niej znajdziemy? Wszystko! Historię, spotkania ze zwykłymi ludźmi, rozmowy z pociągu i uniwersytetu, wycieczkę nad morze (które w sumie jest jeziorem) i do stolicy, piękne opisy brzydkich miejsc. Po rozmowie w Chiwie z przypadkowo spotkanym Kazachem stwierdziłam, że skoro nie ma tam nic ciekawego do zwiedzania, to wrzucę ten kraj na listę oczekujących do zwiedzenia. Cóż... Chyba się rozmyśliłam, a wszystko przez Góreckiego i Semipałatyńsk.

Góreckiego albo się bardzo lubi, albo jeszcze się nie czytało jego reportaży. To chyba najbardziej wyczekiwana przeze mnie książka od ubiegłego roku, bo wiadomo- Azja Centralna kusi i to bardzo!
Zatem, co w niej znajdziemy? Wszystko! Historię, spotkania ze zwykłymi ludźmi, rozmowy z pociągu i uniwersytetu, wycieczkę nad morze (które w sumie jest jeziorem) i do stolicy,...