Nawet jeśli nie zgadzam się z taką czy inną opcją polityczną to cieszę się, że mieszkam w Polsce i nie jestem bitą za poglądy, wystający kosmyk włosów, mogę się śmiać i rozmawiać na ulicy, nikt nie wtrąci mnie do więzienia za taniec na placu. Mam nieograniczony dostep do wody, nie wyłączają mi elektryczności, a o mojej wartości nie świadczy rodzina z której pochodzę.
Jagielski tak samo jak Kapuściński jesli pisze o jakimś kraju, to zmusza do refleksji o tym co tutaj, patrząc dalej na to co tam.
Polecam

Nawet jeśli nie zgadzam się z taką czy inną opcją polityczną to cieszę się, że mieszkam w Polsce i nie jestem bitą za poglądy, wystający kosmyk włosów, mogę się śmiać i rozmawiać na ulicy, nikt nie wtrąci mnie do więzienia za taniec na placu. Mam nieograniczony dostep do wody, nie wyłączają mi elektryczności, a o mojej wartości nie świadczy rodzina z której pochodzę....

Jedyną zaletą tej książki jest to, że popularyzuje wiedzę o Baczynskim. Myślę, że wiele osób dzięki niej sięgnie po jego poezję, a może nawet po Gajcego i innych z pokolenia Kolumbów.
Poza tą cechą nie ma w niej zupełnie nic poza egzaltacją oraz tanim psychologizowaniem.

Jedyną zaletą tej książki jest to, że popularyzuje wiedzę o Baczynskim. Myślę, że wiele osób dzięki niej sięgnie po jego poezję, a może nawet po Gajcego i innych z pokolenia Kolumbów.
Poza tą cechą nie ma w niej zupełnie nic poza egzaltacją oraz tanim psychologizowaniem.

Bardzo dobrze napisana książka o historii Archiwum Ringelbluma. Co więcej, nie ma w niej patosu, opowieści o tym kto był zły, kto dobry, kto jest winny, a kto bez skazy, za to jest cierpienie, bród, choroby, nadzieja a później jej brak.
Wszystko opisane z odpowiednią starannością, współczuciem, ale bez oceniania. „Tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono”.
Polecam

Bardzo dobrze napisana książka o historii Archiwum Ringelbluma. Co więcej, nie ma w niej patosu, opowieści o tym kto był zły, kto dobry, kto jest winny, a kto bez skazy, za to jest cierpienie, bród, choroby, nadzieja a później jej brak.
Wszystko opisane z odpowiednią starannością, współczuciem, ale bez oceniania. „Tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono”.
Polecam

Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie ma w tej książce zupełnie nic, co byłoby przydatne żeby zrozumieć Iran- ani politycznie, ani społecznie.

Zupełnie nie wiem jaki autor miał pomysł na tę książkę. W pierwszym momencie myślałam, że to wyprawa szlakiem innych podróżników, którzy przemierzali Iran kilkadziesiąt lat wcześniej. Później, że może jednak o zabójstwie Mahsy Amini, która została zamordowana przez strażników moralności, bo to w sumie klamra spinająca koniec i początek reportażu. Jednak w gruncie rzeczy nie...

W odniesieniu do grudniowego przewrotu w Syrii, książka jest nadal bardzo aktualna

W odniesieniu do grudniowego przewrotu w Syrii, książka jest nadal bardzo aktualna