Wspomnienia naocznego świadka

Okładka książki Wspomnienia naocznego świadka
Anna Potocka-Wąsowiczowa Wydawnictwo: Wydawnictwo MG biografia, autobiografia, pamiętnik
384 str. 6 godz. 24 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Tytuł oryginału:
Mémoires de la comtesse de Potocka
Wydawnictwo:
Wydawnictwo MG
Data wydania:
2010-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2010-01-01
Liczba stron:
384
Czas czytania
6 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
978-83-61297-38-3
Tagi:
kronika fakty historia
Średnia ocen

                6,9 6,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.

Patronaty LC

Mogą Ciebie zainteresować

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
26 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
1487
403

Na półkach:

Dziecko magnackich rodów,jedynaczka,dziedziczka fortuny,kuzynka Poniatowskich.Powinna interesować się balami i zamążpójściem ,nic bardziej mylnego -owszem wyszła za starszego ,zimnego jak lodowiec magnata co nie przeszkodziło jej być bystrą obserwatorką szalonych czasów ostatnich rozbiorów i chwilowego Państwa Warszawskiego .Bywalczyni na dworach ówczesnej Europy,zagorzała patriotka i fanka Napoleona.
W pamiętniku nie ma wielkiej polityki ,jest taka mała widziana oczami kobiety,która jest zawsze gdzieś z boku ,ale dużo widzi i dużo rozumie.Są też smaczki ,choć nieistotne dla historii to niezwykle ciekawe dla czytających
Styl piękny i lekki , bez tej maniery czasów Romantyzmu .
Polecam.

Dziecko magnackich rodów,jedynaczka,dziedziczka fortuny,kuzynka Poniatowskich.Powinna interesować się balami i zamążpójściem ,nic bardziej mylnego -owszem wyszła za starszego ,zimnego jak lodowiec magnata co nie przeszkodziło jej być bystrą obserwatorką szalonych czasów ostatnich rozbiorów i chwilowego Państwa Warszawskiego .Bywalczyni na dworach ówczesnej Europy,zagorzała...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2508
795

Na półkach: , , , ,

Ach, jak to się czyta! Anna Marianna Ewa Apolonia z Tyszkiewiczów Potocka secundo voto Dunin- Wąsowiczowa (1779-1867) zwana Anetką, pozostawiła po sobie pamiętniki, które powstały na przestrzeni lat. Zdecydowała się pisać w 1812 roku po przeczytaniu pamiętników margrabiny von Bayreuth, siostry Fryderyka Wielkiego, króla Prus. Doszła do wniosku, że sama potrafi napisać ciekawsze spostrzeżenia zwłaszcza, że żyje w interesującym czasie i otoczona jest niezwykłymi osobowościami. Matka jej, Konstancja Poniatowska, była bratanicą króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, ojciec zaś to Ludwik Tyszkiewicz, późniejszy marszałek wielki litewski. Dzieciństwo spędziła we dworze w Białymstoku, u ciotecznej babki hetmanowej Izabeli Branickiej, siostry króla Stanisława Augusta, określanej w pamiętniku jako „Pani Krakowska”. W 1805 r. poślubiła Aleksandra Stanisława Potockiego, syna Stanisława Kostki Potockiego i zamieszkała w Wilanowie. Małżeństwo zakończyło się rozwodem. Wyszła po raz drugi za mąż za Stanisława Dunin – Wąsowicza, który był adiutantem Napoleona I. Ostatnie notatki w pamiętniku miała zrobić około 1860 r. kilka lat przed śmiercią.
Pamiętniki Anny pisane są klarownie, ze swadą i dowcipem, tam gdzie trzeba zabarwionym ironią. Autorka wraca w zapiskach do wydarzeń, które obejmują jej dzieciństwo, próbuje przy tym odtworzyć towarzyszące jej emocje i panującą w otoczeniu atmosferę. Pisała głównie z myślą o dzieciach. Autorka zapisków skrzętnie uwieczniła opisy rezydencji, w których bywała lub w których mieszkała (m.in. Łańcut, Wilanów, Białystok, Puławy, Natolin), rozrywki, spotykane osoby, zwracając uwagę nie tylko na ich wygląd, ale również na cnoty i wady ich umysłu. Odnosi się do świata sztuki i literatury. Zwraca uwagę na wydarzenia polityczne: insurekcję kościuszkowską, emigrację, zwycięstwa i porażki Napoleona, postanowienia Kongresu Wiedeńskiego. Opisuje swoje podróże, tryb codziennego życia, przytacza zapamiętane rozmowy i zasłyszane anegdoty. Opowiada o pierwszym zamążpójściu. O pierwszym mężu pisze ciepło i z szacunkiem. O teściu, Stanisławie hr. Potockim, pisze, że bardzo go kochała i to jemu zawdzięcza wiedzę o architekturze i wszelkie umiłowanie sztuki. Zarejestrowała konflikty do jakich dochodziło z teściową. Odnosi się też do życia towarzyskiego (m.in. opisuje prezentacje, bale, śluby, wizyty i rewizyty) i codziennego. Pisze również o narodzinach dzieciach. Przedstawia także swoje zamiłowanie do rysowania. Ciekawe są jej bezpośrednie zapiski w odnalezionym dzienniku, odnoszące się do śmierci Pani Krakowskiej.
Anna łatwo operuje językiem, nie bojąc się nawet potocznych wtrętów. Czytelnik z łatwością zauważy, że pamiętnik został napisany przez osobę oczytaną, towarzyską, inteligentną, charakteryzującą się zmysłem obserwacji. To nieocenione źródło historyczne, do którego należy jednak podchodzić krytycznie. Pamiętnik wobec tego czyta się szybko i z wielką przyjemnością. Na pewno niejednokrotnie będę do niego wracać, bowiem mieści się w kręgu moich dziewiętnastowiecznych zainteresowań. Wydanie z MG jest staranne, w twardej oprawie i z dobrze rozmieszczonym tekstem na stronie dla czytającego, w dodatku z przypisami umieszczonymi na końcu książki i z dodanymi ilustracjami z epoki. Bardzo polecam.

https://slowemmalowane.blogspot.com/2022/02/anna-z-tyszkiewiczow-potocka.html

Ach, jak to się czyta! Anna Marianna Ewa Apolonia z Tyszkiewiczów Potocka secundo voto Dunin- Wąsowiczowa (1779-1867) zwana Anetką, pozostawiła po sobie pamiętniki, które powstały na przestrzeni lat. Zdecydowała się pisać w 1812 roku po przeczytaniu pamiętników margrabiny von Bayreuth, siostry Fryderyka Wielkiego, króla Prus. Doszła do wniosku, że sama potrafi napisać...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1219
438

Na półkach:

Jako wielka fanka pamiętników historycznych, zwłaszcza z okresu XIX i XX wieku, niewiele mogę powiedzieć ponad to, że niezwykle interesującym jest ich czytanie. A jeszcze ciekawsze jest konfrontowanie obrazu autora wyłaniającego się z kart jego pamiętników, z obrazem zachowanym z innych źródeł historycznych. W przypadku Anetki (bo tak zdrobniale zwracano się do Anny) dochodzi jeszcze dodatkowe kryterium, którym jest czas, w jakim napisała swój pamiętnik. Nie był on bowiem tworzony na bieżąco, a powstał dopiero po upływie wielu lat od czasów w nim opisanych. Uważny czytelnik wiele może wyciągnąć z niego wniosków, chociażby na temat zmieniającego się światopoglądu, ale też i mentalności a także nastrojów politycznych. Sama Anetka trzeba przyznać była całkiem niezłą obserwatorką ówczesnej sceny społeczno-politycznej, choć według autorów Wstępu - nie aż taką zaangażowaną w owe wydarzenia, jak sama chciałaby się w nich widzieć. Tak czy inaczej to kolejny ciekawy obraz ówczesnego świata (oczywiście głównie dotyczącego ludzi zamożnych), który dostarcza wielu interesujących opisów różnych kwestii związanych z XIX-wiecznym społeczeństwem.

Jako wielka fanka pamiętników historycznych, zwłaszcza z okresu XIX i XX wieku, niewiele mogę powiedzieć ponad to, że niezwykle interesującym jest ich czytanie. A jeszcze ciekawsze jest konfrontowanie obrazu autora wyłaniającego się z kart jego pamiętników, z obrazem zachowanym z innych źródeł historycznych. W przypadku Anetki (bo tak zdrobniale zwracano się do Anny)...

więcej Pokaż mimo to

avatar
46
22

Na półkach:

Moim zdaniem to naprawdę dobry pamiętnik żyjącej w burzliwych czasach kobiety. Obrazuje życie elity społeczeństwa i ich życie codzienne. Jeśli ktoś liczy na głębokie refleksje związane z polityką porozbiorwa, to musi szukać innego źródła, gdyż Anetka wspomina o nich tylko pobieżnie.

Moim zdaniem to naprawdę dobry pamiętnik żyjącej w burzliwych czasach kobiety. Obrazuje życie elity społeczeństwa i ich życie codzienne. Jeśli ktoś liczy na głębokie refleksje związane z polityką porozbiorwa, to musi szukać innego źródła, gdyż Anetka wspomina o nich tylko pobieżnie.

Pokaż mimo to

avatar
175
20

Na półkach: , ,

Interesujące wspomnienia z przełomu XVIII i XIX wieku, dużo szczegółowych informacji z ceremoniału i życia elit w tamtych czasach na tle wielkich wydarzeń epoki. Po lekturze jestem nieco rozczarowany, liczyłem na więcej informacji o Warszawie, ks. Poniatowskim, Kostce Potockim czy Wilanowie.

Interesujące wspomnienia z przełomu XVIII i XIX wieku, dużo szczegółowych informacji z ceremoniału i życia elit w tamtych czasach na tle wielkich wydarzeń epoki. Po lekturze jestem nieco rozczarowany, liczyłem na więcej informacji o Warszawie, ks. Poniatowskim, Kostce Potockim czy Wilanowie.

Pokaż mimo to

avatar
1106
242

Na półkach:

Fajne, bardzo fajne ale nie wybitne. Zawsze lubiłem wspomnienia kobiet, zwłaszcza te z serii Pamiętniki Kobiet. Pokazują zazwyczaj dużo bardziej realny świat niż to z czym mamy do czynienia na co dzień w historii a i zwykle są bardziej otwarte w sprawach obyczajowych (jak np seks) i to mimo niemal zawsze zastrzeganej pobożności. Autorka miała okazję poznać wielkich tego świata (zwłaszcza ze strony rosyjskiej), oko do charakterystyk ma niezłe ale całości brakuje nieco polotu i chyba mimo wszystko zainteresowania światem.

Fajne, bardzo fajne ale nie wybitne. Zawsze lubiłem wspomnienia kobiet, zwłaszcza te z serii Pamiętniki Kobiet. Pokazują zazwyczaj dużo bardziej realny świat niż to z czym mamy do czynienia na co dzień w historii a i zwykle są bardziej otwarte w sprawach obyczajowych (jak np seks) i to mimo niemal zawsze zastrzeganej pobożności. Autorka miała okazję poznać wielkich tego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
511
209

Na półkach:

Wspomnienia Anetki Potockiej będą wspaniałą lekturą dla wszystkich tych, którzy chcieliby posłuchać o życiu w epoce napoleońskiej z bezpośredniego i bardzo dobrze poinformowanego źródła.

Wspomnienia Anetki Potockiej będą wspaniałą lekturą dla wszystkich tych, którzy chcieliby posłuchać o życiu w epoce napoleońskiej z bezpośredniego i bardzo dobrze poinformowanego źródła.

Pokaż mimo to


Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wspomnienia naocznego świadka


zgłoś błąd