Radio-aktywna Sabała. Od gadania do pisania

Napisana z ogromną lekkością, przyjemna w odbiorze, ciekawa i pełna zakopiańskich anegdot, autobiografia Pani Beaty Sabały-Zielińskiej.

Z sympatią i uznaniem dla innych książek Autorki, sięgnęłam po "Radio-Aktywną Sabałę", w której opisuje ona swoje początki działalności w Radio Zet, kulisy pracy reporterskiej, trudności, z jakimi się zmagała i drogę, która zaprowadziła ją do stworzenia fenomenalnych: "TOPR. Żeby inni mogli przeżyć", "TOPR. Nie każdy wróci" oraz "Pięć Stawów. Dom bez adresu".

Zdecydowanie czuć w jej książkach, że lata doświadczeń, zbieranych w trakcie pracy reporterskiej, przełożyły się na umiejętność opowiadania z autentycznością, wrażliwością, troską o drugiego człowieka i nieprzerysowanym dramatyzmem.

Chętnie sięgnę po kolejne książki Pani Beaty.

Napisana z ogromną lekkością, przyjemna w odbiorze, ciekawa i pełna zakopiańskich anegdot, autobiografia Pani Beaty Sabały-Zielińskiej.

Z sympatią i uznaniem dla innych książek Autorki, sięgnęłam po "Radio-Aktywną Sabałę", w której opisuje ona swoje początki działalności w Radio Zet, kulisy pracy reporterskiej, trudności, z jakimi się zmagała i drogę, która zaprowadziła ją...

Początek nieco niemrawy jednak w miarę upływu stron robi się coraz ciekawiej zaś historia hotelu Giewont i myśli psa Fafika nagradzają wszelki poczatkowy trud

Początek nieco niemrawy jednak w miarę upływu stron robi się coraz ciekawiej zaś historia hotelu Giewont i myśli psa Fafika nagradzają wszelki poczatkowy trud

Śmiałam się do łez. Jak zwykle czytając książkę Pani Beaty zapominam o wszystkim.
Dziękuję bardzo!
Wdzięczna czytelniczka.

Śmiałam się do łez. Jak zwykle czytając książkę Pani Beaty zapominam o wszystkim.
Dziękuję bardzo!
Wdzięczna czytelniczka.

Beata Sabała - Zielińska po raz kolejny mnie nie zawiodła 🙂 Świetny klimat książki- trochę historii, trochę geografii, trochę dziennikarskiego warsztatu, dużo humoru, ale i smutku - jednym słowem warto przeczytać. Polecam gorąco

Beata Sabała - Zielińska po raz kolejny mnie nie zawiodła 🙂 Świetny klimat książki- trochę historii, trochę geografii, trochę dziennikarskiego warsztatu, dużo humoru, ale i smutku - jednym słowem warto przeczytać. Polecam gorąco

Książka jest bardzo w porządku. Przyjemnie i szybko się ją czyta. Zawiera wiele anegdotek i ciekawostek.

Książka jest bardzo w porządku. Przyjemnie i szybko się ją czyta. Zawiera wiele anegdotek i ciekawostek.

Zapraszam na krótką recenzję, ale najpierw.... Spojrzcie na okladkę. Z drewnianej okiennicy z lekko zadziornym wzrokiem patrzy na nas kobieta. Kasztanowe loki mieniące się w słońcu okalają jej twarz. Emanuje siłą, charyzmą i odwagą. Nasuwa się pytanie po co jej mikrofon? Gdyby przemówiła do nas z tej okładki zapewne wszyscy rozpoznali by ten głos. Głos który w audycjach radiowych niósł się po całym Podhalu. Beata Sabała-Zielińska dziennikarka radiowa, która współpracowała przez ponad dekadę z Radiem Zet. Jest również autorką książek m.in. : "TOPR. Żeby inni mogli przeżyć" , "Pięć Stawów. Dom bez adresu.", "TOPR 2. Nie każdy wróci."

Książka o której dziś chcę Wam trochę opowiedzieć jest jej pamiętnikiem dziennikarskim, gdzie opisuje jak rozpoczęła się jej przygoda z radiem, a następnie została pisarką, krótko mówiąc jak w samym tytule "od gadania do pisania". Kiedy rozpoczęła pracę radiowca miała 33 lata, 2 córki i męża. Kiedy jeszcze nic nie wskazywało, że jej życie wywróci się do góry nogami prowadziła je całkiem spokojnie i jak sama o sobie pisze była idealną "kurą domową". Jej wykształcenie pielęgniarki dalekie było od tego, aby nawet pomyśleć, że mogłaby zostać dziennikarką radiową. Wszystko zmieniło się kiedy poznała Paulinę, z którą się zaprzyjaznila i która to popchała ją w stronę radia.

W książce opowiada jakie wyzwania stawały przed nią kiedy chciała nagrać materiał dla radia. W pracy radiowca ważne jest oddanie krótkiej treści przy czym musi towarzyszyć temu dźwięk. Znajdziecie więc tutaj wiele śmiesznych ze strony czytelnika historii, gdzie musiała się poświęcić, by ta krótka informacja mogła oddać w stu procentach jej ważność i ciekawość dla odbiorców. Wśród tych historii znajdziecie też takie, gdzie pisze o szansach jakie dawały jej różne tematy w karierze radiowca. Niejednokrotnie będzie musiała się zmierzyć też z góralami, kiedy na antenie opowiada o nieświeżych oscypkach czy braku śniegu w Zakopanem. Na koniec zdradzi Wam jak musiała zdobyć zaufanie TOPRu by mogły powstać tak wspaniałe dwie książki o ich pracy.
Serdecznie polecam!

Zapraszam na krótką recenzję, ale najpierw.... Spojrzcie na okladkę. Z drewnianej okiennicy z lekko zadziornym wzrokiem patrzy na nas kobieta. Kasztanowe loki mieniące się w słońcu okalają jej twarz. Emanuje siłą, charyzmą i odwagą. Nasuwa się pytanie po co jej mikrofon? Gdyby przemówiła do nas z tej okładki zapewne wszyscy rozpoznali by ten głos. Głos który w audycjach...

Choć góry w których mieszkam to jeszcze nie Tatry, ale bliska mi tematyka górska. I każda informacja górsko-tatrzańska wywołuje uśmiech na twarzy. Dlatego z ochotą zabrałam sie do lektury tej książki.
I nie zawiodłam się ani ciut, bo znana z antenty radiowej dziennikarka , a pochodząca z Zakopanego ze swadą opowiada o początkach bycia radiowcem i o wszystkim co sie z tym wiąże.
Miejsce pracy zobowiązuje, więc jak można się domyślić relacje o Góralach znajacych się na wszystkim są arcyciekawe. Ale żeby nie było, że to tylko śmichy, to i nie brakuje tematów poważnych jak choćby praca ratowników TOPR.
Mnóstwo tu blasków i cieni zawodu dziennikarza radiowego, który to swoim głosem musi przykuć uwagę słuchacza, no i przede wszystkim musi być szybki. Musi też wykazywać się kreatywnością, aby newsy były chwytliwe i nie nudziły odbiorcy nastawionego na szybką infromację.
Książka pełna humoru, dystansu do siebie i oczywiście fachowych rad dla początkujących adeptów dziennikarstwa radiowego.

Choć góry w których mieszkam to jeszcze nie Tatry, ale bliska mi tematyka górska. I każda informacja górsko-tatrzańska wywołuje uśmiech na twarzy. Dlatego z ochotą zabrałam sie do lektury tej książki.
I nie zawiodłam się ani ciut, bo znana z antenty radiowej dziennikarka , a pochodząca z Zakopanego ze swadą opowiada o początkach bycia radiowcem i o wszystkim co sie z tym...

Zakochałam się w tej książce. Co prawda nie mogę przez swoją chorobę jeździć w góry, więc nie mam do nich specjalnego sentymentu, ale dzięki tej książce zauroczyłam się tym miejscem.

To nie była miłość od pierwszego wejrzenia. Na początku nie potrafiłam wczuć się w klimat tej publikacji. W końcu jednak przepadłam. Mogłam się za jej sprawą pośmiać, na przykład czytając o wyprawie, by nagrać mamę-niedźwiedzicę i jej dzieci czy o oryginalnych nazwach w górach, ale kilka razy poczułam też, że poci mi się oko, gdy odchodzili pewni ludzie. Nie znałam ich, ale dzięki słowom autorki miałam wrażenie, że to moja rodzina.

Beata Sabała-Zielińska pokazuje w swojej książce, jak zmienia się podejście do dziennikarstwa. Kiedyś miało być dobrze i długo. Teraz ma być cokolwiek i krótko, żeby tylko się kliknęło, wyświetlenia się zgadzały. Bo przecież człowiek nie skupi się przez kilka minut. To pokazuje, jak świat pędzi. Nie powiem, żeby w niektórych kwestiach to było dobre.

Autorka daje się poznać nie tylko jako dziennikarka, ale także prywatnie jako żona i mama. Pokazuje, co dała jej praca, a co jej rodzinie mimo wszystko odebrała. Swego czasu musiała być dostępna nieustannie, nie mogło się to nie odbić na jej życiu rodzinnym.

To bardzo dobra książka. Napisana lekkim piórem, wciągająca. Dzięki niej można raz jeszcze przypomnieć sobie skoki za czasów Małysza czy to, co działo się po śmierci Jana Pawła II. Tak jak wspomniałam wcześniej, można się przy niej pośmiać, ale także daje do myślenia. Cieszę się, że mogłam zajrzeć za kulisy radiowego świata za jej pośrednictwem.

Zakochałam się w tej książce. Co prawda nie mogę przez swoją chorobę jeździć w góry, więc nie mam do nich specjalnego sentymentu, ale dzięki tej książce zauroczyłam się tym miejscem.

To nie była miłość od pierwszego wejrzenia. Na początku nie potrafiłam wczuć się w klimat tej publikacji. W końcu jednak przepadłam. Mogłam się za jej sprawą pośmiać, na przykład czytając o...

W związku z autobiograficznym tematem książki napiszę tylko jedno: UWIELBIAM.

W związku z autobiograficznym tematem książki napiszę tylko jedno: UWIELBIAM.

Uwielbiam góry i wszystko co prawdziwie góralskie, dlatego z ogromną ciekawością, sięgnęłam po książkę tej Góralki 💚
Pewnie sami dobrze znacie głos autorki z radia Zet, pełen pasji i oddania. Dlatego z ogromną ochotą sięgnęłam po jej książkę i jestem zachwycona. Teraz mogłam ten głos dopasować do osoby, wiedziałam, że jej pasja jest ogromna, teraz dowiedziałam ile to wszystko poświęcenia kosztowało. Poznałam ją jako mamę, żonę, dziewczynę i pięknego człowieka. Bardzo umiejętnie napisana książka, fajnie było wkraść się w kulisy pracy stacji radiowej i dowiedzieć się jak to się dzieje. O góralach, o górach i o turystach rzecz jasna, o pracy topr, skokach narciarskich i wszystkim co łączy się z tym rejonem, opowiedziane jak na prawdziwą góralkę przystało z przytupem - cudo.
Ja jestem zachwycona 💚💚💚

Uwielbiam góry i wszystko co prawdziwie góralskie, dlatego z ogromną ciekawością, sięgnęłam po książkę tej Góralki 💚
Pewnie sami dobrze znacie głos autorki z radia Zet, pełen pasji i oddania. Dlatego z ogromną ochotą sięgnęłam po jej książkę i jestem zachwycona. Teraz mogłam ten głos dopasować do osoby, wiedziałam, że jej pasja jest ogromna, teraz dowiedziałam ile to...