Sypiając z prezesem. Historie kobiet w przemocowych związkach

Mocna rzecz. Historie kobiet żyjące w przemocowych związkach. Na końcu posłowie Jana Gołębiowskiego. Komentarze Pana Jana, co już zostało w wielu komentarzach na LC wspomniane, powinny się znaleźć po opowiadanych przez kobiety historiach, nie pamiętałam już historii kobiet jak natknęłam się na posłowie.
Ale sama książka dobra. Może niektórym kobietom otworzy oczy na to z kim nie należy układać sobie życia. Opisane historie powinny przeczytać młode kobiety, tak by nie powtórzyły losu wielu kobiet, którym lata mijają u boku oprawcy a czasu się nie cofnie....POLECAM

Mocna rzecz. Historie kobiet żyjące w przemocowych związkach. Na końcu posłowie Jana Gołębiowskiego. Komentarze Pana Jana, co już zostało w wielu komentarzach na LC wspomniane, powinny się znaleźć po opowiadanych przez kobiety historiach, nie pamiętałam już historii kobiet jak natknęłam się na posłowie.
Ale sama książka dobra. Może niektórym kobietom otworzy oczy na to z...

Polecam. Dobra książka

Polecam. Dobra książka

Ten kto nigdy nie byl uwiklane w toksyczna relacje nie uwierzy, ze takie historie sie zdarzaja. Latwo sie ocenia mowiac "Ja na jej miejscu dawno bym odeszla", albo "to po co w tym tkwila". Ale to nie jest tak proste i zero jedynkowe.... Warto naglasniac takie historie, by kazda kobieta, ktora jest w tym bagnie nie bala sie z niego uciec, by nie bala sie o tym mowic, by nie tuszowala siniakow, by zglaszala na policje kazda przemoc - nie tylko te, ktora widac golym okiem. Bo najbrdziej bolesna jest ta w "bialych rekawiczkach". Bo ja ciezko udowodniac, bo kat bywa na zewnatrz "idealem". Ciezki i bardzo potrzebny temat. I tak drodzy Panstwo, przemoc fizyczna, ekonomiczna i psychoczna nie przydarza sie tylko tak zwanej patologii, to bardzo "demokratyczny" temat.

Ten kto nigdy nie byl uwiklane w toksyczna relacje nie uwierzy, ze takie historie sie zdarzaja. Latwo sie ocenia mowiac "Ja na jej miejscu dawno bym odeszla", albo "to po co w tym tkwila". Ale to nie jest tak proste i zero jedynkowe.... Warto naglasniac takie historie, by kazda kobieta, ktora jest w tym bagnie nie bala sie z niego uciec, by nie bala sie o tym mowic, by nie...

Dla mnie ta książka jest jak my dzieci zoo. Niby wszyscy wiedzą, że narkotyki to największe gówno ale i tak nikogo ta informacja nie powstrzymuje.

Podobnie jest z tą książką. Autorka pokazuję 12 historii kobiet w które trudno uwierzyć. A więc wyobraźmy sobie faceta, który zarabia 200 tyś, który wygląda model ma wokół siebie mnóstwo kobiet ale wybiera nas. A później wyobraźmy sobie, jak magia pruska. Bo facet, który może mieć każdą, ma góry pieniędzy nie będzie wierny zazwyczaj. A dodajmy do tego, że przez całe życie słyszeliśmy, że jesteśmy nikim.

Czasami nie potrzebujemy rad, bo nie jesteśmy na nie gotówki. I ta książka nie daje zbyt wielu rad. Pokazuję jedynie, jak może wyglądać życie u boku psychopaty. Ta książka jest mega silnym ostrzeżeniem. Ale w sprawach sercowych takie ostrzeżenia nic nie znaczą. Ja uważam, że warto czytać książki. Dobre i złe bo nigdy nie wiemy, kiedy autor trafi do nas

A w tej książce pokazani są mistrzowie manipulacji. Bo inaczej jest odejść od gościa, który układa płytki, a inaczej od faceta, którego stać, żeby zabrać nas do las Vegas na weekend tylko dlatego, że pod nosem powiedzieliśmy sobie, że chcemy tam kiedyś polecić.

Dla mnie ta książka jest jak my dzieci zoo. Niby wszyscy wiedzą, że narkotyki to największe gówno ale i tak nikogo ta informacja nie powstrzymuje.

Podobnie jest z tą książką. Autorka pokazuję 12 historii kobiet w które trudno uwierzyć. A więc wyobraźmy sobie faceta, który zarabia 200 tyś, który wygląda model ma wokół siebie mnóstwo kobiet ale wybiera nas. A później...

Komentarze psychologa powinny być umieszczone po każdej historii, a nie wszystkie na samym końcu książki. W niektórych historiach są niestety błędy logiczne.

Komentarze psychologa powinny być umieszczone po każdej historii, a nie wszystkie na samym końcu książki. W niektórych historiach są niestety błędy logiczne.

Czy wszyscy faceci na tak zwanych "stanowiskach" i z wielkim hajsem, mają tak mało serca, kultury, rozumu i ludzkich odruchów? SZOK!!!!

Czy wszyscy faceci na tak zwanych "stanowiskach" i z wielkim hajsem, mają tak mało serca, kultury, rozumu i ludzkich odruchów? SZOK!!!!

Książka Joanny Racewicz i Kiary Ulli "Sypiając z Prezesem" to wstrząsające świadectwo losów kobiet uwikłanych w toksyczne związki. Autorki odkrywają przed czytelnikami skomplikowane mechanizmy, które trzymają ofiary przemocy w destrukcyjnych relacjach. Bohaterki książki, choć świadome swojej sytuacji, tkwią w niej latami, łudząc się, że partner się zmieni. Autorki bezlitośnie ukazują, jak iluzje i mechanizmy obronne prowadzą do przedłużania cierpienia, a także jak dzieci, będące niemymi świadkami tych dramatów, są równie mocno dotknięte przemocą domową. To ważny głos w dyskusji o przemocy, który zmusza do refleksji i otwiera oczy na realia, z którymi zmagają się ofiary. Nie przegapcie tej książki!
Czytajcie, by zrozumieć więcej.
Stop przemocy 👆

#książka2023 #JoannaRacewicz #SypiającZPrezesem #przemocdomowa #świadectwo

84/2024

Książka Joanny Racewicz i Kiary Ulli "Sypiając z Prezesem" to wstrząsające świadectwo losów kobiet uwikłanych w toksyczne związki. Autorki odkrywają przed czytelnikami skomplikowane mechanizmy, które trzymają ofiary przemocy w destrukcyjnych relacjach. Bohaterki książki, choć świadome swojej sytuacji, tkwią w niej latami, łudząc się, że partner się zmieni. Autorki...

Wciągające

Wciągające

Bardzo ciekawa. Komentarz mógł zostać zamieszczony pod opowiedziana historią a nie na końcu.

Bardzo ciekawa. Komentarz mógł zostać zamieszczony pod opowiedziana historią a nie na końcu.

W książce znajdujemy 12 historii opowiadanych przez kobiety o małżeńskiej przemocy w willach i apartamentach.
Chciały żyć wygodnie, na bogato, jak w bajce, a dostały wyzwiska, upokarzanie, przemoc.
Każda z tych opowieści jest opatrzona komentarzem psychologa Jana Gołębiowskiego. Wszystkie jego fachowe opinie znajdują się na końcu książki, więc sugeruję po każdej historii, przerzucić parę stron i na bieżąco doczytywać jego dygresje.

Nie wiem czy to zawiść przeze mnie przemawia (albo też jestem socjopatką),ale nie umiem w tych historiach jednoznacznie opowiedzieć się po stronie ofiar. Wszystkie te opowieści są totalnie zero-jedynkowe. Facet to najgorsze zło, chodzi do pracy, zdradza, bije, wylicza pieniądze, zaniedbuje, wychodzi w środku awantury, ignoruje, milczy. Kobieta natomiast, sprząta, opiekuje się dziećmi, poświęca się dla domu, cierpi, a niekiedy chodzi jeszcze do pracy. Większość z tych kobiet podobno również były wykształcone i odnosiły sukcesy, ale pozwoliły się zniszczyć. Wszystko przestawało mieć dla nich znaczenie, bo liczył się tylko On.

Ciężko mi sobie wyobrazić kobietę dobrze prosperującą na rynku pracy, z własnym biznesem lub wziętą prawniczkę, która poznaje mężczyznę i nagle woli być całkowicie od niego zależną.

Według mnie książkę warto przeczytać, bo faktycznie pokazuje pierwsze symptomy przemocowych związków. Jednak wydaje mi się, że główne bohaterki są zbyt wybielone by te historie brzmiały wiarygodnie. Oczywiście nie chciałabym podważać krzywd, jakich doznały, jedynie ich rola w tym wszystkim mogła być zupełnie inna.

W książce znajdujemy 12 historii opowiadanych przez kobiety o małżeńskiej przemocy w willach i apartamentach.
Chciały żyć wygodnie, na bogato, jak w bajce, a dostały wyzwiska, upokarzanie, przemoc.
Każda z tych opowieści jest opatrzona komentarzem psychologa Jana Gołębiowskiego. Wszystkie jego fachowe opinie znajdują się na końcu książki, więc sugeruję po każdej historii,...