Mężczyzna imieniem Ove

Książka wzruszająca, bardzo dobrze się ją czyta. Opisuje trudną drogę dotarcia do wnętrza człowieka i jak pozory mogą mylić.

Książka wzruszająca, bardzo dobrze się ją czyta. Opisuje trudną drogę dotarcia do wnętrza człowieka i jak pozory mogą mylić.

Bardzo ciepła, urocza, otulająca powieść przybliżająca i oswajającą trudne tematy, jakimi są starość, samotność, śmierć. Powiedziałabym też, że trochę komercyjna i filmowa (nie oglądałam ekranizacji ale wiem, że również zrobiły furorę) - ale to nie minus. Dałam najwyższą ocenę właśnie za tą niezwykle urzekającą atmosferę powieści.

Bardzo ciepła, urocza, otulająca powieść przybliżająca i oswajającą trudne tematy, jakimi są starość, samotność, śmierć. Powiedziałabym też, że trochę komercyjna i filmowa (nie oglądałam ekranizacji ale wiem, że również zrobiły furorę) - ale to nie minus. Dałam najwyższą ocenę właśnie za tą niezwykle urzekającą atmosferę powieści.

Świetna książka, napisana bardzo prostym i przyjemnym językiem, przez co pochłania się ją bardzo szybko. Sama historia bardzo mi się podobała i parę razy ścisnęła za gardło. Owszem, chwilami była dość przewidywalna, ale jednocześnie te chwile 'napięcia' nie były rozwleczone na tyle, żeby zdążyło mi to zacząć przeszkadzać. Dała mi to co chyba lubię w książkach najbardziej - pozwoliła wyciągnąć wnioski które będę mogła zastosować w swoim życiu.

Świetna książka, napisana bardzo prostym i przyjemnym językiem, przez co pochłania się ją bardzo szybko. Sama historia bardzo mi się podobała i parę razy ścisnęła za gardło. Owszem, chwilami była dość przewidywalna, ale jednocześnie te chwile 'napięcia' nie były rozwleczone na tyle, żeby zdążyło mi to zacząć przeszkadzać. Dała mi to co chyba lubię w książkach najbardziej -...

Tę książkę zna wiele osób. Ja poznałam ją dopiero teraz. Miałam ochotę na coś wzruszającego, coś co chwyci za serce, co sprawi, że zapłaczę. Czy spełniła moje oczekiwania? Po części tak. Nie chcę za bardzo rozwodzić się nad fabułą, bo mam wrażenie, że tę powieść znają niemal wszyscy. Dla mnie to było pierwsze spotkanie z twórczością autora, jak i pierwsza książka z tego gatunku. Z początku trudno było mi się wbić przez narrację, za którą nie przepadam, ale szybko się to zmieniło. Książka jest napisana prostym językiem, czyta się ją szybko, wręcz można powiedzieć, że się przez nią płynie.
Co tu dużo mówić, poza tym, że jest piękna, wzruszająca i potrzebna? Jak pokazuje pozornie proste codzienne czynności, jednocześnie ukazując stratę, tęsknotę i to, jak człowiek pokazuje się w zupełnie innym świetle przed ludźmi, a w środku przeżywa katusze?
Ove to człowiek, którego nie da się nie lubić. Choć przyznam, że nie spodziewałam się takiego obrotu spraw, widząc jego niechęć do otoczenia wokół. Dodatkowy plus za relacje z kotem.
"Mężczyzna imieniem Ove" to książka, którą każdy powinien przeczytać choć raz. Zdecydowanie zachęca też do sięgnięcia po inne książki autora. Na koniec najważniejsze pytanie. Czy sprawiła, że się popłakałam? No nie. I tutaj niestety jedyny zawód, bo czekałam do ostatnich stron na to, żeby te oczy mi się spociły. Ale nie zmienia to faktu, że to był przyjemnie spędzony czas i na pewno ta książka zostanie ze mną na długo.

Tę książkę zna wiele osób. Ja poznałam ją dopiero teraz. Miałam ochotę na coś wzruszającego, coś co chwyci za serce, co sprawi, że zapłaczę. Czy spełniła moje oczekiwania? Po części tak. Nie chcę za bardzo rozwodzić się nad fabułą, bo mam wrażenie, że tę powieść znają niemal wszyscy. Dla mnie to było pierwsze spotkanie z twórczością autora, jak i pierwsza książka z tego...

Ove ma już wszystkiego dość. Dużo w życiu przeszedł, a teraz musi funkcjonować w świecie, który nie rozumie jego żelaznych zasad i istoty rutyny, świecie pełnym fircyków, blond fląder i białych koszul, bez swojej żony Sonji.

Ove próbuje zakończyć życie na swoich zasadach, ale ciągle ktoś mu przeszkadza.

Narracja prowadzona w sposób w jaki myśli ten stary, zgorzkniały sceptyk.
Postacie są pokazane w tak pełny sposób, że ich zachowanie jest dla czytelnika zrozumiałe i zupełnie przewidywane. Mimo wszystko opowieść nie nudzi i utrzymuje napięcie.
To było bardzo fajne doświadczenie, poznawać tego uparciucha. Można się zaśmiać, można się wzruszyć, ale jak już się zacznie, to nie można się oderwać.

Ove ma już wszystkiego dość. Dużo w życiu przeszedł, a teraz musi funkcjonować w świecie, który nie rozumie jego żelaznych zasad i istoty rutyny, świecie pełnym fircyków, blond fląder i białych koszul, bez swojej żony Sonji.

Ove próbuje zakończyć życie na swoich zasadach, ale ciągle ktoś mu przeszkadza.

Narracja prowadzona w sposób w jaki myśli ten stary, zgorzkniały...

❓Jak poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby i samotnością?

Ove – utożsamiam się z nim pod wieloma względami. Kiedy dorosnę, też zostanę zgryźliwym tetrykiem (mam tylko nadzieję, że nie dostanę łysego placka na czubku głowy). Jeśli na osiedlu będzie obowiązywał zakaz jeżdżenia samochodem, będę jego orędownikiem. Jeśli będzie ustalone miejsce do parkowania rowerów, będę sprawdzał, czy ludzie nie zostawiają ich nigdzie indziej. Nie dam się orżnąć chciwym taksówkarzom i cwanym barmanom, którzy nie odpuszczą żadnej okazji, by skroić nieświadomego konsumenta. Ponad wszystko pragnąć będę świętego spokoju, a somsiad, jeśli mi za skórę zajdzie, to lepiej, żeby mi się na oczy nie pokazywał!

Przeszłość – oprócz bieżących losów uroczego Ove odkrywamy też jego historię i to, jak z małego, zagubionego chłopca wyrasta na dojrzałego mężczyznę z całym spektrum dziwactw i jasno sprecyzowanymi celami. Życie go nie rozpieszczało, bardzo szybko zmuszając do dorośnięcia, ale przynajmniej nauczyło go uczciwości, przywiązania do zasad i samodzielnego składania Saaba. W pociągu poznał Sonję i choć nic nie wskazywało, by ci dwoje mogli być razem, tak się właśnie stało – nie zmienił tego nawet tragiczny wypadek. Podsumowując, Ove miał predyspozycje do zostania tetrykiem, ale los dodatkowo podsunął mu mnóstwo argumentów, by obrać ten właśnie kierunek.

Sąsiedzi – w teorii Ove ich nie znosi. Hałasują, parkują gdzie popadnie, nie potrafią odpowietrzyć kaloryfera, przykręcić śruby ani odróżnić śrubokręta od klucza francuskiego. I jeszcze ten kot... W rzeczywistości to właśnie oni wprowadzają do jego uporządkowanego świata najwięcej życia. Nowi sąsiedzi pojawiają się nagle i od pierwszego dnia potrzebują pomocy z domowymi drobiazgami, które dla Ove są oczywiste, a dla nich okazują się zawstydzającą zagadką. Ove głośno na nich narzeka, ale zawsze pojawia się tam, gdzie ktoś potrzebuje pomocy, a jego codzienność przestaje być wyłącznie rutyną i wspomnieniami. Sam nigdy by się do tego nie przyznał, ale to właśnie sąsiedzi sprawiają, że jego życie znów nabiera sensu – nawet jeśli oznacza to więcej hałasu i źle zaparkowanych rowerów.

„Mężczyzna imieniem Ove” opowiada o zgorzkniałym wdowcu, który po śmierci żony stracił sens życia i pragnie jedynie spokoju – i to takiego wiecznego. Jego uporządkowaną codzienność nieustannie zakłócają sąsiedzi, którzy – choć bardzo go irytują – coraz częściej potrzebują jego pomocy. Z czasem okazuje się, że pod surową i zgryźliwą fasadą Ove kryje się dobry, lojalny człowiek o wielkim sercu. To wzruszająca i momentami zabawna historia o samotności, przyjaźni oraz o tym, że nawet najbardziej zgorzkniała osoba może ponownie odnaleźć sens życia.

❓Jak poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby i samotnością?

Ove – utożsamiam się z nim pod wieloma względami. Kiedy dorosnę, też zostanę zgryźliwym tetrykiem (mam tylko nadzieję, że nie dostanę łysego placka na czubku głowy). Jeśli na osiedlu będzie obowiązywał zakaz jeżdżenia samochodem, będę jego orędownikiem. Jeśli będzie ustalone miejsce do parkowania rowerów, będę...

Spłakałam się na końcu fest

Spłakałam się na końcu fest

Wszystkie łzy jakie posiadałam, wylałam na tą książkę. Przepiękna historia o starszym mężczyźnie, który tak bardzo kochał, że zapomniał jak jest być kochanym.

Wszystkie łzy jakie posiadałam, wylałam na tą książkę. Przepiękna historia o starszym mężczyźnie, który tak bardzo kochał, że zapomniał jak jest być kochanym.

Wow, wciąga dosłownie od pierwszych zdań. Wzrusza, wyciska łzy. Autentyczna. Zapada w pamięć. Bardzo polecam.

Wow, wciąga dosłownie od pierwszych zdań. Wzrusza, wyciska łzy. Autentyczna. Zapada w pamięć. Bardzo polecam.

🧓Mężczyzna imieniem Ove🧓
Przepiękna historia. W moim przypadku wyciskacz łez. Ove jest postacią, z którą niektórzy z nas mogą się utożsamić. Jeśli nie w pełni to chociaż w pewnych aspektach, tak jak ja. Historia chociaż prosta, opisująca miłość, tęsknotę po utracie oraz trudności z jakimi musi zmagać się człowiek została bardzo dobrze przedstawiona z perspektywy marudnego Ove. Chociaż przewidywalna to naprawdę przyjemna lektura, która zostawiła w moim sercu ciepłe uczucie.
⭐️10/10⭐️

🧓Mężczyzna imieniem Ove🧓
Przepiękna historia. W moim przypadku wyciskacz łez. Ove jest postacią, z którą niektórzy z nas mogą się utożsamić. Jeśli nie w pełni to chociaż w pewnych aspektach, tak jak ja. Historia chociaż prosta, opisująca miłość, tęsknotę po utracie oraz trudności z jakimi musi zmagać się człowiek została bardzo dobrze przedstawiona z perspektywy marudnego...