Ta książka to taka podkręcona piłka, bo czy wolno czytelnikowi oceniać czyjeś życie? A jednak autorzy sami dokonują pewnej wiwisekcji i to w dodatku ekshibicjonistycznej. Ja osobiście nie lubię oceniać, czy ktoś dobrze żyje, czy źle, ale autorzy niejako sami stawiają się w pozycji bohaterów tej opowieści i to z ich poczynaniami przychodzi nam się konfrontować.
Ogólnie Peszki budzą moją sympatię. To artyści z powołaniem, lekkoduchy z domieszką mroku, barwne ptaki, co latają tam gdzie chcą. Świetnie mi się słuchało licznych anegdot ze świata sztuki, wspomnień z minionego wieku. Otrzymujemy tu masę humoru, dosadnego najczęściej, ale i również próbę uchwycenia imponderabiliów. Nie wiem, czy udaną czy nie, ale wydaje mi się, że coś można z tej rozmowy wziąć na przyszłość. Do tego w sensie jakościowym też oceniłbym tę pozycję wysoko. Mam na myśli warstwę stylistyczną oraz realizację audiobooka.
To co budzi moje zastrzeżenia to pewna publiczna terapia, którą fundują nam bohaterowie. Nie chcę powiedzieć, że nie można o takich rzeczach rozmawiać, ale skoro Jan, całkiem słusznie gromi miałkość polskich artystów, to pojawia się pytanie, czy to aby nie jest aby całkiem tani zabieg dramatyczny?
Maria niejako stara się wykrzyczeć jakąś krzywdę. Jan próbuje odpowiedzieć, Maria mu przerywa, później znów pyta i robi się z tego mały chaos.
Drugą rzeczą, która mi się nie do końca podobała, to przedstawienie alkoholu. Jan przyznaje, że w latach 1975-79 mocno popłynął, ale jak twierdzi później to już było w normie, a jednak właściwie nie ma opowieści, która byłaby „trzeźwa”, a finalnie przyznaje się, że codziennie pije co najmniej 4-5 porcji alkoholu (minimum, bo podczas którejś z rozmów robią razem drugą flaszkę wina). I znów… nie moja sprawa, natomiast nie podoba mi się powielanie tego mitu artysty pijaka… jakie to ciekawe życie na bani można wieść. I rzeczywiście nie da się ukryć, że Jan może się poszczycić bogatymi i barwnymi przeżyciami, ale jeśli ktoś nieco żyje i nieco orientuje się w temacie, ten wie, że takie życie niesie ze sobą również bardzo ciemną stronę.
I tego w tej książce nie ma, a raczej jest, tylko między wersami, z których jak mniemam sami bohaterowie sprawy sobie nie zdają. Niemniej wprawny terapeuta po przeczytaniu tej książki wychwyciłby kilka zdań, po których zaleciłby test w kierunku diagnozy alkoholizmu, DDA jest więcej niż pewne u obojga, w dodatku chad u Marii całkiem możliwy. I dla mnie to było takie trochę nieudane. Bo w sumie nie jest to jakaś drama rodem z telenoweli, ale Maria niby coś zarzuca ojcu, lecz po chwili stwierdza, że w sumie to nie ma mu nic za złe, bo w końcu depresja jest jej twórczym paliwem.
W rezultacie można to sparafrazować: odczuwam wobec ciebie bardzo wielką krzywdę, ale boję się ją wyrazić by cię nie zranić. Albo: skrzywdziłeś mnie, ale lubię moją krzywdę.
A później dziesiątki anegdot, jak w domu trwała niekończąca się impreza przy małych dzieciach, albo ta historia z nad morza - przecież to jest lęk przed porzuceniem, który wystąpił już w wieku niemowlęcym, który utrwalił się, bo nieustannie trwał, aż do dorosłości... Nie ważne, nie będę prowadził psychoanalizy, ale wcale nie uwierzyłem, że wszystko było tak kolorowo i wesoło, a bohaterów łączy zdrowa relacja.
Tak czy inaczej takich oryginałów występuje w naszym środowisku coraz mniej, życie Jana to kopalnia anegdot, Maria ma również ciekawą osobowość. I mimo wspomnianych mankamentów, to mile spędziłem czas z Peszkami, podoba mi się ich humor, ich brak krępacji, otwarta krytyka pewnych kręgów, a nade wszystko barwność.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Mężczyzna imieniem Ove
Słodko-gorzka, niezwykle przejmująca, z pięknymi sentencjami i domieszką dobrego humoru…
A wszystko to w kultowej książce Fredrika Backmana - „Mężczyzna imieniem Ove”.
Tytułowy bohater to na ogół klasyczny wzór zgorzkniałego starszego człowieka, który ma wszystkiego dość, a obserwując otoczenie pękają mu nerwy. Jednocześnie ten sam Ove ma za sobą poruszającą historię, w której punktem kulminacyjnym była śmierć jego ukochanej żony - jedynej osoby, która nadawała kolory w jego życiu…
Po latach Ove postanawia zakończyć swój żywot. Jednak… pewnym zbiegiem okoliczności wszystko się przewraca do góry nogami, gdy na osiedle wprowadza się gamoń wraz z ciężarną żoną i dwójką dzieci… A na dodatek pojawia się kot.
Fabuła książki baaardzo mnie urzekła. Wraz z upływem historii i lepszym poznawaniem postaci coraz bardziej zmieniało się moje nastawienie do głównego bohatera. Fakt - do samego końca to był Ove (perfekcjonista, indywidualista),ale ten jego charakter stał się dla mnie aż rozczulający. Jego zmieniające się relacje z sąsiadami, to jak mówi o samochodach czy nawet sama relacja z kotem🥹
Poszczególne postacie, podobnie jak w „Niespokojni ludzie”, są barwne i każdy jest zupełnie inny, a jednak ich losy się splatają...
Autor pięknie łączy wzruszający dramat z przyjemną komedią, a także ukazuje obraz silnych więzi społecznych i proces radzenia sobie ze stratami. A ostatecznie cała historia sprawia, że można poczuć ciepełko na sercu🥰
Słodko-gorzka, niezwykle przejmująca, z pięknymi sentencjami i domieszką dobrego humoru…
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toA wszystko to w kultowej książce Fredrika Backmana - „Mężczyzna imieniem Ove”.
Tytułowy bohater to na ogół klasyczny wzór zgorzkniałego starszego człowieka, który ma wszystkiego dość, a obserwując otoczenie pękają mu nerwy. Jednocześnie ten sam Ove ma za sobą poruszającą historię, w...
To moje drugie spotkanie z tym autorem i uważam je za lepsze. Książka jest naprawdę przyjemna, otulająca i daje poczucie nadziei.
Moim jedynym większym zarzutem jest to, że nie wyrywa z butów. To dobra, ciepła histria z iskierką nadziei, ale nie przenosi w pełni do innego świata i nie zostaje na długo w pamięci.
A26/k10/36/2026
To moje drugie spotkanie z tym autorem i uważam je za lepsze. Książka jest naprawdę przyjemna, otulająca i daje poczucie nadziei.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoim jedynym większym zarzutem jest to, że nie wyrywa z butów. To dobra, ciepła histria z iskierką nadziei, ale nie przenosi w pełni do innego świata i nie zostaje na długo w pamięci.
A26/k10/36/2026
Historia Ove zostanie ze mną na bardzo długo.
Pozornie humorystyczna i pełna zabawnych sytuacji, jest tak naprawdę historią o samotności, poczuciu bycia niepotrzebnym, o tęsknocie za miłością i poprzednim życiem. Przerażająco ciepła i czuła, otula jak ciepły koc w zimny wieczór. Nie da się nie uśmiechnąć podczas lektury, nie da się też nie wzruszyć - to skondensowana prawda o życiu, walkach między pokoleniami, a przede wszystkim o sile miłości i przyjaźni. Totalnie ponadczasowa ♥
Historia Ove zostanie ze mną na bardzo długo.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPozornie humorystyczna i pełna zabawnych sytuacji, jest tak naprawdę historią o samotności, poczuciu bycia niepotrzebnym, o tęsknocie za miłością i poprzednim życiem. Przerażająco ciepła i czuła, otula jak ciepły koc w zimny wieczór. Nie da się nie uśmiechnąć podczas lektury, nie da się też nie wzruszyć - to skondensowana...
8.5/10 ⭐
Myślałam, że nie będę płakać – ale pod koniec łezka mi się jednak w oku zakręciła.
„Mężczyzna imieniem Ove” zachwycił mnie przede wszystkim genialnymi, a przy tym oszczędnymi opisami interakcji społecznych (np. porównanie rozmowy pomiędzy klientem a sprzedawcą do pojedynku rewolwerowców).
Poznajemy bohaterów przede wszystkim przez ich działania, a nie przez puste opisy wypełnione przymiotnikami, które wmawiają Czytelnikowi, jak ma postrzegać danego bohatera.
Na plus oceniam tu także trafny humor sytuacyjny oraz mistrzowską kreację głównego bohatera, który nadmiernie chce trzymać się zasad (i przy tym, niby przypadkowo, robi dobre rzeczy).
Wzruszająca i zabawna lektura.
8.5/10 ⭐
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMyślałam, że nie będę płakać – ale pod koniec łezka mi się jednak w oku zakręciła.
„Mężczyzna imieniem Ove” zachwycił mnie przede wszystkim genialnymi, a przy tym oszczędnymi opisami interakcji społecznych (np. porównanie rozmowy pomiędzy klientem a sprzedawcą do pojedynku rewolwerowców).
Poznajemy bohaterów przede wszystkim przez ich działania, a nie przez...
Książka wzrusza, bawi, skłania do refleksji. Głównego bohatera - Ove poznajemy stopniowo i z rosnącym zainteresowaniem. Ta jego prostolinijność ...Trudno się z nim rozstać. Ze mną został.
Książka wzrusza, bawi, skłania do refleksji. Głównego bohatera - Ove poznajemy stopniowo i z rosnącym zainteresowaniem. Ta jego prostolinijność ...Trudno się z nim rozstać. Ze mną został.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOve był zgorzkniały, uprzykrzał innym życie, ale...czy aby na pewno? Ta książka pokazuje, że dobrym sercem, uczciwością i przestrzeganiem zasad, potrafimy sobie zjednać ludzką sympatię, nawet jeżeli usilnie staramy się, aby tak nie było. Dla mnie ta książka jest budująca, wzruszająca. Pokazuje, że przyjaźń i dobrzy ludzie znajdą nas zawsze, jeżeli oczywiście tylko na to zasługujemy. A sam Ove, cóż, dla mnie to trochę taki upierdliwy Pan, ale o gołębim sercu. Wystarczy chcieć tylko zajrzeć głębiej😉 polecam Wam serdecznie, te książkę o życiu.
Ove był zgorzkniały, uprzykrzał innym życie, ale...czy aby na pewno? Ta książka pokazuje, że dobrym sercem, uczciwością i przestrzeganiem zasad, potrafimy sobie zjednać ludzką sympatię, nawet jeżeli usilnie staramy się, aby tak nie było. Dla mnie ta książka jest budująca, wzruszająca. Pokazuje, że przyjaźń i dobrzy ludzie znajdą nas zawsze, jeżeli oczywiście tylko na to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka o ogromnej tęsknocie do ukochanej osoby, której już nie ma wśród żywych. Niesamowite jest, że Ove to bohater, któremu z jednej strony tak bardzo daleko do mnie samej, a z drugiej strony w wielu kwestiach doskonale go rozumiem i podziwiam. Nie przypadła mi do gustu forma narracji, gdzie miliony razy powtarzało się “mężczyzna imieniem Ove”. Podobnie też byli opisywani inni bohaterowie. I nie chodzi o to, że narracja była w trzeciej osobie, ale właśnie o te dziwne, sztywne, powtarzające się sformułowania. Chociaż z drugiej strony było to bardzo spójne z głównym bohaterem i tym jak on by to opowiadał. Lektor w wersji audio na plus.
Książka o ogromnej tęsknocie do ukochanej osoby, której już nie ma wśród żywych. Niesamowite jest, że Ove to bohater, któremu z jednej strony tak bardzo daleko do mnie samej, a z drugiej strony w wielu kwestiach doskonale go rozumiem i podziwiam. Nie przypadła mi do gustu forma narracji, gdzie miliony razy powtarzało się “mężczyzna imieniem Ove”. Podobnie też byli opisywani...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCudowna, ciepła i niezwykle kojąca powieść o sile relacji międzyludzkich oraz o tym, jak ogromne znaczenie ma własna siatka bezpieczeństwa w najtrudniejszych momentach życia. Autor z dużą czułością pokazuje, że żałoba nie ma jednego właściwego kształtu i każdy przeżywa ją na swój sposób. Historia porusza, ale jednocześnie daje poczucie spokoju i nadziei, pozostawiając czytelnika z wyjątkowym komfortem emocjonalnym. To opowieść, którą łatwo polecić każdemu szukającemu mądrej i wspierającej lektury — zwłaszcza że wypada jeszcze lepiej niż jej filmowa adaptacja.
Cudowna, ciepła i niezwykle kojąca powieść o sile relacji międzyludzkich oraz o tym, jak ogromne znaczenie ma własna siatka bezpieczeństwa w najtrudniejszych momentach życia. Autor z dużą czułością pokazuje, że żałoba nie ma jednego właściwego kształtu i każdy przeżywa ją na swój sposób. Historia porusza, ale jednocześnie daje poczucie spokoju i nadziei, pozostawiając...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPewnego dnia Ove stwierdza, że nie ma już po co żyć. Postanawia, więc to puste życie zakończyć. Niestety, a właściwie na szczęście, do domu obok wprowadza się młode małżeństwo z dwiema córkami, dzięki którym każda samobójcza próba Ovego przypadkowo zostaje zaprzepaszczona.
Główny bohater, to z pozoru zgorzkniały, zrzędliwy i wiecznie zły mężczyzna. Tak naprawdę, to człowiek o wielkim sercu, który nie potrafi nikomu odmówić pomocy.
Książka rewelacyjna. Zabawna, ale dająca do myślenia. Miejscami śmiałam się na głos czytając ją, a miejscami płakałam jak bóbr.
Gorąco polecam😊
Pewnego dnia Ove stwierdza, że nie ma już po co żyć. Postanawia, więc to puste życie zakończyć. Niestety, a właściwie na szczęście, do domu obok wprowadza się młode małżeństwo z dwiema córkami, dzięki którym każda samobójcza próba Ovego przypadkowo zostaje zaprzepaszczona.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGłówny bohater, to z pozoru zgorzkniały, zrzędliwy i wiecznie zły mężczyzna. Tak naprawdę, to człowiek...
Fredrik Backman w "Mężczyźnie imieniem Ove" stworzył historię, która chwyta za serce i zmusza do śmiechu przez łzy. Ove to 59-letni wdowiec, były inspektor stowarzyszenia mieszkańców, który po śmierci żony Sonji postanawia zakończyć swoje życie. Jego plany komplikuje jednak sąsiedztwo: nowo przybyła rodzina z dwiema córeczkami – Parvaneh, energiczna i bezpośrednia ciężarna kobieta, jej mąż Patrick oraz ich hałaśliwe dzieci. Do tego dochodzą inni lokatorzy: gadatliwy Rune z żoną, Anders i jego dziewczyna z głośnym psem. Ove, początkowo zgryźliwy i pełen zasad, zostaje wciągnięty w ich codzienne dramaty - od parkowania samochodów po ratowanie życia. Stopniowo, poprzez retrospekcje, poznajemy jego przeszłość: surowe dzieciństwo z tatą, pierwszą miłość do Sonji, stratę i samotność. Fabuła splata humor z tragedią, pokazując, jak przypadkowe relacje zmieniają zgorzkniałego starca.
Ove to ikona zrzędliwego uporu - pedant, fan Saabów i kawy z ekspresu, nienawidzący bylejakości i "idiotów". Jego podejście do życia to katalog zasad: porządek, lojalność, ciężka praca. Śmierć traktuje praktycznie, jak obowiązek do wypełnienia po stracie Sonji, bez sentymentów, ale pod tą skorupą kryje się głęboka wrażliwość i tęsknota. Backman genialnie pokazuje, jak Ove ewoluuje, odkrywając sens w małych gestach.
Wysłuchałam audiobooka w interpretacji Marcina Popczyńskiego i to był strzał w dziesiątkę. Jego głos idealnie oddaje szorstkość Ove'a - chropowaty, z irytacją i ciepłem w tle - a dialogi brzmią naturalnie, jakbym podsłuchiwała sąsiadów. Popczyński buduje napięcie w smutnych chwilach i podkreśla humor, co sprawia, że książka w tej formie wciąga jeszcze bardziej.
To ciepła opowieść o tym, że każdy ma w sobie Ove'a - i że czasem wystarczy obca pomoc, by znów poczuć smak życia. Polecam każdemu, kto lubi historie z sercem.
Fredrik Backman w "Mężczyźnie imieniem Ove" stworzył historię, która chwyta za serce i zmusza do śmiechu przez łzy. Ove to 59-letni wdowiec, były inspektor stowarzyszenia mieszkańców, który po śmierci żony Sonji postanawia zakończyć swoje życie. Jego plany komplikuje jednak sąsiedztwo: nowo przybyła rodzina z dwiema córeczkami – Parvaneh, energiczna i bezpośrednia ciężarna...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to