Nic się nie działo. Historia życia mojej babki

Początkowo książka bardzo wciąga, jest dobrze napisana, ciekawa i bardzo osobista i obrazowa...niestety pozniej miałam wrażenie jakbym czytałam zupełnie inna książkę, która oparta jest raczej o suche fakty socjologiczne niż o historie życia prawdziwej kobiety. Wiec początek ksiazki to dla mnie takie mocne 7 a końcówka to słaba 5...dlatego dałam ocenę 6, która jest jakas wypadkowa tych moich wrażeń.

Początkowo książka bardzo wciąga, jest dobrze napisana, ciekawa i bardzo osobista i obrazowa...niestety pozniej miałam wrażenie jakbym czytałam zupełnie inna książkę, która oparta jest raczej o suche fakty socjologiczne niż o historie życia prawdziwej kobiety. Wiec początek ksiazki to dla mnie takie mocne 7 a końcówka to słaba 5...dlatego dałam ocenę 6, która jest jakas...

Historia rodzinna. Niestety, w pewnym momencie traci urok opowieści, wspomnień a zostaje praca socjologiczna.

Historia rodzinna. Niestety, w pewnym momencie traci urok opowieści, wspomnień a zostaje praca socjologiczna.

Trochę się zawiodłem. Liczyłem na jakieś gawędy czy opowieści snute przez staruszkę, a spisane po latach przez wnuka. Opis książki obiecywał historie w których świat wiejskich wierzeń i zabobonów miesza się z rzeczywistością i codziennym życiem mieszkańców wsi, a przyroda i zwierzęta są jego nieodłącznym elementem. Tutaj dostajemy po prostu opis życia babki autora na przestrzeni kilkudziesięciu lat, jaki był udziałem zapewne setek tysięcy naszych przodków. Ani jakiś wyjątkowo ciężki, czy skomplikowany (na tle współczesnych jej kobiet oczywiście),ani obfity w jakieś wyjątkowe wydarzenia. Momentami robi się po prostu nudno. Książka nie jest jakaś bardzo zła, po prostu nie urzekła mnie ta historia.

Trochę się zawiodłem. Liczyłem na jakieś gawędy czy opowieści snute przez staruszkę, a spisane po latach przez wnuka. Opis książki obiecywał historie w których świat wiejskich wierzeń i zabobonów miesza się z rzeczywistością i codziennym życiem mieszkańców wsi, a przyroda i zwierzęta są jego nieodłącznym elementem. Tutaj dostajemy po prostu opis życia babki autora na...

Chciałabym, żeby każdy reportaż tak płynął jak ten. Czytanie go to była czysta przyjemność.

Chciałabym, żeby każdy reportaż tak płynął jak ten. Czytanie go to była czysta przyjemność.

Sama książka mnie nie porwała, ale skłoniła do przemyśleń jak bardzo zmienił się świat w ciągu jednego życia. Sprawiła, że zacząłem zwracać większą uwagę na rzeczy, które wydają mi się oczywiste, bo zawsze były w moim życiu, jak telefon, telewizor, czy samochód, nie mówiąc już o prądzie czy bieżącej wodzie. Była też pretekstem do rozmowy z moją babcią, jak wyglądał świat jej dzieciństwa.

Sama książka mnie nie porwała, ale skłoniła do przemyśleń jak bardzo zmienił się świat w ciągu jednego życia. Sprawiła, że zacząłem zwracać większą uwagę na rzeczy, które wydają mi się oczywiste, bo zawsze były w moim życiu, jak telefon, telewizor, czy samochód, nie mówiąc już o prądzie czy bieżącej wodzie. Była też pretekstem do rozmowy z moją babcią, jak wyglądał świat...

,,Nic się nie działo" to historia bardzo intymna ale równocześnie mocno uniwersalna. Opowieść o jednej osobie, babce autora, ale osadzona w rzeczywistości ostatnich osiemdziesięciu lat. Nic się nie dzieje a równocześnie dzieje się wszystko. Jest wojna, przychodzą i odchodzą kolejne ustroje, zmieniają się miejsca, zmienia się rzeczywistość. Anna jest naszą przewodniczką po XX wieku i to dzięki losom jednej kobiety możemy zobaczyć jak wiele się zmienia i jak wiele może powiedzieć jedno zwyczajne życie.

Tomasz Markiewka ubrał w słowa historię, która mogłaby odpowiadać wielu ludziom. Pokazuje nie tylko jak Wielka Historia wpływa na ludzi ale przede wszystkim bardzo prosto i bez niepotrzebnych ozdobników opowiada o zwyczajnych, wiejskich realiach i jak się zmieniły. Podczas lektury sama, ze zdziwieniem, odnajdywałam wiele elementów, które znałam z opowieści moich dziadków i rodziców. To stwierdzenie ,,nic się nie działo" nie mówi, że na wsi panowała stagnacja czy marazm. Wręcz przeciwnie ono opisuje spokój i naturalnie następujące zmiany. Elektryfikacja, nowy dom, pierwszy telewizor, traktor, montaż linii telefonicznej, internet. Wszystko to się działo i następowało w trakcie życia naszych dziadków szybko i intensywnie ale równocześnie oszczędzono im wojen, zamachów, bezpośrednich wstrząsów czy zagrożeń. Pokolenie rozpoczęło życie od wojny doceniało ten spokój i to on był dla nich wyznacznikiem.

Ta króciutka książka mówi bardzo dużo o XX wieku i wsi. Jest pięknym pomnikiem pamięci i docenieniem zwykłego, prostego życia. To poruszająca opowieść o niezauważalnych zmianach i ludziach, który na to ciężko pracowali. To droga, którą przeszli po cichu, bez splendorów czy uznań nasi dziadkowie abyśmy my mogli znaleźć się w tym miejscu, w którym obecnie jesteśmy. Wreszcie na pierwszy plan zostaje wyciągnięte ,,to nic", które się działo przez tyle lat i kosztowało tak wiele wyrzeczeń. To bardzo prosta ale bardzo poruszająca opowieść, mówiąca po prostu ,,dziękuję".

,,Nic się nie działo" to historia bardzo intymna ale równocześnie mocno uniwersalna. Opowieść o jednej osobie, babce autora, ale osadzona w rzeczywistości ostatnich osiemdziesięciu lat. Nic się nie dzieje a równocześnie dzieje się wszystko. Jest wojna, przychodzą i odchodzą kolejne ustroje, zmieniają się miejsca, zmienia się rzeczywistość. Anna jest naszą przewodniczką po...

Nie pamiętam już kto i przy jakiej okazji polecił mi tę książkę? Może to było po lekturze „Chłopek”, a może „Starej Słaboniowej i spiekładuchów”? Nie mniej, choć czytało się mi tę książkę dobrze, warto uprzedzić – to nie powieść. Bliżej jej do dokumentu, czy reportażu, z próbą socjologicznej analizy życia wsi polskiej po II wojnie światowej. Autor na kanwie życia własnej Babci Anny kreśli krajobraz wiejskiej, powojennej rzeczywistości. Podparte źródłami i bibliografią. Zdecydowanie warto sięgnąć, chociażby właśnie przez wzgląd na wspomniane wcześniej „Chłopki”, które podejmują podobną tematykę, ale w innym i szerszym wymiarze czasowym i historycznym.

Nie pamiętam już kto i przy jakiej okazji polecił mi tę książkę? Może to było po lekturze „Chłopek”, a może „Starej Słaboniowej i spiekładuchów”? Nie mniej, choć czytało się mi tę książkę dobrze, warto uprzedzić – to nie powieść. Bliżej jej do dokumentu, czy reportażu, z próbą socjologicznej analizy życia wsi polskiej po II wojnie światowej. Autor na kanwie życia własnej...

Perełka.

Perełka.

Nic się nie działo, a działo się tak wiele. Historia toczyła się swoim trybem na tle zwyczajnych losów mieszkańców wsi, rodziny autora i wszystkich tych, którzy uczestniczyli w ich życiu.

Nic się nie działo, a działo się tak wiele. Historia toczyła się swoim trybem na tle zwyczajnych losów mieszkańców wsi, rodziny autora i wszystkich tych, którzy uczestniczyli w ich życiu.

Myślę sobie, że czasami książka musi trafić w odpowiedni czas. Inaczej reportaż o chorobach psychicznych będziemy odbierać w wieku 15 lat, a inaczej po czterdziestym roku życia mając np. doświadczenie depresji w rodzinie lub znając problem z autopsji. Podobnie jest w przypadku tej pozycji. Być może w innym okresie swojego życia byłabym bardziej zainteresowana codziennością życia kilkadziesiąt lat temu w małej wiosce. Mogłoby to być ciekawe, inspirujące, mogłabym nawet zechcieć pogłębić temat i np. dociekać jak na mojej mazurskiej farmie żyło się mojej babci 70 lat temu, jakie były okoliczności polityczne i społeczne, jakie były pasje moich dziadków albo rozrywki oferowane przez powiat. Jednak teraz mnie to po prostu znudziło, nie znalazłam tam nic pasjonującego, a raczej odebrałam to wszystko jak takie głodne kawałki. Mam wrażenie, że to kwestia wstrzelenia się w taki czas w moim życiu, ale może to też zwyczajnie słaba książka jest, nie wiem.

Myślę sobie, że czasami książka musi trafić w odpowiedni czas. Inaczej reportaż o chorobach psychicznych będziemy odbierać w wieku 15 lat, a inaczej po czterdziestym roku życia mając np. doświadczenie depresji w rodzinie lub znając problem z autopsji. Podobnie jest w przypadku tej pozycji. Być może w innym okresie swojego życia byłabym bardziej zainteresowana codziennością...