Byliśmy głupi

Fantastyczna. Polecam.

Fantastyczna. Polecam.

Bardzo ciekawa spowiedź jednego z aktorów „Okrągłego stołu” i opozycji demokratycznej. Redaktora naczelnego pierwszego za komuny świeckiego miesięcznika opozycyjnego „Res publica” (od 1987 r.).
Po przeszło 25 latach od początku przemian autor dostrzegł wiele błędów, których dopuściło się środowisko solidarnościowe i bliskie mu związane później z Unią Wolności. Obrywa się prawie wszystkim, Wałęsie (za rok 1990),Mazowieckiemu (za kandydowanie na prezydenta),Geremkowi (nic nie wygrał),Kuroniowi (był złym ministrem),Kaczyńskim (do 90-roku trzeciorzędnym działaczom opozycji) – m.in. za umiejętność jedynie psucia i szczucia ludzi na siebie, wiecznemu opozycjoniście Bugajowi (za krytykę bez alternatywnych opcji),Rokicie (wszystko przegrał).
Pokazuje, że wszyscy byli bardziej gotowi do dyskusji o wartościach czy zasadach toczenia dyskursu, niż do rozwiązywania realnych problemów. Chłopi – zachowali własność prywatną, więc sobie poradzą. Upadek wielkich fabryk i bezrobocie ich pracowników – naturalna konsekwencja przemian, PGR-y – to samo. Pokonana komuna miała się nie odrodzić – wkrótce ich pokonała pod nowym szyldem, gdy oni walczyli z nacjonalizmem, wówczas bardzo skromnym i słabym w porównaniu z obecnymi czasami.
Lęk przed słowami ojczyzna i patriotyzm czy naród0 zaowocował zawłaszczeniem ich przez najgorszych pogrobowców endecji. Kościół, który w latach 80-tych przejął od nielegalnej „Solidarności” funkcję opozycji politycznej, postanowił odebrać za to zapłatę w czwórnasób, wpływając na polityków i bezpośrednio i pośrednio, poprzez popieranie prawicy w wyborach. Słowem mądry Polak – tu profesor Król – po szkodzie.
Ale nie do końca. Widać, że erozja więzi koleżeńskich dawnych opozycjonistów ciągle bardziej go zajmowała niż dekompozycja społeczeństwa i pogorszenie sytuacji najgorzej sytuowanych grup pracowniczych. W końcu nie dopuścili do ukształtowania się ich liderów po 1989 roku, a nadto utrudnili walkę o postulaty za pomocą protestów stosowanych przez samą „Solidarność”.
Tym niemniej bardzo ciekawa książka, warta lektury.

Bardzo ciekawa spowiedź jednego z aktorów „Okrągłego stołu” i opozycji demokratycznej. Redaktora naczelnego pierwszego za komuny świeckiego miesięcznika opozycyjnego „Res publica” (od 1987 r.).
Po przeszło 25 latach od początku przemian autor dostrzegł wiele błędów, których dopuściło się środowisko solidarnościowe i bliskie mu związane później z Unią Wolności. Obrywa się...

Interesujące „post mortem” Solidarności. Szereg boleśnie trafnych spostrzeżeń. Zarazem autorowi piszącemu w przededniu zwycięstwa PiS w 2015 brakuje jeszcze pełnego kontekstu…

Interesujące „post mortem” Solidarności. Szereg boleśnie trafnych spostrzeżeń. Zarazem autorowi piszącemu w przededniu zwycięstwa PiS w 2015 brakuje jeszcze pełnego kontekstu…

Ksiażka niemożliwie rozmemłana intelektualnie. Mam poczucie, że straciłem czas na tej lekturze

Ksiażka niemożliwie rozmemłana intelektualnie. Mam poczucie, że straciłem czas na tej lekturze

Kilka cennych spostrzeżeń, reszta niezbyt konkretna i niewiele wnosząca. Uważam jednak, że jako Polka znająca komunizm jedynie z opowieści dziadków i rodziców, powinnam czytać właśnie takie refleksje świadków tamtych czasów- szczere i gorzkie.

Kilka cennych spostrzeżeń, reszta niezbyt konkretna i niewiele wnosząca. Uważam jednak, że jako Polka znająca komunizm jedynie z opowieści dziadków i rodziców, powinnam czytać właśnie takie refleksje świadków tamtych czasów- szczere i gorzkie.

Mam dość mieszane odczucia po przeczytaniu. Najbardziej mnie razi to, że autor wyraźnie dzieli Polaków na nieliczną "elitę" i cały ten pozostały plebs. "Elita" miała wzniosłe cele, a reszta tylko myślała o tym żeby przeżyć. Nie zmienia to faktu że ta "lepsza" część narodu dopchała się do stanowisk po plecach tych jakoby gorszych. W opisie książki napisane o jest o autorze "wielki intelektualista". Nie widzę tej wielkości.

Mam dość mieszane odczucia po przeczytaniu. Najbardziej mnie razi to, że autor wyraźnie dzieli Polaków na nieliczną "elitę" i cały ten pozostały plebs. "Elita" miała wzniosłe cele, a reszta tylko myślała o tym żeby przeżyć. Nie zmienia to faktu że ta "lepsza" część narodu dopchała się do stanowisk po plecach tych jakoby gorszych. W opisie książki napisane o jest o autorze...

Szalenie aktualna lektura😈

"Dominacja inteligenckiej aktywności politycznej, siła spokoju i jedności nie wszystkim jednak się podobały. Więc, za poduszczeniem między innymi Jarosława Kaczyńskiego, Lech Wałęsa rozwiązał Komitet Obywatelski i komitety obywatelskie funkcjonujące w licznych miastach w Polsce. Po okropnym ostatnim zebraniu Komitetu Obywatelskiego, kiedy Wałęsa poniżał intelektualistów łącznie z Jerzym Turowiczem, nastąpił koniec jedności."

Szalenie aktualna lektura😈

"Dominacja inteligenckiej aktywności politycznej, siła spokoju i jedności nie wszystkim jednak się podobały. Więc, za poduszczeniem między innymi Jarosława Kaczyńskiego, Lech Wałęsa rozwiązał Komitet Obywatelski i komitety obywatelskie funkcjonujące w licznych miastach w Polsce. Po okropnym ostatnim zebraniu Komitetu Obywatelskiego, kiedy Wałęsa...

Bardzo konkretna i mądra książka.

Bardzo konkretna i mądra książka.

Nie da się ukryć, że zaczynamy wchodzić w rzeczywistość, w której powrót do czytania książek stanie się nieunikniony, jeśli chcemy zbudować odpowiedzialne społeczeństwo. Uważam, że osoby pretendujące do bycia humanistami nie powinny wykazywać ignorancji w zakresie życia społecznego, w tym także politycznego. Niestety coraz więcej wysiłku należy wkładać w zdobycie wiedzy na tematy bieżące, gdyż znów... "telewizja kłamie"! I zaczynamy czytać. "Byliśmy głupi" to książka prosta, nieskomplikowana aczkolwiek przepełniona goryczą. Marcin Król jasno objaśnia podstawowe błędy elit intelektualnych w czasie transformacji ustrojowej. Wysuwa tezę, że mogliśmy to wszystko lepiej poukładać. Trudno się z tym nie zgodzić.
Polsko! Czytaj! Proszę. Wyłącz na godzinę media, telefon, internet i czytaj, dowiaduj się jak było, jak jest, jak mogło być. Więcej zrozumiesz, więcej przeżyjesz, będziesz żyć bardziej świadomie. Ostrzegam, że to nie oznacza 'szczęśliwie'.

Nie da się ukryć, że zaczynamy wchodzić w rzeczywistość, w której powrót do czytania książek stanie się nieunikniony, jeśli chcemy zbudować odpowiedzialne społeczeństwo. Uważam, że osoby pretendujące do bycia humanistami nie powinny wykazywać ignorancji w zakresie życia społecznego, w tym także politycznego. Niestety coraz więcej wysiłku należy wkładać w zdobycie wiedzy na...

Chociaż nie zawsze trzeba podzielać opinię autora, książka stanowi cenną refleksję o polskie transformacji, napisaną przez jej (zwłaszcza w pierwszym okresie) bezpośredniego uczestnika. Wszyscy w jakiś sposób są niezadowoleni z przemian, nie wszystko poszło tak, jak każdy sobie wymarzył, a Marcin Król pokusił się o swoją własną tego diagnozę, próbując wyjaśnić, dlaczego i jak powinno to wyglądać z perspektyw ćwierćwiecza. Dla ludzi którzy przeżywali tamte czasy w pełni świadomie (pokolenie czterdziestolatków i starszych),stanowi też przypomnienie faktów i ich kolejności, bo często uleciały z pamięci. Szczególnie ciekawe są też oceny ówczesnych aktorów sceny politycznej.

Chociaż nie zawsze trzeba podzielać opinię autora, książka stanowi cenną refleksję o polskie transformacji, napisaną przez jej (zwłaszcza w pierwszym okresie) bezpośredniego uczestnika. Wszyscy w jakiś sposób są niezadowoleni z przemian, nie wszystko poszło tak, jak każdy sobie wymarzył, a Marcin Król pokusił się o swoją własną tego diagnozę, próbując wyjaśnić, dlaczego i...