Paragraf 22

Okładka książki Paragraf 22
Joseph Heller Wydawnictwo: Albatros literatura piękna
480 str. 8 godz. 0 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Catch-22
Wydawnictwo:
Albatros
Data wydania:
2012-12-07
Data 1. wyd. pol.:
2012-12-07
Liczba stron:
480
Czas czytania
8 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788376599335
Tłumacz:
Lech Jęczmyk
Tagi:
Yossarian II wojna światowa paragraf 22 absurd
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,9 / 10
3576 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
214
88

Na półkach:

Wyobraź sobie, że jesteś bombardierem i za chwilę będziesz bombardować jakieś obiekty – to twoje zadanie.
Oczywiste jest to, że „przy okazji” zginie duża liczba – zwykłych ludzi, którzy niczemu nie zawinili i wiele razy już tak było, a ty już wielokrotnie wieczorami miałeś to przed oczami - i na różne sposoby próbowałeś to zagłuszyć. Bo i owszem to był rozkaz, ale to ty ostatecznie nacisnąłeś uśmiercający guzik.
Maszyna, którą lecisz – bombowiec, charakteryzuje się tym, że jest duża, zupełnie niezwrotna i bardzo wolna – taka masa blachy w powietrzu.
Nagle (co jest zupełnie normalne i częste) spostrzegasz eskadrę szybkich i zwinnych myśliwców wroga, których zadaniem jest powystrzelać was jak kaczki. Jedyne co ci pozostaje to zacisnąć zęby i czekać, że może akurat twojego bombowca nie zestrzelą.
I tak było wiele razy i tak będzie jeszcze 25 razy, a może 40 razy, ale równie prawdopodobne jest, że za chwilę zginiesz.
To szaleństwo!
Gość wychodzący z szeregu po odbiór odznaczenie „na waleta”, czy startujący na pontonie ratunkowym w podróż do Szwecji z jednej z plaż na Morzu Śródziemnym nie wydaje się być w tych okolicznościach niczym nadzwyczajnym.

Wyobraź sobie, że jesteś bombardierem i za chwilę będziesz bombardować jakieś obiekty – to twoje zadanie.
Oczywiste jest to, że „przy okazji” zginie duża liczba – zwykłych ludzi, którzy niczemu nie zawinili i wiele razy już tak było, a ty już wielokrotnie wieczorami miałeś to przed oczami - i na różne sposoby próbowałeś to zagłuszyć. Bo i owszem to był rozkaz, ale to ty...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
70
32

Na półkach:

O matko, co za nuda, w kółko to samo.
Rozumiem, że absurd na absurdzie i ma być śmiesznie i ukazywać wojnę jako 'bezsens' i 'głupotę', ale jednak może lepiej obejrzę serial.

Ciężko czytało się tę książkę, za długa.

O matko, co za nuda, w kółko to samo.
Rozumiem, że absurd na absurdzie i ma być śmiesznie i ukazywać wojnę jako 'bezsens' i 'głupotę', ale jednak może lepiej obejrzę serial.

Ciężko czytało się tę książkę, za długa.

Pokaż mimo to

0
avatar
133
36

Na półkach:

10 gwiazdek to za mało dla takich arcydzieł. Nie wiem czy i 20 byłoby dość.
To jest po prostu genialna rzecz, wg mnie.

10 gwiazdek to za mało dla takich arcydzieł. Nie wiem czy i 20 byłoby dość.
To jest po prostu genialna rzecz, wg mnie.

Pokaż mimo to

2
Reklama
avatar
15
7

Na półkach:

Ciężko się czytało. Miałam wrażenie, że w kółko czytam o tym samym.

Ciężko się czytało. Miałam wrażenie, że w kółko czytam o tym samym.

Pokaż mimo to

0
avatar
367
255

Na półkach: ,

Bywa, że jedyną reakcją obronną na beznadzieję i bezsilność jest śmiech. Właśnie do takiej sytuacji prowadzi Paragraf 22.

Książka, w której absurd pogania absurd, a nowa salwa śmiechu dogania poprzednią. Jednocześnie historia pełna strachu, traum, buntu oraz desperackiej próby ucieczki przed dalszą wojną. Pomieszana i rozdrobniona – co początkowo drażni – jednak z biegiem rozdziałów układająca się w logiczną całość, wkładając wszystko na swoje miejsce i przeszywając rozbawienie rozpaczliwym ukuciem bólu.

Błyskotliwe. Ważne. Cholernie dobre.

Bywa, że jedyną reakcją obronną na beznadzieję i bezsilność jest śmiech. Właśnie do takiej sytuacji prowadzi Paragraf 22.

Książka, w której absurd pogania absurd, a nowa salwa śmiechu dogania poprzednią. Jednocześnie historia pełna strachu, traum, buntu oraz desperackiej próby ucieczki przed dalszą wojną. Pomieszana i rozdrobniona – co początkowo drażni – jednak z biegiem...

więcej Pokaż mimo to

16
avatar
55
56

Na półkach:

Nic specjalnego.

Nic specjalnego.

Pokaż mimo to

0
avatar
805
688

Na półkach:

Kilkanaście lat temu, będąc jeszcze uczniem, nie dokończyłem "Paragrafu 22". Wydawał mi się wtedy nudny. Teraz po obejrzeniu serialu, postanowiłem powrócić do książki i w końcu udało mi się ją dokończyć, aczkolwiek mam pewne mieszane uczucia. Sam pomysł jest oczywiście ciekawy -podczas II wojny światowej na wyspie Pianosie znajduje się kilka amerykańskich eskadr. Lotnicy przeżywają absurdalne przygody, co chwilę zmagając się przede wszystkim nie z wrogiem, ale z armijną biurokracją i generalicją. Główny bohater, John Yossarian, próbuje wrócić do domu, ale wszystko blokuje mistyczny Paragraf 22, więc kapitan musi imać się różnych sztuczek, które pozwolą jego osobie wycofać się z wojny. Poznajemy całą plejadę przerysowanych postaci, Milo - który jako oficer żywieniowy zakłada syndykat, Orr - ćwiczy wodowania bombowcami, Scheisskopf tylko by chciał, aby lotnicy defilowali itd. Powieść oczywiście zaskakuje swoim humorem i absurdem, sporo jest fragmentów zapadających w pamięć, czy to w powietrzu, czy w bazie, czy to podczas zabaw z prostytutkami w Rzymie. I pokazywanie tych biurokratycznych absurdów przez Hellera jest największą zaletą książki. Są natomiast też pewne wady. Wydaje mi się, że językowo jest trochę nudno. Postacie są bardzo charakterystyczne, co prowadzi do tego, że często stosowane są zabiegi stylistyczne w postaci powtórzeń, kiedy to bohaterowie przedrzeźniają się czy żartują z siebie. Po dłuższej lekturze staje się to dosyć nudne i przewidywalne, a co gorszą męczące. Mimo to, mamy do czynienia z działem bardzo ciekawym i jeśli ktoś lubi tego typ humoru, to z pewnością się nie będzie nudził.

Kilkanaście lat temu, będąc jeszcze uczniem, nie dokończyłem "Paragrafu 22". Wydawał mi się wtedy nudny. Teraz po obejrzeniu serialu, postanowiłem powrócić do książki i w końcu udało mi się ją dokończyć, aczkolwiek mam pewne mieszane uczucia. Sam pomysł jest oczywiście ciekawy -podczas II wojny światowej na wyspie Pianosie znajduje się kilka amerykańskich eskadr. Lotnicy...

więcej Pokaż mimo to

23
avatar
227
10

Na półkach:

Chyba coraz częściej dochodzę do wniosku, że o gustach się nie dyskutuje :). Do lektury przystąpiłem znając opinie że to jedno z arcydzieł amerykańskiej literatury, najważniejsza książka swoich czasów itp itd.... No cóż może przesłanie o absurdzie wojny ponadczasowe może humor i sarkazm w wydaniu amerykańskim natomiast całość to 500 stron monotonii, powtarzających się schematów i cóż autor we wstępie mojego wydania opisuje jak oburzony był na recenzje jednego z krytyków amerykańskich który stwierdził że książka jest zwyczajnie nudna jak groch z kapustą, po lekturze podpisuje się pod opinia krytyka nie pod oburzeniem autora.

Chyba coraz częściej dochodzę do wniosku, że o gustach się nie dyskutuje :). Do lektury przystąpiłem znając opinie że to jedno z arcydzieł amerykańskiej literatury, najważniejsza książka swoich czasów itp itd.... No cóż może przesłanie o absurdzie wojny ponadczasowe może humor i sarkazm w wydaniu amerykańskim natomiast całość to 500 stron monotonii, powtarzających się...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
35
7

Na półkach:

Groteskowa i dość zabawna opowieść o lotnikach z amerykańskiej eskadry bombowej we Włoszech. Powieść bardzo dobrze pokazuje, że w trakcie wojny żołnierze są tylko pionkami w rękach dowódców, którzy wykorzystują ich również w swoich prywatnych celach.
Jedynym problemem dla mnie był jednak chaos, jaki autor wprowadził jeśli chodzi o czas akcji. Co chwilę to skaczemy do przodu to się cofamy, ponieważ któryś z bohaterów przypomina sobie coś z przeszłości

Groteskowa i dość zabawna opowieść o lotnikach z amerykańskiej eskadry bombowej we Włoszech. Powieść bardzo dobrze pokazuje, że w trakcie wojny żołnierze są tylko pionkami w rękach dowódców, którzy wykorzystują ich również w swoich prywatnych celach.
Jedynym problemem dla mnie był jednak chaos, jaki autor wprowadził jeśli chodzi o czas akcji. Co chwilę to skaczemy do przodu...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
903
644

Na półkach: ,

Książka obnażająca absurdy wojny, czarny humor obok psychicznego cierpienia i poczucia bezsensu to wybuchowa mieszanka. Trochę raziło mnie przedmiotowe traktowanie kobiet, które w tej książce niemal wyłącznie są bezimiennymi prostytutkami, ale cóż, to chyba taka konwencja tej powieści.

Książka obnażająca absurdy wojny, czarny humor obok psychicznego cierpienia i poczucia bezsensu to wybuchowa mieszanka. Trochę raziło mnie przedmiotowe traktowanie kobiet, które w tej książce niemal wyłącznie są bezimiennymi prostytutkami, ale cóż, to chyba taka konwencja tej powieści.

Pokaż mimo to

1

Cytaty

Więcej
Joseph Heller Paragraf 22 Zobacz więcej
Joseph Heller Paragraf 22 Zobacz więcej
Joseph Heller Paragraf 22 Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd