Kocia kołyska

Czasem znajdziesz książkę, w której co kilka stron musisz zaznaczyć jaki fragment, przestać na chwilę, pomyśleć o tym co zostało tam napisane. Kocia Kołyska to jest dokładnie taka książka. Czyta się właściwie samo, ale to co jest tam napisane przede wszystkim o nas, ludziach, obok tego co jest główną osią fabularną to prawdziwa uczta dla duszy. Mimo samego wydźwięku historii, książka, jak to u Vonneguta, napisana lekko, płynnie, ironicznie a czasami zabawnie. Wszyscy jesteśmy Bokokonistami.

Czasem znajdziesz książkę, w której co kilka stron musisz zaznaczyć jaki fragment, przestać na chwilę, pomyśleć o tym co zostało tam napisane. Kocia Kołyska to jest dokładnie taka książka. Czyta się właściwie samo, ale to co jest tam napisane przede wszystkim o nas, ludziach, obok tego co jest główną osią fabularną to prawdziwa uczta dla duszy. Mimo samego wydźwięku...

Bardzo duże zaskoczenie. Nie czytałam nic Vonneguta do tej pory i zupełnie nie tego się spodziewałam. Błyskotliwa i wciągająca książka, opowiedziana w nieoczywistej formie. Mózg mi paruje od skojarzeń i kontekstów. Świetna!

Bardzo duże zaskoczenie. Nie czytałam nic Vonneguta do tej pory i zupełnie nie tego się spodziewałam. Błyskotliwa i wciągająca książka, opowiedziana w nieoczywistej formie. Mózg mi paruje od skojarzeń i kontekstów. Świetna!

Nie wiem jak to ocenić

Nie wiem jak to ocenić

Kurt ponownie mnie zaskoczył, nie wiem jak wiele pomysłów można mieć w jednej głowie. Autor trzyma swój styl ale moim zdaniem jest mniej radykalny niż np. „W śniadaniu mistrzów” lub „Rzeźni nr. 5”. Mnie zaskoczyło wymyślenie nowej religii którą kierują się bohaterowie i pogarda do nauki. To chyba chciał autor przekazać. Odbiór pozostawiam wam.

„Pieniądze za dynamit […] Tak kręci się ten świat”

Szczerze polecam.

Kurt ponownie mnie zaskoczył, nie wiem jak wiele pomysłów można mieć w jednej głowie. Autor trzyma swój styl ale moim zdaniem jest mniej radykalny niż np. „W śniadaniu mistrzów” lub „Rzeźni nr. 5”. Mnie zaskoczyło wymyślenie nowej religii którą kierują się bohaterowie i pogarda do nauki. To chyba chciał autor przekazać. Odbiór pozostawiam wam.

„Pieniądze za dynamit […]...

Kurwa trochę pojebane. Nie wiem. Z jednej strony ciekawe przemyślenia o tym jak nasze własne mity które dają nam przewagę nad innymi gatunkami mogą nas w końcu zniszczyć bo nie potrafimy przyznać się że sami je wymyśliliśmy, a z drugiej trochę za wolna ta akcja no i na końcu tak naprawdę nie ma jakiegoś jednego rozwiązania. Chyba że jest nim ten bokononizm, to wtedy jest to po prostu chujowe rozwiązanie które nic nie rozwiązuje. Dalej ciekawe. Ale chyba prawdziwy sens książki wielu osobą jednak umyka. Zdarza się.

Kurwa trochę pojebane. Nie wiem. Z jednej strony ciekawe przemyślenia o tym jak nasze własne mity które dają nam przewagę nad innymi gatunkami mogą nas w końcu zniszczyć bo nie potrafimy przyznać się że sami je wymyśliliśmy, a z drugiej trochę za wolna ta akcja no i na końcu tak naprawdę nie ma jakiegoś jednego rozwiązania. Chyba że jest nim ten bokononizm, to wtedy jest to...

Kolejna lekturowa powtórka (po "Trzech sercach i trzech lwach" Andersona),i kolejna udana. Książkę wciąż się odbiera jako zupełnie zwariowaną, groteskową humoreskę, podszytą jednak przy tym bardzo wyraźnym przesłaniem antywojennym, gdzieś tam w głębi wybrzmiewającym goryczą - że politycy, wojskowi i bogacze nigdy się nie nauczą, że planeta i jej zasoby nie należą wyłącznie do nich. Że jest cała mas zwykłych ludzi, którzy chcieliby w spokoju przepędzić swój żywot, z dala od polityki i zakulisowych intryg.

Mimo upływu ponad półwiecza od pierwszego wydania, "Kocia kołyska" nadal dobrze się broni, i nadal zachwyca rozmaitymi nietypowymi spojrzeniami i szurniętym humorem.

Kolejna lekturowa powtórka (po "Trzech sercach i trzech lwach" Andersona),i kolejna udana. Książkę wciąż się odbiera jako zupełnie zwariowaną, groteskową humoreskę, podszytą jednak przy tym bardzo wyraźnym przesłaniem antywojennym, gdzieś tam w głębi wybrzmiewającym goryczą - że politycy, wojskowi i bogacze nigdy się nie nauczą, że planeta i jej zasoby nie należą wyłącznie...

Przyjemny styl, ale nie przemówiła do mnie ta historia.

Przyjemny styl, ale nie przemówiła do mnie ta historia.

Sięgnęłam po tą pozycję z polecenia, dodatkowo zachęcona dość wysoką oceną. Bardzo rzadko mi się to zdarza żeby jakaś książka aż tak mnie zmęczyła, że nie dałam rady jej przeczytać do końca. Przebrnęłam ledwo przez połowę i się poddałam. Nie jestem w stanie zrozumieć jej fenomenu. Styl autora dla mnie kompletnie niestrawny.

Sięgnęłam po tą pozycję z polecenia, dodatkowo zachęcona dość wysoką oceną. Bardzo rzadko mi się to zdarza żeby jakaś książka aż tak mnie zmęczyła, że nie dałam rady jej przeczytać do końca. Przebrnęłam ledwo przez połowę i się poddałam. Nie jestem w stanie zrozumieć jej fenomenu. Styl autora dla mnie kompletnie niestrawny.

6,5

6,5

Komentarz do sytuacji politycznej lat 60., jednak nie rzucił mnie na kolana.

Komentarz do sytuacji politycznej lat 60., jednak nie rzucił mnie na kolana.