Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lato

Tłumaczenie: Dariusz Żukowski
Cykl: Sceny z prowincjonalnego życia (tom 3)
Wydawnictwo: Znak
6,82 (209 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
22
8
42
7
61
6
42
5
23
4
4
3
6
2
0
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Summertime. Scenes from Provincial Life
data wydania
ISBN
9788324014392
liczba stron
280
język
polski
dodał
Snoopy

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety. J.M....

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety.

J.M. Coetzee nie ukrywa tożsamości bohatera. To on sam. Poznajemy go przez jego własny dziennik i wywiady zainteresowanego pisarzem dziennikarza. Mówi o sobie słowami innych, nie ukrywając, że w konfrontacji z pamięcią i wspomnieniami przepytywanych osób, on sam nie wypadnie najlepiej. Portret pisarza powstaje ze wspomnień kobiet z nim związanych. Jego kolejnych miłości. Pierwszych, młodzieńczych, dojrzałych, pełnych nie do końca ujawnionej pasji i tych nigdy niezrealizowanych. To ich słowa, wspomnienia ujawniają prawdę o największej wadzie, czy może raczej ułomności pisarza. O jego niemożności zaangażowania się, poddania uczuciom. Bohater pragnie kontaktu ze światem, ale jednocześnie nie jest w stanie przebić się przez barierę introwertycznych emocji. To ułomność dotkliwa, nawet wstydliwa, która wpływa na całe jego życie.

Z dziennika pisarza przebija poruszające poczucie osamotnienia, wyobcowania, niemożności zaopiekowania się osobami, które kocha, a którym nie jest w stanie tego okazać. Z tej perspektywy pisarstwo zdaje się jedyną, jakkolwiek bolesną, drogą kontaktu ze światem.

"Lato" to kolejna autobiograficzna powieść J.M. Coetzee’ego po "Młodości" i "Chłopięcych latach". Precyzyjnie skrojona, poruszająca autentycznością i bez pośpiechu opowiedziana historia. Wybitna powieść Noblisty.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2010

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 941
Monika Adamczyk | 2011-01-21
Przeczytana: 18 stycznia 2011

"A co, jeśli my wszyscy, jak pan mówi, tworzymy fikcję? Jeśli bezustannie wymyślamy historię naszego życia?" - pyta Sophie Vincenta, który przeprowadza z nią wywiad, w jednym z ostatnich rozdziałów książki.

Najnowsza powieść J.M. Coetzee jest szczególnie nietypowym rodzajem literackiej fikcji. Z wszelkich informacvji o książce, oraz z podtytułu, możemy dowiedzieć się, że jest to trzecia z cyklu powieści autobiograficznych napisanych przez Johna Coetzee. Powieść ta w niczym jednak nie przypomina "Chłopięcych lat" czy "Młodości". "Lato" jest zabawą z fikcją, eksperymentem biograficznym, który pozostawia nas w niepewności, czy to, co przeczytaliśmy jest autentyczne, czy też należy jedynie do literackiej kreacji.

Trzecia część biografii Coetzeego, przypadająca na lata 70 ubiegłego wieku, składa się z wywiadów przeprowadzonych z osobami, które ponoć były niezwykle ważne w tym okresie życia dla pisarza. John Coetzee wkłada w usta tych osób słowa, które stawiają go w dość nietypowym świetle. Pisarz jawi nam się jako osoba chłodna w kontaktach, sprawiająca wrażenie wyrachowanej, niedostepnej, nieatrakcyjnej seksualnie oraz nieco niezdarnej. Dla żadnej z tych postaci John nie jest wielkim pisarzem, niezwykłym umysłem czy autorytetem. Jest to bardzo krytyczny sposób pokazania siebie, pewnego rodzaju wynaturzenie. Pomysł Coetzee na książkę jest o tyle nietypowy, że pisarz uśmierca samego siebie. Przypomina mi to szkolne zadania, eseje, kiedy tematem jest próba zastanowienia się jak pośmiertnie ludzie cię zapamiętają i jak w ciagu życia cię postrzegali. W tym wypadku Coetzee okazuje się być dla siebie bardzo ostry. W powieści praktycznie nie pojawiają się pochwały dla pisarza, nie istnieje ani jeden moment, który przeczyłby większości opinii.

"Lato" to niezwykle dojrzała powieść, świadcząca o niebywałym warsztacie Noblisty. Jest to bardzo przemyślane dzieło, które narracją przywołuje "Chłopięce lata", czy "Młodosć", lecz jednocześnie jest literackim eksperymentem, których Coetzee w trakcie swej twórczości także się chwytał. Pozostawia również ogromne pole do rozmyśleń nad autoprezentacją, tworzeniem fikcji w okół siebie. Jest to na pewno bardzo szczera powieść

W trakcie wywiadu z Sophie, Vincent mówi: "W swoich listach wymyśla fikcyjnego siebie (Coetzee) na użytek tych, z którymi koresponduje. W dziennikach robi w zasadzie to samo na własny użytek, a może dla potomności. Oczywiście są to wartościowe dokumenty, lecz jeśli chce się dotrzeć do prawdy, trzeba wyjść poza prozę.." Ja zastanawiam się natomiast czy w ogóle możliwym jest wyjąś poza prawdę. Czy można poznanie kogoś poprzez relację kogoś innego. Czy poznanie prawdy o drugim człowieku w ogóle jest czymś uchwytnym?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Igrając z ogniem

Jedno z dwóch. Albo jakaś niemrawa niemota podszyła się pod Tess i wyprodukowała z czeluści swego umysłu te treści nie dbając o psychologiczne prawdop...

zgłoś błąd zgłoś błąd