Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Joan VIII 1-12

Cykl: Klasyka Literatury Kobiecej (tom 22)
Wydawnictwo: MG
6,6 (52 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
4
8
8
7
10
6
13
5
11
4
1
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-612-9722-2
liczba stron
224
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Morrigan

Inne wydania

Tytuł książki – „Joan. VIII 1-12” – kieruje nas do VIII rozdziału ewangelii wg św. Jana, czyli do przypowieści o Chrystusie przebaczającym jawnogrzesznicy. To wtedy padają słowa: niech ten, kto jest bez winy, rzuci kamieniem. I tłum rozchodzi się. Ale czy w życiu zdarza się podobnie? Na pewno nie jest tak w tej powieści. Jej bohater, stróż Gedras lituje się nad umierającą przy drodze kobietą...

Tytuł książki – „Joan. VIII 1-12” – kieruje nas do VIII rozdziału ewangelii wg św. Jana, czyli do przypowieści o Chrystusie przebaczającym jawnogrzesznicy. To wtedy padają słowa: niech ten, kto jest bez winy, rzuci kamieniem. I tłum rozchodzi się. Ale czy w życiu zdarza się podobnie?

Na pewno nie jest tak w tej powieści. Jej bohater, stróż Gedras lituje się nad umierającą przy drodze kobietą i zabiera ją do domu. Dla nieszczęsnej są to ostatnie chwile, ale dziewczyna zdoła jeszcze dać życie, a niemowlę udaje się uratować. Od tej chwili jedynym celem tego ponurego mężczyzny jest wychowanie małej istotki. Ale czy uda mu się zdjąć odium grzechu i hańby, które przyniosła ze sobą na świat? Czy jest to możliwe w świecie pełnym obłudy i zakłamania, gdzie prawdziwa dobroć zdarza się tak rzadko, że najczęściej jest brana za głupotę?

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 183
nusia85 | 2012-07-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 lipca 2012

Książka na wskroś smutna, pełna biedy, głodu, brudu, ciemności.... Pełna niesprawiedliwości, głupoty, fałszu.
Wśród tłumów arystokracji, "panów", kilka jednostek wrażliwych, dobrych, kochających, nie ma szans na przeżycie.
Cytat z książki mówi wszystko:
"Kiedyś podobna jej znalazła się na sądzie, ale to daleko stąd było, w Judei, i stanęła przed sędzią, który zabronił jej kamienować, ale to dawno było, a sędzia był Bogiem, Miłością! Odtąd nie powtórzyło się już na świecie, a kamienie trwają, stały się symbolem cnoty, gdy spadają na głowę jawnogrzesznicy; występku, gdy miażdżą uwodziciela."
Ot, taka moralność ludzka była. Kobieta, czy uwiedziona, czy zgwałcona, czy prostytutka, do jednego worka wrzucana była, z napisem "pereat".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kubuś Fatalista i jego pan

Denis Diderot z całą pewnością musiał być bardzo inteligentnym człowiekiem i posiadać nieprzeciętne poczucie humoru, a dowodem na to jest właśnie jego...

zgłoś błąd zgłoś błąd