Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,96 (25721 ocen i 2239 opinii) Zobacz oceny
10
5 680
9
4 533
8
5 930
7
5 074
6
2 821
5
1 009
4
345
3
228
2
74
1
27
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Mockingjay
data wydania
ISBN
9788372784919
liczba stron
376
język
polski
dodał
Franciszek

Inne wydania

Katniss Everdeen wraz z matką i siostrą mieszka w Trzynastce - legendarnym podziemnym dystrykcie, który wbrew kłamliwej propagandzie Kapitolu przetrwał, a co więcej, szykuje się do rozprawy z dyktatorską władzą.
Katniss mimo początkowej niechęci, wykończona psychicznie i fizycznie ciężkimi przeżyciami na arenie, zgadza się zostać Kosogłosem - symbolem oporu przeciw kapitolińskiemu tyranowi.

 

źródło opisu: Media Rodzina, 2010

źródło okładki: Media Rodzina.pl

książek: 297
Wiktoria | 2012-05-29
Na półkach: Przeczytane, 2012 (od maja)

Część III.

Ta część jest zdecydowanie najbardziej brutalna, co w sumie mi się podobało. Jest w niej zdecydowanie najwięcej uczuć.

„-Szykujecie się do nowej wojny? - pytam. -Och, nie teraz. Obecnie przechodzimy ten uroczy etap, kiedy to wszyscy są zgodni, że nie wolno już nigdy dopuścić do tego, żeby powtórzyły się dawne okropności. Ogół jednak dość szybko zaczyna różnić się opiniami. Jesteśmy głupimi, kapryśnymi istotami o marnej pamięci i wielkim talencie do samozniszczenia. Ale kto wie? Może to właśnie to.”

Zaskoczeniem było dla mnie to, że wszystkie części oceniam na 10. Nigdy mi się coś takiego nie zdarzyło. Suzanne Collins to wyjątkowo zdolna pisarka. Cieszę się, że zaczęłam prowadzić bloga, bo to właśnie on zaprowadził mnie do tej trylogii.


Możemy spotkać się z ciekawymi fragmentami, niektóre pełne radości, ale niektóre też pełne bólu. Czasem trudno było mi przebrnąć przez tą książkę, właśnie przez fragmenty z dużą dawką bólu. Bo odnajdywałam tam cząstkę siebie.
Cząstkę mojego bólu.

„Pozbierać jest się dziesięć razy trudniej, niż rozsypać.”

Katniss zostaje cudem ocalona z Ćwierćwiecza Poskromienia. Decyduje się zostać Kosogłosem, czyli symbolem walki o wolność. Rany fizyczne goją się bardzo szybko, jednak te psychiczne.. wręcz przeciwnie. Dziewczyna, która igrała z ogniem, teraz zamienia się w kobietę, która jedyne, czego pragnie, to normalne życie w rodzinnym dwunastym dystrykcie. Ale to nie jest możliwe, bo przecież dwunastka już nie istnieje, a życie to wieczna walka o przetrwanie..

„Niektóre drogi trzeba pokonywać samotnie.”

Czytając "Kosogłosa" i tym razem nie będziecie się nudzić. Mogłoby się wydawać, że ostatnia część będzie jednym, wielkim happy endem.. Jednak pozory mylą. Książka jest mroczna, brutalna, krew się leje.. Pani Collins nie oszczędza bohaterów. Jeśli chodzi o zakończenie, to mnie zaskoczyło, a raczej zdziwiło, ale jeśli weźmiemy pod uwagę poprzednie części, to na pewno nie było przewidywalne.

„Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć w środku mam kompletne pobojowisko.”

Po przeczytaniu czuję pewien niedosyt.
Czemu to już koniec?
Chcę więcej. :c

Zdecydowanie cała trylogia jest godna polecenia.
Kto nie czytał, powinien to koniecznie zrobić!

Czy chcesz, czy chcesz
Pod drzewem skryć się ?
Tu zawisł ten, co troje zginęło z jego mocy.
Dziwnie już tutaj bywało,
Nie dziwniej więc by się stało,
Gdybyśmy się spotkali pod wisielców drzewem o północy.
Czy chcesz, czy chcesz
Pod drzewem skryć się ?
Choć trup ze mnie już, uwolnię cię od przemocy.
Dziwnie już tutaj bywało,
Nie dziwniej więc by się stało,
Gdybyśmy się spotkali pod wisielców drzewem o północy.
Czy chcesz, czy chcesz
Pod drzewem skryć się?
To tu do mnie miałaś zbiec, żeby uniknąć przemocy.
Dziwnie już tutaj bywało,
Nie dziwniej więc by się stało,
Gdybyśmy się spotkali pod wisielców drzewem o północy.
Czy chcesz, czy chcesz
Pod drzewem skryć się też?
W naszyjniku ze sznura u boku mego nie czekaj pomocy.
Dziwnie już tutaj bywało,
Nie dziwniej więc by się stało,
Gdybyśmy się spotkali pod wisielców drzewem o północy...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jaka piękna iluzja. Magdalena Tulli w rozmowie z Justyną Dąbrowską

Jaka Piękna Iluzja to wywiad rzeka w sensie dosłownym - czytając płyniesz w nurcie, momentami spokojnym, ale częściej wartkim, rozmowa pani Justyny z...

zgłoś błąd zgłoś błąd