Piastowie. Walka o tron, 1138–1320

Wydawnictwo: Astra
6,92 (12 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
2
7
4
6
5
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365280442
liczba stron
420
słowa kluczowe
Piastowie, dzieje Polski
kategoria
historia
język
polski
dodała
Edunia

Kiedy przenikliwy dźwięk kościelnych dzwonów obwieścił poddanym śmierć księcia Bolesława Krzywoustego, w Polsce nastały czasy, o których średniowieczni kronikarze pisali, że „Chrystus i jego święci spali”. Krążące po ówczesnej Europie widmo wielkiego bezkrólewia budziło uzasadnioną trwogę, zwiastując nadejście ery bezprawia i chaosu. Dzieje Polski doby rozbicia dzielnicowego to historia...

Kiedy przenikliwy dźwięk kościelnych dzwonów obwieścił poddanym śmierć księcia Bolesława Krzywoustego, w Polsce nastały czasy, o których średniowieczni kronikarze pisali, że „Chrystus i jego święci spali”. Krążące po ówczesnej Europie widmo wielkiego bezkrólewia budziło uzasadnioną trwogę, zwiastując nadejście ery bezprawia i chaosu.

Dzieje Polski doby rozbicia dzielnicowego to historia skłóconej rodziny. Piastowscy epigoni, synowie i wnukowie tych, którzy pamiętali jeszcze zjednoczone królestwo, rzucili się sobie do gardeł. Książęta wydzierali sobie ziemię ojców, synowie występowali przeciw rodzicom, bracia przeciw braciom, wygnani seniorowie rodu z kolei skazani zostali po Europie jako szukający sławy rycerze. Początek wszystkiemu dała zaś braterska waśń zakończona zbrodnią. Dawny królewski ród Piastów rozpadł się na wrogie sobie klany, przy czym każdy z nich rozgrywał własną partię szachów. Przekonani o swojej wyższości Piastowie wielkopolscy; pragmatyczni, ale snujący dalekosiężne plany Piastowie śląscy oraz ambitni, a zarazem nieprzewidywalni Piastowie kujawscy. Wszyscy oni przez niemal dwa stulecia wszczynali niszczycielskie wojny, zdradzali przyjaciół i podawali rękę wrogom, nie cofając się przed niczym.

Taka właśnie, czarna legenda rozbicia dzielnicowego to jednak tylko połowa prawdy. W istocie było ono przełomowym momentem w naszych dziejach, wymagający zresztą gruntownej rewizji. Właśnie wtedy pojawiają się bowiem idee patriae – ojczyzny, i rei publicae – rzeczy pospolitej. Polska przestaje być prywatną własnością Piastów, którzy wypuszczonego z rąk steru władzy nigdy już nie odzyskali. Historia o tym, kto i jak im go odebrał, również będzie ważną częścią tej opowieści.

Książka zabiera czytelnika za kulisy XIII-wiecznej polityki, pokazuje tajniki i narzędzia sprawowania władzy: od brutalnej siły, poprzez relikwie męczenników, klątwy, zafałszowane kroniki, na zrabowanych koronach kończąc. Przy okazji na światło dzienne wydobyci zostają pozostający dotąd w cieniu mniej znani uczestnicy walki o tron: Kościół i jego biskupi, komesowie i dostojnicy z możnych rodów, papiescy legaci i inkwizytorzy, rosnące w siłę miasta oraz pozbawione pana rycerstwo, rozbójnicy i renegaci. Wszystko to mieszało się w polskim tyglu, a ogień pod nim wciąż podsycali czescy Przemyślidzi, niemieccy cesarze, ruscy kniaziowie, a nawet mongolscy koczownicy.

Na kartach książki ożywają również nigdy nie zrealizowane scenariusze wydarzeń, które mogły pchnąć historię Polski na inne tory. Pojawiają się sceny koronacji Bolesława Krzywoustego na króla, Henryka Pobożnego triumfującego w bitwie pod Legnicą, Wacława III uchodzącego sztyletom zamachowców i dającego nowe życie unii polsko–czeskiej. Jest to zarazem próba odpowiedzi na dręczące nas do dziś pytania o możliwość uniknięcia rozbicia dzielnicowego, szans zjednoczenia królestwa przez Piastów śląskich oraz możliwości upadku dynastii i dalszych losów Polski uwikłanej w odwieczny wybór między modernizacyjnym marszem na Zachód a obawą przed utratą własnej tożsamości.

 

źródło opisu: Astra, 2018

źródło okładki: http://wydawnictwo-astra.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 478
Łukaszo | 2019-08-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Patrzył na pusty tron. Długo rozmyślał nad tym, co czeka kraj w przyszłości, jakie wojny jeszcze będzie toczył, jakie sojusze zawrze, ile krwi spłynie. Po dłuższym rozważaniu, otrząsnął się z rozmyślań i przybliżył do siebie dokument - jego ostatni testament, który miał wszystko zmienić. Kreślił ostatnie słowa mając nadzieję, że nie przysłuży się złej sprawie. Chciał widzieć swoich synów działających razem, ramię w ramię, ale też zdawał sobie sprawę z tego, iż może się to skończyć tragicznie. Postawił ostatnią literę i położył się śniąc o latach swojej chwały.

"Dzieje długiego rozbicia"

Temat rozbicia dzielnicowego nie jest szczególnie lubianym okresie naszej historii. Wiele osób narzeka na ten czas, który...

książek: 258
lupus1981 | 2019-07-18
Na półkach: Przeczytane, Historia

Książka bardzo ciekawie napisana. Nie zalewa nas suchymi faktami i datami z których nie zapamiętamy niczego. Autor podaje wszystko w przyjazny sposób i czyta się świetnie. Z rozdziału na rozdział poznajemy bardzo barwny kalejdoskop zdarzeń i postaci z okresu rozbicia dzielnicowego. Okazuje się, że były to czasy niebywale ciekawe i warte poznania.

książek: 450
Pawello | 2018-11-19
Na półkach: Przeczytane

Przyjemnie napisana książka o niełatwym przecież okresie (a przez uczniów zapewne znienawidzonym) w dziejach Polski. Pewną zaletą są rozważania, nazwijmy je alternatywne, które pokazują rolę przypadku (ducha dziejów? palca bożego?) w historii. Osobiście nigdy nie byłem fanem średniowiecza ale na fali książek przygodowo-fantastycznych, gdzie szeroko eksploatowano motyw "reakcji pogańskiej", przeprosiłem się nieco z Piastami, truciznami i wojenkami i czasami rozbicia ;)

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd