Kościuszko. Książę chłopów

Pozycja którą czyta się z wypiekami na twarzy, właściwie kompendium wydarzeń i informacji dotyczących życia naszego Wielkiego Rodaka przedstawione w tym niniejszym wydaniu.
Postawa, poglądy, charakter które były niedoścignionym wzorem, tak bardzo wtedy podziwiane i uszanowane, dzisiaj, powinny zawstydzać, być przykładem i wzorem oddania Ojczyźnie.
Bardzo dobra lektura, godna polecenia.

Pozycja którą czyta się z wypiekami na twarzy, właściwie kompendium wydarzeń i informacji dotyczących życia naszego Wielkiego Rodaka przedstawione w tym niniejszym wydaniu.
Postawa, poglądy, charakter które były niedoścignionym wzorem, tak bardzo wtedy podziwiane i uszanowane, dzisiaj, powinny zawstydzać, być przykładem i wzorem oddania Ojczyźnie.
Bardzo dobra lektura,...

Alex Storozynski w napisanej przez siebie biografii Tadeusza Kościuszki pt. „Kościuszko. Książę chłopów” przedstawił wskazanego bohatera walk o niepodległość USA, a zwłaszcza Polski, które rozegrały się w XVIII w. przez pryzmat jego podejścia w stosunku do istniejących wówczas palących kwestii społecznych. Mowa o jego wrażliwości wobec położenia chłopów w Polsce i niewolników w Ameryce. T. Kościuszko ujęty został jako prawdziwy bohater romantyczny, który swoje życie strawił na zmaganiu się z zastanym niesprawiedliwym systemem autokratyczno-feudalnym i ostatecznie poniósł klęskę, aczkolwiek kolejne pokolenia z sukcesem zrealizowały jego cele. Książę chłopów do końca życia pozostał wierny swojej niespełnionej miłości (Ludwice Lubomirskiej),pomimo szczerych starań znacząco nie wpłynął na poprawę doli niewolników i chłopów, w końcu ostatecznie nie doprowadził do odzyskania przez Polskę niepodległości. Książka w nieco inny sposób przedstawia T. Kościuszkę i jej treść pozostaje wolna od ideologicznych wstawek. Autor jest dziennikarzem i przez to gdzieniegdzie zauważalne są drobne nieścisłości, które w mojej ocenie wynikają ze słabiej rozwiniętego warsztatu historycznego.

Alex Storozynski w napisanej przez siebie biografii Tadeusza Kościuszki pt. „Kościuszko. Książę chłopów” przedstawił wskazanego bohatera walk o niepodległość USA, a zwłaszcza Polski, które rozegrały się w XVIII w. przez pryzmat jego podejścia w stosunku do istniejących wówczas palących kwestii społecznych. Mowa o jego wrażliwości wobec położenia chłopów w Polsce i...

Alex Storozynski w swojej książce starał się pokazać sylwetkę Tadeusza Kościuszki w sposób obiektywny. Bohater ten „był człowiekiem ułomnym, jak każdy z nas”. Ale jeśli chodzi o politykę i szacunek dla ludzi – trudno znaleźć wady w jego charakterze. Autor tej książki zaznacza, że historycy pomijali ważne wątki z życia Kościuszki. W tej książce mamy dokładnie opisaną jego działalność patriotyczną, ogromny udział w walkach o niepodległość Stanów Zjednoczonych, jak i walki o niepodległość naszego kraju, jego zaangażowanie w wojnie rosyjsko – polskiej w 1792 r., jak i opis walk w 1794 roku, zwanych Insurekcją Kościuszkowską.
Bohater tej książki to idealista, demokrata, domagał się wyzwolenia czarnych niewolników, a w swoim kraju dążył do zniesienia pańszczyzny. Obserwując bohaterskie walki Polaków w szeregach armii Napoleona, „zadawał pytanie: Czemu ta odwaga nie jest użyta na wyrwanie swej ojczyzny z obcej przemocy.” Kościuszko nie wierzył w pomoc Napoleona, ale uwierzył carowi w 1814 r., gdy Aleksander I obiecał Kościuszce niepodległość Polski, i niestety rozczarował się.
„Polacy wstrzymali oddech, gdy potężne kraje próbowały przechytrzyć się nawzajem i przy okazji jeszcze raz zignorowały polskie pragnienie niepodległości.”
Autor tej biografii, Alex Storozynski, to amerykański dziennikarz polskiego pochodzenia zafascynowany postacią Tadeusza Kościuszki. Storozynski podkreśla, że pisząc tę książkę korzystał ze źródeł, które budziły jego zaufanie, oraz ze wspomnień ludzi, którzy znali tę nieprzeciętną postać, chciał pokazać jego działalność zarówno w kraju, jak i w Ameryce.
Dawno już planowałam sięgnąć po biografię Tadeusza Kościuszki, i cieszę się, że wybrałam tę pozycję. Szczerze polecam.

Alex Storozynski w swojej książce starał się pokazać sylwetkę Tadeusza Kościuszki w sposób obiektywny. Bohater ten „był człowiekiem ułomnym, jak każdy z nas”. Ale jeśli chodzi o politykę i szacunek dla ludzi – trudno znaleźć wady w jego charakterze. Autor tej książki zaznacza, że historycy pomijali ważne wątki z życia Kościuszki. W tej książce mamy dokładnie opisaną jego...

Niby człowiek wiedział, że Kościuszko wielkim Polakiem był, ale człowiek nie wiedział, że aż tak fascynującym.

Autor oprócz życiorysu samego Kościuszki w bardzo ciekawy sposób przedstawia też otoczenie polityczne i militarne. I to jakie otoczenie! Amerykańska walka o niepodległość, rewolucja francuska, rozbiory, powstanie Kościuszkowskie, aż w końcu wojny napoleońskie. W tym wszystkim był Kościuszko!

Szczególnie emocjonująca jest część, gdy polski król i elity radośnie oddają Polskę zaborcom, a Kościuszko podrywa w chłopskim stroju cały kraj do walki, jednocząc wszystkie warstwy społeczne. Potężna rzecz.

Kościuszko to człowiek wybitnie uzdolniony, odważny, patriota, do bólu wierny swoim ideałom, a przy tym bardzo skromny, ciągle nieszczęśliwy, dla którego ówczesne wartości demokratyczne były najważniejsze, a przy tym był zagorzałym wojownikiem o wolność czarnoskórych niewolników i polskich chłopów. Za życia był legendą dwóch kontynentów (co najmniej).

Jeszcze chyba żadna postać historyczna nie wzbudziła we mnie aż takich emocji. To kompromitacja polskiej edukacji, że fenomen Kościuszki w niej nie wybrzmiewa.

Niby człowiek wiedział, że Kościuszko wielkim Polakiem był, ale człowiek nie wiedział, że aż tak fascynującym.

Autor oprócz życiorysu samego Kościuszki w bardzo ciekawy sposób przedstawia też otoczenie polityczne i militarne. I to jakie otoczenie! Amerykańska walka o niepodległość, rewolucja francuska, rozbiory, powstanie Kościuszkowskie, aż w końcu wojny napoleońskie. W...

Jeżeli dobrze pamiętam opinię Zwierza popkulturalnego, miała to być książka, po której zrozumiemy, dlaczego każda socjalistka powinna kochać się w Kościuszce ;) Powiem więcej – po przeczytaniu odniosłam wrażenie, że każdy powinien kochać się w Kościuszce, niezależnie od płci, orientacji, a szczerze mówiąc to i od poglądów politycznych, bo dzisiaj to już chyba tylko jakiś sfrustrowany potomek nawet nie szlachty, ale jednego z największych rodów magnackich, mógłby uznać, że ten Kościuszko to jednak niebezpieczny jakobin był.

W klimacie heheszków streścić można, że jak już myślisz, że nie można być bardziej uau, to odwracasz kartkę i Naczelnik dostarcza. Inżynier! Zbudował West Point! Walczył w jakichś sensacyjnych okolicznościach na Florydzie! Nieudana ucieczka z narzeczoną! Panny, mężatki i wdowy kochały się w nim z równym zapamiętaniem, niezależnie od krajów, kontynentów i upływu lat. Naczelnik jedynego z polskich powstań nazwanego od czyjegoś nazwiska, raczej jako dowódca wezwany przez naród, niż sam o to zabiegający. Poglądy społeczne! Pierwsza od czasów biblijnych żydowska kawaleria Berka Joselewicza. Dramatyczne zakończenie bitwy pod Maciejowicami. Niewola i okoliczności uwolnienia, podróże. Przyjaźń z Jeffersonem i paskudny numer, który były prezydent wyciął z testamentem, w którym Kościuszko przeznaczał pieniądze ze swojej służby w Ameryce na wyzwolenie niewolników. I tak dalej. Rzeczywiście to jest materiał na serial sensacyjny.

A tak serio – standardowe zastrzeżenie, że nie mam narzędzi do oceny rzetelności książek historycznych, ale jeżeli ktoś ma i ta książka mu działa na nerwy, to nieśmiało zaznaczę, że taki laik jak ja zazwyczaj kompletnie nie zapamiętuje tych elementów, o które fachowcy się kłócą. No, chyba że coś jest naprawdę wielkiego kalibru, a w sprawach wielkiego kalibru, jak już wspomniałam, chyba wszyscy jesteśmy zgodni, że Kościuszko był człowiekiem niecodziennego formatu i wykraczającym umysłowo poza swoje czasy – nawet jeżeli można to stawiać chwilami po stronie jego wad (że propozycje w tamtym czasie nierealistyczne, nawet z tym nieszczęsnym testamentem, o prawach dla chłopów nie wspominając).

W moim całkowicie naiwnym odbiorze uderzyła mnie jeszcze ta absolutna konsekwencja toku wydarzeń w naszej części Europy, już od XVIII wieku: „jakiś kraj doznaje prowolnościowego wzmożenia (Konstytucja 3 maja) – ruskie wchodzą (rozbiór)”.

Sama książka jest napisana lekko, ciekawie, plastycznie (może w sposób taki odrobinę „amerykański”, nie umiem uchwycić i nazwać, o co mi chodzi, ale mam wrażenie, że sposób narracji jest nieco inny niż przyzwyczaiły mnie polskie popularne książki historyczne),myślę, że nikomu lektura nie zaszkodzi. Nawet jeżeli chwilowo można trochę opaść z zapału przy kolejnych intrygach amerykańskich i francuskich oficerów, to jednak potem robi się naprawdę sensacyjnie, a dalej – choć po powstaniu ponuro i, jak wiemy, już bez nadziei na poprawę – to jednak intrygi, o których czytamy będą się toczyć na wyższym poziomie, bo Kościuszkę zaczynają rozgrywać (a on usiłuje rozgrywać ich) głowy państw, a nie koledzy z armii.

Bardzo specyficzny moment granicy czasów absolutnie feudalnych (swoją droga, jakoś do mnie – mimo oczywistości dat – nigdy nie dotarło, że Kościuszko w praktyce rządził krajem, kiedy jeszcze ten kraj miał króla) i już nowoczesnych, sam początek i moment wykluwania się.

A czarnoskórych ordynansów to Kościuszko miał dwóch – jeden służył z nim w Ameryce (co w sumie logiczne),a drugi, z czasu powstania, to Jean „Domingo” Lapierre, pochodzący z francuskiej kolonii księgowy Radziwiłła, władający kilkoma językami elegant.

Jeżeli dobrze pamiętam opinię Zwierza popkulturalnego, miała to być książka, po której zrozumiemy, dlaczego każda socjalistka powinna kochać się w Kościuszce ;) Powiem więcej – po przeczytaniu odniosłam wrażenie, że każdy powinien kochać się w Kościuszce, niezależnie od płci, orientacji, a szczerze mówiąc to i od poglądów politycznych, bo dzisiaj to już chyba tylko jakiś...

Świetnie się czyta, dzięki Strozynskiemu można zrozumieć niuanse historii, książka mogłaby być podręcznikiem do historii

Świetnie się czyta, dzięki Strozynskiemu można zrozumieć niuanse historii, książka mogłaby być podręcznikiem do historii

Zaczyna się od rygoru w akademii wojskowej i nieszczęśliwej miłości, a dalej mamy romanse, pojedynki, wojny, powstania, dworskie intrygi, politykę na szczeblu międzynarodowym, konspirację, bunty wojskowe, jedno państwo upada, drugie walczy o niepodległość, jest bieda i bogactwo, są zarówno zwycięskie bitwy jak i sromotne porażki, jest walka o prawa człowieka, wyzwalanie niewolników i chłopów pańszczyźnianych, lincze i egzekucje, biorą w tym udział władcy, prezydenci, generałowie, szpiedzy, poeci, są nawet żydowscy bojownicy, Indianie, Kozacy i Tatarzy. Wszystko to toczy się na tle krajobrazów Polski, Litwy, Rosji, Francji, Anglii, Ameryki Północnej. Akcja dzieje się w pałacach, rezydencjach, dworach, salach parlamentarnych, wojskowych namiotach, chłopskich chałupach, na szańcach polowych, polach bitewnych a nawet w więzieniu. Ba, jest też i katastrofa morska.
Niezłe, co?
To nie jest kolejny odcinek fikcyjnych przygód Jamesa Bonda czy kapitana Sparrowa ani wymyślone uniwersum w stylu "Gry o Tron" ale życiorys najautentyczniejszego Tadeusza Kościuszki na tle burzliwego XVIII i początku XIX wieku.

Zaczyna się od rygoru w akademii wojskowej i nieszczęśliwej miłości, a dalej mamy romanse, pojedynki, wojny, powstania, dworskie intrygi, politykę na szczeblu międzynarodowym, konspirację, bunty wojskowe, jedno państwo upada, drugie walczy o niepodległość, jest bieda i bogactwo, są zarówno zwycięskie bitwy jak i sromotne porażki, jest walka o prawa człowieka, wyzwalanie...

Tadeusz Kościuszko to postać niezwykła, lata świetlne wyprzedzająca swoją epokę, i ta książka fantastycznie tę jego nieszablonowość uchwyca. Rewelacyjna, napisana powieściowo wręcz biografia, dzięki czemu czyta się ją błyskawicznie - ja sama nie mogłam oderwać się zwłaszcza od fragmentów opisujących rozpaczliwą, desperacką walkę Polaków o zachowanie suwerenności. Życie Kościuszki to doskonały materiał na wysokobudżetowy serial - może kiedyś? Znakomita, wypełniona szczegółami pozycja.

Tadeusz Kościuszko to postać niezwykła, lata świetlne wyprzedzająca swoją epokę, i ta książka fantastycznie tę jego nieszablonowość uchwyca. Rewelacyjna, napisana powieściowo wręcz biografia, dzięki czemu czyta się ją błyskawicznie - ja sama nie mogłam oderwać się zwłaszcza od fragmentów opisujących rozpaczliwą, desperacką walkę Polaków o zachowanie suwerenności. Życie...

Jestem tą książką szczerze oczarowany. Życie Kościuszki przypada na czasy wyjątkowych przemian - od powstania Stanów Zjednoczonych i rewolucji francuskiej aż po rozbiory Polski a autor potrafi wykorzystać ten fakt tworząc niesamowicie barwna i lekką opowieść o życiu człowieka, który wyprzedzał intelektualnie swoją epokę o conajmniej 150 lat. Niezwykła lekcja historii, którą czyta się jednym tchem. Podziwiam ogrom pracy włożony w przebrnięcie przez masę materiałów źródłowych. Zdecydowanie czuć w tej książce fascynacje autora samym Kościuszką i mi ta fascynacja udzieliła się w podobnym stopniu. 10/10 gorąco polecam!

Jestem tą książką szczerze oczarowany. Życie Kościuszki przypada na czasy wyjątkowych przemian - od powstania Stanów Zjednoczonych i rewolucji francuskiej aż po rozbiory Polski a autor potrafi wykorzystać ten fakt tworząc niesamowicie barwna i lekką opowieść o życiu człowieka, który wyprzedzał intelektualnie swoją epokę o conajmniej 150 lat. Niezwykła lekcja historii, którą...

Książka dosyć dobra. Autor we wstępie wspomina, że chciał znaleźć wady Kościuszki i wskazuje, że jego bezkompromisowość była takową. Dodałbym do tego niezrozumienie otaczającego go świata co jest bardzo ewidentne w tym, że do śmierci wierzył, że Jefferson wykona jego testament. Nie mówiąc o tym, że jego ukochana Ameryka dekady po rewolucji dalej nie znosiła niewolnictwa. Za bardzo tego nie wspomina w późniejszych latach. Bohater pełen wartości wyprzedzających czasy, w których żył. Przy tym również naiwny i wykorzystywany. Stawia trafne diagnozy (szlachta, kler),ale nie potrafi za dużo z tym zrobić, często antagonizując przeciwko sobie obydwie grupy. Nie był politykiem, był żołnierzem i przebija się to ze stron jego biografii. Idealny materiał na Hollywoodzki film z dużym budżetem. Szkoda, że we współczesnej Polsce tak bardzo celebrowany jest Piłsudski, a tak mało Kościuszko. Cóż, może kiedyś doczekamy się jego 5 minut sławy w XXI wieku. Tak czy siak był Wielkim człowiekiem.

Książka dosyć dobra. Autor we wstępie wspomina, że chciał znaleźć wady Kościuszki i wskazuje, że jego bezkompromisowość była takową. Dodałbym do tego niezrozumienie otaczającego go świata co jest bardzo ewidentne w tym, że do śmierci wierzył, że Jefferson wykona jego testament. Nie mówiąc o tym, że jego ukochana Ameryka dekady po rewolucji dalej nie znosiła niewolnictwa. Za...