Quo vadis

Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,06 (14263 ocen i 580 opinii) Zobacz oceny
10
1 275
9
1 994
8
2 198
7
4 308
6
1 985
5
1 430
4
371
3
465
2
89
1
148
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Głównym wątkiem powieści jest miłość Winicjusza i Ligii. Należą oni do dwóch odrębnych światów: Winicjusz jest patrycjuszem rzymskim, Ligia zakładniczką pochodzącą z barbarzyńskiego plemienia Ligów, a także chrześcijanką. Wątek miłosny, będący w pełni fikcyjnym, posiada liczne zwroty akcji: ucieczkę Ligii, jej poszukiwania przez Winicjusza, próbę porwania, przemianę Winicjusza i przyjęcie...

Głównym wątkiem powieści jest miłość Winicjusza i Ligii. Należą oni do dwóch odrębnych światów: Winicjusz jest patrycjuszem rzymskim, Ligia zakładniczką pochodzącą z barbarzyńskiego plemienia Ligów, a także chrześcijanką. Wątek miłosny, będący w pełni fikcyjnym, posiada liczne zwroty akcji: ucieczkę Ligii, jej poszukiwania przez Winicjusza, próbę porwania, przemianę Winicjusza i przyjęcie przez niego chrztu, wreszcie uwięzienie i cudowne ocalenie na arenie. Kolejny wątek powieści, historyczny, skupia się na osobie rzymskiego cezara Nerona, a także prześladowaniach i szerzeniu się wiary chrześcijańskiej. Istotną dla utworu postacią jest także Petroniusz. Patrycjusz rzymski, bliski doradca Nerona, wyrocznia smaku i elegancji stanowi symbol odchodzącej kultury antycznej. Balansujący na krawędzi życia i śmierci, krytykuje pomysł Cezara i przegrywa. Tak jak zaczął, kończy akcję umierając samobójczo w ramionach ukochanej Eunice. Najbardziej tragiczną i jednocześnie komiczną postacią jest Chilon Chilonides. Nie ma zasad moralnych i jest gotów sprzedać niewinnego. Jednak i w nim zachodzi poważna zmiana, na końcu umiera na krzyżu w obronie tych, których wydał chrześcijan. Punkt kulminacyjny stanowi walka Ursusa z bykiem. Pokonanie zwierza oznacza szczęśliwe zakończenie. Odtąd Ligia, Winicjusz i Ursus są pod opieką ludu rzymskiego. Ten moment symbolizuje także odwrót sympatii Rzymian od Nerona i zwrócenie się ku chrześcijanom.

 

pokaż więcej

książek: 505
kasiamaja | 2013-01-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 stycznia 2013

Qua vadis jest jedną z tych książek, które zanim przeczytam, mam co do nich pewną wątpliwośc, uprzedzenie. Powieśc - ok. Jednak powieśc historyczna to już nie to samo, pewnie będzie nudna.. - myślałam wcześniej. Cieszę się, że tą myśl mogę wrzucic do skrzyni, zamknąc i połknąc klucz :) Do rzeczy.
Książkę poleciły mi Katik i Majka, które mają tu konto zresztą. Dzięki nim miałam przyjemnośc śledzic losy tak ciekawych bohaterów.

Jest to bardzo dobra pozycja, jeśli chodzi o kontekst psychologiczny, który jest dla mnie niezmiernie ważny. Sienkiewicz poświęcił dużo uwagi analizie psychologicznej bohaterów, nie szczędząc opisów wszelkich uczuc jakimi byli oni przepełnieni. Dzieki temu możemy poznac tajniki ich psychiki, poznac ich sposób myślenia, bardzo bogaty zresztą. Te opisy są niesamowicie szczegółowe, tak jakby autorowi zależało na tym, aby czytelnik miał możliwośc (ja tak odczuwam) utożasamienia się z wybraną postacią.
Oczywiste jest, że ową książkę zupełnie inaczej czytało się w czasach od nas odległych, pod koniec XIX wieku, kiedy to utwór ten reprezentował charakterystyczny dla twórczości pisarza gatunek powieści historycznej, który należał wtedy do popularnego w prozie europejskiej nurtu dzieł poruszających tematykę antyczną, wczesnochrześcijańską.
I właśnie - antyk. Na przełomie XIX/XX wieku, gdy drukowano dzieło w odcinkach w "Gazecie Polskiej", ludności rozczytanej w tym utworze antyk był zdecydowanie bliższy. I nie chodzi tu o wiedzę, lecz o ogólne zainteresowanie tą epoką. Właśnie przez to m.in. Quo vadis w obecnych czasach czyta się nieco inaczej. Chociaż tę kwestię każdy przemyśli pewnie na swój sposób :)
Inną sprawą jest istota tej książki. Do tej pory zaliczałam się do osób typu: 'Quo vadis? to książka nie dla mnie, takie czytano dawniej, pewnie nudne to to jest, chyba bym upadła na głowę jakbym miała tak sama z siebie przeczytac!' A jednak przeczytałam.
Wszyscy widzimy przeciez co dzieje się obecnie na rynku. Przesyt książek, miliony drukowanych stron, dostarczanych do księgarń na całym świecie. Nowości spychają klasyczne pozycje. Są to książki pisane o wszystkim przez wszystkich. Patrząc na to postanowiłam się zatrzymac i korzystając z chwili kiedy trwają ferie, zatopic się w utworze nieco starszym, jednak niezmiernie popularnym i cenionym nie tylko w Polsce, ale również we Włoszech, Francji, Rosji, Ameryce i w krajach anglosaskich. Nie wiem jak to wygląda teraz jednak w czasach kiedy Quo vadis była książką pożądaną jej popularnosc właśnie w tych krajach była dośc duża.
Quo vadis to nie jest zwykła książka. Podziwiana przez wielu od dawna znana w wielu krajach, zekranizowana nie jeden raz, nie tylko w Polsce. Ma 'to cos', co powoduje, że sprawiła sobie nagrodę w postaci rzeszy czytelników. Przez swoją wielkośc, nigdy nie zostanie zapomniana.
Szczególnie intryguje mnie łatwośc, z jaką Sienkiewicz połączył rzymską rzeczywistośc, wszelkie uczty, dworskie rozrywki, życie codzienne, zaganienia moralne również, z wątkiem historycznym. Sienkiewicz umiejętnie, barwnie rysuje tło obyczajowe powieści. Quo vadis operuje patosem, bogatą kolorystyką, grą emocji. Wszystko to czymi utwór wyjątkowym i oryginalnym.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Papierowa księżniczka

Książka dzieli czytelników. Ja staję po stronie że jest fantastyczna. idalna młodzieżówka. Świetny relaks i dużo śmiechu. z zniecierpliwieniem czekam...

zgłoś błąd zgłoś błąd