Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dżuma

Tłumaczenie: Joanna Guze
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,89 (19879 ocen i 642 opinie) Zobacz oceny
10
953
9
2 444
8
3 037
7
6 411
6
3 514
5
2 195
4
549
3
577
2
82
1
117
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La peste
data wydania
ISBN
83-06-02466-4
liczba stron
200
język
polski

Inne wydania

Metaforyczny obraz świata walczącego ze złem, którego symbolem jest tytułowa dżuma, pustosząca Oran w 194... roku. Wybuch epidemii wywołuje różne reakcje u mieszkańców, jednak stopniowo uznają słuszność postępowania doktora Rieux, który od początku aktywnie walczy z zarazą, uznając to za swój obowiązek jako człowieka i lekarza.

 

Brak materiałów.
książek: 1149
ewwa | 2010-07-08
Na półkach: Przeczytane

"Dżuma" to jedna z tych "jasnych" książek, które stanowią odtrutkę na często makabryczną i mroczną literaturę opisującą II wojnę światową.

"W ludziach więcej zasługuje na podziw niż na pogardę" - te słowa doktora Bernarda Rieux, kronikarza dżumy w Oranie, są pięknym podsumowaniem jego heroicznej walki z zarazą. Tak, w ludziach jest więcej dobrego niż złego. Tak, sami tworzymy siebie. Tak, niestety, "bakcyl dżumy nie umiera nigdy". Tak, niestety, "wszyscy jesteśmy zadżumieni".

To piękna książka o nas, ludziach. Pamiętam, że czytałam ją jako lekturę szkolną tuż po "Opowiadaniach" Tadeusza Borowskiego, które pewnie pokazują tę najtrudniejszą prawdę o nas, ludziach. Camus był ożywczym powiewem po tej lekturze. Niezłomny heroizm i determinacja doktora, który nie zgadzał się na świat, w którym dzieci są torturowane". Jawił się tu jako wnuk Iwana Karamazow, który "zwracał bilet" do świata, w którym choćby jedno dziecko uroniło łzę. Piękne dorastanie do odpowiedzialności i współodczuwania dziennikarza Ramberta. Naturalna dzielność Józefa Granda, doprawdy wielkiego w czynieniu bezinteresownego dobra, które było dla niego oczywiste jak oddychanie. No i oczywiście niezwykła postać tajemniczego wędrowca Jeana Tarrou, który nie chciał czynić zła i dlatego czuł tak wielkie zmęczenie. Bo czynienie zła jest dużo łatwiejsze...

Jest to powieść - parabola, więc postaci muszą reprezentować pewne postawy, ale w tym wypadku to nie zarzut. Kilka scen jest po prostu fenomenalnych: rozmowy Rieux i Tarrou, rozmowa z księdzem Paneloux, ostatnia scena...

Na dodatek Camus w nienachalny sposób przedstawia swoją, humanistyczną odmianę egzystencjalizmu, która zaprzecza tezie, że "Inni to piekło", która jest odpowiedzią na rozpacz Sartre'a.

Wielka książka, jedna z największych.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Exodus

Opinie czytelników


O książce:
Czarownica

http://szatanwodkaksiazki.blogspot.com/2017/12/czarownica.html Gdy społeczeństwem wstrząsa straszna zbrodnia, ludzie chcą znaleźć winnego, który poni...

zgłoś błąd zgłoś błąd