Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,25 (1315 ocen i 80 opinii) Zobacz oceny
10
49
9
125
8
107
7
336
6
256
5
265
4
54
3
96
2
10
1
17
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
ISBN
9788374692137
liczba stron
247
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Książka ta to opowieść o oswajaniu świata, o znajdywaniu w nim miejsca (...) Pokazuje człowieka w tarapatach, które każdemu mogą się przydarzyć....

 

Brak materiałów.
książek: 380
Bigos | 2010-05-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 maja 2010

Głównym bohaterem jest Marcin, góral z Biczyc. Poznajemy go w momencie, gdy umiera jego schorowana matka. Całe jego życia kręciło się wokół opieki nad chorą, także po jej odejściu Marcin traci sens życia. Czuje się samotny i nie potrzebny, gdyż nie traktował dbania o matkę jako nieznośnego obowiązku, ale jak coś najbardziej naturalnego. Powoli jednak zaczyna nowe życie. Trochę za sprawą krzepkiej staruszki Siekierkowej, trochę za sprawą internetu dzięki któremu poznaje nowych ludzi, odnawia kontakt z rodziną i przyjacielem ze studiów. Dowiadujemy się również, że Marcin jest samotny, gdyż lata temu przeżył załamanie nerwowe, gdy dziewczyna którą po prostu wielbił ( bo samo kocham to nieodpowiednie słowo w tym przpadku), wykorzystała go i oszukała.I tak wraz z Marcinem poznjemy historię kilkunastu osób spotykanych na jego drodze, historie jak to zwykle u Wiśniewskiego bywa dramatyczne i czasami nieprawdopodobne, a jednak mogące wydarzyć się każdemu.Czy mi sie podobało?I tak i nie. Książka bardzo przypomina S@motność w sieci. Mamy mężczyznę i kobietę po dwóch stronach kabla od internetu. Mamy mnóstwo opowieści o różnych ludziach. No i mamy również wywód naukowy powiązany z genetyką. Lubię styl Wiśniewskiego, sposób w jaki opisuje ludzkie przeżycia i emocje, ale dla mnie jest on mistrzem krótkich form. Uwielbiam jego felietony, zazwyczaj zaskakują mnie puentą i konstrukcją opowiadanej historii. Powieść, to dla mnie za dużo i męczę się trochę czytając. Myślę, że z jednej jego książki można by zrobić 10 krótszych, skupionych na jednym, głównym bohaterze a przez to ciekawszych. W "Losie powtórzonym" znowu galopujemy pomiędzy wieloma wątkami, a każdy pozostawie jakiś niedosyt. Historia Marcina nie jest opowiedziana do końca, historia jego braci też nie, ani Emilii, ani młodej lesbijki, ani super góralki Siekierkowej. Ja tak nie lubię. Polubiłam Marcina i nie do końca zaakceptowałam jego postępowanie na końcu, chociaż w sumie, sądząc po tytule książki, można myśleć, że chciał uniknąć "powtórki z rozrywki", w momencie gdy jego los się odmienił.Pokochałam starą Siekierkową. Ta kobiecina, która piła wódkę w knajpie razem z chłopami, odbierała porody we wsi, budziła szacunek u proboszcza, miała na ogródku maszt sieci komórkowej i była "starą Siekierkową" chyba od urodzenia, jest najlepszą postacią w książce.


www.tusienkablog.blogspot.com/2010/05/los-powtorzony-janusz-leon-wisniewski.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Jaka piękna iluzja. Magdalena Tulli w rozmowie z Justyną Dąbrowską

Jaka Piękna Iluzja to książka, która została mi w pamięci na długo. Połknęłam ją naraz ale to było za szybko i teraz do niej wracam, fragmentami, od k...

zgłoś błąd zgłoś błąd