Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kobieta na końcu peronu

Wydawnictwo: WARSZAWSKA GRUPA WYDAWNICZA
8,33 (12 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
1
8
1
7
2
6
0
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365356222
liczba stron
403
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
karimel

"(...) podróż przez życie. Staniesz się pasażerem odwiedzającym najróżniejsze stacje: dotknięte mrokiem, zbrodnią i te, na których widać smugi światła, a miłość jest zupełnie blisko."

 

źródło opisu: Warszawska Grupa Wydawnicza, 2016

źródło okładki: http://www.taniaksiazka.pl/kobieta-na-koncu-peronu...»

Brak materiałów.
książek: 13
Viola | 2016-02-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lutego 2016

W tytułowym opowiadaniu autorka pokazała kawałek historii, opisany z wielką empatią i znajomością tematu, wnikliwie, realistycznie i bardzo sugestywnie.
Przybliża sprawy (jak chociażby sposób traktowania tzw. kułaków i ich rodzin, to, co się działo za kratami "X Pawilonu"), o których nowe pokolenie może wiedzieć niewiele, albo zwyczajnie - nic.
Do tego postać Miriam – niejednoznaczna, z wyczuciem opisana – mocno frapuje i jej mąż, to już w ogóle tak opisana postać, że można w niej "utonąć".

Pozostałe historie rozgrywają się już współcześnie i dotykają problemów, mentalności jak najbardziej aktualnej.
Bohaterowie przedstawionych historii są często postaciami tragicznymi, borykają się ze świadomością, że coś w życiu tracą, że przegrywają, ale wciąż poszukują i mają nadzieję, próbują coś zmienić i niekiedy to się im udaje. Nie ma tu prostych odpowiedzi ani nasuwających się rozwiązań. Nie ma też bezpośrednich pytań. Jest mnóstwo refleksji, filozofii, niepokoju umysłu i ducha, a także wątki kryminalne sprytnie wplecione w psychologię postaci. Całość jest napisana w tak dobrym, lekkim stylu, że znajdą tu przyjemność również czytelnicy bardziej nastawieni na rozrywkę niż refleksję, a mimo to, (jestem tego pewna, bo ze mną też tak było), niepostrzeżenie - jak babie lato - osiądą w ich umysłach również myśli, których się nie spodziewali.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Olga i osty

Lubię sterty książek. Są użyteczne: można z nich zbudować fort, używać jako pocisków, szpanować kompletem UW, ułożyć elegancko na półce i czerpać z te...

zgłoś błąd zgłoś błąd