Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

O pocieszeniu do matki Helwii

Tłumaczenie: Leon Joachimowicz.
Wydawnictwo: Virtualo
8,5 (2 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
De Consolatione ad Helviam Matrem
data wydania
ISBN
9788327210920
liczba stron
50
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodał
tivrusky

Lucius Annaeus Seneca (Minor) (ur. ok. 4 p.n.e. w Kordowie[1], zm. 65 r.n.e.), Lucjusz Anneusz Seneka (Młodszy), zwany Filozofem, syn Seneki Starszego (Seneca Maior) zwanego Retorem (Seneca Rhetor). Retor, pisarz, poeta, filozof rzymski. Stoik, piewca heroicznej etyki. Jego filozofia wywarła znaczny wpływ na chrześcijaństwo. Pisał tragedie przeznaczone do czytania. Wychowywał Nerona. Był...

Lucius Annaeus Seneca (Minor) (ur. ok. 4 p.n.e. w Kordowie[1], zm. 65 r.n.e.), Lucjusz Anneusz Seneka (Młodszy), zwany Filozofem, syn Seneki Starszego (Seneca Maior) zwanego Retorem (Seneca Rhetor). Retor, pisarz, poeta, filozof rzymski. Stoik, piewca heroicznej etyki. Jego filozofia wywarła znaczny wpływ na chrześcijaństwo. Pisał tragedie przeznaczone do czytania. Wychowywał Nerona. Był konsulem w roku 56 n.e. W 63 roku wycofał się z polityki, a dwa lata później Neron zmusił go do popełnienia samobójstwa, gdy odkryto jego rzekome powiązania ze spiskiem Pizona.

 

źródło opisu: Virtualo 2010

źródło okładki: Virtualo 2010

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 608
tivrusky | 2016-01-11
Na półkach: Przeczytane, Ebook, 2016
Przeczytana: 06 stycznia 2016

Całość, potrójny tekst o senekowych pocieszeniach, tutaj: http://kotfranz.blogspot.com/2016/01/o-pocieszeniu.html

Drugie z pocieszeń Seneka adresuje do własnej matki – Helwii. Powodem jej trosk i smutków jest on sam – około 41 roku zostaje on wygnany przez cesarza Klaudiusza i zesłany na Korsykę. Tekst pocieszenia pisze na przełomie lat 42-43, główną zaś jego treścią jest istota ubóstwa. Dostajemy doprawdy wspaniały tekst poświęcony wygnaniu i niedoli, w którym Seneka opiewa życie skromne, twierdząc, że wszystko czego człowiek do szczęścia potrzebuje, to otaczający go świat i dusza, którą sam nosi w sobie. Pisze: Ciało chce nie odczuwać zimna, pokarmem i napojem zaspokoić głód i pragnienie. Czego pragnie ktoś więcej, nie ma to już nic wspólnego z potrzebami, ale z żądzami ciała. Dalej krytykuje bogactwa jako takie: kto gardzi takimi rzeczami, jaką mu szkodę może wyrządzić ubóstwo?

Ale nie tylko o ubóstwie rozpisuje się syn do matki – szeroko zachwala jej wspaniały charakter, to z jaką niezłomnością przetrwała niezliczone próby (tutaj przypomina jej wiele bolesnych chwil, w myśl zasady – skoro przetrwałaś tak wiele, przetrwasz i to), jaką podporą była dla swoich dzieci. Na końcu zachęca ją do zgłębiania filozofii i rozwijania swojej mądrości, oraz wskazuje pocieszenie w swoich braciach i ciotce. Dla nas, rzecz jasna najważniejszą częścią pozostają wspaniałe słowa poświęcone ubóstwu i niedostatkom. Naprawdę warto po nie sięgnąć.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ferdydurke

Jedna z niewielu lektur szkolnych, które przekonały mnie do siebie od samego początku i interesowały z każdą stroną coraz bardziej. Gombrowiczowi udał...

zgłoś błąd zgłoś błąd