Jarosław. Tajemnice Kaczyńskiego

Wydawnictwo: Ringier Axel Springer Polska
6,62 (149 ocen i 22 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
8
8
30
7
53
6
41
5
7
4
4
3
0
2
1
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378139430
liczba stron
479
słowa kluczowe
Kaczyński, PiS, Newsweek
język
polski
dodała
noodle

Zawiedzie się ten, kto będzie tu szukać polityki, bo nie jest to książka o polityku, a o żywym człowieku. Jak my wszyscy - pełnym tajemnic i sprzeczności. Bohater z jednej strony jest charyzmatycznym przywódcą, brutalnym i pewnym swoich przekonań, a z drugiej - to człowiek czuły, tęskniący za akceptacją, uległy wobec kobiet i uciekający w samotność. To opowieść o wszystkim, co w jego życiu...

Zawiedzie się ten, kto będzie tu szukać polityki, bo nie jest to książka o polityku, a o żywym człowieku. Jak my wszyscy - pełnym tajemnic i sprzeczności. Bohater z jednej strony jest charyzmatycznym przywódcą, brutalnym i pewnym swoich przekonań, a z drugiej - to człowiek czuły, tęskniący za akceptacją, uległy wobec kobiet i uciekający w samotność.

To opowieść o wszystkim, co w jego życiu ważne. O miłości do mamy, dla której był gotów do największych poświęceń. Ale też o zemście, potrzebie dominacji i sile przywództwa. O trudnościach z tatą, którego jest lustrzanym odbiciem. O śmierci brata, po której umarła część jego samego. O samotnym życiu wśród duchów oraz o kobietach, które nigdy nie zapomną jego orzechowego spojrzenia.

To podróż do nieznanego świata Jarosława Kaczyńskiego.

 

źródło opisu: http://www.empik.com/jaroslaw-tajemnice-kaczynskie...(?)

źródło okładki: http://ecsmedia.pl/c/jaroslaw-tajemnice-kaczynskie...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 277
Igor M | 2016-05-31
Przeczytana: 22 maja 2016

#dobrazmiana to nie jest dobra zmiana. Po prostu od 20-kilku lat nikt w naszym kraju tak niezgrabnie, brutalnie i skutecznie nie uprawiał pluralizmu oraz nie poznał się na bolących odciskach obywateli z klas średnich oraz niższych, o których zapomniały poprzednie rządy. Ta książka nie jest o polityce, ale jest o człowieku i polityku, do którego nikt inny z wybranych przez naród nie jest podobny ani nie dostaje mu do pięt w sztuce uprawiania polityki. Czytając tę biografię masz w rękach historię życia człowieka smutnego, samotnego, upartego, introwertyka, który uwielbia szefować zza kurtyny. To w skrócie…. Ciąg dalszy poniżej…..

Jadwiga Kaczyńska - WszechMatka/Mistrz. Jarosław Kaczyński - Uczeń. Czy Uczeń przegonił Mistrza? Jarosław po swojej Matce odziedziczył chęć oraz umiejętność do podporządkowywania sobie całego otaczającego świata. Biografia podkreśla fundamentalny, olbrzymi wpływ Jadwigi na życie i dom swoich synów, i bardzo dobrze, że to robi. Momentami aż trudno uwierzyć i objąć myślami to jak krótka była "pępowina", na początku ich życia budująca, a potem stanowiąca więź Matki z Synów. Ważność decyzji personalnych czy politycznych, które były konsultowane z rodzicielką poraża.

Gorzki w swym brzmieniu jest rozdział poświęcony Ojcu, Rajmundowi Kaczyńskiemu. Choć wypełniał z całych sił swą ojcowską rolę utrzymania rodziny i domu, spowodowało to, że nie zbudował ze swoimi synami mocnej więzi bądź inaczej pisząc dłuższej historii. Jarek z Leszkiem byli przy Matce, przyssani, skupieni na patriotycznych opowieściach, narodowych artystach, wykształceniu i obyciu w sprawach polskich oraz świata czy religijnych wartościach. Mąż ze względu na swoją przeszłość i pochodzenie nie był szanowany przez swoją żonę. Pomimo tego, że Rajmund walczył o synów, nie mieli oni w domu mocnego, ojcowskiego autorytetu. Jednakże, Jarosław odziedziczył po swoim ojcu pewne, przydatne w polityce cechy.

Bliźniaki jednojajowe to po dziś dzień nie do końca rozwiązany i zrozumiany ewenement biologiczny. W mojej opinii Michał Krzymowski bardzo dobrze przedstawił to, co łączyło braci. W dzieciństwie wspólne wszystko: książki, wiersze, piosenki, boisko, ubrania. Z czasem to Lech okazał się bratem, który chciał oderwać się od domowego ogniska i zaczerpnąć życia – Jarosław bardzo źle zniósł wyjazd brata do Gdańska. Kiedy ich drogi, na skutek politycznych zawirowań, ponownie się połączyły, Jarosław zaczął „używać” swojego brata do gierek przy stołach dla dorosłych. Lech Kaczyński źle się czuł będąc prezydentem, ale to nie do niego należało ostatnie zdanie w tej sprawie.

Uważam, że ludzie oraz media używając, na co dzień pewnego stwierdzenia (mocno zakorzenionego) podkreślają fenomen Jarosława Kaczyńskiego. Wspomniał o nim Michał Krzymowski w biografii. Czuję, że gdyby przestano się do niego zwracać per Panie Prezesie, – bo w tej chwili jest nie tylko prezesem Prawa i Sprawiedliwości, ale i Polski – to odebrano by mu trochę animuszu, który napędza go do działania.

Zastanawiam się jak człowiek, który nie ogląda telewizji, zbiera informacje/plotki o tym jak mówi się o Polsce za granicą od swoich podwładnych, który nie posiada bliskiej rodziny, który dla rozgrywek partyjno-politycznych nie powstrzymuje się przed upokorzeniem, miałby prowadzić politykę dialogu, kompromisu, z odrobiną obiektywizmu.
Pan Premier, JK, to człowiek samotny, smutny, z innych lat, które niekoniecznie pasują do polityki, jakiej obecnie potrzebuje Polska! Jesteśmy wciąż za młodą demokracją, żeby ludzie/systemy/narzędzia dobrze współpracowały, ale dla mnie JK jest dobrym przykładem jak polityki nie uprawiać, choć politykiem jest wybitnym.

Chcesz trochę lepiej poznać człowieka, który trzęsie ulicą Wiejską w Warszawie? Przeczytaj, polecam!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W domu

Porwania dzieci nie jest czymś nowym. O takich sprawach czytamy w prasie, widzimy w wiadomościach. Tylko dlaczego do tego dochodzi, z jakich powodów o...

zgłoś błąd zgłoś błąd