Pięść Dawida. Tajne służby Izraela

Wydawnictwo: Znak
6,06 (197 ocen i 49 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
6
8
13
7
47
6
69
5
30
4
13
3
7
2
3
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324027019
liczba stron
304
słowa kluczowe
Izrael, Mosad
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
Jaga

Izrael to państwo-twierdza. Nie ma takiego drugiego na świecie, w którym aparat służb specjalnych byłby aż tak rozbudowany i tak wszechwładny. To państwo w państwie, tajne i doskonale zorganizowane. To właśnie jego funkcjonariusze - agenci działający „pod przykryciem”, członkowie ekip likwidacyjnych, komandosi, odbijający samoloty z rąk porywaczy - są bohaterami tej książki. Artur Górski,...

Izrael to państwo-twierdza. Nie ma takiego drugiego na świecie, w którym aparat służb specjalnych byłby aż tak rozbudowany i tak wszechwładny. To państwo w państwie, tajne i doskonale zorganizowane. To właśnie jego funkcjonariusze - agenci działający „pod przykryciem”, członkowie ekip likwidacyjnych, komandosi, odbijający samoloty z rąk porywaczy - są bohaterami tej książki.

Artur Górski, znany dziennikarz i autor bestsellerowych książek o polskiej mafii, opisał ten najskuteczniejszy system wywiadowczy świata przez pryzmat losów konkretnych ludzi, których poznał w Izraelu. Rozmawiał m.in. z byłymi agentami, twórcami Krav Magi, komandosami i synem konstruktora pistoletu uzi. Wziął udział w szkoleniach, z którymi może się równać jedynie morderczy trening amerykańskich Navy SEALs.
W efekcie powstała fascynująca opowieść o najbardziej spektakularnych akcjach służb specjalnych Izraela, niewyjaśnionych zdarzeniach i ludziach, którzy udaremnili niejeden zamach

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,6234,Pies...(?)

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,6234,Pies...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Myrkul książek: 1182

Pobieżnie o służbach Izraela

Izrael to właściwie jedyny w demokratycznym świecie kraj frontowy, w stanie permanentnej wojny z arabskimi sąsiadami, w której zmienia się jedynie natężenie działań. Nic więc dziwnego, że prominentną rolę w tym kraju odgrywają różnego rodzaju tajne służby, a każda z nich to temat na osobne, opasłe tomiszcze. Tym bardziej zdziwiło mnie, że Artur Górski podjął się napisania książki, która na okładce dumnie głosi „Wszystkie służby Izraela, nie tylko Mossad”, a zawiera zaledwie 270 stron, w tym strona tytułowa, dwa wstępy, spis treści i dwa indeksy. Samej treści jest niespełna 250 stron.

Wydawnictwo Znak to jednak szacowna marka, więc postanowiłem udzielić autorowi kredytu zaufania. I srodze się zawiodłem. Było to moje pierwsze literackie spotkanie z Arturem Górskim, ale autor sam przyznaje w książce, że na co dzień pracuje dla „Focusa”. Ale tego też nie można mu mieć za złe. Czasy dla dziennikarzy są trudne, więc wielu łapie się takiej roboty, jaka jest. Niestety autor, choć nie na łamach „Focusa”, nie porzuca charakterystycznego stylu tego miesięcznika.

Zapewne chcielibyście wiedzieć co mam przeciwko „Focusowi”, w końcu to drugie najpopularniejsze pismo popularnonaukowe w Polsce, którego średni nakład, wg ZKDP, sięga prawie 132 tys. egzemplarzy. Nie będę wchodził w szczegóły, napiszę tylko, że „Focus” to tabloid, który ma pretensje do bycia pismem naukowym. Podobnie jest z książką „Pięść Dawida”. Autor pisze w stylu „Focusa”: najważniejsza jest sensacja w stylu seks &...

Izrael to właściwie jedyny w demokratycznym świecie kraj frontowy, w stanie permanentnej wojny z arabskimi sąsiadami, w której zmienia się jedynie natężenie działań. Nic więc dziwnego, że prominentną rolę w tym kraju odgrywają różnego rodzaju tajne służby, a każda z nich to temat na osobne, opasłe tomiszcze. Tym bardziej zdziwiło mnie, że Artur Górski podjął się napisania książki, która na okładce dumnie głosi „Wszystkie służby Izraela, nie tylko Mossad”, a zawiera zaledwie 270 stron, w tym strona tytułowa, dwa wstępy, spis treści i dwa indeksy. Samej treści jest niespełna 250 stron.

Wydawnictwo Znak to jednak szacowna marka, więc postanowiłem udzielić autorowi kredytu zaufania. I srodze się zawiodłem. Było to moje pierwsze literackie spotkanie z Arturem Górskim, ale autor sam przyznaje w książce, że na co dzień pracuje dla „Focusa”. Ale tego też nie można mu mieć za złe. Czasy dla dziennikarzy są trudne, więc wielu łapie się takiej roboty, jaka jest. Niestety autor, choć nie na łamach „Focusa”, nie porzuca charakterystycznego stylu tego miesięcznika.

Zapewne chcielibyście wiedzieć co mam przeciwko „Focusowi”, w końcu to drugie najpopularniejsze pismo popularnonaukowe w Polsce, którego średni nakład, wg ZKDP, sięga prawie 132 tys. egzemplarzy. Nie będę wchodził w szczegóły, napiszę tylko, że „Focus” to tabloid, który ma pretensje do bycia pismem naukowym. Podobnie jest z książką „Pięść Dawida”. Autor pisze w stylu „Focusa”: najważniejsza jest sensacja w stylu seks & przemoc. Cała książka nie jest uporządkowanym wywodem o różnych tajnych służbach Izraela, a raczej zbiorem anegdot mniej lub bardziej z nimi powiązanymi.

Można powiedzieć, że taka rola reportażu, w końcu Artur Górski wyraźnie pisze, że „Pięść Dawida” nie jest rozprawą akademicką, ale przede wszystkim reportażem. Zgoda, ale nawet w reportażu warto zadbać o jakiś porządek czy poważne traktowanie źródeł. Tymczasem autor wrzuca do jednego worka wszystko co można podciągnąć pod „tajne służby”. Są tu wojska specjalne, wyspecjalizowane jednostki policji, straży więziennej, wywiad wojskowy, cywilny czy nawet elitarne jednostki spadochroniarzy. Te ostatnie może nie wykonują klasycznych zadań wojskowych, ale podciąganie je pod „tajne służby” to spore nadużycie. Jednocześnie brakuje mi krytycznego podejścia do źródeł. Nie mówię nawet o naukowej krytyce historycznej, ale podstawą rzemiosła dziennikarskiego jest opieranie się na minimum dwóch, a nawet trzech niezależnych źródłach. Być może Górski tak robił, ale nie zauważyłem tego w jego książce. Wręcz przeciwnie. Dla przykładu weźmy rozdział o Nimie Zamar, którą nazywa, a jakże, „izraelską Matą Hari”. Zamar stała się sławna po wydaniu książki, w której opisuje swoją rzekomą karierę jako agentki Mossadu. Dlaczego rzekomą? To że Mossad zdementował, by Zamar kiedykolwiek była jego agentką o niczym nie świadczy, ale również wielu niezależnych ekspertów ma wątpliwości co do wiarygodności tych rewelacji. Tymczasem Górski opisuje jej życie na podstawie jej książki, mimochodem wspomina, że są z nią związane niejasności, a 1/4 rozdziału zajmuje opowieść o tym, jak autor podejmuje nieudane próby zrobienia wywiadu z Zamar. Inny przykład: Górski opisuje wygląd funkcjonariuszy jednej ze służb izraelskich, posiłkując się… powieścią sensacyjną. Nawet jeśli powieść ta byłaby oparta na świetnym researchu, to jednak podawanie beletrystyki jako jedynego źródła nie mieści się w moim pojmowaniu rzetelnego reportażu.

Bezkrytyczne podejście do źródeł to nie jedyny minus tej książki. Wydawałoby się, że mając 250 stron na opisanie całej masy służb i jednostek specjalnego przeznaczenia autor wyciągnie samą esencję. Jednak nie brak tu dygresji i dygresji od dygresji. Zupełnie jakby autor zebrał za mało materiału i musiał czymś wypełnić książkę. Wiele rozdziałów zaczyna od fabularyzowanego wstępu, po czym pisze, że „tak mogłoby to wyglądać”. Trochę blogowy styl, który każe się zastanawiać ile pozostałych treści autor ubarwił, by pasowały do jego sensacyjnej opowieści.

Już w pierwszym rozdziale Górski bardzo szczegółowo (jak na standardy tej książki) opisuje obronę Masady podczas powstania żydowskiego w I w.n.e., cytując wręcz całe fragmenty dzieł starożytnego historyka Józefa Flawiusza. Masada stała się pewnym mitem założycielskim w armii Izraela, ale wystarczyło o tym wspomnieć, zamiast szczegółowo się nad tym rozwodzić. Mam wrażenie, że służyło to tylko wprowadzeniu dramatycznej sceny, w której obrońcy z sekty sykariuszów (nazywani w książce syrakiuszami, ale żeby nie znęcać się nad autorem uznajmy to za literówkę) zabili swoje rodziny, a następnie popełnili samobójstwo. Cóż za świetny tabloidowy temat!

A cały rozdział o „Uzim”, czyli Uzielu Galu, twórcy legendarnego karabinku? Ja rozumiem, że wiele izraelskich (i nie tylko) jednostek specjalnych korzystało z tej niezawodnej konstrukcji, ale naprawdę jest sporo ciekawych tematów bardziej związanych ze służbami specjalnymi. Podobnie z operacją „Most”, faktycznie ciekawym epizodem, w którym jednak autor więcej pisze o polskim udziale, niż o żydowskich służbach.

Przez te dygresje tematy faktycznie ciekawe są potraktowane pobieżnie i po macoszemu. W rozdziale o krav madze brak wytłumaczenia na czym polega ta sztuka walki i czym się różni od innych. Opisy akcji operatorów Sayeret Matkal (odpowiednika naszego GROM-u) są bardzo krótkie. Warto byłoby rozwinąć temat powiązań między służbami, a polityką. Wielu ważnych polityków izraelskich wywodzi się ze służb specjalnych, choćby aktualny premier Izraela Benjamin Netanyahu, były dowódca Sayeret Matkal (o czym Górski milczy, wspomina jedynie brata Benjamina, który również dowodził tą jednostką i zginął podczas akcji odbijania zakładników w Ugandzie).

Dla uczciwości muszę wspomnieć, że książka ma swoje plusy. Podobnie jak „Focusa” czyta ją się lekko, łatwo i przyjemnie. Nie wymaga więcej intelektualnego wysiłku niż przeciętna powieść sensacyjna. Dla osób, które szukają prostej lektury z pretensjami do naukowości, będzie w sam raz.

Krzysztof Krzemień

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (464)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 153
Aleksandra | 2015-11-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 listopada 2015

Niestety ta pozycja bardzo mnie rozczarowała. Liczyłam na ciekawy reportaż uchylający chociaż rąbek tajemnicy o tajnych służbach Izraela albo chociaż jakiś zbiór uporządkowanych informacji. Tymczasem "Pięść Dawida" okazała się mieszanką luźno powiązanych historyjek, które tworzą mętny obraz... nie wiadomo czego. Książka przypomina odpowiedź studenta, który nie nauczył się na egzamin i krąży wokół tematu, niby coś wie, ale trudno doszukać się jakiś konkretów. Na plus przemawia tu lekki styl, który sprawia, że książkę się dobrze czyta.

książek: 1097
Batalia | 2015-07-26
Przeczytana: 25 lipca 2015

Żyjąc spokojnie w bezpiecznym kraju często zapominamy, że w skali świata jest to rzadki luksus. Książka Artura Górskiego odsłania kulisy działania służb specjalnych Izraela, ale jednocześnie między słowami snuje opowieść o zwykłych mieszkańcach tego kraju. Ciągłe napięcie, inwigilacja, będące na porządku dziennym zamachy bombowe czy strzelaniny tworzą tam klimat na równi z suchym upałem. W tych warunkach wyrastają i szkolą się najtwardsi z twardych – członkowie izraelskiego wywiadu i elitarnych grup komandosów wykorzystywanych do najbardziej niebezpiecznych misji. Niektórzy z nich zgodzili się porozmawiać z autorem - fragmenty wywiadów to największa zaleta publikacji.

Każdy rozdział to inna opowieść. Poznajemy przebieg takich wydarzeń jak m.in. wojna sześciodniowa czy Jom Kippur, operacja „Most”, ujawnienie opinii publicznej słynnego referatu Chruszczowa z 1956 roku. Osobne miejsce jest poświęcone ludziom – od konstruktora uzi i protoplastów krav maga po szpiegów w spódnicy....

książek: 268
mack | 2017-01-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książka pana Górskiego ma mulący tytuł. Nie jest to bowiem przewodnik po tajnych służbach Izraela, ani opis ich najbardziej spektakularnych dokonań. To raczej zbiór opowiadań na tematy mniej lub bardziej związane z izraelskimi tajnymi służbami. Poznajemy między innymi historię sztuki walki "Krav Magi", czy historie postania karabinka "uzi". Nie są to jednak tematy ściśle dotyczące służb specjalnych Izraela. Książka podaje parę ciekawych faktów. Posiada również na początku bardzo dobry kilkunastostronicowy wstęp w którym autor wymienia wszystkie tajne służby i działające w ich ramach oddziały specjalne Izraela. Przyznaję, że o niektórych słyszałem po raz pierwszy, a ich nazwy są bardzo do siebie podobne i łatwo je pomylić. Taki przewodnik jet więc bardzo pomocny. I właśnie za ten krótki przewodnik oraz za parę ciekawostek z dalszej części książki te kilka gwiazdek. Niestety więcej dać nie mogę, gdyż oczekiwałem zupełnie czegoś innego po tej książce. Może ona stanowić dobry wstępniak...

książek: 254
Niekulturalna | 2015-08-03
Na półkach: Przeczytane, 2015, Posiadam
Przeczytana: 01 sierpnia 2015

Zapraszam na www.subiektywnie-o-kulturze.blogspot.com/

Izrael - najbardziej tajemnicze z państwa na świecie. Miejsce permanentnej wojny. W takich warunkach nie można się obejść bez wojska. To właśnie tutaj tajne służby rozwinęły się do takiego poziomu, że można je nazwać państwem w państwie. Niemal niezawodne i świetnie wyszkolone. Artur Górski postanowił choć trochę rozwiać tę tajemniczą otoczkę, choć i tak nigdy nie dowiemy się wszystkiego.

Artur Górski zasłynął jako autor bestsellerowych rozmów z Masą o polskiej mafii. Teraz postanowił sięgnąć po znacznie większą zagadkę - agencje wywiadowcze Izraela. Rozmawiał z byłymi komandosami, trenerami Krav Magi, a nawet wziął udział w wojskowych szkoleniach i to bez taryfy ulgowej. Poświęcenie godne podziwu.

Słysząc o izraelskim wywiadzie, zwykle myślałam o Mosadzie. Ta nazwa najczęściej pojawia się w filmach czy serialach (choćby w "Agenci NCIS"). Tutaj mamy jednak napisane bardzo wyraźnie: "Wszystkie służby Izraela"....

książek: 375
majeczka241 | 2015-07-14
Na półkach: Przeczytane

Pięść Dawida to nietypowa książka z jaką dotychczas się spotkałam. Zabrałam się za jej czytanie z ogromną ciekawością sądząc, że książka przybliży mi służby specjalne w Izraelu. I nie myliłam się. Autor bardzo ciekawie opisuje różne organizacje i osoby przybliżając nam ich historię, a także ich cel działania. Zagłębiając się w książkę zauważamy, że autor nie skupia się tylko na jednej organizacji i osobach, ale na większej ich liczbie jakie powstały w Izraelu i do czego się przyczyniły w historii. W powieści przeplatają się fragmenty z różnych książek, które ułatwiają w zrozumieniu postępowania każdej z organizacji.

Niestety książka mnie nie zainteresowała. Dlaczego? Nie interesuje się tematem Izraela i pomimo, że autor świetnie wszystko przedstawił, nawiązał do najważniejszych służb specjalnych Izraela i nie tylko, nie potrafiłam wciągnąć się w ich historię. Czułam się trochę jak na lekcji historii. Jak mnie coś nie interesuje od razu to skreślam, nie powracam do niej i przy tej...

książek: 150
Natalia | 2015-12-16
Przeczytana: 03 sierpnia 2015

Książka Artura Górskiego to przyjemna lekturka poruszająca tematykę służb Izraela oraz ich działalności. Pięść Dawida to pozycja zdecydowanie przeznaczona dla "zielonych" w tematyce Izraela, pozostali mogą więc czuć się rozczarowani pobieżnością przedstawionych wydarzeń.
Opowieść rozpoczyna się od nakreślenia postaci Uzi Galana, który był wynalazcą broni o tej samej nazwie znanej nam do dziś. Historię samego pistoletu poznajemy od momentu wojny sześciodniowej poprzez wojny w Ameryce Łacińskiej, na udziale w produkcjach Hollywoodzkich kończąc.
Bardziej intrygująca wydawała się być historia pochodzenia i wykorzystania Krav Magi - jednego z najbardziej znanych na świecie systemów samoobrony dla cywilów.

Górski w kolejnych reportażach porusza wątek operacji "Noe" i działalności Areila Szarona w Libanie podczas trwania wojny z Hezbollahem, nakreśla działalność jednostki specjalnej "Grom", ukazuje życiorys Eliego Cohena, uchodzącego za jednego z najlepszych szpiegów na świecie, a także...

książek: 225
Angelika_S | 2015-07-09
Na półkach: Przeczytane

Rewelacyjna książka o agentach, służbach specjalnych, prawdziwych historiach, w kontekście konfliktu izraelsko-palestyńskiego.
Niezwykle wciągająca lektura, napisana przystępnym językiem i w ciekawy sposób, łączy w sobie fakty, mity i sugestie tam, gdzie wydarzenia nie zostały nigdy oficjalnie wyjaśnione. Pokazuje przerażający system, którego ofiarą mogą paść tak naprawdę wszyscy i to niekoniecznie dlatego, że mają coś na sumieniu (być może mają pecha... albo nadzwyczaj dobrze się kamuflują...). O niektórych wydarzeniach mogliśmy usłyszeć, „Pięść Dawida” daje szansę poznać ich szerszy kontekst.
Jest to pozycja dla miłośników służb specjalnych, dla osób które chcą się o tym czegoś dowiedzieć, dla miłośników historii współczesnej, dla osób które chcą bardziej zrozumieć medialne doniesienia z tamtego rejonu i być na bieżąco z tym, co się dzieje na świecie. Chociaż, jak sam autor zauważa, w rejonie konfliktu izraelsko-palestyńskiego sytuacja tak szybko się zmienia, że pewne...

książek: 462
Michał | 2015-07-29
Na półkach: Przeczytane

Książka ciekawa, wciągająca po krótkim czasie. Nie jest nadmuchana przesadnie, bo napisana przez kogoś z poza Izraela. Ciekawe polskie akcenty, jak akcja "Most" czy wykradziony tajny referat Chruszczowa. Nie spodziewałem się tez takiej ilości służb, które ma Izrael. Czas poświęcony tej książce nie był stracony. Polecam.

książek: 567
Absurdalna | 2015-07-16
Przeczytana: 14 lipca 2015

Artur Górski - znany przede wszystkim z bestsellerowych książek o polskiej mafii, dla mnie do momentu, w którym sięgnęłam po „Pięść Dawida”, był autorem anonimowym.
Jego najnowsza książka już samą okładką zwiastuje, że temat którego się podjął po pierwsze nie należy do najłatwiejszych, a po drugie sieje grozę wśród większości ludzi nim zainteresowanych.
Izraelski system wywiadowczy jest w oczach laika najpewniej najbardziej znanym. Jedynie w niektórych przypadkach ustępuje tego zaszczytnego miejsca systemowi amerykańskiemu, ale czy to że jest najbardziej znany znajduje odzwierciedlenie w tym, że jest najbardziej skuteczny? Tutaj znawcy tematu polemizują.

Jak sam autor mówi, „Pięść Dawida” to nie rozprawa akademicka, choć niezwykle precyzyjna, jeśli chodzi o detale. Książka Artura Górskiego porusza temat Mossadu, ale również innych cywilnych i wojskowych tajnych służb Izraela. Chciałoby się zadać pytanie, czy wszystkich, ale czy sam autor tak naprawdę potrafi odpowiedzieć na to...

książek: 847
Marta Zagrajek | 2015-07-13
Na półkach: Przeczytane, Zrecenzowane

W Izraelu kryje się siła kierowana nie tylko religią, lecz przede wszystkim wiarą i nadzieją w posiadanie własnego skrawka ziemi. Tułaczka po świecie jest dobra tylko na chwilę, choć myślę, że większość Żydów nie zgodzi się ze mną nawet w tej kwestii. Czystki hitlerowskie, ukrycie w Związku Radzieckim i rozsianie po świecie, tylko po to, by wrócić do Jerozolimy, która od czasu ogłoszenia niepodległości jest w stanie wiecznej wojny.

Kto nie docenia potęgi Izraela, ten jest w wielkim błędzie. Wszechstronna pajęczyna inwigilacji, szpiegostwa i determinacja w uzyskaniu wolnego państwa. Coś o tym wiemy, sami nie byliśmy na mapie Europy przez długi czas. Niepodległa Ziemia Izraelska od 1948 roku usytuowana w Azji Zachodniej, jest oblegana ze wszystkich stron przez swoich nieprzyjaciół (Syria, Jordania, Egipt i największy przeciwnik – Palestyna). Choć nie mieszkają tam wyłącznie Żydzi, to jednak jest to ich rodzima ziemia, którą darzą ogromnym sentymentem i miłością. Kraj rządzony...

zobacz kolejne z 454 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd