Dziady. część III

Wydawnictwo: Czytelnik
6,06 (21291 ocen i 776 opinii) Zobacz oceny
10
1 099
9
1 641
8
1 904
7
4 530
6
4 364
5
3 479
4
1 565
3
1 661
2
392
1
656
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Najwybitniejszy utwór literatury polskiej okresu romantyzmu.Charakterystyczną cechą tego dramatu jest jego nieciągłość, fragmentaryczność i otwarta, swobodna kompozycja. Żaden z licznych wątków fabularnych nie został ukończony, losy bohaterów są niedopowiedziane.Plan historyczny utworu dzieli się na dwie części: jawną (oficjalny wymiar rzeczywistości) i ukrytą (martyrologia, spiski i walka...

Najwybitniejszy utwór literatury polskiej okresu romantyzmu.Charakterystyczną cechą tego dramatu jest jego nieciągłość, fragmentaryczność i otwarta, swobodna kompozycja. Żaden z licznych wątków fabularnych nie został ukończony, losy bohaterów są niedopowiedziane.Plan historyczny utworu dzieli się na dwie części: jawną (oficjalny wymiar rzeczywistości) i ukrytą (martyrologia, spiski i walka narodowo-wyzwoleńcza).

 

źródło opisu: wikipedia

źródło okładki: własne

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1278

"Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?" - cz. 2 "Dziadów"
Poprzez rytualne wezwanie duchów lekkich, pośrednich i ciężkich otrzymujemy ważne przesłania. Dla mnie to najlżejsza część książki, wzruszająca i prosta, łącząca w sobie pogańskie i chrześcijańskie elementy tradycji. Czuję klimat typowy dla "Ballad i romansów". Pojawia się Widmo, które ujrzymy jeszcze w innych postaciach...

"Wybiło dwie godziny: miłości, rozpaczy,
A teraz następuje godzina przestrogi." - cz. 4 "Dziadów"
Tutaj po raz pierwszy poznajemy głębiej Gustawa, jest on dla mnie zwiastunem poplątanych myśli, uczuć i zdarzeń, wokół niego będzie kręcić się dalsza akcja. Jawi nam się jako bohater romantyczny, bywa ekstatyczny i przygnębiony, zależy w którą stronę zmierza jego dusza. Wolę jego od Wertera.

"Póki ciemno, głucho wszędzie,
Spieszmy się w tajnym obrzędzie." - cz. 1 "Dziadów"
Ponownie spotykamy Guślarza i Gustawa. Coś się szykuje... Słychać echo ludowych historii.

"Polska Chrystusem narodów" - cz. 3 "Dziadów"
Najtrudniejsza część, namęczyłam się trochę nad nią. Pewnych rzeczy także nie zrozumiałam. Imię jego czterdzieści i cztery... o kogo chodzi? Główny cel i myśl dostrzegłam, choć miałam wrażenie, że Mickiewicz się pogubił razem z Konradem-Gustawem. Fantazja nieraz ich obu ponosiła. Powróciła również postać księdza. Poza tym zostały poruszone istotne sprawy naszej ojczyzny, prześladowania ze strony rosyjskiej. W takich sytuacjach zawsze ktoś cierpi, Mickiewicz o tym nie zapomniał i pragnął dać rodakom promyk nadziei.

Zastanawiałam się jaką dać ocenę, ale ze względu na znaczenie, które mają w polskiej literaturze "Dziady" postanowiłam ją podwyższyć. Lektura nie zachwyciła mnie, lecz zdarza się czasem i tak. Nie mniej jednak polecam zapoznać się z nią. Stanowi część naszej spuścizny.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Listy zza grobu

Jak to u Mroza, akcja goni akcję. Nie sposób się oderwać. Tempo przyspiesza i zwalnia a na koniec i tak wszystko leci na łeb, na szyję. Polecam ☺️

zgłoś błąd zgłoś błąd