Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarne sekundy

Tłumaczenie: Marcin Kiszela
Cykl: Konrad Sejer (tom 6)
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
6,56 (190 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
5
8
29
7
56
6
51
5
25
4
7
3
5
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Svarte Sekunder
data wydania
ISBN
9788361386230
liczba stron
300
słowa kluczowe
literatura norweska
język
polski
dodała
Ag2S

„Czarne sekundy” to kolejny na polskim rynku i długo wyczekiwany tom przygód inspektora Sejera, autorstwa Karin Fossum, uznawanej za norweską królową zbrodni. Seria o przygodach inspektora Sejera wydawana jest na całym świecie i od lat uznawana za jedną z najciekawszych serii kryminalnych. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników kryminału. Nie tylko skandynawskiego! *** Ida Joner...

„Czarne sekundy” to kolejny na polskim rynku i długo wyczekiwany tom przygód inspektora Sejera, autorstwa Karin Fossum, uznawanej za norweską królową zbrodni.

Seria o przygodach inspektora Sejera wydawana jest na całym świecie i od lat uznawana za jedną z najciekawszych serii kryminalnych.

To pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników kryminału. Nie tylko skandynawskiego!

***
Ida Joner jedzie swoim nowiutkim rowerem kupić słodycze. Sympatyczna, szczęśliwa dziewczynka niedługo będzie świętować dziesiąte urodziny.

Kiedy jej powrót do domu opóźnia się o ponad pół godziny, jej matka, Helga Joner, zaczyna się niepokoić. Dzwoni do przyjaciół córki i do sklepu, ale małej Idy nikt nie widział. Rodzina zawiadamia policję i wyrusza na poszukiwania zaginionego dziecka. Najgorszy koszmar matki właśnie staje się rzeczywistością.

Setki ochotników przeczesują okolicę, ale nigdy nie ma śladu Idy ani jej roweru. Rodzina jest już na skraju psychicznego załamania, media rozpętują szaleństwo, lecz Inspektor Sejer zachowuje spokój, dodając matce otuchy. On także sądzi, że to bardzo zagadkowa sprawa. Zazwyczaj zaginione dzieci odnajdują się w ciągu czterdziestu ośmiu godzin, a Ida Joner zniknęła bez śladu.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Papierowy Księżyc, 2012

źródło okładki: http://www.papierowyksiezyc.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2880
Liza | 2013-04-08
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 07 kwietnia 2013

historia zaczyna się wręcz banalnie. Mała, przeurocza dziewczynka Ida pojechała na swoim rowerze do pobliskiego sklepu. Lecz nie wraca, ginie bez śladu. Jej matce, Heldze ziścił się najgorszy koszmar.
„Szczęście zbyt cudowne, by mogło trwać wiecznie”.

Helga łapie się nadziei, że córka powróci cała i zdrowa, że nic się nie stało. Jednak nadzieja jest czymś niewiarygodnie kruchym. Czytelnik wraz z nią stoi na skraju przepaści, nie spadnie z niej, jak usłyszy, że wszystko będzie dobrze. Zaklina rzeczywistość, chce odwrócić zły los.
„Wyobraź sobie, że tak czekasz, a twoje dziecko nigdy się nie pojawia”.

Przerażona kobieta zawiadamia policję, która wszczyna poszukiwania na dużą skalę. Ale dziewczynka jakby rozpłynęła się w powietrzu. Tropów jest bardzo mało, a czas ucieka. Po pewnym czasie pojawia się pewna poszlaka. Ale brakuje przełomu… Aż niespodziewanie znajdują ciało Idy. Co się wydarzyło? Czy to morderstwo i kim jest zabójca? Kiedy wydaje nam się, że wiemy wszystko, okazuje się, że to niezupełnie tak. I co ciekawe czytelnik szybciej od policji widzi podejrzanych, ma ich zawężony krąg.

Fabuła miejscami nie toczy się zbyt prędko, ale w tej książce to plus, bo to powoduje gonitwę myśli, czytając, skupiamy się na bohaterach i tym, co dzieje się w ich głowie. A to pisarka ukazała rewelacyjnie. Wnikliwie analizuje bohaterów, ich dobre i złe oblicze, powoli odkrywana jest prawda. Idealnie odmalowane są ich emocje, każda myśl jest istotna, można się w ich osobowości zagłębić, zadać pytanie: dlaczego postąpili tak, a nie inaczej. Taka mistrzowska analiza przypadków. Taki zabieg podsyca ciekawość w trakcie czytania. To podstawa tej książki i jej ogromna zaleta.

Pisarka nie etapuje krwawymi szczegółami, co poczytuję za plus. Nie przyprawia o wielkie, mroczne ciarki, nie jest aż tak bardzo mroczna lektura.

Kilka osób ma coś na sumieniu, ale czy ma to związek ze sprawą?
„Coś komuś nie daje spokoju, mimo że nie wie, co to może być”.

Interesującymi postaciami są niewątpliwie Emil i Tommy. Emil to dorosły, małomówny, potężny mężczyzna, trudno do niego dotrzeć. „Chroniło go jego milczenie. Był jak posąg wyrzeźbiony z granitu. Chciał być niemy już na zawsze”. A Tommy to samolubny nastolatek, zadający się z mało odpowiednim towarzystwem, który bardzo przejmuje się stłuczką swojego auta. Co ukrywają?

Co mi zabrakło? Malutkim minusem jest brak opisów reakcji matki dziewczynki na wieść, że znaleziono ciało. Trochę szkoda, że autorka nie pokusiła się o próbę uzewnętrznienia jej przeżyć, dodałoby to jeszcze tej książki więcej „głębi”.

Ta kryminalno-psychologiczna powieść pokazuje, jak kilka sekund potrafi nieodwracalnie zmienić życie wielu osobom. Także to, że wiele osób nie przejmuje się swoimi czynami, nie chce myśleć, chce zapomnieć. Tytuł jest idealny, co do okładki, to mroczna, tylko ja bym zamiast zbóż dała tło betonu. Ale to szczegół.

Tak więc tą książkę serdecznie polecam.

Opublikowane również na moim blogu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dzień 21

Znalazłam w niej to czego brakowało mi w pierwszej książce, przeczytałam jednym tchem i chcę więcej. Łatwo i szybko się czyta, chociaż mało mi było ro...

zgłoś błąd zgłoś błąd