Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Biała izba

Wydawnictwo: Novae Res
7,03 (32 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
5
8
3
7
8
6
7
5
4
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377224076
liczba stron
132
język
polski
dodał
Kamila

Amanda nie potrafi zaakceptować rzeczywistości w jej prawdziwym kształcie. Wszystko, czego dowiadujemy się o tej młodej dziewczynie, o emocjach, wrażeniach, doświadczeniach, wspomnieniach, ukazuje jej własna perspektywa – często mroczna i wykrzywiona niczym odbicie w popękanym zwierciadle. Do pewnego momentu wszystko wydaje się jednak tylko nieco zagmatwaną historią życia uczennicy, a...

Amanda nie potrafi zaakceptować rzeczywistości w jej prawdziwym kształcie. Wszystko, czego dowiadujemy się o tej młodej dziewczynie, o emocjach, wrażeniach, doświadczeniach, wspomnieniach, ukazuje jej własna perspektywa – często mroczna i wykrzywiona niczym odbicie w popękanym zwierciadle. Do pewnego momentu wszystko wydaje się jednak tylko nieco zagmatwaną historią życia uczennicy, a następnie studentki.

Zachowanie Amandy staje się coraz dziwniejsze. Widzi i słyszy rzeczy, których nikt inny nie jest w stanie dostrzec, a w dodatku całkowicie traci wspomnienia z dzieciństwa. Pewnego dnia na pogrzebie zostaje wyproszona z kościoła, ponieważ zaczyna się głośno śmiać.
Powoli zastanawia się, czy wszystko, czego doświadcza, jest rzeczywiste…

Dlaczego jej matka jest tak bardzo nadopiekuńcza, a ojciec zamknięty w sobie? Co kryje się pod tajemnicą tych wszystkich wydarzeń? Co tak naprawdę dzieję się w życiu Amandy?

Książka tajemnicza, niepokojąca, zaskakująca.


Chciałam położyć się na łóżku. Gdy na nie spojrzałam – leżał tam on. O, Boże!
Na początku myślałam, że jest martwy. Leżał nieruchomo, a jego oddech był niewyczuwalny. Dopiero kiedy zbliżyłam się i nastawiłam policzek, można było poczuć delikatne źródło ciepła. Pojawił się po tylu latach… Nic się nie zmienił. Patrzyłam na niego i wyobrażałam sobie nasze spotkania przez ten cały zmarnowany czas. I znów myślałam, że jest mężczyzną mojego życia. Że mnie odnalazł. Że mnie kocha. Darek.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Novae Res, 2012

źródło okładki: www.zaczytani.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 843
Agnesscorpio | 2012-09-16
Na półkach: Przeczytane

Jak to jest żyć w świecie, w którym wszystko z pozoru jest normalne, powszechnie znane, sprawiające wrażenie zwykłego obrazu, zwykłego życia, zwykłego człowieka? Przecież żyję w takim świecie. I ty także. I on. I ona…

Czy na pewno? Ona, czyli Amanda, czuje jednak coś więcej. Wszechobecne zagrożenie. Wieczne napięcie. Czyhające niebezpieczeństwo. Zły dotyk. Złych ludzi. Amanda stara się żyć normalnie, ale nawet rodzice spoglądają na nią zagadkowo, kręcą z troską głowami, wyraźnie coś ukrywając. Czy dziewczyna może spróbować normalnie żyć, skoro świat, który ją otacza, nie chce jej wcale tego umożliwić? Czytając debiutancką powieść Moniki Gałgan, zatytułowaną „Biała izba”, wraz z autorką wnikamy w psychodeliczny świat Amandy, nie wiedząc, czy to otoczenie jest chore, czy bohaterka, czy to może z nami coś jest nie tak, że w ten sposób, a nie inaczej odbieramy przedstawioną w powieści rzeczywistość.

Autorka napisała książkę, która w przewrotny sposób wciąga, budząc niepokój, obawę, poczucie strachu, a potem bezsilności. Aż wreszcie zrozumienia. Monika Gałgan potrafi wniknąć w postać, potrafi zbudować ją tak, że czytając czujemy jej rozterki, jej zmagania się ze sobą, ludźmi, otoczeniem. Chociaż powieść nie jest obszerna, ale jednak zawiązana w niej intryga wciąga i prowadzi do nieuchronnego końca, którego wstępnie i tak się spodziewamy. Nie umniejsza to jednak wrażeń, które dopadają nas po zakończeniu lektury.

Bardzo dobry debiut, konsekwentnie realizowana fabuła, świetnie zarysowane postaci, wszechobecne poczucie zagrożenia. Wolałabym oczywiście, aby książka była grubsza, ale myślę, że jest to dobry wstęp do dalszej twórczości tej autorki. Serdecznie polecam.

„Położyłam się do łóżka, choć znów cały czas miałam wrażenie, że ktoś mnie obserwuje. Przyzwyczaiłam swój wzrok do ciemności i rozejrzałam się po pokoju. Krzesło wraz z przewieszonymi przez nie ciuchami przypominało małego, garbatego potwora, który był zwrócony w moją stronę. Było jednak coś jeszcze. Czułam na plecach czyjeś spojrzenie, nikogo nie dostrzegłam. Niepokojące uczucie nie znikało”.*

*Str.124, Biała izba, Monika Gałgan, NovaeRes, 2012.

http://www.agnesscorpio.blogspot.com/2012/09/monika-gagan-biaa-izba.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Maski zła

Wiedziałam że tak będzie . Czułam przez skórę , że ja ze swoją opinią o tej książce znowu będę odstawała od całej rzeszy czytelników oceniających ją b...

zgłoś błąd zgłoś błąd