Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziewczyna z poczty

Tłumaczenie: Karolina Niedenthal
Seria: Nowy Kanon
Wydawnictwo: W.A.B.
7,49 (259 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
42
8
73
7
84
6
33
5
9
4
2
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rausch der Verwandlung
data wydania
ISBN
9788377476383
liczba stron
336
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Ostatnia powieść austriackiego mistrza modernizmu. Austria pogrążona w kryzysie po pierwszej wojnie światowej. Christine pracuje na poczcie. Każdy jej dzień wygląda tak samo: monotonna, źle opłacana praca i opieka nad chorą matką. Żadnych nadziei na przyszłość. Niespodziewane zaproszenie na wakacje od bogatej ciotki wywraca to życie do góry nogami. Christine wyjeżdża do modnego szwajcarskiego...

Ostatnia powieść austriackiego mistrza modernizmu.
Austria pogrążona w kryzysie po pierwszej wojnie światowej. Christine pracuje na poczcie. Każdy jej dzień wygląda tak samo: monotonna, źle opłacana praca i opieka nad chorą matką. Żadnych nadziei na przyszłość. Niespodziewane zaproszenie na wakacje od bogatej ciotki wywraca to życie do góry nogami. Christine wyjeżdża do modnego szwajcarskiego kurortu. Dzięki pomocy krewnej szybko odnajduje się w nowym świecie. Świecie eleganckich sukien, wyszukanych potraw i wyrafinowanych rozrywek. Zostaje gwiazdą wśród hotelowych gości. Nagle w zasięgu ręki ma tak wiele. Ale wśród zabaw i luksusu zaciera się granica między prawdą a wyobrażeniem. Christine odkrywa swoje ciało i urodę, lecz gubi tożsamość. Jest dziewczyną z poczty czy bogatą arystokratką? To nie może trwać w nieskończoność. Gdy Christine wróci na pocztę, już nic nie będzie takie jak przedtem, nawet jeśli pojawi się długo wyczekiwany książę...


Dziewczyna z poczty to dużo bardziej poruszająca, wartościowa i przyjemna lektura niż niejeden współczesny bestseller.
„London Evening Standard"

Zweig z czułością i przenikliwą bezpośredniością opisuje zmysłowe przebudzenie duszy od dawna pozostającej w niewoli finansowego i emocjonalnego ubóstwa.
„The Guardian"

Wielka powieść o nadziei i desperacji.
„The Observer"

Dziewczyna z poczty to znakomity portret ludzkiej psychiki - świata niepokoju, niepewności, melancholii i rozpadu.
„The Telegraph"

Fascynująca analiza wpływu historii na życie jednostki.
„Financial Times"

W Dziewczynie z poczty Zweig opisuje codzienne życie językiem, który przenika równocześnie umysł i serce.
„The Spectator"

Język Zweiga jest bezpośredni i precyzyjny, zarazem mocny i delikatny, [...] rześki niczym górskie powietrze.
„The Literary Review"

 

źródło opisu: http://wab.com.pl/?ECProduct=1341&v=_tw

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=1341&v=_tw

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-09-01
Przeczytana: 30 sierpnia 2012

Stefan Zweig, austriacki pisarz żydowskiego pochodzenia, którego głównym obiektem zainteresowania była psychologia człowieka, popularny w latach 20-tych i 30-tych XX w.

„Dziewczyna z poczty”, tytuł oryginału: Rausch der Verwandlung Roman aus dem Nachlass, po raz pierwszy ukazała się na rynku wydawniczym w 1982 r., czterdzieści lat po samobójczej śmierci Pisarza, dzięki wysiłkom wydawcy, który połączył rozproszone części rękopisu.

Biorąc do ręki książkę myślałam, być może zasugerowana jej okładką – widokiem młodej dziewczyny o subtelnej twarzy z nieco zalęknionymi pięknymi oczami – że czeka mnie jedna z podróży w jakie zabiera swoich Czytelników Jane Austen, ale wraz z kolejnymi przeczytanymi stronami zrodzone w mej głowie porównanie rozpływało się.

Tytułową i zdecydowanie najwyżej usytuowaną, na postumencie ważności powieściowych postaci, jest właśnie Ona, Kobieta, 28-letnia Christine Hoflehner, asystentka wiejskiego urzędu pocztowego w Klein-Reifling, niedaleko Krems. Jest rok 1926. Czasy świetności Habsburgów minęły ustępując miejsca drapieżnemu kryzysowi, spuściźnie po I wojnie światowej, z pazurów którego próbuje wyszarpywać się Austria. Z biedą zmaga się większość społeczeństwa, także rodzina Christine. Skromne urzędnicze uposażenie musi starczać dziewczynie na utrzymanie jej samej i schorowanej matki, którą starannie się opiekuje w dzień i w nocy. Monotonię jęczącej codzienności i burej nudy skrupulatnie wypełniającą otoczenie młodej dziewczyny przerywa niespodziewane zaproszenie bogatej ciotki mieszkającej w Ameryce, która przejazdem bawi w szwajcarskim kurorcie do którego zaprasza swoją siostrzenicę. Kilkugodzinna podróż pociągiem niczym czarodziejska różdżka powoduje, że Christine trafia do magicznego świata, którego przestrzeń zajmują prawdziwi, z krwi i kości, obrzydliwie bogaci hedoniści. Christine w oka mgnieniu ulega szelestom sukien, błękitowi cienia nad talią kart i śmiechowi, który kwitował żart*.

Może i ta historia byłaby i nudna, bo cóż może być interesującego w tysięcznej historyjce, której kanwą jest nieśmiertelna bajka o Kopciuszku, gdyby…, gdyby nie trzy rzeczy. Po pierwsze genialny kunszt pisarki oparty na zdolnościach wnikliwej obserwacji i uchwycenia jej w słowach przekładających się na sugestywne opisy i piekielnie trafione spostrzeżenia. Zweig z epickim rozmachem, wyposażył przestrzeń opowieści w realną głębię. Odnajdziemy w niej doskonałe studium jednostki, w metamorfozach doświadczania skrajności nędzy i bogactwa, harmonijnie korelującymi wraz ze zmieniającymi się okolicznościami. Drugą ogromną zaletą powieści jest element zaskoczenia, gdyż historia Christine w którymś momencie, kiedy wszystko idzie źle i wydaje się zdążać ku jednemu, zaczyna nieco przypominać historię innej bohaterki lat 30-tych, a mam na myśli Bonnie, towarzyszkę Clyde’a. Jak to jest możliwe każdy potencjalny Czytelnik musi odkryć sam. Trzecią zaletą „Dziewczyny z poczty” jest zupełnie otwarte, niezamierzozne, bo spowodowane samobójstwem Pisarza, zakończenie. Jest to mój ulubiony rodzaj zakończenia, bowiem jak doskonale ujęłaby to Ania z Zielonego Wzgórza, daje on ogromne pole dla wyobraźni i jedynie od Czytelnika zależy, czym je wypełni, dodam od siebie.

Cóż mogę jeszcze powiedzieć…?!

…, że absolutnie polecam, bo „Dziewczyna z poczty” dzięki swojej głębi przybiera różne maski w teatrze życia przypominając gdzieś tam każdego z nas przez co umiejętnie wzbudza całą gamę emocji skłaniając do przemyśleń. Mistrzowska proza.

*słowa zaczerpnięte z tytułowej piosenki z filmu „Lata dwudzieste Lata trzydzieste” wykonywanej przez Ludmiłę Warzechę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Hollywood

Charles Bukowski to pisarz niezwykle oryginalny i charakterystyczny,który z prostoty i lekkiego wręcz kiczu uczynił swój znak rozpoznawczy.Tym razem j...

zgłoś błąd zgłoś błąd