Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zakochania

Wydawnictwo: Sonia Draga
6,85 (136 ocen i 27 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
21
8
27
7
35
6
25
5
16
4
1
3
4
2
2
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Los Enamorientos
data wydania
ISBN
9788375085600
liczba stron
376
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

María Dolz, redaktorka w jednym z madryckich wydawnictw literackich, codziennie rano zachodzi, przed pracą, do kawiarni. Tam przy śniadaniu obserwuje parę małżeńską w średnim wieku, którą jest od dłuższego zafascynowana. Nic o małżonkach nie wie, ale buduje wokół nich wszelkiego rodzaju domysły, pytania, hipotezy, konfabulacje. Fascynacja ta nie mija nawet wtedy, kiedy traci małżonków na jakiś...

María Dolz, redaktorka w jednym z madryckich wydawnictw literackich, codziennie rano zachodzi, przed pracą, do kawiarni. Tam przy śniadaniu obserwuje parę małżeńską w średnim wieku, którą jest od dłuższego zafascynowana. Nic o małżonkach nie wie, ale buduje wokół nich wszelkiego rodzaju domysły, pytania, hipotezy, konfabulacje. Fascynacja ta nie mija nawet wtedy, kiedy traci małżonków na jakiś czas z oczu. Z opóźnieniem dowiaduje się o tragedii, która dotknęła parę: mężczyzna, tuż po wyjściu z kawiarni zostaje zaatakowany przez bezdomnego i zabity. Gdy po paru miesiącach wdowa wraca do kawiarni, María Dolz postanawia podejść do niej i przedstawić się. Dotychczasowe domysły, pytania, hipotezy i konfabulacje zaczynają wypełniać się rozmowami, wyznaniami, spotkaniami. Od zagadki śmierci przechodzimy do zagadek uczuć, emocji – zakochań i miłości. Marías jak zwykle próbuje poprzez gęstą materię słów i zdań doopisać kolejną przygodę „myślącego człowieka”.

Po raz pierwszy narratorką jego powieści jest kobieta, stąd pewnie tyle w tej powieści emocji, wzruszenia i niepewności. I stąd może również wrażenie kameralności „Zakochań” – książki natychmiast przyjętej w Hiszpanii i w wielu krajach europejskich jako kolejne arcydzieło autora "Twojej twarzy jutro" i "Serca tak białego".

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/images/stories/fragmenty/katalog2012_www.pdf

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/images/stories/fragmenty/katalog2012_www.pdf

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Róża_Bzowa książek: 5674

Logiczny rozbiór uczuć

Ostatnia powieść hiszpańskiego mistrza słowa przenosi nas kolejny raz w jego niezwykły świat, w którym usłyszane przez bohaterów słowa i frazy mają taki sam ważki wpływ na życie jak ich działania. Może zresztą jest on w istocie znacznie większy, ponieważ zwroty, nierzadko w innych językach, prowokują postaci do rozmyślań w poszukiwaniu najlepszych możliwych przekładów i znaczeń, co niejednokrotnie prowadzi ich nie tylko do zrozumienia meandrów ludzkiej psychiki, ale nawet popycha do rozmaitych, czasem dramatycznych, działań. Protagonistami, jak zwykle u Maríasa, są i tym razem nauczyciele akademiccy i tłumacze, pojawia się również redaktorka pracująca w wydawnictwie oraz postać profesora Francisco Rico – filologa i wybitnego znawcy hiszpańskiej literatury średniowiecznej, mającego swój odpowiednik w rzeczywistości.

Język powieści od pierwszego zdania uwodzi nas charakterystyczną dla autora melodią i frazą, złożonością i dygresyjnością. Wychodząc od ciekawej historii redaktorki, od kilku lat obserwującej co rano w kawiarni pewne małżeństwo, które w pewnym momencie przestaje przychodzić do ulubionego lokalu, opowieść skręca w stronę rozważań tyleż metafizycznych, co i leksykalnych czy translatorskich. Wplatając w narrację powieści fragmenty z klasycznych dzieł literatury angielskiej i francuskiej pisarz wciąga czytelnika w sam środek psychiki bohaterów, z ich ciemną stroną i mrocznymi pragnieniami, a wszystko to udaje mu się osiągnąć stosując przedziwną technikę,...

Ostatnia powieść hiszpańskiego mistrza słowa przenosi nas kolejny raz w jego niezwykły świat, w którym usłyszane przez bohaterów słowa i frazy mają taki sam ważki wpływ na życie jak ich działania. Może zresztą jest on w istocie znacznie większy, ponieważ zwroty, nierzadko w innych językach, prowokują postaci do rozmyślań w poszukiwaniu najlepszych możliwych przekładów i znaczeń, co niejednokrotnie prowadzi ich nie tylko do zrozumienia meandrów ludzkiej psychiki, ale nawet popycha do rozmaitych, czasem dramatycznych, działań. Protagonistami, jak zwykle u Maríasa, są i tym razem nauczyciele akademiccy i tłumacze, pojawia się również redaktorka pracująca w wydawnictwie oraz postać profesora Francisco Rico – filologa i wybitnego znawcy hiszpańskiej literatury średniowiecznej, mającego swój odpowiednik w rzeczywistości.

Język powieści od pierwszego zdania uwodzi nas charakterystyczną dla autora melodią i frazą, złożonością i dygresyjnością. Wychodząc od ciekawej historii redaktorki, od kilku lat obserwującej co rano w kawiarni pewne małżeństwo, które w pewnym momencie przestaje przychodzić do ulubionego lokalu, opowieść skręca w stronę rozważań tyleż metafizycznych, co i leksykalnych czy translatorskich. Wplatając w narrację powieści fragmenty z klasycznych dzieł literatury angielskiej i francuskiej pisarz wciąga czytelnika w sam środek psychiki bohaterów, z ich ciemną stroną i mrocznymi pragnieniami, a wszystko to udaje mu się osiągnąć stosując przedziwną technikę, przypominającą coś pomiędzy strumieniem świadomości a monologiem wewnętrznym, w które wdzierają się wypowiedzi innych postaci, sprawiające wrażenie jakby również były fragmentami myśli narratora. Nad tym wszystkim unosi się zaś zapach tajemnicy i domysłów, często zwodzących i bohaterów, i czytelników na manowce.

Istotną kwestią są również uczucia – ich obecność lub brak, natężenie i forma – w życiu bohaterów, ciekawie niekiedy zestawione z motywacją czy działaniem. Jak bowiem przekonujemy się obserwując poczynania i refleksje różnych postaci – te same (przynajmniej z nazwy) uczucia przejawiają się u różnych osób zgoła odmiennie, a nawet przeciwstawnie, z kolei zaś jeden czyn, w zależności od myśli i emocji do niego motywujących, może mieć zupełnie inny ciężar prawny czy moralny. Opisując zmagania bohaterów książki z ich przeczuciami, domysłami i emocjami pisarz stwarza przestrzeń do skonfrontowania się czytelnika z jego mrocznymi impulsami czy wnioskami. Mistrzostwo hiszpańskiego twórcy polega na tym, że opisując konkretną historię zderza ją z fragmentami z wielkiej literatury europejskiej, dzięki czemu nadaje jej wymiar uniwersalny. Czytelnik nierzadko ze zdumieniem stwierdza, że czyta coś, co doskonale ujmuje jego własne refleksje nad życiem, miłością i śmiercią. Bieg wydarzeń, które nie są tu najważniejsze i stanowią punkt wyjścia do głębszych refleksji, do samego końca powieści jest nieprzewidywalny. Autor nie byłby sobą, gdyby dodatkowo wszystkich tych treści nie ubarwił refleksjami leksykalnymi, co nie dziwi miłośników jego twórczości, pamiętających o tym, że jest on również doskonałym tłumaczem, zresztą wielokrotnie nagradzanym zarówno za przekłady, jak i własne utwory. Wychodząc od rozważań nad rzadkim, niewystępującym w wielu innych językach europejskich, tytułowym słowem „zakochania” tka opowieść o kolejach ludzkiego losu, który w zadziwiający sposób łączy się z tym, co jesteśmy w stanie nazwać i opisać sobie lub innym. Dochodzi nawet do zastanawiających wniosków, że jedyna wartość niektórych ludzkich doświadczeń polega na tym, że można później o nich opowiedzieć osobom bliskim.

Javier Marías, wybitny hiszpański pisarz, tłumacz i felietonista, zdobywca wielu nagród, typowany jako kandydat do Literackiej Nagrody Nobla 2014, zasłużenie wzbudza również w naszym kraju coraz większe zainteresowanie. „Zakochania” to już ósma powieść (z napisanych przez niego trzynastu) przetłumaczona na język polski. Półtora dekady temu ukazało się również w „Antologii współczesnych opowiadań hiszpańskich” jedno z jego opowiadań – do tej pory pisarz opublikował cztery tomy krótkich form prozatorskich. Z zainteresowaniem czekając na wyniki decyzji Akademii Szwedzkiej za niepełna rok zanurzmy się w po raz kolejny w unikalnej przestrzeni pięknych fraz pisarza, tym bardziej, że wreszcie ukazała się na naszym rynku wydawniczym również ostatnia część trylogii „Twoja twarz jutro”. Hiszpański pisarz pomaga nam wierzyć w to, że literatura piękna może wciąż być piękna.

Jowita Marzec

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (538)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2283
kasandra_85 | 2013-12-21
Przeczytana: grudzień 2013

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/12/sobotnia-pora.html

książek: 943
Allie | 2013-12-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2013

Bardzo mało znany u nas autor jest od jakiegoś czasu typowany do Nobla. Po przeczytaniu tej książki stwierdzam, że jeśli pozostałe w jego dorobku mają podobny ciężar gatunkowy, to te typy są uzasadnione.

"Zakochania" to powieść niemal bez akcji, co - jak się domyślam - dla wielu może nie być najlepszą rekomendacją. Motyw, który umownie bym nazwała kryminalnym, jest w niej zaledwie pretekstem do snucia rozważań o charakterze niemalże filozoficznym. Książka erudycyjna,ze sporą ilością literackich odniesień, analitycznie zgłębiająca i trafnie opisująca uczucia oraz emocjonalne i psychologiczne mechanizmy rządzące naszym życiem.

Ta książka nie przymila się do czytelnika; narracja jest na swój sposób chłodna, zdystansowana, wymagająca i dość specyficzna - nie zdziwiłabym się, gdyby komuś zupełnie nie odpowiadała lub okazała się męcząca. Sama miałam momenty zwątpienia. Ale warto było je przezwyciężyć i czytac dalej, by trafić na zdania i akapity, które wywoływały reakcję typu "O tak,...

książek: 495
bewelka86 | 2014-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 września 2014

"Zakochania" to pierwsza powieść autorstwa Javiera Mariasa, którą przeczytałam.

W dużym skrócie jest to opowieść o redaktorce jednego z wydawnictw, Marii, która każdego dnia, pijąc kawę w kawiarni obok swojej pracy, przygląda się pewnemu małżeństwu. Scena powtarza się przez wiele dni, stając się dla Marii swego rodzaju rytuałem. Kobieta wymyśla sobie różne historie o tym małżeństwie, popadając przy tym w swego rodzaju fascynację ową, niemłodą - dodajmy, parą. Jednak pewnego dnia coś się zmienia, kobieta przychodzi sama, jest smutna. Maria dowiaduje się o nieszczęściu, jakie dotknęło Luisę - jej mąż został zasztyletowany przez parkingowego bezdomnego... Maria na własną rękę będzie próbowała dowiedzieć się czegoś o tym tajemniczym zabójstwie.

Z opisu wynika, że możemy mieć do czynienia z powieścią kryminalną czy też thrillerem. Nic bardziej mylnego! Wbrew pozorom akcja w tej książce toczy się bardzo powoli, wręcz ospale. Samo morderstwo jest jedynie kolejnym punktem wyjścia do...

książek: 592
Jarek1983 | 2014-05-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 maja 2014

Wielka Literatura co się zowie. Javier Marias jest bardzo przenikliwym pisarzem. Każde zagadnienie, które porusza w swoich powieściach rozbiera na części pierwsze i ogląda je pod każdym kątem. Czego w "Zakochaniach" nie ma? Śmierć, miłość, sprawiedliwość, pamięć, odczucia, zdrada, podstęp, język, dawni pisarscy mistrzowie i ironia. Każdy aspekt z wymienionych powyżej Marias rozpisuje w postaci dygresji, długich monologów czy krętych ścieżek fabularnych. Piękno tej prozy wynika z umiejętności autora do posługiwania się językiem myśli - tak to chyba należy nazwać. Chodzi o tę subtelną przenikliwość do jakiej jest zdolny ludzki umysł, kiedy jedna myśl otwiera drogę do następnej, która nie ma nic wspólnego z poprzednią, ale stanowi pogłębienie wiedzy o danym zagadnieniu. W "Zakochaniach" (piękny tytuł!) autor pogrywa sobie z czytelnikiem w sposób brutalny łamiąc konwencje, często im przecząc, a w dodatku nadaje swoim bohaterom świetne motywy, z którymi trudno polemizować. Daje to efekt...

książek: 1177
asia | 2014-07-31
Przeczytana: 31 lipca 2014

Chociaż tytuł i okładka mogą wskazywać, że "Zakochania" to typowo kobiece romansidło - nic bardziej mylnego!
Książka jest pełna przemyśleń, tych głębokich, co będzie po naszej śmierci, ale nie chodzi tu o Niebo, Piekło, Raj czy tego typu sprawy, lecz o to, co po nas pozostanie, jak sobie poradzą po stracie nasi bliżsi, co się stanie z ich życiem. Pokazuje też ile jesteśmy w stanie wybaczyć osobom, w których jesteśmy zakochani, jak dziwnie potrafimy się zachowywać, jakby to zakochanie nas zniewoliło, nie pozwalało nam logicznie myśleć.
Moim zdaniem jest to piękna książka, na pewno nie łatwa, skłania do refleksji, zastanowienia się. Na pewno na jej podstawie powstałby świetny dramat. No i to słownictwo - piękne, momentami poetyckie.

książek: 78
eliza | 2013-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kawał dobrej literatury. W tej książce mało jest akcji, a ona sama staje się pretekstem do rozmyślań na temat życia i śmierci, na temat zachowań ludzkich.Momentami ciężko się skupić przez długie zdania i skomplikowaną składnię, ale warto przez to przebrnąć. Książka pozostawia niedosyt i zachęca do sięgnięcia po inne dzieła tego autora. Polecam!

książek: 2489
Monika Stocka | 2014-06-16
Przeczytana: 21 stycznia 2014

U Mariasa wchodzę po słowach jak po stopniach w inną przestrzeń. Jego książki wydają mi się jednym zdaniem, dlatego nigdy nie umiem się od nich oderwać. Każdy bowiem moment wydaje się nieodpowiednim na przerwanie lektury.
Nie umiem też ustawić jego książek w jakiejś hierarchii. To tak, jakbym jeździła do ukochanej babci i miała oceniać, kiedy było mi najlepiej. A przecież u babci zawsze jest najlepiej ...

książek: 0
| 2014-09-02
Na półkach: Przeczytane, Nieznany ląd

Trudno się oderwać,jak już się zacznie.
Książka statyczna,dziejąca się w większości w sferze umysłu,piękny literacki język i bardzo dużo zjawisk natury emocjonalnej wymagających ode mnie przemyśleń.
Na niektóre autor prowokująco daje odpowiedź,a resztę trzeba samemu sobie wymyślić.

książek: 546
Agata Musiał | 2015-04-13
Na półkach: Przeczytane, 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

O tym hiszpańskim pisarzu po raz pierwszy dowiedziałam się z programu "Xięgarnia". Zaintrygowały mnie bardzo pozytywne recenzje i postanowiłam zmierzyć się z jego twórczością.

Fabuła książki nie jest bogata. Maria Dolz, redaktorka madryckiego wydawnictwa obserwuje każdego dnia przychodzącą do kawiarni parę. Analizuje ich relacje, próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o ich tożsamościach. Pewnego dnia dowiaduje się, że obserwowany przez nią mężczyzna został zamordowany. Postanawia porozmawiać z wdową po nim i tak stopniowo dowiaduje się o związku i miłości spotykanej w kawiarni pary. Wplątuje się również w romans z przyjacielem zamordowanego, Javierem, który okazuje się być zakochany w żonie ofiary.

Dialog, monologi, rozważania i analizy - z tego składa się powieść Hiszpana. Autor przedstawia różne wersje wydarzeń, bardzo łatwo zgubić się w jego prozie. Dużo jest odniesień do literatury - bohaterowie analizują ją i próbują odnaleźć analogię do wszystkiego co ich spotyka.

Nie...

książek: 732
Grzybek | 2014-01-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 stycznia 2014

Dobrze napisana przez mężczyznę książka, której główną bohaterką jest kobieta. Sama fabuła jest dość mocno okrojona, choć pojawia się nawet wątek kryminalny. Ważniejsze są tu jednak problemy, z którymi styka się główna bohaterka. A więc uczucia, które towarzyszą odejściu kogoś bliskiego. Kiedy rozpacz ustępuje miejsca wspomnieniom? A kiedy wspomnienia rzedną na tyle, by związać się z kimś innym? Ile potrafimy zrobić, by być z kimś kogo kochamy? Co powoduje, że zakochujemy się w kimś, a co powoduje, że potrafi się "odkochać"?
Sporo pytań, na które sami często musimy sobie odpowiedzieć. Wydaje mi się, że kwintesencją tej książki jest cytat z Balzaka przytoczony przez jednego z bohaterów: "To, co się stało, nie jest najważniejsze. To tylko powieść, a wydarzenia powieściowe są nieistotne, po ich przeczytaniu natychmiast się o tym zapomina. Najciekawsze są możliwości, idee, do których nas pobudzają, które w nas zasiewają, poprzez swe fikcyjne przypadki, bo te pozostają w nas bardziej...

zobacz kolejne z 528 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Czytamy w weekend

Za tydzień o tej porze wszystko już będzie gotowe i zapięte na ostatni guzik: choinka, prezenty, świąteczna kolacja, terminarz spotkań z rodziną. Ale póki co jeszcze jest czas, żeby sobie w spokoju poczytać w weekend, odsuwając na bok te wszystkie niezałatwione rzeczy. W jakie książki w ten weekend uciekacie przed obowiązkami?


więcej
Dobrze wyjść z pisarzem: Javier Marías

Nie, nie powinienem niczego opowiadać ani słuchać, bo nigdy nie zdołam sprawić, by nie zostało to powtórzone lub użyte przeciwko mnie, na moją zgubę, albo co gorsza, żeby nie zostało powtórzone i użyte przeciwko tym, których kocham, aby ich zgubić. Dziś o autorze niekończących się zdań i psychologicznych wiwisekcji, Javierze Maríasie. 20 września obchodził 65. urodziny.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd