Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jadwiga Stańczakowa

Niewidoma (ociemniała) polska pisarka i poetka. Jadwiga Stańczakowa (z domu Strancman) urodziła się w 1918 r. w Warszawie i z tym miastem związała prawie całe swoje życie. Tu zaczęła przed wojną studi... Niewidoma (ociemniała) polska pisarka i poetka.
Jadwiga Stańczakowa (z domu Strancman) urodziła się w 1918 r. w Warszawie i z tym miastem związała prawie całe swoje życie. Tu zaczęła przed wojną studia na Akademii Nauk Politycznych i tu przeżyła koszmar czasu zagłady - okupację hitlerowską. Była prześladowana z racji swego pochodzenia i musiała się ukrywać. Była śliczną, jasną blondynką o niebieskich oczach i ten typ aryjskiej urody na pewno pomagał jej przetrwać w tamtych czasach.

W 1944 r. znalazła się w wyzwolonym Lublinie i rozpoczęła wymarzoną pracę dziennikarską w dzienniku „Głos Ludu". W rok później przeniosła się wraz z mężem do Gdańska i tam kontynuowała swą pracę w „Dzienniku Bałtyckim". W młodym wieku dosięgła ją choroba oczu, widziała coraz gorzej, a po urodzeniu w 1948 r. córki, Ani, straciła wzrok. Runęły jej marzenia o karierze dziennikarskiej i życie straciło sens. Załamana wróciła do Warszawy, gdzie mieszkali jej rodzice. I tu szczęście uśmiechnęło się do niej. W 1951 r. poznała Stanisława Madeja, członka Zarządu Głównego PZN, który wprowadził ją do Związku. W 1952 r., w najtrudniejszym okresie stalinizmu i komunistycznej cenzury, otrzymała stanowisko redaktora naczelnego „Pochodni". Była pierwszą kompetentną redaktorką. Jej reportaże z wyjazdów w teren wnosiły wówczas jakiś powiew nowości do pisma składającego się głównie z przedruków, w interesujący sposób przybliżały czytelnikom problemy niewidomych. Kierowała również kwartalnikiem „Niewidoma Kobieta". Nie mogła się jednak pochwalić imponującym stażem w czasopismach brajlowskich. Pracowała w „Pochodni" zaledwie 6 lat, ale zaznaczyła tu swoją obecność. Nie czuła się spełniona jako dziennikarka, więc postanowiła dalej szukać swojego miejsca w życiu. W 1958 r. zrezygnowała z funkcji naczelnego redaktora „Pochodni", aby poświęcić się pracy literackiej. Odczuwała silny wewnętrzny przymus pisania i pragnęła sprawdzić się jako pisarka. I jak się potem okazało, dokonała w życiu właściwego wyboru.

Swoją twórczość literacką rozpoczęła od cyklu felietonów radiowych. Wydała też zbiory krótkich opowiadań – „Ślepak", „Przejścia", „Boicie się czarnego ptaka".

Na pewnym etapie jej życia los zetknął ją z Mironem Białoszewskim, poetą i pisarzem o wybitnej indywidualności, który stworzył jedną z najoryginalniejszych koncepcji antypoezji, czyli poezji pisanej wbrew wszelkim tradycyjnym regułom, a równocześnie urzekającą dowcipem i paradoksem sformułowań. Przyjaźń Jadwigi i Mirona należała do najciekawszych związków, bowiem łączyła bliskość intelektualna. Byli idealnie zharmonizowani i idealnie się uzupełniali. Miron nie grzeszył praktycznością, nie dbał o sprawy życia codziennego. O tym myślała Jadwiga. To ona, niewidoma, prowadziła jego papiery, pilnowała, by niczego nie wyrzucił, nauczyła go obsługiwać magnetofon, bo Miron nie znał się na technice. Była też jego kronikarką. Pisany przez nich wspólnie „Dziennik we dwoje" to pozycja pod wieloma względami wyjątkowa. Jest też nieocenionym źródłem wiedzy o życiu i osobowości autora „Donosów rzeczywistości". Istnieje opinia, że przyjaźń, jaką Stańczakowa świadczyła Mironowi, to jej drugie dzieło obok dzieła literackiego. Miron z kolei namówił ją do pisania poezji. Pierwszy swój tomik pt. „Niewidoma" wydała w 1979 r. Stała się debiutantką poezji w wieku 60 lat. Następne opublikowane jej zbiory poetyckie to: „Magia niewidzenia", „Depresje i wróżby", „Na żywo", „Ziemia-kosmos", „Refugium", „Wiersze dla mojej córki". Jest autorką cyklu haiku (specyficzny rodzaj krótkich form poetyckich), wydrukowanego w Japonii. Była dumna, że stworzyła haiku dla dzieci. Jadwiga Stańczakowa otrzymała za swą twórczość wiele odznaczeń i nagród w kraju i za granicą.

Po śmierci Mirona Stańczakowa zajęła się uporządkowaniem spuścizny literackiej poety i popularyzacją jego twórczości. W swoim domu na Hożej urządziła Izbę Pamięci Mirona Białoszewskiego, w której zostało wszystko tak jak za życia poety. Wierzyła, że połączą się znów po śmierci, bo Miron „czeka na nią w Zaświecie z powitalnym wierszem".

Do ostatnich lat życia Jadwiga była bardzo aktywna. Przyczyniła się do założenia Fundacji Mirona Białoszewskiego i zbudowania jego pomnika na cmentarzu. Nadal tworzyła swoją poezję, pisała zagadki i wierszyki dla młodszej wnuczki Celi. Zmarła w czerwcu 1996 r. w wieku 77 lat. Spoczywa na warszawskich Powązkach.

źródło opisu: http://film.onet.pl/wiadomosci/sylwetka-jadwigi-stanczakowej,1,3810375,wiadomosc.html

źródło zdjęcia: http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/51,53662,3132212.html?i=4

pokaż więcej
Data urodzenia:
27 września 1919

Data śmierci:
czerwiec 1996 (data przybliżona)

Płeć:
kobieta

Miejsce urodzenia:
Warszawa

Oficjalna strona:
brak danych

Tematyka:
poezja, opowiadania, dzienniki

Dodany przez:
Róża_Bzowa

Wszystkie Poza moją biblioteczką W mojej biblioteczce Pokaż książki znajdujące się:
Dziennik we dwoje
Dziennik we dwoje
Jadwiga Stańczakowa

7,25 (4 ocen i 0 opinii)
Dziennik we dwoje
Jadwiga Stańczakowa (1919–1996) – niewidoma poetka, autorka tomów poetyckich i krótkich opowiadań zaczęła prowadzić swój dziennik z inspiracji Mirona Białoszewskiego, z którym łączyła ją przyjaźń, i k...
czytelników: 27 | opinie: 0 | ocena: 7,25 (4 głosy) | inne wydania: 1
Haiku
Haiku
Jadwiga Stańczakowa

6,75 (4 ocen i 0 opinii)
Haiku
Tom zebranych tekstów "Haiku" autorstwa Jadwigi Stańczakowej, który oprócz przypomnienia wydanych w latach 90., w niewielkim wówczas nakładzie, tomów "Japońska wiśnia" (1992) i &qu...
czytelników: 12 | opinie: 0 | ocena: 6,75 (4 głosy)
Na żywo
Na żywo
Jadwiga Stańczakowa

6 (1 ocen i 0 opinii)
Na żywo
Jadwiga Stańczakowa debiutowała w roku 1979 tomem wierszy pt. "Niewidoma". Od tego czasu opublikowała zbiór opowiadań "Ślepak" (1982 r.) oraz dwa kolejne tomiki poetyckie "...
czytelników: 2 | opinie: 0 | ocena: 6 (1 głos)
Pisanie Białoszewskiego: szkice
Pisanie Białoszewskiego: szkice
Jacek Kopciński, Anna Nasiłowska, Edward Balcerzan, Stanisław Barańczak, Ryszard Nycz, Hanna Kirchner, Michał Głowiński, Anna Sobolewska, Włodzimierz Bolecki, Małgorzata Czermińska, Stanisław Rosiek, Jacek Łukasiewicz, Jacek Brzozowski, Jadwiga Stańczakowa, Anna Legeżyńska, Marian Stala

4 (1 ocen i 0 opinii)
Pisanie Białoszewskiego: szkice
Kim jest „stary poeta”? Najczęściej nieświadomie poszukujemy tej kategorii w pisarstwie „mistrzów”. Czy Białoszewskiego w którymś momencie twórczości można by określić mianem „starego poety”? Jeśli na...
czytelników: 7 | opinie: 0 | ocena: 4 (1 głos)
Poezje i wróżby
Poezje i wróżby
Jadwiga Stańczakowa

4 (1 ocen i 0 opinii)
czytelników: 2 | opinie: 0 | ocena: 4 (1 głos)
Przejścia
Przejścia
Jadwiga Stańczakowa

6 (2 ocen i 1 opinii)
Przejścia
W „Przejściach” pisarka wspomina przeszłość, utrwala losy innych ludzi, otaczającą ją zmienną codzienność, zapisuje rozmowy penetrujące sferę doznań, odbioru świata przez niewidomego; tworzywem czyni...
czytelników: 7 | opinie: 1 | ocena: 6 (2 głosy)
Ślepak
Ślepak
Jadwiga Stańczakowa

6,25 (4 ocen i 2 opinii)
Ślepak
Autobiograficzne opowiastki niewidomej już wtedy dziennikarki, poetki, pisarki i sekretarza poety Mirona Białoszewskiego, ukazujące zapis jej codzienności, drobne wrażenia oraz fragmenty wspomnień z d...
czytelników: 11 | opinie: 2 | ocena: 6,25 (4 głosy)

Wywiad z autorem

Chciałbyś zadać pytanie swojemu ulubionemu autorowi?
Dołącz do grupy „Rozmowy z autorami” i zaproponuj pytania, my zorganizujemy wywiad.

Dyskusje o autorze (2)

7
25
40
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (2)

Czytelnicy (25)

zgłoś błąd zgłoś błąd