Profil użytkownika: Madis

Bilbo Baggins wiedzie spokojne i ułożone co do minuty życie, które kręci się wokół świeżo zaparzonej herbatki i drugich śniadań. Ten porządek zostaje zaburzony w dniu, w którym u progu hobbiciej norki staje czarodziej Gandalf z propozycją dołączenia do trzynastu krasnoludów, rzucających się w paszczę niebezpiecznej przygody. Po krótkiej rozmowie Bilbo myślał, że udało mu się spławić czarodzieja, ale ostatecznie (nie do końca świadomie) przyjął ofertę i dołączył do drużyny.
┄┄┄┄┄┄
Nie mam wątpliwości, że o twórczości Tolkiena słyszał już chyba każdy. Nawet osoby nieczytające kojarzą takie postacie jak Gandalf, Bilbo czy Gollum. Pokuszę się na stwierdzenie, że te historie zbudowały fundamenty fantastyki jaką znamy obecnie. Jest to wielkie uniwersum z mocnym fandomem.
Moje czytelnictwo opiera się głównie na fantastyce, a jednak bardzo onieśmielała mnie myśl o sięgnięciu po część tej potęgi.

Cieszę się, że wreszcie przełamałam swój dziwny opór i chyba zaczęłam rozumieć, skąd ten zachwyt.
Autor wykreował niesamowity świat, pełen przygód i fantastycznych istot. Udowodnił, że prawdziwa odwaga często idzie w parze ze strachem.

Dobrze bawiłam się śledząc wewnętrzną przemianę Bilba. Los stawiał co rusz na jego drodze pułapki, a on sprytnie się z nich wymykał. Kto by pomyślał, że taki niepozorny, wygodnicki domator okaże się tak nieocenionym i niezawodnym sojusznikiem.
┄┄┄┄┄┄
No… pora chyba wytłumaczyć się trochę z mojej oceny.
Wydaje mi się, że nie do końca trafił do mnie sposób narracji i tempo. Ciężko mi wskazać jednoznacznie co było nie tak, po prostu nie byłam w stanie czytać jej ciągiem i po kilku stronach potrzebowałam przerwy. Miejscami miałam wrażenie, że czytam o tym samym, bo niebezpieczne sytuacje napotykane przez Bilba miały podobny schemat i zaczęło się to robić nużące:
Tarapaty ➤ wątpliwości ➤ rozwiązanie ➤ wychodzi bez szwanku ↺

Bilbo Baggins wiedzie spokojne i ułożone co do minuty życie, które kręci się wokół świeżo zaparzonej herbatki i drugich śniadań. Ten porządek zostaje zaburzony w dniu, w którym u progu hobbiciej norki staje czarodziej Gandalf z propozycją dołączenia do trzynastu krasnoludów, rzucających się w paszczę niebezpiecznej przygody. Po krótkiej rozmowie Bilbo myślał, że udało mu...

Wojna bogów doprowadziła do ich upadku, lecz zostawili po sobie coś więcej niż tylko legendy. Po ziemi chodzą istoty zrodzone z ich krwi, a ludzie budują osady na ich gigantycznych szczątkach.
Poznajemy ten świat z perspektywy trzech niezależnych od siebie postaci: Orki (zdeterminowanej matki), Varga (byłego niewolnika), Elvary (głodnej sławy wojowniczki).

To surowa, przesiąknięta krwią fantastyka w dobrym wikingowskim stylu. Bez większych przygotowań wrzuca nas na głęboką wodę i pędzi dalej, nie czekając, aż wypłyniemy na brzeg, zakładając, że nadążymy.
┄┄┄┄┄┄
Mięsistość i brutalność scen akcji to zdecydowanie mocną stroną tej książki. Autor nie szczędzi nam opisów, przez co możemy odnieść wrażenie, że rozpędzony topór właśnie śmignął nam nad głową.
Pomysł na świat jest po prostu rewelacyjny, a inspiracje mitologią nordycką czuć na każdym kroku. Z ekscytacją czytałam o dawnych bogach, spaczeńcach i vaesenidach.

Moim największym zarzutem jest jednak fakt, że postacie nieszczególnie się od siebie różniły. Podobne umiejętności, sposób myślenia, a nawet ton wypowiedzi sprawiały, że momentami gubiłam się w tym, kto jest kim. Skandynawskie imiona nie ułatwiały zadania i już wiem, że muszę szybko sięgnąć po drugi tom, zanim bohaterowie zupełnie wyparują mi z myśloklatki.
Na tle reszty najbardziej wyróżnia się Orka (i jej mąż), dlatego to właśnie jej rozdziały czytało mi się najlepiej.
┄┄┄┄┄┄
Książka ogólnie mi się podobała, ale przyznaję, że ma kilka całkiem poważnych problemów. Dodam tylko, że okładka, choć świetna, może być nieco myląca, fabuła nie do końca idzie w parze z tą ilustracją. W skrócie, nie spodziewajcie się starcia człowieka z gigantycznym smokiem.

Mam kolejne tomy już na półce, dlatego planuję kontynuować tę przygodę, ale w innym wypadku nie wiem, czy bym się na to zdecydowała.

Wojna bogów doprowadziła do ich upadku, lecz zostawili po sobie coś więcej niż tylko legendy. Po ziemi chodzą istoty zrodzone z ich krwi, a ludzie budują osady na ich gigantycznych szczątkach.
Poznajemy ten świat z perspektywy trzech niezależnych od siebie postaci: Orki (zdeterminowanej matki), Varga (byłego niewolnika), Elvary (głodnej sławy wojowniczki).

To surowa,...

Czerwony guzik pogrążył świat w piekielnym ogniu. Niebo przecięły bomby atomowe i zakończyły dotychczasową rzeczywistość. Wojna nuklearna zamieniła ziemię w radioaktywną pustynię, zostawiając po sobie nieszczęście, zniszczenie i morze trupów.
Ludzie, którzy mieli szczęście przeżyć, zaczynają zazdrościć martwym.

Poznajemy tę historię z kilku perspektyw:
Szalonej Siostry, która znajduje tajemniczy artefakt; wielkiego zapaśnika imieniem Josh, który w przedziwnych okolicznościach otrzymuje zadanie, by strzec Swan, dziewczynki z umiejętnościami mogącymi zmienić losy świata; pułkownika Macklina i wpatrzonego w niego nastoletniego chłopca, Rolanda; oraz tajemniczego bytu o wielu twarzach i imionach.

Wyżej wymienione postacie zaczynają swoją wędrówkę w różnych miejscach, zmagają się z innymi wyzwaniami i przedstawiają własny obraz tej samej apokalipsy. Dzięki temu zabiegowi możemy jako czytelnicy szerzej spojrzeć na zniszczony świat i poznać ciekawe historie pobocznych postaci.
┄┄┄┄┄┄
W skrócie: rewelka!
Ta książka zaspokoiła moją dziwną potrzebę przeczytania powieści mrocznej, krwawej i brutalnie obnażającej ludzki egoizm.

Chociaż pełna trupów i przemocy, pochłonęła mnie bez reszty. Gdyby poziom utrzymał się do końca, to prawdopodobnie dałabym maksymalną ocenę, ale niestety… Im bliżej finału, tym więcej mankamentów zaczynałam dostrzegać.

W pewnym momencie przedstawienie dobra i zła zaczęło być lekko karykaturalne, lecz mimo wszystko uważam, że ostatecznie pasowało to do całokształtu.
Największe rozczarowanie przyszło jednak pod koniec. Zakończenie było dla mnie mało satysfakcjonujące i z bólem serca muszę przyznać, że zabrakło wyjaśnień najbardziej kluczowych wątków. Przez pół książki czekałam na ponowne spotkanie dwóch bohaterów, licząc na epickie starcie, a dostałam… Nie zdradzając za wiele, powiem tylko, że autor mnie wyrolował i nie podoba mi się to.
Pierwszy raz zostałam z tak silnym żalem i poczuciem, że książka mogłaby być jeszcze dłuższa.
┄┄┄┄┄┄
Każdy z nas na co dzień nosi maskę, lecz w kryzysowych sytuacjach na jaw wychodzi prawdziwa natura człowieka. Ta książka pokazuje, że nie warto patrzeć wyłącznie na zewnętrzne piękno, bo najwięcej zepsucia może siedzieć w kimś, kogo byśmy o to nie posądzali.

Jest to na ten moment najlepsze postapo, jakie miałam przyjemność czytać!

Czerwony guzik pogrążył świat w piekielnym ogniu. Niebo przecięły bomby atomowe i zakończyły dotychczasową rzeczywistość. Wojna nuklearna zamieniła ziemię w radioaktywną pustynię, zostawiając po sobie nieszczęście, zniszczenie i morze trupów.
Ludzie, którzy mieli szczęście przeżyć, zaczynają zazdrościć martwym.

Poznajemy tę historię z kilku perspektyw:
Szalonej Siostry,...