Powieść opowiadająca jak można żyć będąc wysoko funkcjonującym alkoholikiem. I mieć przy tym mnóstwo kochanek i w jakimś stopniu interesujące życie. I też o tym jak utknąć w instytucji zbudowanej na morzu absurdów przez ponad 11 lat.

Powieść opowiadająca jak można żyć będąc wysoko funkcjonującym alkoholikiem. I mieć przy tym mnóstwo kochanek i w jakimś stopniu interesujące życie. I też o tym jak utknąć w instytucji zbudowanej na morzu absurdów przez ponad 11 lat.

Wszędzie opowiada się o złu reżimu Kimów, lecz tematu się nie rozwija zapominając o ludziach zamieszkujący ten kraj - także w jaki sposób radzą sobie z problemami, którymi są obarczeni ze względu na restrykcyjną i izolacjonistyczną politykę KRLD.
W tej książce dowiadujemy się między innymi, że system da się tam omijać i jest on szeroko łamany przez zwykłych obywateli. Nie chcę zbyt dużo zdradzać, niemniej polecam.

Wszędzie opowiada się o złu reżimu Kimów, lecz tematu się nie rozwija zapominając o ludziach zamieszkujący ten kraj - także w jaki sposób radzą sobie z problemami, którymi są obarczeni ze względu na restrykcyjną i izolacjonistyczną politykę KRLD.
W tej książce dowiadujemy się między innymi, że system da się tam omijać i jest on szeroko łamany przez zwykłych obywateli. Nie...

Prawdopodobnie każdy z nas się domyślał, że los służby, a przede wszystkim służących w dawnej Polsce nie należał do najlżejszych, jednak książkę można potraktować jako obszerną pracę naukową pochylającą się nad klasą wyzyskiwaną przez bogatych i możnych. Są w niej opisywane nie tylko te służące, do których los się uśmiechnął i mogły swoje życia spędzić w możliwie komfortowych warunkach jak na owe czasy i to w jaki sposób kobiety były traktowane w dawnej Polsce, ale też tych, które potrafiły się posunąć do dzieciobójstwa w przypadku wpadki z nielegitymowanej relacji. Autorka opisuje też preceder “nabywania” służących pod pomnikami, handlowania nimi, niczym na targu niewolników. To i wiele innych historii powinno być wystarczającym zachęceniem do sięgnięcia po niniejsza pozycję.

Prawdopodobnie każdy z nas się domyślał, że los służby, a przede wszystkim służących w dawnej Polsce nie należał do najlżejszych, jednak książkę można potraktować jako obszerną pracę naukową pochylającą się nad klasą wyzyskiwaną przez bogatych i możnych. Są w niej opisywane nie tylko te służące, do których los się uśmiechnął i mogły swoje życia spędzić w możliwie...

Problemy poruszane w powieści wciąż aktualne pomimo, że Balzac napisał ją prawie 200 lat temu.
Zmieniło się funkcjonowanie społeczeństw, ale ludzie pozostają takimi samymi jak byli wtedy.

Jest to też poradnik: „jak nie wychowywać”, ale też o tym, że nie powinniśmy działać bez zasad kierując się zawsze bezwarunkową miłością. Nie możemy zapominać o tym, że świat bywa okrutny, a kiedy jesteśmy zbyt dobrzy, to znajdą się ludzie, którzy wykorzystają to jako naszą słabość.

Powieść opowiada też o tym, że będąc dobrymi, dobro może nam się zwrócić w najmniej spodziewanym momencie, od zupełnie obcych ludzi.

Uważam, że Balzac trochę wyprzedził swoje czasy, ponieważ zaprezentował zaburzoną postać Jungowskiego archetypu ojca. Zaburzoną, ponieważ wraz z wyżywieniem i próbami zapewnienia swoim córkom dobrej przyszłości, nie idzie to w parze z sprawczością i zakazami, również z wyciąganiem odpowiedzialności za czyny: zarówno względem córek, jak i wobec siebie.
Tak jakby tytułowy bohater próbował zastępować im matkę, która jest nieobecna w życiu kobiet.

Mocno odznacza się siła pieniądza i co potrafi z ludźmi robić, do jakich dramatów doprowadzać; między innymi tworząc mocne podziały klasowe, przemoc ekonomiczną, zanik przyzwoitości i ludzkich odruchów wobec cudzej tragedii.

Do tego wszędzie plotkujący ludzie żyjący powielaniem i szukaniem informacji o innych.

Problemy poruszane w powieści wciąż aktualne pomimo, że Balzac napisał ją prawie 200 lat temu.
Zmieniło się funkcjonowanie społeczeństw, ale ludzie pozostają takimi samymi jak byli wtedy.

Jest to też poradnik: „jak nie wychowywać”, ale też o tym, że nie powinniśmy działać bez zasad kierując się zawsze bezwarunkową miłością. Nie możemy zapominać o tym, że świat bywa...

Książka ciekawie opowiadająca o społeczeństwie rosyjskim oraz problemie bycia największym powierzchniowo krajem na świecie. Dlaczego Rosjanie są takimi ludźmi jakimi są i co powoduje, że nieprędko cokolwiek tam się zmieni na lepsze?
Co Rosjanie chcą eksponować, a z czym się kryją i co ukrywają?
W tej pozycji jest to wyjaśnione, jednak należy traktować ją jako reportaż, aniżeli bardzo wyczerpujące opracowanie. Zresztą, przy tak złożonej i rozbudowanej historii tego kraju trudno byłoby to wszystko opisać. Mocna 7.

Książka ciekawie opowiadająca o społeczeństwie rosyjskim oraz problemie bycia największym powierzchniowo krajem na świecie. Dlaczego Rosjanie są takimi ludźmi jakimi są i co powoduje, że nieprędko cokolwiek tam się zmieni na lepsze?
Co Rosjanie chcą eksponować, a z czym się kryją i co ukrywają?
W tej pozycji jest to wyjaśnione, jednak należy traktować ją jako reportaż,...

Pierwsza część książki bardzo dobra, zwłaszcza ze względu na barwną postać ojca i jego zawadiackie podboje handlowe, wewnętrzną walkę z własną tożsamością i oporowi, który potrafił stawiać aż do końca swoich dni, także walcząc o swoich chłopców. W drugiej części opowiadanie “na ryby łodzią podwodną” jest świetne. Później odnosi się wrażenie, że autorowi się posypało życie po śmierci ojca i nie mógł się po tym w nim odnaleźć, a ryby były alternatywną rzeczywistością, w którą uciekał.
Stąd może ucieczka do dzieciństwa, i dalsze zamęczanie w Powrotach, gdzie następuje kompletna odklejka.
Smutne jest to, że poza rybami i wspomnieniami, bohater o sobie niewiele ma do przekazania poza popadaniem w coraz większe szaleństwo.

Pierwsza część książki bardzo dobra, zwłaszcza ze względu na barwną postać ojca i jego zawadiackie podboje handlowe, wewnętrzną walkę z własną tożsamością i oporowi, który potrafił stawiać aż do końca swoich dni, także walcząc o swoich chłopców. W drugiej części opowiadanie “na ryby łodzią podwodną” jest świetne. Później odnosi się wrażenie, że autorowi się posypało życie...

Dobra książka, lecz zbyt przegadana i trochę zapętlona w niektórych miejscach.

Dobra książka, lecz zbyt przegadana i trochę zapętlona w niektórych miejscach.