Zderzenie czołowe. Historia katastrofy kolejowej pod Szczekocinami

Nawet nie wiedziałam, że o tym zdarzeniu powstała książka.
3 marca 2012 roku, pamiętam dość słabo. To była taka zimna noc. Chłód przeszywał na wskroś i Wydawałoby się, że zbiera się mgła. Nagle w okolicznych miejscowościach rozległy się syreny. W stronę Szczekocin widziałam z oddali mnóstwo świecących na niebiesko, a czasami czerwono kogutów. Widziałam jak w stronę Szczekocin udają się nie tylko policyjne wozy, ale i straż pożarna czy karetki pogotowia. Dla mnie to była nieprzespana noc. Chodź do końca nie zdawałam sobie sprawy z tego co się wydarzyło. Pamiętam, że zadzwoniła ciocia i powiedziała, że niestety nie da rady wrócić dzisiaj wcześniej z dyżuru. Zwożą do najbliższych szpitali rannych, z wypadku gdzieś koło Szczekocin. Do końca jeszcze nie wie co się wydarzyło, ale wiedzą, że jest masakra.

Na początku widzę chaos opowieści. Genialny tekst żony jednego z konduktorów. Historia łapie ze serca i sprawia, że łzy napływają do oczy. Później te wstawki o meczach jakiś, i euro uważam, że są beznadziejne.
Część pierwsza jest już za mną. Dowiedziałem się z niej właściwie tylko tyle, co mogę się dowiedzieć z internetu. Z wywiadów czy z jakichś artykułów napisanych przez gazety. Mam wrażenie, że nic nowego.
Druga część książki jest dla mnie mało ciekawa. W sumie jakoś nie mogę się w nią wkręcić i zainteresować. Czyta mi się ciężko. Za dużo jest dla mnie artykułów. Wtrącenia o polityce, jakieś tam artykuły z gazet. Zbędnie wspomniane o nakładanych na pisarzy, autorów tych artykułów pojawiających się w gazetach kar. Nie, za dużo. Nie tego chciałam w tej książce. Mogli o tym wspomnieć, ale żeby poświęcić temu cały rozdział to już jest porażka.
Na rozdział 3 to autor chyba naprawdę nie miał pomysłu.
Autorze mała uwaga, sytuacja miała miejsce między innymi w Sprowej, nie w Sprowie.
Rozdział 4 - jest już ciekawszy od 3. Wreszcie rozpoczyna się proces. Niestety mam wrażenie, że autor książki usilnie próbuje wybronić jedną ze stron. Bardzo obstając za postacią dyżurnego ze Starzyn. Podważając tym samym nawet decyzje sądu Apelacyjnego w Katowicach. Wino oskarżonego jest widoczna gołym okiem. Przecież ile razy można się mylić? Aż do momentu gdy nie stanie się nic złego? Ta katastrofa mogła się dużo gorzej potoczyć. Można też było jej uniknąć, wystarczyło zareagować wcześniej. Zawiódł system i zawiedli ludzie.
Epilog- jest fenomenalny!

Co zostało? Przykre wspomnienia, tablice upamiętniające i poczucie niesprawiedliwości. "Jan Matejko" zmienił nazwę na "Malinowski". Nadal w trasie. Jechałam nim ostatnio na trasie Kraków - Miechów. Zostały wagony, które przetrwały. Dziwnie się z tym czuję...

Nawet nie wiedziałam, że o tym zdarzeniu powstała książka.
3 marca 2012 roku, pamiętam dość słabo. To była taka zimna noc. Chłód przeszywał na wskroś i Wydawałoby się, że zbiera się mgła. Nagle w okolicznych miejscowościach rozległy się syreny. W stronę Szczekocin widziałam z oddali mnóstwo świecących na niebiesko, a czasami czerwono kogutów. Widziałam jak w stronę...

Książka miejscami troche chaotyczna. Żaden laik nie zrozumie o czym mowa gdy autor pisze np, o numerach rozjazdów. A wystarczyłoby dodać diagramy albo nawet zdjęcia pulpitu kostkowego z posterunku Starzyny i Sprowa. Choćby zamiast dwóch czarno-białych zdjęć z miejsca katastrofy. Poza tym bardzo ciekawie się czyta i poznaje inny punkt widzenia na przyczyny katastrofy. Brakuje jeszcze tylko danych o częstotliwości występowania usterek urządzeń SRK ogólnie na kolei. Jak i danych dotyczących incydentów. Mimo to warto przeczytać

Książka miejscami troche chaotyczna. Żaden laik nie zrozumie o czym mowa gdy autor pisze np, o numerach rozjazdów. A wystarczyłoby dodać diagramy albo nawet zdjęcia pulpitu kostkowego z posterunku Starzyny i Sprowa. Choćby zamiast dwóch czarno-białych zdjęć z miejsca katastrofy. Poza tym bardzo ciekawie się czyta i poznaje inny punkt widzenia na przyczyny katastrofy....

Świetnie napisany reportaż. Przybliża kulisy tej największej katastrofy kolejowej w Polsce. Rzetelnie napisany, autor przeprowadził solidny research. To jedna z lepszych książek w tej serii.

Świetnie napisany reportaż. Przybliża kulisy tej największej katastrofy kolejowej w Polsce. Rzetelnie napisany, autor przeprowadził solidny research. To jedna z lepszych książek w tej serii.

Całkiem dobry reportaż opisujący historię zderzenia 2 pociągów.
Jednak jak dla mnie było zdecydowanie za dużo języka technicznego opisującego działania zwrotnic i wszystkich elementów na stacji, a także języka adwokackiego opisującego sprawę sądową, którą autor opisuje bardzo dobrze i nieco sugeruje, że wynik procesu nie do końca był sprawiedliwy i winni nie byli tylko sami dyżurni.
Autorowi niestety nie udało się dotrzeć do wielu świadków jak i uczestników wypadku. Z uczestników wypowiadało się zaledwie kilkoro osób, przez to relacja jest nieco wybrakowana.
Ogólnie niezły reportaż, choć z jednej strony czegoś zabrakło, a z drugiej czegoś było zbyt wiele.

Całkiem dobry reportaż opisujący historię zderzenia 2 pociągów.
Jednak jak dla mnie było zdecydowanie za dużo języka technicznego opisującego działania zwrotnic i wszystkich elementów na stacji, a także języka adwokackiego opisującego sprawę sądową, którą autor opisuje bardzo dobrze i nieco sugeruje, że wynik procesu nie do końca był sprawiedliwy i winni nie byli tylko sami...

Porywające, wnikliwe wejście w katastrofę, przyczyny, przebieg i to, co działo się później

Porywające, wnikliwe wejście w katastrofę, przyczyny, przebieg i to, co działo się później

Przeczytane po Katastrofie Challengera. Ledwo przebrnęłam. Więcej wiem o startach rakiet niż o przyczynie katastrofy kolejowej

Przeczytane po Katastrofie Challengera. Ledwo przebrnęłam. Więcej wiem o startach rakiet niż o przyczynie katastrofy kolejowej

Wstrząsająca relacja z katastrofy i z próby ukrywania jej prawdziwych systemowych przyczyn.

Wstrząsająca relacja z katastrofy i z próby ukrywania jej prawdziwych systemowych przyczyn.

Bardzo dobra książka, o bardzo trudnej tematyce. Kolej od lat jest moją pasją. Wiem, że ta Polska nie jest świętą, ale powiem szczerze, że ogrom niedociągnięć, tuszowania, nieprawidłowości i fałszu mnie przygniotł. Strach wsiąść do pociągu…

Bardzo dobra książka, o bardzo trudnej tematyce. Kolej od lat jest moją pasją. Wiem, że ta Polska nie jest świętą, ale powiem szczerze, że ogrom niedociągnięć, tuszowania, nieprawidłowości i fałszu mnie przygniotł. Strach wsiąść do pociągu…

Długo nie mogłam zebrać się do napisania opinii, bo bardzo trudno ocenić książkę wzbudzającą tak silne emocje. Autor bardzo skrupulatnie opisał nie tylko przebieg samego tragicznego w skutkach zderzenia pociągów, ale również zawiłości obsługi urządzeń kolejowych, procedur, opisał też działania służb, policji, komisji wypadków kolejowych, procesu, a wszystko na tle ówczesnej sytuacji politycznej - przeprowadził swoiste śledztwo próbując odpowiedzieć na pytanie dlaczego w ogóle do takiej sytuacji doszło. Trudna emocjonalnie lektura, ale ogromnie polecam.

Długo nie mogłam zebrać się do napisania opinii, bo bardzo trudno ocenić książkę wzbudzającą tak silne emocje. Autor bardzo skrupulatnie opisał nie tylko przebieg samego tragicznego w skutkach zderzenia pociągów, ale również zawiłości obsługi urządzeń kolejowych, procedur, opisał też działania służb, policji, komisji wypadków kolejowych, procesu, a wszystko na tle ówczesnej...

Bardzo dobra pozycja, poruszające relacje świadków. Środkowa część zawiera dużo technicznych szczegółów, momentami ciężko przez nie przebrnąć.

Bardzo dobra pozycja, poruszające relacje świadków. Środkowa część zawiera dużo technicznych szczegółów, momentami ciężko przez nie przebrnąć.