Rzeźnia numer jeden i inne reportaże z Niemiec

Tytuł „Rzeźnia numer jeden i inne reportaże z Niemiec” jednoznacznie nawiązuje do powieści Kurta Vonneguta. Nie jest to raczej przypadek, choć tytułowy reportaż jako tako odnosi się po prostu do największej rzeźni w Europie.
[...]
https://nakanapie.pl/recenzje/inne-niemcy-rzeznia-numer-jeden-i-inne-reportaze-z-niemiec

Tytuł „Rzeźnia numer jeden i inne reportaże z Niemiec” jednoznacznie nawiązuje do powieści Kurta Vonneguta. Nie jest to raczej przypadek, choć tytułowy reportaż jako tako odnosi się po prostu do największej rzeźni w Europie.
[...]
https://nakanapie.pl/recenzje/inne-niemcy-rzeznia-numer-jeden-i-inne-reportaze-z-niemiec

Czytałam sobie te reportaże pracując grzecznie u Niemca (bo gdzie indziej),a w tym czasie Polska sobie wprowadzała kontrole na granicy i panikę w narodzie, więc bardzo, bardzo aktualne się okazały te wszystkie rozdziały o (nie)niemieckich imigrantach.
Ja wiem, że to nie jest najbardziej pasjonujące państwo na świecie do czytania o nim książek, ale polecam, bo książka rzuca kolejne światło na sytuację nie tylko w Niemczech ale i w Polsce obecnie, no i, nie wiem, jak trwoga to do literatury.

Czytałam sobie te reportaże pracując grzecznie u Niemca (bo gdzie indziej),a w tym czasie Polska sobie wprowadzała kontrole na granicy i panikę w narodzie, więc bardzo, bardzo aktualne się okazały te wszystkie rozdziały o (nie)niemieckich imigrantach.
Ja wiem, że to nie jest najbardziej pasjonujące państwo na świecie do czytania o nim książek, ale polecam, bo książka...

Strasznie mnie wymęczyła ta książka. Nie podobała mi się forma tych reportaży. Kilka z nich, po 10 stron i zanim się wciągnęłam, to już było po wszystkim i jestem przekonana, że nie pamiętam już połowy z tych historii. Wydaje mi się, że większy sens miałoby publikowanie tych opowiadań w gazecie, a nie wykorzystanie ich do książki.

Strasznie mnie wymęczyła ta książka. Nie podobała mi się forma tych reportaży. Kilka z nich, po 10 stron i zanim się wciągnęłam, to już było po wszystkim i jestem przekonana, że nie pamiętam już połowy z tych historii. Wydaje mi się, że większy sens miałoby publikowanie tych opowiadań w gazecie, a nie wykorzystanie ich do książki.

Z ogromnym zainteresowaniem przeczytałem "Rzeźnię numer jeden" Jerzego Haszczyńskiego. Książka ta, będąca zbiorem reportaży o niemieckim kryzysie migracyjnym, zapewniła mi wnikliwy wgląd w złożoność sytuacji, z jaką mierzą się nasi zachodni sąsiedzi.

To, co szczególnie doceniam w tej pozycji, to umiejętność autora w przedstawianiu wielowymiarowego obrazu niemieckiej rzeczywistości imigracyjnej. Wartka narracja i żywy język sprawiają, że lektura wciąga od pierwszych stron. Haszczyński pozwolił mi dosłownie poczuć atmosferę niemieckich miast i zrozumieć codzienne wyzwania, przed którymi stają zarówno mieszkańcy, jak i władze.

Szczególnie cenne okazały się konkretne przykłady i historie, które pozwoliły mi wyobrazić sobie skalę i charakter problemów związanych z integracją imigrantów w niemieckim społeczeństwie. Doceniam też obiektywne podejście autora do tematu - bez zbędnego moralizowania czy jednostronnych ocen.

Z czystym sumieniem mogę polecić tę książkę każdemu, kto chce lepiej zrozumieć współczesne Niemcy i wyzwania, przed którymi stoi to państwo w kontekście kryzysu migracyjnego.

Z ogromnym zainteresowaniem przeczytałem "Rzeźnię numer jeden" Jerzego Haszczyńskiego. Książka ta, będąca zbiorem reportaży o niemieckim kryzysie migracyjnym, zapewniła mi wnikliwy wgląd w złożoność sytuacji, z jaką mierzą się nasi zachodni sąsiedzi.

To, co szczególnie doceniam w tej pozycji, to umiejętność autora w przedstawianiu wielowymiarowego obrazu niemieckiej...

"Siódemka" minimalnie na wyrost. Książka dość nierówna. Niektóre reportaże świetne, inne mniej ciekawe. I tak polecam.

"Siódemka" minimalnie na wyrost. Książka dość nierówna. Niektóre reportaże świetne, inne mniej ciekawe. I tak polecam.

Autor wykazuje się ogromną wnikliwością i obiektywizmem, co sprawia, że poruszane tematy są przedstawione z różnych perspektyw, bez faworyzowania którejkolwiek ze stron. Styl pisania jest dynamiczny i angażujący, co sprawia, że trudno się oderwać od lektury. Choć niektóre teksty wydawały mi się mniej porywające, całość tworzy interesujący obraz współczesnych Niemiec. To książka, która skłania do refleksji i pozostawia wiele do przemyślenia. Polecam tym, którzy szukają rzetelnego i wciągającego reportażu.

Autor wykazuje się ogromną wnikliwością i obiektywizmem, co sprawia, że poruszane tematy są przedstawione z różnych perspektyw, bez faworyzowania którejkolwiek ze stron. Styl pisania jest dynamiczny i angażujący, co sprawia, że trudno się oderwać od lektury. Choć niektóre teksty wydawały mi się mniej porywające, całość tworzy interesujący obraz współczesnych Niemiec. To...

Reportaż to jeden z moich ulubionych gatunków literackich, ten jest napisany bardzo sprawnie i wciągająco. Dobrze i szybko się czyta. Warto sięgnąć, by poznać współczesne Niemcy z nieco innej, niekoniecznie najlepszej strony.
Mnie najbardziej poruszyły "Dżihadystka z Breitenbach", o nastolatce, która kierowana naiwnością wstąpiła do ISIS. Teraz chciałaby wrócić do wschodnich Niemiec, nie chce już być na Bliskim Wschodzie, ale z obawy, że nadal może być niebezpieczna jest to jej uniemożliwiane; "Święto miasta Chemnitz", o skazanym Syryjczyku, z reportażu wynika, że niesłusznie; i tytułowy "Rzeźnia numer jeden", o rzeźni, która budzi z wielu względów sprzeciw i oburzenie, m.in. ze względu na okropne traktowanie pracowników.
Szlachtuje się tam 1200-1300 świn na godzinę.
Nie zabraniam nikomu jedzenia mięsa, uważam jednak, że w XXI wieku, przy obecnej świadomości i możliwościach, nie ma potrzeby skazywać zwierząt na tak ciężki i okrutny los. Jest wzmianka o tym, że weterynarz modli się za te świnie. To zdanie szczególnie mnie poruszyło.
Mięso nie jest niezbędnym pokarmem, ograniczenie go nie boli, trzeba tylko chcieć.
Cytat:
"Świnia czuje, jak pies. Jest inteligentna. W normalnych warunkach podchodzi, patrzy, podstawia się do drapania. Ale w rzeźni nikt nie zdąży jej pogłaskać. Jeśli nie chce iść, jest zestresowana, do akcji wkracza naganiacz. Od małego była przyzwyczajona do ograniczonej przestrzeni, widziała tylko klatki, rusztowania - pierwszy raz ujrzała światło słoneczne w drodze na śmierć." Czy tak musi dalej być? Prawdopodobnie do końca mojego życia nie pogodzę się z cierpieniem zwierząt, z powodu czy to zysku czy zachcianki (patrz: polowania) bądź rozrywki (cyrki).

Reportaż to jeden z moich ulubionych gatunków literackich, ten jest napisany bardzo sprawnie i wciągająco. Dobrze i szybko się czyta. Warto sięgnąć, by poznać współczesne Niemcy z nieco innej, niekoniecznie najlepszej strony.
Mnie najbardziej poruszyły "Dżihadystka z Breitenbach", o nastolatce, która kierowana naiwnością wstąpiła do ISIS. Teraz chciałaby wrócić do...

Zbiór reportaży o Niemczech i Niemcach. Podejmowane tematy, styl pisania i format czynią te reportaże bardzo ciekawą lekturą. Haszczyński jest bardzo dociekliwy i bezstronny, obrywa od niego i lewica i prawica, rdzenni Niemcy i emigranci szukający swojego El Dorado w Niemczech. Czytało mi się to szybko, bardzo wciągające.

Zbiór reportaży o Niemczech i Niemcach. Podejmowane tematy, styl pisania i format czynią te reportaże bardzo ciekawą lekturą. Haszczyński jest bardzo dociekliwy i bezstronny, obrywa od niego i lewica i prawica, rdzenni Niemcy i emigranci szukający swojego El Dorado w Niemczech. Czytało mi się to szybko, bardzo wciągające.

Mało mówi się o współczesnych Niemczech, a to jednak sąsiadujący kraj, ciekawe reportaże.

Mało mówi się o współczesnych Niemczech, a to jednak sąsiadujący kraj, ciekawe reportaże.

Reportaze bardzo nierowne.

Reportaze bardzo nierowne.