Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Nominacja w Plebiscycie 2020 
Patronat Patronat 
Szukamy ofert...Kwitnące wiśnie, gejsze, samuraje, sushi, ryż, nowe technologie… Japonia – niby tak odległa, a budzi tak wiele skojarzeń. Bez większej przesady można powiedzieć, że to najbardziej rozpoznawalny kraj Dalekiego Wschodu. Mamy też w głowie pewien stereotypowy obraz przeciętnego Japończyka. A gdyby tak na chwilę zanurzyć się w japońskiej mentalności?
Piotr Milewski, autor i narrator, wspomina pięć lat, które przepracował w japońskiej korporacji. Książka stanowi niezwykle interesujący opis z jednej strony japońskiej kultury pracy, z drugiej – zderzenia odmiennych mentalności. Opis z okładki – „jak zatrudnia się, pracuje i odchodzi z firmy w Japonii” – w pełni oddaje treść. Wraz z narratorem przechodzimy proces rekrutacji, a następnie wdrażania, swoistego „wychowywania” pracownika. Firma jest zbudowana na wzór rodziny – i tak samo traktowana przez pracowników, ponieważ gwarantuje dożywotnie (nie tylko do emerytury) zatrudnienie. Autor obrazowo opisuje Dyrektora, który podwładnych traktował jak dzieci, na które czasem trzeba nakrzyczeć, żeby się czegoś nauczyły. Przez taką postawę przełożonych wszyscy pracownicy stojący w hierarchii niżej zachowują się właśnie jak strofowane potomstwo. Przejmująca jest scena, w której Dyrektor w obecności wszystkich krzyczy na Kierownika biura, zarzucając mu opieszałość, nieudolność w zarządzaniu i niekompetencję. Pracownikowi z kilkunastoletnim stażem pracy… W polskich warunkach nie do pojęcia. Wiele w książce podobnych sytuacji, na które zgrzyta się zębami albo z niedowierzaniem wysoko unosi brwi.
Milewski pisze w dobrym reportażowym stylu. Dzięki temu tekst jest maksymalnie nasycony, gęsty. Nie rozciąga niepotrzebnie opisów, swoje refleksje często streszcza jednym zdaniem. Charakterystykę bohaterów (rzeczywistych przecież osób) ogranicza do przedstawienia ich wypowiedzi i zachowania, nie dopisuje na siłę motywacji. Przez to zyskuje wrażenie autentyczności. Czyta się szybko, choć chciałoby się tę przyjemność maksymalnie przedłużyć. Mentalność Japończyków (tu w odniesieniu do pracy) jest tak fascynująca, że ma się ochotę czytać o nich bez końca.
Jednym zdaniem: polecam każdemu, kto choć trochę interesuje się Japonią. „Planeta K”. pozwala przenieść się na tę egzotyczną wyspę totalnie, ale bez wychodzenia z domu.
Ewa Jemioł
OCENA - 7/10 BARDZO DOBRA Bardzo ciekawa relacja z okresu spędzonego w japońskiej korporacji pokazana od środka. Nie jest to w mojej ocenie klasyczny reportaż, choć do takiego miana pretenduje. Milewski trafnie z nutą humoru, pokazuje funkcjonowanie japońskiego przedsiębiorstwa z jego zaletami i wadami. Fantastyczna opowieść, to swoista analiza podejścia japończyków do pracy, ich stosunku do obcokrajowców, oraz garść refleksji i spostrzeżeń autora. „PLANETA K. - PIĘĆ LAT W JAPOŃSKIEJ KORPORACJI” to coś na wzór pamiętnika, książka napisana z pazurem, bez przestojów, więc czyta się ją z ogromnym zainteresowaniem. Niektóre fakty nas zszokują i zaskoczą, ponieważ praca w Japonii wygląda nieco inaczej niż w naszym kraju. Przedsiębiorstwo to właściwie nasz dom, a pracownicy i szefowie korporacji to rodzina, ponieważ z nimi spędzamy głównie czas, także poza zakładem. Nie ma co ukrywać dla Europejczyka, taka forma zatrudnienia będzie nie do przyjęcia, ale nie można się temu dziwić, ponieważ dzielą nas spore różnice kulturowe, czy mentalne. Polecam. Pozdrawiam. Jack_
579 
579 
Opinie i dyskusje o książce Planeta K. Pięć lat w japońskiej korporacji
Chodziła za mną ta książka kilka dobrych lat, a jak już się na nią zdecydowałem, to nie do końca wiem co otrzymałem. Nie jest to ani reportaż sensu stricto, ani żadnego rodzaju pamiętnik, bardziej miszmasz gatunków.
Za sprawą autora poznajemy kulisy pracy w japońskiej korporacji - od przyjęcia, aż do jej opuszczenia. Ciekawie opisane perypetie, chociaż można to było rozpisać trochę lepiej. Praca pracą, ale wszystko to, co ją otacza, zostało odsunięte na bok. Już sam fakt, że można z pierwszej ręki poznać losy Polaka w Japonii od strony 'biznesowej' jest ciekawy, ale brakowało tutaj tego, jak ta praca tak naprawdę wpływa na każdą inną sferę życia. Pojawienie się dziecka i żona - duet sprowadzony do kilku wzmianek (dziecko jest tylko wspominane i 'odbierane ze żłobka', nic poza tym),a szkoda, bo byłoby o wiele ciekawiej.
Niemniej ciekawa pozycja, nie perfekcyjna, ale czytało się dosyć szybko i z zaciekawieniem (z pominięciem faktu, że raczej większość ludzi chociaż trochę kojarzy albo wyobraża sobie jak praca w takim miejscu wygląda).
Chodziła za mną ta książka kilka dobrych lat, a jak już się na nią zdecydowałem, to nie do końca wiem co otrzymałem. Nie jest to ani reportaż sensu stricto, ani żadnego rodzaju pamiętnik, bardziej miszmasz gatunków.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZa sprawą autora poznajemy kulisy pracy w japońskiej korporacji - od przyjęcia, aż do jej opuszczenia. Ciekawie opisane perypetie, chociaż można to było...
Super pozycja. Polecam nie tylko dla miłośników Japonii
Super pozycja. Polecam nie tylko dla miłośników Japonii
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toReportaż? Pamiętnik? Coś pomiędzy, czy może jedno i drugie?
Nie ukrywam, że brak zdecydowanej formy literackiej pozostawiał pewien niedosyt – cały czas czekałam na refleksje, które zdradziłyby uczucia, nie mówiąc już o poglądach. A tu nic. Autor ukrył się za opisami wydarzeń, faktów i osób, i niczym rodowity Japończyk pokazał nam jedynie niewzruszone oblicze.
Jednak Piotoru-san znalazł się w na tyle niedostępnych dla większości Europejczyków okolicznościach, że Planetę K czytało się z dużym zaciekawieniem.
Ale niedosyt pozostał.
Reportaż? Pamiętnik? Coś pomiędzy, czy może jedno i drugie?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie ukrywam, że brak zdecydowanej formy literackiej pozostawiał pewien niedosyt – cały czas czekałam na refleksje, które zdradziłyby uczucia, nie mówiąc już o poglądach. A tu nic. Autor ukrył się za opisami wydarzeń, faktów i osób, i niczym rodowity Japończyk pokazał nam jedynie niewzruszone oblicze.
Jednak...
Ta pozycja bardzo mi się podobała. Pokazuje od środka pracę gaijina w Japonii i specyficzne zasady tam panujące.
Ta pozycja bardzo mi się podobała. Pokazuje od środka pracę gaijina w Japonii i specyficzne zasady tam panujące.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka, po której jestem przerażona obrazem Japonii, ale także całej "żółtej Azji", według której żyje się po to, by pracować, w przeciwieństwie do nas, gdzie pracujemy, by żyć. Druga kwestia to samo mięso, konkrety, efektywność - choć w założeniu idziemy do pracy, robimy swoje, wychodzimy, a tam przeciąga się pracę na cały dzień, do niebotycznych godzin, byle mówiło się, że "się pracuje i się poświęca", gdzie tak naprawdę tej realnej pracy wychodzi na parę godzin, a reszta to sztuka dla sztuki. Niby to styl życia... ale kompletnie jakby nieefektywny i niszczący człowieka. Nie dziwię się, że jest tam taka skala samobójstw.
Świetna książka, po której jestem przerażona obrazem Japonii, ale także całej "żółtej Azji", według której żyje się po to, by pracować, w przeciwieństwie do nas, gdzie pracujemy, by żyć. Druga kwestia to samo mięso, konkrety, efektywność - choć w założeniu idziemy do pracy, robimy swoje, wychodzimy, a tam przeciąga się pracę na cały dzień, do niebotycznych godzin, byle...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie się czyta. Podziwiam dla autora za wytrwałość i chęć zmierzenia się z obcą kulturą. Niestety obraz kraju kwitnącej wiosny, jaki nam przedstawił nie rysuje się w kolorowych barwach. Chyba jednak nie chcemy być drugą Japonią...
Świetnie się czyta. Podziwiam dla autora za wytrwałość i chęć zmierzenia się z obcą kulturą. Niestety obraz kraju kwitnącej wiosny, jaki nam przedstawił nie rysuje się w kolorowych barwach. Chyba jednak nie chcemy być drugą Japonią...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCiekawe spojrzenie na rynek pracy przez pryzmat Polaka pracującego w japońskim przedsiębiorstwie przez 5 lat. Śmiesznie, groteskowo, ciekawie i przystępnie to opisano.
Ciekawe spojrzenie na rynek pracy przez pryzmat Polaka pracującego w japońskim przedsiębiorstwie przez 5 lat. Śmiesznie, groteskowo, ciekawie i przystępnie to opisano.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDuże różnice między rynkiem pracy w Europie a w Japonii oraz lekkie pióro autora sprawiły, że książkę czyta się bardzo dobrze i z dużym zaciekawieniem.
Duże różnice między rynkiem pracy w Europie a w Japonii oraz lekkie pióro autora sprawiły, że książkę czyta się bardzo dobrze i z dużym zaciekawieniem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie spodziewałam się, że opis pracy w japońskiej korporacji może mnie tak wciągnąć. O dziwo, dużo bardziej podobała mi się ta książka autora niż o Islandii.
Nie spodziewałam się, że opis pracy w japońskiej korporacji może mnie tak wciągnąć. O dziwo, dużo bardziej podobała mi się ta książka autora niż o Islandii.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo nie jest ten typ literatury, po jaki sięgam często. I być może dlatego całkiem dobrze (i szybko) mi się to czytało. Miałam jakieś tam wyobrażenia o japońskim kulcie pracy, ale z taką bezpośrednią relacją pracownika "z zachodu" zetknęłam się po raz pierwszy. Może nie jest to pozycja wybitna, ale mimo to nie uważam, że czas przeznaczony na jej czytanie był czasem straconym.
To nie jest ten typ literatury, po jaki sięgam często. I być może dlatego całkiem dobrze (i szybko) mi się to czytało. Miałam jakieś tam wyobrażenia o japońskim kulcie pracy, ale z taką bezpośrednią relacją pracownika "z zachodu" zetknęłam się po raz pierwszy. Może nie jest to pozycja wybitna, ale mimo to nie uważam, że czas przeznaczony na jej czytanie był czasem...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to