Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

Okładka książki Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una autorstwa Anna Fifield
Logo plebiscytu Książka Roku Nominacja w Plebiscycie 2020
Okładka książki Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una autorstwa Anna Fifield
Anna Fifield
7,5 / 10
Logo plebiscytu Książka Roku Nominacja w Plebiscycie 2020
Wydawnictwo: Sine Qua Non biografia, autobiografia, pamiętnik
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Tytuł oryginału:
The Great Successor. The Divinely Perfect Destiny of Brilliant Comrade Kim Jong Un
Data wydania:
2020-01-29
Data 1. wyd. pol.:
2020-01-29
Data 1. wydania:
2019-06-13
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381297486
Tłumacz:
Grzegorz Gajek
Zakulisowa opowieść o karierze najbardziej tajemniczego tyrana świata.

Odkąd rozniosła się wieść, że Kim Dzong Un przejmie schedę po ojcu, narosła wokół niego gruba warstwa mitów i przypowiastek propagandowych. W wieku trzech lat przyszły Wielki Następca miał posługiwać się bronią, w wieku sześciu ujeżdżać najdziksze konie, a jako dziewięciolatek pokonać mistrza Europy w wyścigach motorowodnych.

Mało kto wierzył, że niedoświadczony, chorowity chłopiec wychowywany w izolacji od świata zdoła utrzymać władzę w państwie. Tymczasem nie tylko przetrwał, ale i doskonale sobie radzi.

Jak wyglądało dzieciństwo Kim Dzong Una? Skąd wzięła się legenda o boskim pochodzeniu rodu Kimów? Dlaczego siostra Wielkiego Następcy nazywana jest koreańską Ivanką Trump i jaką rolę odegrała w polityce międzynarodowej? Czy powolne uwalnianie gospodarki w socjalistycznym kraju to najlepszy przepis na długie rządy?

Anna Fifield rekonstruuje przeszłe i teraźniejsze życie dyktatora, powołując się na ekskluzywne relacje osób z jego otoczenia, i przygląda się dynastycznym ambicjom Kimów. Dzięki połączeniu sceptycyzmu i rozległej wiedzy odmalowuje fascynujący obraz najdziwniejszego i najbardziej skrytego reżimu świata. Reżimu, który prowadzi politykę izolacjonizmu, a mimo to ma ogromne znaczenie na arenie międzynarodowej, który trwa w stanie permanentnego bankructwa, choć stać go na broń atomową. Autorka ze znawstwem kreśli sylwetkę jego przywódcy, Wielkiego Następcy, Niepokonanego Zwycięskiego Generała, Słońca Socjalizmu, wodza Kim Dzong Una.
Średnia ocen
7,5 / 10
157 opinii 1281 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Wyróżniona opinia i

Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

Marta Ginter
Marta Ginter
1960 219

Oceny książki Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

Średnia ocen
7,5 / 10
1281 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
34 ocen
9
128 ocen
8
461 ocen
7
488 ocen
6
136 ocen
5
27 ocen
4
5 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinie i dyskusje o książce Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

avatar
44
9
Maggggda
23.12.2025
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Świetna książka. Bardzo mi się podobała i chętnie do niej wrócę.

Świetna książka. Bardzo mi się podobała i chętnie do niej wrócę.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
236
122
mike-bike
19.05.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
2025

Wielki następca, młody wódz, mąż stanu, chwalebny potomek, szanowny przywódca, wreszcie prawowity spadkobierca wspaniałego reżimu. Te i inne tytuły bohatera niniejszej biografii powielane są jak mantra. O jego "bohaterskości" zdaje się głosić północnokoreańska propaganda, o czym wielokrotnie na łamach tej książki wspomina Anna Fifield. Autorka nie ucieka od prawdy, która według Kima w oczach świata zewnętrznego ma być diametralnie inna. Skonstruowała bardzo jaskrawy obraz tajemniczego dyktatora, jego rodziny, a także systemu zarządzającego w nadzwyczaj kuriozalnym państwie świata. Kulisy władzy są zebrane w formie faktów i trochę ciężko mi było ten zasób wiedzy ogarnąć.

Niemniej jednak wyrazy uznania należą się Fifield za długotrwałe poszukiwania trudno dostępnych źródeł i dotarcie do tych, którzy często narażając życie ukazali to, co nigdy nie mogło ujrzeć światła dziennego. Najbardziej poruszył mnie rozdział, w którym opisano sposoby na karanie przeciwników reżimu, co wydaje się być wyjątkowo bestialskie i nieludzkie.

Wielki następca, młody wódz, mąż stanu, chwalebny potomek, szanowny przywódca, wreszcie prawowity spadkobierca wspaniałego reżimu. Te i inne tytuły bohatera niniejszej biografii powielane są jak mantra. O jego "bohaterskości" zdaje się głosić północnokoreańska propaganda, o czym wielokrotnie na łamach tej książki wspomina Anna Fifield. Autorka nie ucieka od prawdy, która...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
119
37
Klaudia Małaszewska
23.04.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

O wiele ciężej mi się czytało niż „Światu nie mamy czego zazdrościć”, dosyć ciężko do niej wracałam każdego wieczoru, skończyłam aby skończyć.
Mimo że książka o Kimie to o Kimie dosyć tu mało, czuję niedosyt. Brakuje mi tu większego pochylenia się nad portretem psychologicznym, pobuszowania po samej głowie Wielkiego Następcy, może jakiejś analizy specjalistów.
Natomiast czysto reportersko wszystko okej poza właśnie tym brakiem płynnego budowania opowieści, bardziej to chronologiczne sypanie faktami.

O wiele ciężej mi się czytało niż „Światu nie mamy czego zazdrościć”, dosyć ciężko do niej wracałam każdego wieczoru, skończyłam aby skończyć.
Mimo że książka o Kimie to o Kimie dosyć tu mało, czuję niedosyt. Brakuje mi tu większego pochylenia się nad portretem psychologicznym, pobuszowania po samej głowie Wielkiego Następcy, może jakiejś analizy specjalistów.
Natomiast...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

2996 użytkowników ma tytuł Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una na półkach głównych
  • 1 489
  • 1 447
  • 60
472 użytkowników ma tytuł Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una na półkach dodatkowych
  • 258
  • 54
  • 51
  • 36
  • 33
  • 25
  • 15

Tagi i tematy do książki Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

biografia Kim Dzong Un dyktatura Korea Północna

Czytelnicy Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una przeczytali również

27 śmierci Toby’ego Obeda Joanna Gierak-Onoszko
27 śmierci Toby’ego Obeda
Joanna Gierak-Onoszko
Są książki, które ciężko się czyta. Są takie, które są trudniejsze w odbiorze. Gdzieś na szczycie tego stopniowania jest “27 śmierci Toby’ego Obeda”. Joanna Gierak-Onoszko opowiada o rzeczach, które z punktu widzenia Polaka mogą wydawać się abstrakcyjne. Z każdym kolejnym rozdziałem rozumiemy jednak coraz lepiej, z czym mierzą się Kanadyjczycy. Ogrom cierpienia, które wciąż niszczy ludzkie życia. Mimo że dekady upłynęły od złych czynów, trucizna wciąż toczy społeczeństwo. Niemożliwe do wypowiedzenia krzywdy, poczucie winy, obrzydliwe uniki aparatu państwowego. Ta reporterska opowieść wykręca wnętrzności czytelnika. Sprawy, których dotyka, są trudne do poukładania w głowie. Człowiek po prostu nie chce o nich myśleć. Dlatego później pisze nieskładne opinie.
wijas - awatar wijas
ocenił na816 dni temu
Ćpuny wojny. Tego nie zobaczysz w relacjach z frontu Anna Wojtacha
Ćpuny wojny. Tego nie zobaczysz w relacjach z frontu
Anna Wojtacha
„Na wojnie wszystko ma albo czas przeszły, albo przyszły. Była, był. Żyła, żył. Przyjdą, zabiją, zbombardują, zaraz zaczną” Książkę dosłownie się pochłania, co nie dziwi, biorąc pod uwagę jak interesującą (a zarazem wstrząsającą) tematykę Autorka poruszyła w „Ćpunach wojny”. Każda z części książki jest na swój sposób wyjątkowa, natomiast wspólnym mianownikiem jest bez wątpienia do bólu realistyczny obraz zła jakim są wojny, ataki terrorystyczne oraz wszelkiego rodzaju konflikty zbrojne. Atutem, który sprawił, że książkę się świetnie czyta jest charyzma Anny Wojtachy, którą czytelnik dostrzega już w pierwszych zdania opowieści. Nie wyobrażam sobie wykonywać zawodu, który tak silnie wpływa na psychikę człowieka. Tym bardziej w miarę czytania „Ćpunów wojny” wzrastał u mnie podziw, jakim aktualnie darzę dziennikarzy wybierających się w miejsca, z których wszyscy „normalni” ludzie chcieliby uciec. Doceniajmy zatem pracę korespondentów wojennych. Pamiętajmy, że wojna nigdy nie jest za daleko.
Kuba - awatar Kuba
oceniła na94 miesiące temu
Mecz to pretekst. Futbol, wojna, polityka Anita Werner
Mecz to pretekst. Futbol, wojna, polityka
Anita Werner Michał Kołodziejczyk
Pozycja zarazem ciekawa i nudna. Rzeczywiste piłka nożna, której fanem nie jestem, używana jest jedynie jako pretekst do opowiedzenia o konfliktach na tle politycznym i religijnym. Jako osoba zainteresowana tematami geopolitycznymi nie dowiedziałem się jednak wielu ciekawostek. Wszystkie historie można zamknąć w zdaniu „W kraju X są problemy religijne/polityczne, ale ludzie grają w piłkę i ich to łączy”. Wolałbym chyba mniejszą liczbę historii ale obszerniejsze w treści.
Kasper - awatar Kasper
ocenił na625 dni temu
Nie róbcie mu krzywdy Filip Skrońc
Nie róbcie mu krzywdy
Filip Skrońc
„Nie róbcie mu krzywdy” to jedna z tych książek, które na długo zostają w pamięci czytelnika. To reportaż wstrząsający, trudny, momentami wręcz niepojęty z europejskiej perspektywy. Skupia się na morderstwach osób z albinizmem w Tanzanii i pokazuje proceder tak okrutny, że chwilami aż trudno uwierzyć, że dzieje się naprawdę. Dla nas, Europejczyków, jest to coś wprost niewyobrażalnego. Jak wynika z opisanych w książce informacji, części ciała albinosów są wykorzystywane przez czarowników do tworzenia amuletów i eliksirów. W tym bestialskim procederze znaczenie ma niemal wszystko: włosy, kości, tkanki, a nawet całe kończyny. Co szczególnie przerażające, za takie „składniki” płacone są duże pieniądze. W realiach skrajnego ubóstwa dla części ludzi staje się to pokusą silniejszą niż więzi rodzinne czy elementarne poczucie człowieczeństwa. Dlatego w tym ohydnym procederze zdarza się udział ojców, wujków czy innych bliskich ofiar. W tej historii nie ma znaczenia wiek. Giną zarówno dorośli, jak i dzieci. To właśnie okrucieństwo najmocniej poraża podczas lektury. Początkowo rozkopywano groby albinosów, później zaczęto ich po prostu mordować. Ta eskalacja przemocy pokazuje, jak głęboko zakorzenione są zabobony, ale też jak silnie bieda, brak edukacji i społeczna bezradność mogą wpływać na całe wspólnoty. Autor wyruszył do Dar es Salaam, by zobaczyć to wszystko na własne oczy i spróbować zrozumieć mechanizmy stojące za tą przemocą. Dzięki temu miał możliwość porozmawiać z ludźmi, którzy przeżyli ataki, a także z tymi, którzy w takich napaściach stracili swoich bliskich, najczęściej dzieci. To właśnie te spotkania nadają reportażowi szczególną siłę. Bardzo doceniam również to, że reportaż nie ogranicza się wyłącznie do przedstawienia samych zbrodni. Skrońc pokazuje także szerszy kontekst historyczny i społeczny. Ciekawym elementem książki jest rys historyczny dotyczący samego postrzegania albinizmu w Afryce. Autor opisuje też, jak Europejczycy wpłynęli na ekosystem Jeziora Wiktorii oraz jak zmieniło się rybołówstwo, co przełożyło się na dalsze zubożenie społeczeństw zamieszkujących okolice jeziora. To ważny wątek, bo pozwala lepiej zrozumieć, że podobne tragedie nie rodzą się w próżni. Są efektem splotu biedy, kolonialnej historii, braku edukacji i wieloletnich zaniedbań. Sam region w epoce kolonialnej był najpierw podporządkowany Niemcom, a następnie Brytyjczykom, co również odcisnęło piętno na jego rozwoju. W książce mocno wybrzmiewa, że to właśnie ubóstwo i brak dostępu do wiedzy w ogromnym stopniu wpływają na sytuację społeczną mieszkańców. Ten reportaż pokazuje, że przemoc wobec osób z albinizmem nie jest wyłącznie wynikiem „dzikości” czy „zabobonu”, ale także skutkiem wieloletnich procesów społecznych, gospodarczych i historycznych. Bardzo poruszający jest również fragment dotyczący szkół dla dzieci z albinizmem. Skrońc opisuje miejsca, które z jednej strony mają dawać schronienie i bezpieczeństwo, a z drugiej są otoczone murami i drutem kolczastym. To obraz niezwykle wymowny. Te dzieci najpierw są zamykane, by je chronić, a potem, po osiągnięciu dorosłości, wypuszczane z powrotem do społeczeństwa, w którym często nie potrafią się odnaleźć. Ten wątek szczególnie pokazuje dramat ich sytuacji: nawet jeśli uda się ocalić życie, nie oznacza to jeszcze możliwości normalnego funkcjonowania. To reportaż bardzo ciekawy, ale przede wszystkim głęboko wstrząsający, bo odsłania skalę ludzkiego okrucieństwa. Jednocześnie nie jest to książka całkowicie pozbawiona nadziei. Do zdecydowanie pozytywnych akcentów należy zaliczyć grupę ludzi, którzy aktywnie działają, edukują mieszkańców i próbują zmieniać sposób myślenia społeczeństwa. Pokazują oni, że osoby z albinizmem są takimi samymi ludźmi jak wszyscy inni, że płynie w nich ta sama krew i że zasługują na takie samo bezpieczeństwo, szacunek i godność. „Nie róbcie mu krzywdy” to reportaż ważny, potrzebny i bardzo mocny. To książka, która nie tylko szokuje, ale też zmusza do myślenia o źródłach przemocy, o społecznej odpowiedzialności i o tym, jak łatwo człowiek może stać się ofiarą uprzedzeń, biedy i ignorancji. Zdecydowanie nie jest to lektura łatwa, ale z pewnością taka, którą warto przeczytać. Czytajcie! 📚 Wpadasz na Bookstagrama? Jeśli lubisz książki i scrollowanie Insta w poszukiwaniu czytelniczych perełek – to zapraszam @mikroczytelnia :)
mikroczytelnia - awatar mikroczytelnia
oceniła na710 dni temu
Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie Frédéric Martel
Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie
Frédéric Martel
„Sodoma” to mocna, momentami wręcz szokująca książka o kulisach Kościoła. Autor pokazuje instytucję pełną sprzeczności - z jednej strony głoszącą moralność, z drugiej często uwikłaną w hipokryzję i ukrywane problemy. Najbardziej uderza rozdźwięk między nauką a praktyką. To nie jest spokojna analiza, tylko raczej próba odsłonięcia tego, co zwykle zamiata się pod dywan. Momentami można mieć wrażenie, że autor idzie jednostronnie, ale trudno zignorować skalę problemów, które opisuje. To książka, która zostawia z pytaniem, czy Kościół jest w stanie się oczyścić i wrócić do prostego przekazu Ewangelii. Nie jest wygodna, ale daje do myślenia.
Marek Piotrowski - awatar Marek Piotrowski
ocenił na75 dni temu
Przyszło nam tu żyć. Reportaże z Rosji Jelena Kostiuczenko
Przyszło nam tu żyć. Reportaże z Rosji
Jelena Kostiuczenko
Zaczyna się z wysokiego c, a potem lekko łapie zadyszkę, ale i tak jest to mocna pozycja. W skrócie rzecz ujmując to w większości przelot po patologiach w Rosji napisana w stylu filmów Smarzowskiego. Parę wątków można by wywalić bez starty dla całości ale i tak zdecydowanie polecam.
PiotrC - awatar PiotrC
ocenił na722 dni temu
Pamięć nieulotna Edward Snowden
Pamięć nieulotna
Edward Snowden
Czy w 2026 roku, lat kilkanaście po “aferze Snowdena” jest jeszcze sens, by czytać jego biografię? Okazuje się, że jak najbardziej tak! Jest oczywistą oczywistością, że władze amerykańskie będą starały się zdyskredytować i i oczernić osobę, która ujawnia ich tajemnice. Sposób zawsze się znajdzie, bo nikt nie jest krystalicznie czysty. Tak samo jak oczywiste jest, że w reakcjach na tego typu książki zawsze, ale to zawsze pojawiają się oskarżenia o to, że są one “próbą wybielenia” bohatera. Brak zaufania jest w sumie zrozumiały. Dokładnie tak jak Snowden napisał w książce: wystarczy wskazać palcem na mapę. Już sam fakt przebywania w Rosji wystarcza, by podważyć jakąkolwiek wiarygodność. Nieważne, że w tę sytuację wepchnął go jego własny kraj (i może właśnie o to chodziło). Ileż to więc osób, siedząc w kapciach przed swoim komputerem, nie zastanawiających się nawet nad zakwestionowaniem istniejącego systemu i nie odróżniających powszechnej inwigilacji od faktycznej działalności wywiadowczej, ocenia Edwarda Snowdena, dywagując czy jest on bohaterem, czy zdrajcą. Do tego dołączają sugestie graniczące z pewnością, że jest rosyjskim szpiegiem. Chciał bronić demokracji i przestrzegania prawa gwarantowanego konstytucją, w tym prawa do prywatności i wolności - i dlatego sprzedał się Rosjanom. No tak, to ma sens. Tak samo jak to, że w wyniku tego stracił wszystko: pracę, rodzinę, całe swoje dotychczasowe wygodne i dostatnie życie. Zastanówmy się też, ilu z nas byłoby skłonnych rzucić wszystko w obronie własnych ideałów i w trosce o interes społeczny - a ilu z nas jest właśnie takimi trybikami w maszynie, zgorzkniałymi cynikami, wiedzącymi, że służą złemu panu, ale “mającymi to w d…e”? No właśnie. I co byś zrobił/a, gdybyś utknął w putinowskiej Rosji? Fakt, że Snowden od lat przebywa w Rosji i uzyskał już nawet rosyjskie obywatelstwo (w 2022 roku, książkę wydano w roku 2019) - faktycznie brzmi jednak słabo. Interesujące jest czemu Rosja, niesłynąca przecież z łagodności w stosunku do tych, którzy przeciwstawiają się władzom, chroni tego amerykańskiego dysydenta. Na pewno nie jest to czarno-biała sytuacja. Tragedia Edwarda Snowdena polega nie tylko na tym, że trafił z deszczu pod rynnę. Abstrahując nawet od tego, czy obecnie Snowden ma coś wspólnego ze szpiegowaniem na rzecz Rosji, to wszystko to, co zrobił poszło jak krew w piach. Chciał przekazać coś ważnego ludziom, tymczasem my to zignorowaliśmy. Bo wszystko to, o czym Snowden pisze - o tym, jak funkcjonuje internet, jak pozyskiwane są dane i jak masowa (i celowa) jest inwigilacja nas wszystkich - to prawda i to wszystko jest cholernie aktualne. Bo czy rządy przestały nas inwigilować (w szczególności rząd USA, żeby nie wspomnieć państw niedemokratycznych)? Nie, a ta inwigilacja wznosi się na coraz to wyższy poziom dzięki AI. A większość z nas wzrusza ramionami. Czy kogokolwiek jeszcze treść tej książki szokuje? Wszystko to wyraża jedna z opinii: "Tak naprawdę nie dowiedziałam się niczego nowego. Liczyłam na jakieś tajemnice, coś szokującego... a dostałam informację, że jesteśmy inwigilowani. Wow, serio?" No właśnie. Łatwo powiedzieć w 2026, ale czy było to takie oczywiste zanim Snowden to ujawnił? Co gorsza, czy nas to niepokoi? Skoro twierdzimy, że to dla nas nic nowego, a mimo to nie przejmujemy się tym - jak to o nas świadczy? Wiemy też, że zbierają dane o nas prywatne firmy, które następnie dane te monetyzują. "ludzie, okazujecie oburzenie w przypadku działań aparatu państwowego, jednocześnie dobrowolnie oddając swoje dane Facebookowi." I to ma być argument? Tylko co jest groźniejsze: inwigilacja ze strony prywatnych firm, czy państwa? Bo ten argument mógłby być skuteczny tylko przy założeniu, że państwo jest "dobre" i działa w interesie obywatela. Niestety to nigdy nie jest pewne. Wielu z nas powie, że “nie ma nic do ukrycia” - i ten argument też Snowden rozbraja. Bo to, czy masz coś do ukrycia, czy nie, to oceni twój rzęd, a nie ty - a nie jesteś w stanie przewidzieć, kto przejmie władzę w przyszłości i jakie będą kryteria tej oceny. Nie chodzi zresztą o to, czy ma się coś do ukrycia, czy nie, ale o zasady: o to, że państwo nie ma prawa szpiegować obywateli “na wszelki wypadek”. Wszyscy powinniśmy to wiedzieć, bo "Rok 1984" jest historią powszechnie znaną. A jednak okazuje się, że dziś powszechnie o tym zapominamy. I wreszcie - czy w 2026 roku, kiedy USA oficjalnie porzuciły maskę światowego policjanta, na rzecz raczej światowego pirata - czy ktoś jeszcze wierzy w dobre intencje tego kraju??? Kraju, w którym demokracja umiera, a prezydent robi co chce, prowadząc politykę destabilizującą cały glob? W świetle tego, że władze amerykańskie od osób chcących wjechać do tego kraju, żądają dostępu do telefonu, e-maila, sprawdzają wpisy w mediach społecznościowych z ostatnich 5-ciu lat, szukając czegoś, co nie spodoba się obecnym władzom??? I w tym temacie przestrogi Snowdena brzmią przerażająco aktualnie, łącznie z uwagami na temat presji wywieranej przez USA na inne kraje, które po prostu boją się sprzeciwić temu tyranowi. Ogromnie zaskoczyło mnie, że książka jest tak ciekawa, napisana potoczystym stylem, co zapewne zawdzięcza ghostwriterowi - nie oczekuję, żeby Snowden miał zdolności literackie i nie o to tu chodzi. Zwłaszcza dotyczy to pierwszej części, w której Snowden opisuje swoje dzieciństwo i młodość, to w jaki sposób stał się pracownikiem wywiadu. Nie słuchajcie tych, którzy twierdzą, że jest to nudne, czy nieistotne. Wręcz przeciwnie - tak naprawdę w biografiach właśnie najbardziej powinno ciekawić nas dzieciństwo, jako okres formatywny dla człowieka. I tu faktycznie dowiadujemy się, jak wyglądał system wartości bohatera, w jakim środowisku dorastał, ale też jak wyglądają kulisy pracy w amerykańskich instytucjach rządowych. Bez tego naprawdę trudno wnioskować cokolwiek na temat motywów Snowdena. A przede wszystkim, przede wszystkim, jest tu mnóstwo refleksji na temat internetu - tego, jak wyglądał on na początku, a jak wygląda teraz. Bo nic się nie zmieniło przez tych kilka lat, a na pewno nie na lepsze. Dla starszych osób to w sumie nie będzie nic nowego, ale dla młodszych, urodzonych już w XXI wieku może to jednak być bardzo pouczające. Dlatego m.in. warto tę książkę przeczytać. Ja zadałam sobie w efekcie - niestety - pytanie: "czy warto poświęcać się “dla dobra ludzkości”, w sytuacji kiedy ludzkość ma to w d.....e?"
joly_fh - awatar joly_fh
ocenił na81 miesiąc temu
Turbulencja Dariusz Kulik
Turbulencja
Dariusz Kulik
Dowcipna, ciekawa, porusza wiele tematów (od budowy samolotu po życie pilota). Momentami wiedza dość zaawansowana, ale dzięki temu książka nie jest banalna. Nie było żadnego nudnego momentu. Wiele pięknych kolorowych zdjęć. Mega polecam, jest wyjątkowa! PS. Zgadzam się z przedmówcami - boję latać jeszcze bardziej, zyskałam świadomość jeszcze większej ilości rzeczy, które mogą pójść nie tak ;P
ciolcik - awatar ciolcik
ocenił na103 miesiące temu
Ludzie. Krótka historia o tym, jak spieprzyliśmy wszystko Tom Phillips
Ludzie. Krótka historia o tym, jak spieprzyliśmy wszystko
Tom Phillips
Wreszcie sięgnąłem po książkę, która dla wielu osób jest kultowa. Dla mnie już też. Wyłącznie fakty naukowe i treść kipiąca humorem to mieszanka, z powodu której nie mogłem się oderwać od lektury. Książka jest też po prostu ciekawa i na pewno zainteresuje każdego, kto lubi tematykę popularnonaukową.
Agios - awatar Agios
ocenił na81 miesiąc temu
Prawa epidemii. Skąd się epidemie biorą i czemu wygasają? Adam Kucharski
Prawa epidemii. Skąd się epidemie biorą i czemu wygasają?
Adam Kucharski
Rozwinięcie tematu i modeli jak powstają epidemie nie tylko te w sensie biologicznym, ale też przełożone na sferę internetu. Sięgnęłam po tę książkę zafascynowana tematem chorób, a dostałam troszczę coś innego, ale nie twierdzę, że nie jest przez to mniej ciekawa. Bo istnieje dużo punktów i mechanizmów wspólnych między wirusami, bakteriami a ideami, propagandą czy wirusami komputerowymi. Wystarczy dobry zapalnik, odpowiednie środowisko i krąg ludzi, który będzie wstanie podchwycić i roznieść dalej.
Paulina Nader - awatar Paulina Nader
ocenił na66 miesięcy temu
O północy w Czarnobylu Adam Higginbotham
O północy w Czarnobylu
Adam Higginbotham
W dobie kryzysu energetycznego i słysząc kolejne plany kolejnych rządów, by budować elektrownie atomowe, może warto wiedzieć, jakie mogą być tego konsekwencje. Nie tylko Czarnobyl jest tego dowodem, ale i Three Mile Island czy Fukushima. Książkę polecam. Szczególnie jeśli ktoś pamięta przedni ustrój. Wtedy łatwiej rozumieć z czym mierzyli się konstruktorzy i operatorzy. Bo teraz łatwo jest pójść do prasy czy telewizji i nagłośnić temat. Wtedy tak nie było.
Konpos - awatar Konpos
ocenił na824 dni temu
Mindf*ck. Cambridge Analytica, czyli jak popsuć demokrację Christopher Wylie
Mindf*ck. Cambridge Analytica, czyli jak popsuć demokrację
Christopher Wylie
Książka opisuje praktyki mikrotargetowania, czyli zbierania danych cyfrowych zostawianych przez nas w sieci, w celu wpływania na nasze poglądy i dokonywane wybory. Podobnie jak "W trybach chaosu..." Maxa Fishera skłania do refleksji na temat niebezpieczeństw wynikających z powszechnego używania mediów społecznościowych. To, że oddaliśmy naszą prywatność w chciwe łapy cyfrowych gigantów to fakt, z którym nie można już dyskutować. Książka ujawnia jakie konsekwencje dla społeczeństw i świata wynikają z tego faktu. Warto przeczytać.
wooojt - awatar wooojt
ocenił na710 miesięcy temu
Prawda. Krótka historia wciskania kitu Tom Phillips
Prawda. Krótka historia wciskania kitu
Tom Phillips
Można by rzec, że w tej książce nie uświadczysz krzty prawdy. Nie dowiesz się czym jest prawda choć tytuł krzyczy PRAWDA. Mniejszym drukiem zapisane jest wciskanie kitu ale czym jest ten kit czyli kłamstwo też się nie dowiesz. Więc nie jest to traktat o prawdzie i fałszu, jest to zbiór anegdot i przykładów większych czy mniejszych fałszerstw w dziejach ludzkości z których wynika, że kłamstwo dla naszego gatunku jest atrakcyjniejsze od prawdy. "Prawda jest jednolita i wąska; istnieje ustawicznie i zdaje się nie wymagać zbyt wiele aktywnej energii, jako że dusza ma pasywną zdolność do spotkania się z prawdą. Omylność natomiast jest nieskończenie zróżnicowana; nie ma prawdziwości, jest czystym i prostym tworem umysłu. Na tym polu dusza ma dość miejsca, żeby rosnąć, wzywać wszystkie swoje niezmierne zdolności i całe swoje piękno, a także interesujące ekstrawagancje i absurdy." A miano największego kiciarza wszechczasów zdobywa Benjamin Franklin. A dlaczego? To już polecam sprawdzić samemu w książce.
Didymos Manitari - awatar Didymos Manitari
ocenił na711 miesięcy temu
Co nas (nie) zabije. Największe plagi w historii ludzkości Jennifer Wright
Co nas (nie) zabije. Największe plagi w historii ludzkości
Jennifer Wright
Co robiliście najczęściej podczas pandemii? Historia ludzkości rzadko bywa opowieścią o triumfach. Znacznie częściej jest kroniką strachu. Autorka w swojej książce prowadzi czytelnika przez czasy, w których choroba była wyrokiem, a niewiedza potrafiła być groźniejsza niż sama zaraza. Dżuma, ospa, cholera czy syfilis nie są tu jedynie hasłami z podręcznika, lecz realnymi doświadczeniami ludzi, którzy próbowali przetrwać w świecie bez antybiotyków, szczepionek i elementarnej wiedzy o higienie. Autorka z premedytacją zagląda w rejony nieprzyjemne, momentami wręcz odpychające, bo tylko w ten sposób można zrozumieć, jak desperackie bywały próby leczenia i jak łatwo strach popychał ludzi ku absurdowi. Okłady z martwych zwierząt, diety graniczące z obłędem czy cudowne terapie sprzedawane przez szarlatanów układają się w przejmujący obraz zbiorowej paniki i potrzeby kontroli nad tym, czego nie dało się pojąć. Autorka pokazuje, jak epidemie obnażały mechanizmy społeczne. Potrzebę znalezienia winnego, skłonność do izolowania innych, ślepą wiarę w autorytety lub całkowite odrzucenie nauki. Jednocześnie oddaje głos tym, którzy próbowali myśleć racjonalnie – lekarzom, badaczom, jednostkom idącym pod prąd powszechnym przekonaniom. To właśnie oni, często wyśmiewani, kładli fundamenty pod współczesną medycynę. Książkę czyta się dziś z niepokojącym poczuciem déjà vu. Choć powstała przed najnowszymi globalnymi kryzysami zdrowotnymi, jej przesłanie pozostaje boleśnie aktualne. Choroby będą wracać, ale to od wiedzy, odpowiedzialności i zbiorowej świadomości zależy, jak wysoką cenę za nie zapłacimy. To nie tylko fascynująca lekcja historii, lecz także lustro, w którym odbija się nasza współczesność i pytanie, czy tym razem naprawdę wyciągniemy wnioski.
mucha_w_ksiazkach - awatar mucha_w_ksiazkach
ocenił na73 miesiące temu
Planeta K. Pięć lat w japońskiej korporacji Piotr Milewski
Planeta K. Pięć lat w japońskiej korporacji
Piotr Milewski
Chodziła za mną ta książka kilka dobrych lat, a jak już się na nią zdecydowałem, to nie do końca wiem co otrzymałem. Nie jest to ani reportaż sensu stricto, ani żadnego rodzaju pamiętnik, bardziej miszmasz gatunków. Za sprawą autora poznajemy kulisy pracy w japońskiej korporacji - od przyjęcia, aż do jej opuszczenia. Ciekawie opisane perypetie, chociaż można to było rozpisać trochę lepiej. Praca pracą, ale wszystko to, co ją otacza, zostało odsunięte na bok. Już sam fakt, że można z pierwszej ręki poznać losy Polaka w Japonii od strony 'biznesowej' jest ciekawy, ale brakowało tutaj tego, jak ta praca tak naprawdę wpływa na każdą inną sferę życia. Pojawienie się dziecka i żona - duet sprowadzony do kilku wzmianek (dziecko jest tylko wspominane i 'odbierane ze żłobka', nic poza tym),a szkoda, bo byłoby o wiele ciekawiej. Niemniej ciekawa pozycja, nie perfekcyjna, ale czytało się dosyć szybko i z zaciekawieniem (z pominięciem faktu, że raczej większość ludzi chociaż trochę kojarzy albo wyobraża sobie jak praca w takim miejscu wygląda).
Shoggothey - awatar Shoggothey
ocenił na63 dni temu
Wszyscy kłamią. Big data, nowe dane i wszystko, co Internet może nam powiedzieć o tym, kim naprawdę jesteśmy Seth Stephens-Davidowitz
Wszyscy kłamią. Big data, nowe dane i wszystko, co Internet może nam powiedzieć o tym, kim naprawdę jesteśmy
Seth Stephens-Davidowitz
Bardzo ciekawe spojrzenie na dane i to, w jaki sposób wykorzystuje się ich analizę do przeróżnych rzeczy. Dużo interesujących przykładów, a styl autora do mnie trafia: lekki, zabawny i wciągający. Czy dowiedziałam się z tej książki jakichś przełomowych dla mnie informacji i odkryłam jakieś niesamowite rzeczy? - nie. Ale nie zmienia to faktu, że dobrze się bawiłam, co nie jest oczywiste przy tego typu literaturze.
emilia - awatar emilia
oceniła na71 rok temu
Król darknetu. Polowanie na genialnego cyberprzestępcę Nick Bilton
Król darknetu. Polowanie na genialnego cyberprzestępcę
Nick Bilton
Jeśli myśleliście, że biografie przestępców muszą być nudną wyliczanką dat i nazwisk, Nick Bilton wyprowadzi Was z błędu. „Król darknetu” to nie jest zwykła literatura faktu - to reporterski thriller, który czyta się z zapartym tchem, ale i świadomością, że wszystko wydarzyło się naprawdę. Głównym atutem publikacji jest jej nietypowa narracja. Autor nie patrzy na sprawę tylko z boku, ale wchodzi w głowy bohaterów, spisując ich myśli i wspomnienia. Z jednej strony mamy Rossa Ulbrichta - genialnego idealistę, który z stworzył warte miliardy imperium narkotykowe Silk Road, pracując na laptopie Samsunga z kawiarni czy wynajmowanych pokoi. Z drugiej - grupę śledczych, którzy często działali na granicy prawa (lub daleko poza nią),byle tylko go dopaść. Bilton buduje napięcie w sposób godny mistrzów thrillera. Rozdziały są krótkie, dynamiczne i kończą się tak, że po prostu musisz przeczytać kolejny (chyba że jest już tak późno w nocy, że zaśniesz z książką w ręku, co mi się zdarzyło 😅). To lektura obowiązkowa nie tylko dla fanów technologii i Breaking Bad, ale dla każdego, kto doceni dobrze opisaną ciekawą historię, która wydarzyła się naprawdę. Nietypowy styl Biltona sprawia, że o tej historii myśli się jeszcze długo po zamknięciu książki.
Ula - awatar Ula
oceniła na81 miesiąc temu
Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze Łukasz Lamża
Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze
Łukasz Lamża
Ciekawe i kompetentne zmierzenie się z kilkunastoma tematami z codziennego życia, co do których istnieje zauważalna grupa zwolenników, pomimo żadnego (lub prawie żadnego) uzasadnienia naukowego bądź zdroworozsądkowego. Autor rzetelnie naświetla problem - np. opór wobec obowiązkowych szczepień, oferty usług radiestetcznych, kwitnący rynek leków homeopatycznych czy nawet przekonanie o świadomym wpływaniu na klimat za pomocą smug kondensacyjnych pozostałych po przelocie odrzutowca. Następnie próbuje wskazać źródło nieporozumienia i rzuca wiele światła w popularnonaukowym stylu, by zrozumieć dane zjawiska. Brakuje jedynie podsumowującej refleksji, próbującej zrozumieć co skłania część ludzi do wierzenia w tak nieuzasadnione przekonania (choć we wstępie autor taką refleksję zdaje się zapowiadać). Znakomity styl pisania, dobrze się czyta.
Krzysztof - awatar Krzysztof
ocenił na78 dni temu
Wirus paniki. Historia kontrowersji wokół szczepionek i autyzmu Seth Mnookin
Wirus paniki. Historia kontrowersji wokół szczepionek i autyzmu
Seth Mnookin
O tym jak funkcjonuje pogłoska, jaki jest mechanizm jej powstawania, jak ewoluuje, jaką ma strukturę. Książka opisuje część ruchu antyszczepionkowego, którego tezy sprowadzały się do tego, że niektóre szczepienia przyjmowane przez dzieci mogą skutkować w zaburzeniach zwanych autyzmem. Nie ma na to rzetelnych badań poza jedynie przesądami; ale przesądy nie potrzebują potwierdzeń naukowych, wystarczą im przypuszczenia osadzone w emocjach. Dla rozprzestrzeniania się pogłoski też konieczne są emocje wynikające z uprzednich uprzedzeń. Wiedza jest tu niepotrzebna,  a wręcz szkodliwa. Jak dramatyczne skutki może to przynieść warto poczytać choćby w tej książce. Przeczytałem i jestem zaszokowany jak łatwo ulegamy złudzeniom. Jak łatwo jest uwierzyć w coś tylko dlatego, że chcemy w to wierzyć, a cała otaczająca nas empiria temu przeczy.
Arek - awatar Arek
ocenił na66 miesięcy temu
Tak dziś jemy. Biografia jedzenia Bee Wilson
Tak dziś jemy. Biografia jedzenia
Bee Wilson
🍽️🧠 Jedzenie przestało być tylko jedzeniem — stało się systemem, wygodą, wyborem i skutkiem cywilizacyjnej zmiany 🧠🍽️ ⭐ Moja ocena: 7/10 — za bardzo rozsądne i wyważone podejście do tematu. Najbardziej cenię tu to, że autorka nie wpada ani w zachwyt nad nowoczesnością, ani w tanią nostalgię za „dawnym jedzeniem”. 🥪 To nie poradnik, tylko opowieść o tym, jak zmieniło się nasze jedzenie 🥪
 Bee Wilson nie pisze książki w stylu „jedz to, nie jedz tamtego”. To raczej biografia współczesnego jedzenia: opowieść o tym, jak zmieniły się smak, głód, gotowanie, zakupy, rytm posiłków i sama relacja człowieka z jedzeniem. To książka bardziej o tym, jak żyjemy, niż tylko o tym, co mamy na talerzu. ⚖️ Współczesne jedzenie dało nam wygodę — i zabrało prostotę ⚖️ Najmocniej działa tu dla mnie to, że Wilson nie upraszcza. Pokazuje uczciwie, że dzisiejszy system żywnościowy przyniósł ogromne korzyści: jedzenie stało się tańsze, bardziej dostępne, łatwiejsze do zdobycia i mniej zależne od sezonowości, lokalności i zwykłego niedoboru. Ale jednocześnie ten sam system wepchnął nas w nadmiar, przetworzenie, chaos wyboru i stopniową utratę zwykłego, spokojnego kontaktu z jedzeniem. Wilson pokazuje też, że współczesna obfitość bywa złudna: półki uginają się od produktów, ale często jest to tylko pozór różnorodności, bo w tle działa monokultura tych samych składników, smaków i żywieniowych nawyków. 🍔 Problemem nie jest tylko to, co jemy, ale jak jemy 🍔
 I tu siedzi dla mnie sedno tej książki. Wilson dobrze pokazuje, że problem nie zaczyna się wyłącznie na poziomie składu czy kalorii. Zaczyna się też na poziomie rytmu życia. Jemy w biegu, między bodźcami, często odruchowo, z wygody albo zmęczenia. I wtedy jedzenie przestaje być częścią codzienności, a zaczyna być szybką reakcją na stres, pośpiech i rozproszenie. 🍞 Jedzenie to kultura, status, marketing i pamięć 🍞 
Bardzo podoba mi się też to, że autorka nie traktuje jedzenia jak czystej biologii. Tu jedzenie jest częścią większej układanki: historii, rynku, reklamy, dzieciństwa, rodzinnych rytuałów i społecznych zmian. Dzięki temu książka nie zamyka się w prostym haśle „jedz zdrowiej”, tylko pokazuje, że nasze wybory żywieniowe są zanurzone w całym stylu życia. 🪞 Największa zaleta: rozsądek bez fanatyzmu 🪞
 To, co naprawdę mnie tu przekonuje, to ton. Bez moralizowania, bez histerii, bez ideologicznego napinania się. Wilson nie robi z jedzenia religii i nie udaje, że istnieje jeden prosty powrót do rzekomo lepszej przeszłości. Zamiast tego daje coś cenniejszego: porządek, proporcje i szerszy ogląd. 📌 Wniosek: mądra książka o jedzeniu jako obrazie współczesnego życia 📌
 To nie jest książka, która miażdży literacko albo zostawia po sobie wielki wstrząs, ale jest naprawdę sensowna i potrzebna. Dobrze porządkuje temat i zostawia z myślą, że dziś problemem nie jest już tylko brak jedzenia, ale to, że mamy go za dużo, za łatwo i coraz częściej bez prawdziwej relacji z nim. 📖 Ta książka nie mówi tylko o jedzeniu. Ona mówi o człowieku, który najpierw dostał ogromny wybór, a potem został z tym wyborem trochę sam.
Endryou Poczopko - awatar Endryou Poczopko
ocenił na71 miesiąc temu

Cytaty z książki Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una

Więcej

Gdziekolwiek jesteście, możemy was dorwać – a wtedy będzie to bardzo bolesne.

Gdziekolwiek jesteście, możemy was dorwać – a wtedy będzie to bardzo bolesne.

Anna Fifield Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una Zobacz więcej

Jeśli ktoś uzna cię za szaleńca, to może go to skłonić do podjęcia działań, przed którymi normalnie by się wzdragał.

Jeśli ktoś uzna cię za szaleńca, to może go to skłonić do podjęcia działań, przed którymi normalnie by się wzdragał.

Anna Fifield Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una Zobacz więcej

Kary są tak surowe, że ci, którzy są przeciwni reżimowi, wolą uciec, niż próbować walczyć o zmiany od środka. […] tylko najbardziej zdeterminowani naprawdę opuszczają kraj. Bo nawet jeśli im się uda, wiedzą, że kara najprawdopodobniej dotknie ich rodzinę.

Kary są tak surowe, że ci, którzy są przeciwni reżimowi, wolą uciec, niż próbować walczyć o zmiany od środka. […] tylko najbardziej zdetermi...

Rozwiń
Anna Fifield Wielki Następca. Niebiańskie przeznaczenie błyskotliwego towarzysza Kim Dzong Una Zobacz więcej
Więcej

Video

Video