Pętla dobrego samopoczucia

Sięgając po książke myślałem, że będzie to poradnik, dzięki któremu dostanę receptę na to co robić aby czuć się dobrze. Okazało się jednak iż moje wyobrażenie o tej książce było błędne. W książce nie znajdziemy bezpośrednich rad na temat dobrego samopoczucia. Autorzy podchodzą do tematu dość niekonwencjonalnie. Opisują wiele przykładów z bieżącego życia gdzie na różne sposoby ktoś próbuje sprzedać swój pomysł na dobre samopoczucie. Stale jesteśmy bombardowani w reklamach, programach telewizyjnych, najnowszych trendach krążących w socjalnych mediach różnymi pomysłami czy też wzorami na temat tego co robić aby czuć się dobrze. Wiele coachów, trenerów, celebrytów próbuje sprzedać nam, nawet wcisnąć na siłę sposób na dobrze samopoczucie. Często obiecuje się nam iż dobre samopoczucie, szczęście nie wymaga większego wysiłku. Autorzy w książce zwracają uwagę na wiele pułapek w które możemy wpaść słuchająć różnych rad. Nie zawsze sposoby na dobre samopoczucie muszą być błędne. Myślę, że ważny jest zdrowy rozsądek. Jednak popadanie w trendy, najnowsze krzyki mody może być niebezpieczne. Ważne jest patrzeć krytycznie na to co widzimy, na to co ktoś próbuje nam sprzedać. Tylko poprzez krytyczne myślenie możemy siebie ocalić przed pogrążeniem siebie w pętlę pesudo dobrego samopoczucia. I chyba tak bym podsumował tą książkę. To co często sprzedawane jest jako sposób na dobre samopoczucie, powoduje tak naprawdę pseudo dobre samopoczucie.

Sięgając po książke myślałem, że będzie to poradnik, dzięki któremu dostanę receptę na to co robić aby czuć się dobrze. Okazało się jednak iż moje wyobrażenie o tej książce było błędne. W książce nie znajdziemy bezpośrednich rad na temat dobrego samopoczucia. Autorzy podchodzą do tematu dość niekonwencjonalnie. Opisują wiele przykładów z bieżącego życia gdzie na różne...

Lubię książki, które mnie denerwują i zmuszają do wejścia w dyskusję z przedstawianymi tezami. I to właśnie była taka książka - opis okładkowy sugerował, że będzie to krytyka hurra-psychologii każącej być zawsze uśmiechniętym, nieustannie pracować nad sobą, a jeśli w życiu nam coś się nie udaje, to tym bardziej każą nam się uśmiechać i pracować nad sobą, otwierać się na dary wszechświata, być proaktywnym itp. itd. Coś dla mnie, bo mam uczulenie na takie porady.
Pozycja autorstwa Carla Cederströma i Andre Spicera mówi jednak o czymś więcej. Jej dwie główne tezy sprowadzają się do analizy przymusu dobrego samopoczucia, który tak bardzo się rozpanoszył w życiu społecznym, że przestaliśmy go zauważać. Przymus ten jest bezlitosny i zmienia całe ludzkie życie w pracę nad sobą - swoim ciałem, zdrowiem, relacjami, nastawieniem, efektywnością w pracy, nic (chyba) nie uchroniło się przed tym przymusem.
Druga teza mówi, że zrzucenie na jednostkę całej odpowiedzialności za swoją sytuację życiową jest bardzo wygodne dla pracodawców i rządzących, bo zdejmuje z nich obowiązek zapewnienia dobrych warunków pracy i życia. Dzięki temu rządy mogą oszczędzać miliony, a wyciskający siódme poty szefowie mogą cisnąć jeszcze bardziej, bo pozytywnie nastawieni pracownicy jak Bob Budowniczy zawsze dają radę, nie chorują (bo to przecież straty dla firmy),nie są grubi, nie palą papierosów, biegają i chodzą na jogę.
Trochę się momentami autorzy zapędzają w swoich argumentach, ale może ja mam wyprany mózg, jak ofiara propagandy samorozwoju. Nie wykluczam.
Cenne w książce było zwrócenie uwagi na fakt, że wcale nie żyje się nam lepiej, kiedy na siłę i wbrew faktom, staramy się być zawsze na fali. Pozytywne myślenie nie leczy raka, ani mu nie zapobiega oraz nie sprawi, że będziemy płynęli przez życie od jednego sukcesu do następnego zmieniając pracę na coraz lepszą a ciało na coraz zdrowsze.

Książka cierpi na syndrom napompowania treści, podobny do "24/7" Crary'ego. Początek, pierwsza połowa, są świetne w obu przypadkach, ale reszta rozciągnięta i naciągana, coraz bardziej wydumana i splątana. Niemniej jednak obie są dobrymi strawami dla umysłu - dla oszczędzenia czasu i waszej większej efektywności przeczytajcie ich pierwsze połowy ;)

Lubię książki, które mnie denerwują i zmuszają do wejścia w dyskusję z przedstawianymi tezami. I to właśnie była taka książka - opis okładkowy sugerował, że będzie to krytyka hurra-psychologii każącej być zawsze uśmiechniętym, nieustannie pracować nad sobą, a jeśli w życiu nam coś się nie udaje, to tym bardziej każą nam się uśmiechać i pracować nad sobą, otwierać się na...

Wiele wydawnictw oferuje nam poradniki dotyczące tego jak żyć lepiej, w jaki sposób cieszyć się lepszym samopoczuciem, odnosić sukces, cieszyć się powodzeniami. Szczęście stało się takim samym towarem jak każdy inny: produkty uszczęśliwiają, pozwalają na czerpanie radości. Poradniki uczą nas, że tylko szczęśliwi osiągają naprawdę bardzo wiele. Czerpanie przyjemności z wszystkiego staje się ważniejsze niż samo doświadczanie codzienności, która nie zawsze daje nam powód do uśmiechu. Na przekór tym wszystkim prądom Carl Caderström i Andre Spicer napisali książkę „Pętla dobrego samopoczucia”. W tej monografii naukowej znajdziemy liczne odwołania do filozofii, różnorodnych kultur oraz religii, w których pojawia się pojęcia szczęścia. Wszystko to zostaje zestawione ze współczesnym dążeniem do wielkiego szczęścia, co autorzy postrzegają jako swoistą pułapkę, ponieważ już nie jest dobrowolnym dążeniem tylko stało się społecznym przymusem, przez co nie możemy już sobie pozwolić na przeżywanie nieszczęść, smutek, rozpaczanie. Media i poradniki atakują nas różnorodnymi przepisami, które każdy z nas powinien wdrożyć w życie.
„Pętla dobrego samopoczucia” z założenia jest publikacją krytykującą wszelkie przepisy na szczęście. Czasami autorzy są bardzo przekonujący, innym razem zabawni. Publikacja pozwala nam przyjrzeć się współczesnym prądom, początkom poradników, odnaleźć się w oceanie poradników połączonych z państwowymi dążeniami obywatela niechorującego, mającego idealną sylwetkę, bardzo wydajnego, podnoszącego kwalifikacje, konsumującego i płacącego duże podatki. W dążeniu do szczęścia kładzie się nacisk na maksymalizowanie zarobków, minimalizowanie chorób, przez co stosuje się społeczny terror wobec osób otyłych, palaczy i wszystkich tych, którzy nie uprawiają żadnych sportów.
Spojrzenie autorów pozwala na nieco inną analizę państwowych dążeń oraz wyścigi szczurów, które wcale nie służą nam tylko celom wyższym. Carl Caderström i Andre Spicer pozwala zrozumieć w jaki sposób przez nowe dążenia społeczności zmierzają ku nowemu niewolnictwu. Jest to zniewolenie dobrowolne, oparte na konkurencji, próbie pokazania, że jesteśmy w stanie przekroczyć granice własnego ciała, zapanować nad umysłem. Obaj naukowcy zauważają, że te nowe prądy są wynikiem dążeń, które powstały w USA, gdzie kreowano „Amerykański sen”, czyli możliwość zdobycia fortuny i rewelacyjnego zdrowia tylko, kiedy wystarczająco dużo się pracowało. Zaznaczają, że takie podejście do życia sprawia, ich na osoby nieradzące sobie z codziennością patrzymy jako ludzi gorszych, niezainteresowanych polepszeniem swojego bytu, zdrowia, otoczenia, zwiększenia wkładu w życie społeczne. Bycie biednym w tym ujęciu postrzegane jest jako samodzielne skazywanie się na nieszczęście i uzależnianie od innych.
Publikacja jest bardzo przemyślana, z wieloma wnioskami możemy się zgodzić, na wiele spojrzeć z innej perspektywy. Na pewno jest to ważny głos pozwalający na zdystansowanie wobec większości współczesnych prądów. Sporym plusem publikacji jest odwołanie do różnorodnych filozofii, przegląd najważniejszych prądów i pokazanie w jaki sposób zostają one uproszczone w politycznej retoryce.
Książkę polecam studentom oraz absolwentom uczelni. Myślę, że ze względu na prosty język mogą po nią sięgnąć również licealiści poszerzający swoje umiejętności szerszego patrzenia na wiele spraw.

Wiele wydawnictw oferuje nam poradniki dotyczące tego jak żyć lepiej, w jaki sposób cieszyć się lepszym samopoczuciem, odnosić sukces, cieszyć się powodzeniami. Szczęście stało się takim samym towarem jak każdy inny: produkty uszczęśliwiają, pozwalają na czerpanie radości. Poradniki uczą nas, że tylko szczęśliwi osiągają naprawdę bardzo wiele. Czerpanie przyjemności z...

Nic oryginalnego. Przy slusznej krytyce pewnych współczesnych zachowań i trendów (kult ciala, obowiązkowy optymizm, korporacjonizm etc.) książka jest płytka. Najbardziej razi brak obiektywizmu i nieskrywana ideologiczność w swej lewicowej formie. Korporacja są zawsze złe, a dążenie do szczęscia podejrzane. Generalnie cala książka wygląda jak wylewanie dziecka z kapielą.

Nic oryginalnego. Przy slusznej krytyce pewnych współczesnych zachowań i trendów (kult ciala, obowiązkowy optymizm, korporacjonizm etc.) książka jest płytka. Najbardziej razi brak obiektywizmu i nieskrywana ideologiczność w swej lewicowej formie. Korporacja są zawsze złe, a dążenie do szczęscia podejrzane. Generalnie cala książka wygląda jak wylewanie dziecka z kapielą.

Bardzo się cieszę, że powstała taka książka!
Autorzy głośno mówią o tym, co - mam wrażenie - wielu ludzi podświadomie przeczuwa:
- jak naiwnie i bezkrytycznie przyjmujemy i wprowadzamy w życie wykreowaną przez kogoś modę światopoglądową (zdrowy tryb życia ponad wszystko, wieczny uśmiech na twarzy niezależnie od sytuacji, ponoszenie wyłącznej odpowiedzialności za własną sytuację życiową/zawodową, zatrudnianie trenerów-"coachów" od wszystkiego, itp.)
oraz
- jak łatwo dajemy się manipulować korporacjom, których głównym celem jest... po prostu zwiększenie naszej wydajności w pracy.
Wciągająca i obszerna analiza tematu. Gorąco i szczerze polecam!
(Oczywiście tej książki nie poleci Wam raczej Wasz pracodawca, bo jest po prostu niepolityczna... ;))

Bardzo się cieszę, że powstała taka książka!
Autorzy głośno mówią o tym, co - mam wrażenie - wielu ludzi podświadomie przeczuwa:
- jak naiwnie i bezkrytycznie przyjmujemy i wprowadzamy w życie wykreowaną przez kogoś modę światopoglądową (zdrowy tryb życia ponad wszystko, wieczny uśmiech na twarzy niezależnie od sytuacji, ponoszenie wyłącznej odpowiedzialności za własną...

Recenzja:
http://www.arche.org.pl/wydarzenia/d/recenzja_petla_dobrego_samopoczucia.html

Recenzja:
http://www.arche.org.pl/wydarzenia/d/recenzja_petla_dobrego_samopoczucia.html

Lol nope. Dobrnęłam do połowy i odpadłam. Liczyłam na dobrą alternatywę dla wszechobecnego "kołczingu", wychodzenia ze strefy komfortu i innego tego typu shitu a dostałam pełną jadu i nienawiści broszurkę. Autorzy sprawiają, że człowiek może poczuć się winny tego, że nie czuje się nieszczęśliwy, a chyba nie tędy droga. Nie widzą też różnicy między korporacją a człowiekiem. Dla nich jeśli zajmujesz się jogą, medytacją, bieganiem - czymkolwiek, co może cię odstresować albo co zwyczajnie sprawia ci przyjemność - to znaczy że dałeś się podkupić korpo! Nieistotne, jeśli nie pracujesz w korpo.

Czytając tę książkę zastanawiałam się, czy przypadkiem autorzy nie próbowali swych sił w coachingu i ponieśli porażkę, i w ramach zemsty postanowili opluć jadem absolutnie wszystko i wszystkich.

Lol nope. Dobrnęłam do połowy i odpadłam. Liczyłam na dobrą alternatywę dla wszechobecnego "kołczingu", wychodzenia ze strefy komfortu i innego tego typu shitu a dostałam pełną jadu i nienawiści broszurkę. Autorzy sprawiają, że człowiek może poczuć się winny tego, że nie czuje się nieszczęśliwy, a chyba nie tędy droga. Nie widzą też różnicy między korporacją a człowiekiem....

Dawno nie czytam książki tak bardzo łamiącej schematy. Dawno nie czułam się tak zbita z pantałyku, jak przy tej lekturze. Dawno nie podziwiałam błyskotliwości wywodu tak bardzo jak tym razem.
Przedstawiam dziś książkę przeciekawą, kontrowersyjną, ale z którą nie sposób mi było nie zgodzić się w wielu punktach. Warto od razu doprecyzować kwestię tematyki. O czym jest Pętla dobrego samopoczucia? Otóż o tym, że przyszło nam żyć w czasach, gdzie ujmą jest nie czuć się dobrze. W tej obsesji dobrego samopoczucia nie ma miejsca na słabość, niezaradność, bezrobocie, nadwagę, a nawet na przeciętność. Wiele wyjaśnia angielski tytuł książki „The Wellness Syndrome”.
Skoro już mowa o przekładzie, to należy dodać, że słowa uznania należą się tłumaczowi. Nie ułatwili mu autorzy zadania. W książce aż roi się od słówek – łamigłówek. Lifelogging dotyczące badania samego siebie przy użyciu nowoczesnych technologii to tylko jeden mały przy-kład.
Autorzy, Carl Cederström i Andre Spicer, są pracownikami naukowymi badającymi zawiłości świata biznesu. Książka Pętla dobrego samopoczucia jest dowodem na to, że panowie by-najmniej na skróty nie idą, a ich wprawne oko dostrzeże każdą rysę na szkle niejednej psychologicznej teorii. Mocno prawdziwe i smutne jednocześnie było dla mnie pokazanie powiązań świata polityki i biznesu z promowaniem określonych teorii doceniających jednostkę mieszczącą się w standardach owego wellness, nie sprawiającą problemów państwu i praco-dawcy.
Fragment recenzji z bloga: ksiazkapstychologiczna.blogspot.com

Dawno nie czytam książki tak bardzo łamiącej schematy. Dawno nie czułam się tak zbita z pantałyku, jak przy tej lekturze. Dawno nie podziwiałam błyskotliwości wywodu tak bardzo jak tym razem.
Przedstawiam dziś książkę przeciekawą, kontrowersyjną, ale z którą nie sposób mi było nie zgodzić się w wielu punktach. Warto od razu doprecyzować kwestię tematyki. O czym jest Pętla...

Pętla dobrego samopoczucia to książka przedstawiająca analizę tego zjawiska, swoisty case study, który warto przeczytać niezależnie od tego, czy wpisujemy się w schemat opisany w książce. Autorzy przytaczają wiele przykładów. Jest też dużo odniesień do badań naukowych oraz analiz psychologiczno-społecznych. W książce jest wiele odniesień do kultury powszechnej i życia codziennego. Autorzy zadbali też o to, żeby w książce znalazły się lżejsze elementy, które sprawiają, że mimo poważnej tematyki i momentami typowo naukowego języka, książkę czyta się przyjemnie.

http://www.czytajac.pl/2016/10/petla-dobrego-samopoczucia-c-cenderstrom-a-spicer/

Pętla dobrego samopoczucia to książka przedstawiająca analizę tego zjawiska, swoisty case study, który warto przeczytać niezależnie od tego, czy wpisujemy się w schemat opisany w książce. Autorzy przytaczają wiele przykładów. Jest też dużo odniesień do badań naukowych oraz analiz psychologiczno-społecznych. W książce jest wiele odniesień do kultury powszechnej i życia...

W pułapce (nie)doskonałości
Szkolenie z coachingu, pracy z ciałem, a może świadomego oddychania? Dieta paleo, a może głodówka lub płukanie okrężnicy? Najnowszy iPhone, designerski zegarek, a może garnitur – koniecznie z materiałów ze znakiem Eko? Który z tych elementów cię uszczęśliwi, sprawi, że będziesz bardziej trendy, że będziesz postrzegany jako zwycięzca, team lider, super star? Wolny rynek stał się dla nas błogosławieństwem, ale i największym przekleństwem, bowiem w konsumpcjonistycznym świecie zatraciliśmy nie tylko swoje wartości, ale też daliśmy sobie wmówić, że nie jesteśmy dość doskonali, dość dobrzy, by zasługiwać na szacunek i aprobatę otoczenia. Dlatego musimy nieustannie się rozwijać, wspinać po szczeblach kariery, być na topie i nie odstawać od reszty. Nie ma w tym świecie miejsca na słabości i choroby, nie ma miejsca na nadwagę, lenistwo, nałogi. Nieudacznikiem staje się każdy, kto nie skończył czternastu kierunków studiów podyplomowych i nie osiągnął stanowiska kierowniczego, nie jest fit, nie jada kiełków posypanych ziarnami i nie dyskutuje o kuchni fusion.
O tym, jak mocno daliśmy się złapać w pułapkę dobrego samopoczucia i samodoskonalenia oraz dokąd nas może to zaprowadzić, przeczytamy w niezwykle frapującej, utrzymanej w naukowym duchu książce „Pętla dobrego samopoczucia”. Carl Cederström i Andre Spicer, wykładowcy, zajmujący się między innymi teorią organizacji i przywództwem, w książce opublikowanej nakładem wydawnictwa PWN, zwracają naszą uwagę na negatywne konsekwencje działań, które podejmujemy w dobrej wierze, chcąc nadążyć za pędzącym światem. Ta kontrowersyjna i dla wielu szokująca publikacja jest prawdziwą rewolucją w podejściu do kwestii tak modnego w ostatnich latach samorozwoju i wellness, a jednocześnie motywacją do przemyśleń. Po książkę powinna sięgnąć każda osoba schwytana w pułapkę dążenia do doskonałości, a także ci czytelnicy, którzy dotąd nieustannie spychani byli przez korporacyjne zarządy czy mechanicznie i bezrefleksyjnie działające otoczenie, na boczny tor. Choć nie mam złudzeń, że tekst ten cokolwiek zmieni we współczesnym świecie, że zatrzyma tę rozpędzoną machinę zmian, to mam nadzieję, że przynajmniej jedna osoba zastanowi się, dlaczego czuje się gorsza, przynajmniej jedna bez wyrzutów sumienia sięgnie po chrupiącego wafelka i … zamiast zapisać się na kolejny kurs, zostanie w domu z rodziną.
Autorzy wychodzą z założenia, że choć nie ma nic złego w czuciu się dobrze, to niebezpieczną jest sytuacja, kiedy czujemy się źle właśnie dlatego, że nie czujemy się dobrze. Świat nie lubi smutasów, nie lubi ludzi niedoskonałych, zatem naszym obowiązkiem jest być zawsze pięknym, radosnym, zawsze w dobrej formie, pełnym zapału do działania i podejmowania nowych wyzwań. Tak chce nas widzieć korporacja i społeczeństwo, zatem musimy zrobić wszystko, by odpowiadać temu wizerunkowi. Gorzej, jeśli z pewnych względów nie jesteśmy w stanie osiągnąć tych narzuconych z zewnątrz standardów, kiedy nie wytrzymujemy już presji otoczenia.


(...)
Pełna treść recenzji została umieszczona na stronie: http://qulturaslowa.blogspot.com/2016/10/carl-cederstrom-andre-spicer-petla.html

W pułapce (nie)doskonałości
Szkolenie z coachingu, pracy z ciałem, a może świadomego oddychania? Dieta paleo, a może głodówka lub płukanie okrężnicy? Najnowszy iPhone, designerski zegarek, a może garnitur – koniecznie z materiałów ze znakiem Eko? Który z tych elementów cię uszczęśliwi, sprawi, że będziesz bardziej trendy, że będziesz postrzegany jako zwycięzca, team lider,...