Siedem Królestw Westeros. Przewodnik turystyczny

Pozycja dla każdego fana Świata Lodu i Ognia. Ciekawa koncepcja przewodnika turystycznego. Brakowało mi tutaj dokładnych receptur na potrawy danego regionu, czasem zbyt ogólnikowe opisy ciekawych miejsc i stworzeń. Brakowało mi tutaj przede wszystkim map (a je uwielbiam),które pozwoliły by bardziej zobrazować region (np. tak jak jest w książce Pieśń Lodu i Ognia - jako kronika). Niemniej szybko i przyjemnie się czytało, dodatkowo w czasie emisji drugiego sezonu Rodu Smoka ;)

Pozycja dla każdego fana Świata Lodu i Ognia. Ciekawa koncepcja przewodnika turystycznego. Brakowało mi tutaj dokładnych receptur na potrawy danego regionu, czasem zbyt ogólnikowe opisy ciekawych miejsc i stworzeń. Brakowało mi tutaj przede wszystkim map (a je uwielbiam),które pozwoliły by bardziej zobrazować region (np. tak jak jest w książce Pieśń Lodu i Ognia - jako...

Jako fanka "Gry o tron" byłam zachwycona znajdując ten tytuł w miejscowej Taniej Książce. Z początku byłam oczarowana, jednak z czasem zaczęło się to robić.. nudne? Chyba tak. Jednak jest to naprawdę ciekawa pozycja.
Niestety wiele razy spotkałam się z błędami w tłumaczeniu, które niekiedy były dość rażące.. Na szczęście, największe natężenie tego typu błędów było na początku książki.
Generalnie pozycja godna polecenia ;)

Jako fanka "Gry o tron" byłam zachwycona znajdując ten tytuł w miejscowej Taniej Książce. Z początku byłam oczarowana, jednak z czasem zaczęło się to robić.. nudne? Chyba tak. Jednak jest to naprawdę ciekawa pozycja.
Niestety wiele razy spotkałam się z błędami w tłumaczeniu, które niekiedy były dość rażące.. Na szczęście, największe natężenie tego typu błędów było na...

Nieautorski przewodnik turystyczny po uniwersum Pieśni Lodu i Ognia. Pewnie, że skok na kasę, niemniej można było z tego wyjść z twarzą i zrobić prawdziwą radochę fanom, którzy obgryzają paznokcie w oczekiwaniu na chociażby oficjalną i pewną datę premiery Wichrów Zimy. Coś, co można by było postawić obok oficjalnego leksykonu i czym można by posiłkować się podczas czytania cyklu. Niestety, to, czego nie udało się zepsuć autorowi, skutecznie skiepściło tłumaczenie. Morze Dornijskie, Morze Dornów czy morze Dorne? Dzięki niefrasobliwemu duetowi tłumaczy możemy wybrać sobie ulubioną wersję tłumaczenia toponimu Sea of Dorne. Matka Góra czy Góra Matki? I jaki sens jest w polecaniu tego miejsca turystom, skoro kilka zdań wcześniej napisane jest, że wstęp mają tam tylko Dothrakowie? Ryzykując zjedzenie przez cieniokota ryzykujemy też, uwaga... stanie się najniższym ogniwem łańcucha pokarmowego. Porządny przekład prostuje w przypisach tego typu babole. Podobnych kwiatków jest sporo, recenzenci już o niektórych wspominali. Żadną miarą nie można za to winić tłumaczy za toporne aluzje co do fabuły i losów postaci, nijak pasujące do obranej przez autora formy przewodnika. Unikaj pikantnej szarańczy z Mereen, bo może być zatruta (owszem, była zatruta raz),który przewodnik turystyczny pokusiłby się w tym wypadku o podobną radę? Nie lepiej już było wspomnieć o konkretnym niesławnym incydencie w ramach tła historycznego, niż bawić się w takie pseudosubtelności? Za to Essos to wspaniałe miejsce do ukrycia się po zabójstwie własnego ojca, właśnie tak, cóż za lotne określenie charakterystyki tego kontynentu. Pół biedy, że trafiłam na ebooka w abonamencie Legimi, bo gdybym wydała na coś takiego konkretną kasę, czułabym się zrobiona w bambuko. Jedyny plus, w miarę nieźle opisana topografia (ale bez ani jednej mapy) i zabytki architektoniczne poszczególnych ziem. A tak, wstyd, no po prostu wstyd.

Nieautorski przewodnik turystyczny po uniwersum Pieśni Lodu i Ognia. Pewnie, że skok na kasę, niemniej można było z tego wyjść z twarzą i zrobić prawdziwą radochę fanom, którzy obgryzają paznokcie w oczekiwaniu na chociażby oficjalną i pewną datę premiery Wichrów Zimy. Coś, co można by było postawić obok oficjalnego leksykonu i czym można by posiłkować się podczas czytania...

Ogólnie rzecz biorąc, książka mogłaby być nawet ciekawa. Pozwala zapoznać się z architekturą, obyczajami czy kuchniąw poszczególnych rejonach królestwa. Mogłaby, jednak sprawiła mi trochę zawodu.

Tłumaczenie i interpunkcja.
Odkąd znalazłam byczy błąd w tłumaczeniu przysięgi Nocnej Straży, ogarnęła mnie ogromna niechęć do kontynuowania lektury.

"[...]nie będę miał ziemi, ojca ani dzieci." Serio?

Inna sprawa to niedociągnięcia w nazwach.
Raz napisane jest poprawnie Lannisport, innym razem - Lannister (jako nazwa miejsca, nie rodziny).
Chcemy przeczytać o Dornijczykach, akapit zaś rozpoczyna informacja
o Dorneńczykach.
Wino arboskie czy arborejskie?

W sprawie interpunkcji nada się fragment z końcówki:
"Turyści zwykle wybierają jeden z dwóch traktów Kamienna Droga, zwana też przez miejscowych Szlakiem Kości, wiedzie ona stromymi dolinami do warowni Yronwood."

Ja wiem, że to się da zrozumieć mimo wszystko. Ja wiem, że się czepiam, że to nie są żadne wielkie ani częste pomyłki.
Niestety czytałam wszystkie dotychczas wydane pozycje z serii i rażą mnie takie błędy.
Książka wydaje się wydana w pośpiechu.

Przydałaby się też mapa, jak w książkach G.R.R.M.

Ogólnie rzecz biorąc, książka mogłaby być nawet ciekawa. Pozwala zapoznać się z architekturą, obyczajami czy kuchniąw poszczególnych rejonach królestwa. Mogłaby, jednak sprawiła mi trochę zawodu.

Tłumaczenie i interpunkcja.
Odkąd znalazłam byczy błąd w tłumaczeniu przysięgi Nocnej Straży, ogarnęła mnie ogromna niechęć do kontynuowania lektury.

"[...]nie będę miał ziemi,...

Tylko dla zagorzałych fanów. Krótki zbiór przeredagowanych "faktów" pozbieranych ze wszystkich dotychczasowych książek. Ciekawostka, która nie nie wnosi nic nowego. To już wydana w ubiegłym roku książka kucharska ze świata Gry o tron była znaaacznie lepsza.

Tylko dla zagorzałych fanów. Krótki zbiór przeredagowanych "faktów" pozbieranych ze wszystkich dotychczasowych książek. Ciekawostka, która nie nie wnosi nic nowego. To już wydana w ubiegłym roku książka kucharska ze świata Gry o tron była znaaacznie lepsza.

GDZIE MOGĘ ZAGRAĆ O TRON?

Jaka jest definicja „przewodnika turystycznego”? Nie będę podawał słownikowej formułki, ale każdy chyba się zgodzi, że to książka traktująca o konkretnym obszarze geograficznym, przedstawiająca najważniejsze miejsca i czasem także historyczny kontekst, dzieje i ciekawostki o wspomnianej lokalizacji. Przy okazji prezentuje gdzie można dobrze zjeść, wyspać się, zabawić, przybliża rozmieszczenie zabytków i rzeczy, z których region, miasto, czy kraj słynie. Czy takie omówienie powinno się tyczyć tylko i wyłącznie miejsc rzeczywistych? Jak udowadnia Daniel Bettridge, wcale nie!

W skrócie: witajcie w świecie „Gry o tron”!

Tak, tak, to wcale nie żart, bijący rekordy popularności serial „Gra o tron”, oparty na równie bestsellerowym cyklu powieściowym George’a R. R. Martina doczekał się nowego dodatku, który przydaje historii jeszcze większego realizmu. Przewodnik turystyczny „Siedem Królestw Westeros”, traktując czytelnika, jak potencjalnego podróżnika do tych ziem, zabiera nas w podróż do odległej krainy. I to krainy, która wydaje się istnieć gdzieś w rzeczywistości. Krainy, w której wciąż toczy się wielka walka o władzę, a równie wielka jak ona polityka wysuwa na pierwszy plan, a jednak wciąż jest wiele miejsc do zwiedzania i wiele do przeżycia nawet, jeśli jest się zwyczajnym turystą, który nie chce się mieszać w konflikty.

Takie podejście do tematu nie jest może nowatorskie, wszelkie opracowania świata Tolkiena udowodniły, że można przenieść coś wykreowane jedynie w wyobraźni na grunt zarezerwowany tylko dla literatury faktu, bez uszczerbku dla któregoś z tych mediów. A przy okazji odnieść także sukces. A jednak jest to na tyle rzadko spotykane podejście do tematu – i w pewnym sensie wciąż ryzykowne – że zawsze budzące ciekawość i nowe uczucia. I taka jest ta książka. Ciekawa formą, ale i treścią, solidna, przybliżająca tak stworzony świat, jak i jego losy, przyjemnie napisana i w intrygujący sposób traktująca czytelnika. A może to nie czytelnika a wyimaginowane krainy traktuje w sposób niezwykły, bo jakby istniały w rzeczywistości?

Czy to ma znaczenie? Liczy się przyjemność płynąca z lektury, a ta jest niezaprzeczalna. Aż chciałoby się wsiąść do samochodu (choć chyba bardziej adekwatnie byłoby w tym wypadku rzec – do zaprzęgu konnego) i pojechać do Westeros by z przewodnikiem w ręku zobaczyć wszystko to, o czym się czytało.

Polecam.

Recenzja opublikowana na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2016/05/17/siedem-krolestw-westeros-przewodnik-turystyczny-daniel-bettridge/

GDZIE MOGĘ ZAGRAĆ O TRON?

Jaka jest definicja „przewodnika turystycznego”? Nie będę podawał słownikowej formułki, ale każdy chyba się zgodzi, że to książka traktująca o konkretnym obszarze geograficznym, przedstawiająca najważniejsze miejsca i czasem także historyczny kontekst, dzieje i ciekawostki o wspomnianej lokalizacji. Przy okazji prezentuje gdzie można dobrze zjeść,...