Gonitwa chmur

Okładka książki Gonitwa chmur
Maria Paszyńska Wydawnictwo: Czwarta Strona Cykl: Warszawski niebotyk (tom 2) literatura piękna
335 str. 5 godz. 35 min.
Kategoria:
literatura piękna
Cykl:
Warszawski niebotyk (tom 2)
Wydawnictwo:
Czwarta Strona
Data wydania:
2016-04-13
Data 1. wyd. pol.:
2016-04-13
Liczba stron:
335
Czas czytania
5 godz. 35 min.
Język:
polski
ISBN:
9788379764013
Tagi:
warszawa lata 30

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Ciebie zainteresować

Oceny

Średnia ocen
7,6 / 10
174 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
536
536

Na półkach:

Książka “Gonitwa chmur” to kontynuacja losów bohaterów znanych nam z powieści “Warszawski niebotyk”. A sama powieść cudowna i można by śmiało rzec, że doskonała pod każdym względem. Nie ma tu słabych stron. A przedwojenna stolica pokazana z dbałością o najdrobniejsze detale historyczne, architektoniczne. I na tym tle burzliwe losy dobrze nam już znanych rodzin...

Mnogość wątków, które w zgrabny sposób przeplatają się ze sobą, ale nie powodują u czytelnika poczucia zagubienia i dezorientacji. Wiemy kto jest kim a wszystko jest klarowne oraz przejrzyste.

Ponownie zawitamy do urokliwej kawiarenki “U Hanki”, ale pan Antoni, jej właściciel niestety, zaczyna mocno podupadać na zdrowiu. W dodatku z jego kawiarenką sąsiaduje lokal gastronomiczny serwujący jarskie dania, którego właścicielem jest zachłanny i bezwzględny Teodor Rakowski, który robi wszystko aby przejąć kawiarnię “U Hanki”. Wpada na szatański pomysł aby wyswatać swojego syna Michała z córką pana Antoniego, Słodką Polą, a potem podstępem przejąć lokal. Tymczasem Michał i Słodka Pola zakochują się w sobie. Czy wyniknie z tego jakaś większa draka?

Natomiast Berek i Jan wyjeżdżają do Monachium, gdzie otwierają własną kancelarię prawną. Jednak Jan nadal nie potrafi się podnieść po tragedii związanej z jego nieszczęśliwą miłością do Marii. Tymczasem kanclerzem Niemiec zostaje Adolf Hitler, który zaostrza swoją politykę w stosunku do Żydów, a to zaczyna być niebezpieczne dla Berka, który jest Żydem. Dlatego obaj wracają do Warszawy.

A co słychać u pary Wojtek – Klara i Andrzeja z Joanną? Oj, tam to się dopiero dzieje... Nadmienię tylko, że Wojtek wykazujący niezwykły talent cukierniczy, zatrudnia się w fabryce czekolady Wedla. Klara zaś popada w marazm i depresję po przebytym poronieniu. Oddalają się od siebie i to bardzo. Czy uda im się podnieść po tej traumie a ich życie powróci na właściwe tory? Muszę przyznać, że zachowanie Klary względem Wojtka potwornie mnie irytowało i kompletnie nie mogłam zrozumieć jej postępowania. Jan z zapałem i poświęceniem przygotowuje wystawę “Warszawa przyszłości”, a Joanna czuje się przytłoczona opieką nad bliźniakami i postanawia pójść do pracy aby zająć się czymś innym niż tylko grzęźnięcie w rodzicielskich obowiązkach. Czy nie spowoduje to kryzysu w małżeństwie?

Najsmutniejsze i najbardziej przerażające w tym wszystkim jest to, że chyba jeszcze na tym etapie nikt nie zdaje sobie sprawy co się wkrótce wydarzy. Wszyscy z optymizmem patrzą w przyszłość, snując plany, marzenia, a sama stolica ma w planach rozbudowę. Gdy tymczasem nad Warszawę i nie tylko nadciąga niewyobrażalna tragedia...

I w końcu wątek, który w tym tomie wywołał u mnie najwięcej emocji, a chodzi o rozdarte serce Estery Stein pomiędzy miłością do piłkarza Wojtka i Zimmermana, z którym jest zaręczona. Jak zakończy się ta historia?

Wątki obyczajowe przedstawione w sposób niezwykle interesujący, ale nie mniej ciekawe były opisy wyrobów cukierniczych oraz warszawskich dzielnic, kamienic, architektury. Jestem zachwycona całością i jeszcze tak na gorąco po przeczytaniu książki, kiedy emocje we mnie buzują, ciężko mi jakoś tak składnie przelać myśli na papier, bo cząstka mnie pozostała nadal na kartach powieści. Kilka wątków pozostało niedokończonych, autorka nie postawiła tam “kropki na i”, co pozwala przypuszczać, że możemy spodziewać się kolejnego tomu. A przynajmniej ja na to liczę. Zachęcam do przeczytania obu tomów, aczkolwiek drugi jest zdecydowanie lepszy od pierwszego, jednak jeden nie może istnieć bez drugiego. Całość – genialna!

Książka “Gonitwa chmur” to kontynuacja losów bohaterów znanych nam z powieści “Warszawski niebotyk”. A sama powieść cudowna i można by śmiało rzec, że doskonała pod każdym względem. Nie ma tu słabych stron. A przedwojenna stolica pokazana z dbałością o najdrobniejsze detale historyczne, architektoniczne. I na tym tle burzliwe losy dobrze nam już znanych rodzin...

Mnogość...

więcej Pokaż mimo to

avatar
290
164

Na półkach:

Drugi tom podobał mi się bardziej niż pierwszy. Akcja dużo szybsza, więcej się dzieje. W dalszym ciągu Warszawa okresu międzywojennego, która już nie istnieje. Współgrająca kultura żydowska i katolicka. Nie są to ortodoksyjni żydzi, ale jednak żyjący nowocześnie w swojej kulturze.
W książce jest dużo rozważań na temat istoty życia, dążenia do celu, sposobu traktowania innych ludzi, realizacji marzeń. Sprawia to, że uważam tę książkę za bardzo mądrą.
Mam wrażenie, że książka się nie skończyła. Niektóre wątki zostawione bez epilogu. Dlatego myślę, że będzie następny tom. Czekam. Wiemy co za kilka lat się wydarzyło. Ciekawa jestem jak autorka poprowadzi ich historię

Drugi tom podobał mi się bardziej niż pierwszy. Akcja dużo szybsza, więcej się dzieje. W dalszym ciągu Warszawa okresu międzywojennego, która już nie istnieje. Współgrająca kultura żydowska i katolicka. Nie są to ortodoksyjni żydzi, ale jednak żyjący nowocześnie w swojej kulturze.
W książce jest dużo rozważań na temat istoty życia, dążenia do celu, sposobu traktowania...

więcej Pokaż mimo to

avatar
715
697

Na półkach:

Mam za sobą już kilka powieści Marii Paszyńskiej, ale tym razem jakoś mnie nie porwała. Może jest to wina tego, że nie czytałam pierwszego tomu, ale nie było to dosyć problemem. Owszem zauroczyły mnie poszczególne postacie jak choćby Klara i Wojtek zmagający się z utratą dziecka, a co za tym idzie z rozluźnieniem więzi między małżonkami. Klara bowiem obwinia się o ich dramat.
Ciekawie zaczął się wątek Poli i ich rodzinnej ciastkarni, ale niestety zakończył bardzo przewidywalnie. Trochę sytuacji pobocznych związanych z tworzeniem wystawy i chyba tyle zachwytu. Szkoda, choć nie zniechęciło mnie do dalszego buszowania po twórczości p. Marii.

Mam za sobą już kilka powieści Marii Paszyńskiej, ale tym razem jakoś mnie nie porwała. Może jest to wina tego, że nie czytałam pierwszego tomu, ale nie było to dosyć problemem. Owszem zauroczyły mnie poszczególne postacie jak choćby Klara i Wojtek zmagający się z utratą dziecka, a co za tym idzie z rozluźnieniem więzi między małżonkami. Klara bowiem obwinia się o ich...

więcej Pokaż mimo to

avatar
466
30

Na półkach:

Zaczęłam niestety od drugiego tomu... Nie szkodzi. Przyjemne czytadelko na letnie wieczory. Jednak do pierwszej części już nie zajrzę.

Zaczęłam niestety od drugiego tomu... Nie szkodzi. Przyjemne czytadelko na letnie wieczory. Jednak do pierwszej części już nie zajrzę.

Pokaż mimo to

avatar
636
526

Na półkach:

Dalsze losy bohaterów „Warszawskiego niebotyku”. I tak jak pierwszy tom, drugi również napisany pięknym językiem. Wspaniałe opisy warszawskich budynków, ulic, ale także wyrobów cukierniczych (aż ciekła ślinka). Bohaterowie bardzo sympatyczni, młodzi, trudno ich nie polubić. Nieświadomi są zbliżającej się tragedii II wojny światowej.
Po prostu piękna książka

Dalsze losy bohaterów „Warszawskiego niebotyku”. I tak jak pierwszy tom, drugi również napisany pięknym językiem. Wspaniałe opisy warszawskich budynków, ulic, ale także wyrobów cukierniczych (aż ciekła ślinka). Bohaterowie bardzo sympatyczni, młodzi, trudno ich nie polubić. Nieświadomi są zbliżającej się tragedii II wojny światowej.
Po prostu piękna książka

Pokaż mimo to

avatar
428
53

Na półkach: ,

Miłe zaskoczenie, całkiem zgrabnie skonstruowana fabuła, może nie najwyższych lotów, ale dobrze się czytało :)

Miłe zaskoczenie, całkiem zgrabnie skonstruowana fabuła, może nie najwyższych lotów, ale dobrze się czytało :)

Pokaż mimo to

avatar
4703
4494

Na półkach:

Śliczne,piękne,coraz lepsze.Tak,to już rok 1935.
Cukiernia jest,ale pamiętajmy pomidorek zdrowszy niż batonik.
Cały,czas widzę Warszawę z tamtych czasów.Są i Żydzi.
Hurra.
Ja,to mam szczęście,do takich książek.
Pola się zakochała :-D

Śliczne,piękne,coraz lepsze.Tak,to już rok 1935.
Cukiernia jest,ale pamiętajmy pomidorek zdrowszy niż batonik.
Cały,czas widzę Warszawę z tamtych czasów.Są i Żydzi.
Hurra.
Ja,to mam szczęście,do takich książek.
Pola się zakochała :-D

Pokaż mimo to

avatar
942
806

Na półkach: , ,

Świetna kontynuacja "Warszawskiego niebotyku"
Czyta się jednym tchem. Bardzo polecam.

Świetna kontynuacja "Warszawskiego niebotyku"
Czyta się jednym tchem. Bardzo polecam.

Pokaż mimo to

avatar
261
98

Na półkach:

Ciąg dalszy niespiesznego spaceru po Warszawie. Podobnie jak w pierwszym tomie i tu Warszawa jest jedną z bohaterek powieści.

Ciąg dalszy niespiesznego spaceru po Warszawie. Podobnie jak w pierwszym tomie i tu Warszawa jest jedną z bohaterek powieści.

Pokaż mimo to

avatar
203
40

Na półkach: ,

wieje nuuuudą i grafomaństwem, niestety nie podzielam zachwytów innych

wieje nuuuudą i grafomaństwem, niestety nie podzielam zachwytów innych

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Maria Paszyńska Gonitwa chmur Zobacz więcej
Maria Paszyńska Gonitwa chmur Zobacz więcej
Maria Paszyńska Gonitwa chmur Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd