Bartek Chaciński

Kiedyś przeglądając książki w księgarni w Cieszynie, wpadła mi w ręce ta książka czyli młodzieżowy słownik. Mogę dodać od siebie, że kontakt z twórczością autora i pojedynczymi hasłami z tzw. slangu młodzieżowego miałem w czasach, gdy były zamieszczane w nieistniejącym już tygodniku „Przekrój”, którego byłem wiernym i oddanym czytelnikiem. Fajnie, że hasła rozrzucone po poszczególnych numerach gazety zostały ułożone w formę książkową. Na pewno książka cenna np. dla osób pragnących lepiej rozumieć świat młodych ludzi. Więcej, dzięki jej lekturze starsi ludzie będą w stanie zrozumieć hip-hop’owy przekaz. Sam będąc zagorzałym fanem polskiego rapu, wielu z tych rapowych „nawijek”, jak to mówią, w locie czasem nie rozkminiałem. Ten słownik jest potrzebny m.in. dlatego, aby podkształcić się trochę i lepiej zrozumieć wiele angielskich zapożyczeń, którymi posługują się współcześnie zarówno młodzi, jak i starzy ludzie. I to w coraz większym stopniu. Przykład jednego z anglojęzycznych haseł wyjaśnionego przez dobrego dziennikarza muzycznego – Bartka Chacińskiego: SŁOWA WYCZESANE: fejm Po prostu sława. Od angielskiego „fame". Dlaczego tak? Z dwóch powodów - po pierwsze, taki zagra­niczny fejm wydaje się większą sławą, międzynarodową. Po drugie, rzecz przyszła z hiphopowego słownika, który wyjątkowo szybko przyswaja takie nale­ciałości. Mezo w utworze „Aniele" tak rapował o podrywie „na hiphopowca": „Znam wielu rap-artystów / Znasz ich z teledysków / Mam więcej fejmu niż Dre / Więcej bejmów niż fiskus". Dre, inaczej Andre 3000, to lider formacji Outkast, a „bejmy" to w gwarze po­znańskiej pieniądze. Podejrzewam jednak, że istnieje jeszcze trzeci powód importowania „fejmu". Po prostu „fejm" jest „fe". Jak „feralny", „felerny", „fekalny" i tak dalej. Wszystkie zawierają „fe". Nawet „Słownik języka polskiego" pod redakcją Mieczysława Szymczaka przy tym wykrzykniku poda­je, że to tyle co „Wstyd! Wstydź się! Brzydko!". A polski hip-hop nie lubi lansu, popisywania się - i stąd taka re­akcja. Słowem, fejm to taka sława-nie- sława. W portalu Hiphop.pl relacjono­wano niedawno zjazd polskich breakdancerów. „Ekipa »Vivy!« ustawiła na środku sali wielki reflektor i swoją przeboską kamerę, do której fejmu głodni b-boye lecieli jak, za przeprosze­niem, muchy do gówna" - pisze autor. Jeśli fejm ma miejsce, to te nieprzy­jemne skojarzenia wydają się znikać. „Do 1998 roku była to fajna i fejmowa miejscówka - pisali w magazynie „Ślizg" o murze Wyścigów na warszaw­skim Służewcu. - Malowanie było przy­jemnością i zajawką. Jadące na połu­dnie Warszawy setki tysięcy pojazdów musiały minąć twoje prace". Ale miej­sce nie może wyrażać samouwielbienia, więc i fejm znaczy tu akurat tyle co zwy­kła „sława". Ale lepiej nie mówmy o so­bie, że mamy dużo fejmu - przecież na­wet Mezo ironizował. Poza tym „fejm" rymuje się z „sejm".