Linia życia

Tłumaczenie: Michał Juszkiewicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,98 (1205 ocen i 159 opinii) Zobacz oceny
10
94
9
91
8
234
7
360
6
249
5
108
4
36
3
19
2
11
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Harvesting the Heart
data wydania
ISBN
9788376487069
liczba stron
544
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Czy można kochać dziecko, nie radząc sobie z byciem matką? Garść wspomnień – tylko to pozostało dziewczynie imieniem Paige po matce, która opuściła ją w wieku pięciu lat. Dorosła Paige wyprowadza się z rodzinnego Chicago, pozostawiając tam samotnego ojca. Marzy o szkole plastycznej, wychodzi za ambitnego lekarza – i wkrótce sama zostaje matką. Przytłoczona domowymi obowiązkami, Paige nie może...

Czy można kochać dziecko, nie radząc sobie z byciem matką?

Garść wspomnień – tylko to pozostało dziewczynie imieniem Paige po matce, która opuściła ją w wieku pięciu lat. Dorosła Paige wyprowadza się z rodzinnego Chicago, pozostawiając tam samotnego ojca. Marzy o szkole plastycznej, wychodzi za ambitnego lekarza – i wkrótce sama zostaje matką. Przytłoczona domowymi obowiązkami, Paige nie może zapomnieć o tym, że wychowała się w niepełnej rodzinie; ten żal, w połączeniu z prześladującymi ją dawnymi grzechami, odbiera jej poczucie wartości, każąc wątpić we własną zdolność do poświęcenia się dziecku. Opisując walkę, którą toczy Paige, Jodi Picoult stworzyła niebywale wyrazistą powieść, szczegółową, sugestywną i pasjonującą, dotykającą kwestii i uczuć, które są bliskie każdemu z nas.

Ta książka należy do… szczęśliwca, który ją czyta.
„New York Times”

Znakomita powieść Jodi Picoult to spacer po niepewnym gruncie, jakim jest pełne rozterek macierzyństwo.
„The New York Times Book Review”

Jodi Picoult z właściwym sobie kunsztem opisuje współczesną kobietę poszukującą własnej tożsamości… Otrzymujemy realistyczną opowieść o dzieciństwie i dorastaniu, o wymogach macierzyństwa, trudnych ścieżkach osobistego rozwoju oraz o tym, jak ogromną szczodrość ducha wyzwala w człowieku miłość.
„Publishers Weekly”

Jodi Picoult bierze pod lupę rozmaite siły, z których jedne spajają rodzinę, inne zaś grożą jej rozbiciem, opisując przy tym złożoność ludzkiego serca w dwojaki sposób: dosłownie i w przenośni.
Library Journal”

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2700
isobel | 2015-01-19
Na półkach: Przeczytane, Współczesna
Przeczytana: 18 stycznia 2015

"Kto nie ogląda się za siebie, temu trudniej się potknąć i przewrócić"


Paige O'Toole jest bardzo dobra w dwóch rzeczach: w rysowaniu i w uciekaniu. Oba te talenty odziedziczyła po matce. Paige w wieku osiemnastu lat, zaraz po skończeniu liceum, ucieka z domu. Pozostawia za sobą swoje rodzinne Wietrzne Miasto Chicago, samotnego ojca i bolesne wspomnienia. Dziewczyna trafia do miasta Cambridge. Tam udaje się jej zdobyć posadę kelnerki w taniej restauracji o nazwie "Mercy". Stałymi bywalcami tego lokalu są głównie studenci i profesorowie. I właśnie pierwszym klientem Paige jest student trzeciego roku medycyny, majestatyczny i ambitny Nicholas Prescott. Pomimo dzielących różnic, coś ciągnie ich do siebie z niewyobrażalną siłą.
Ani niechęć jego rodziców, ani to że w zasadzie wiedzą o sobie tyle co nic, nie jest w stanie powstrzymać zakochanych przed ślubem.
Kilka lat później na świat przychodzi ich syn, Max.
A Paige powoli się rozsypuje...


"Życia się nie planuje, życie trzeba przeżyć"


Nicholas to upragniony syn zamożnego lekarza i fotografki-arystokratki (jej rodowód korzeniami sięga samego Mayflower). W życiu nigdy niczego mu nie brakowało. Bogaty, charyzmatyczny, po studiach na Harvardzie. W pełni świadomy tego jak działa na kobiety, hojnie korzysta i z tego rodzaju uroków życia. Do momentu w którym spotyka prostolinijną i uroczą Paige O'Toole - kobietę która nie kocha go za pieniądze, tytuły czy nazwisko tylko za to jakim jest człowiekiem. On sam z zaskoczeniem stwierdza, że pragnie za wszelką cenę chronić ją, otoczyć opieką. Dać Paige wszystko co tylko zapragnie.

Paige tak naprawdę została wychowana przez ojca, ponieważ niedługo po jej piątych urodzinach matka spakowała walizki i bez słowa pożegnania opuściła ich. Po rodzicielce Paige pozostaje jedynie garść wspomnień i uczucie ogromnej pustki, której nic ani nikt nie jest w stanie całkowicie zapełnić.
Paige jest artystką: i to nie byle jaką. Potrafi dosłownie zajrzeć w głąb ludzkiej duszy, odczytać linie życia w rysach twarzy i nanieść na papier skrywane głęboko wspomnienia, lęki i obawy ukryte w mistrzowsko nakreślonym portrecie. Posiada ona niezaprzeczalny talent. Jednak marzenia o uczelni plastycznej musi odłożyć na czas nieokreślony - zwłaszcza gdy utrzymuje siebie i męża do czasu aż staną na nogi (rodzice Nicholasa oświadczyli, że jeśli się pobiorą, przestaną płacić za jego studia); kiedy Paige dowiaduje się że jest w ciąży, uczelnia plastyczna staje się bardzo odległym marzeniem. Ale jest to najmniejszy z problemów głównej bohaterki. Nieustannie dręczą ją wątpliwości czy podoła w swojej nowej życiowej roli - w roli matki. Paige zadaje sobie sama pytania: czy jest zdolna do poświęcenia się dziecku; czy w ogóle możliwe jest żeby była dobrą matką, skoro tak naprawdę nie miała swojej? Przepełniona żalem, dręczona wciąż pogłębiającym się poczuciem pustki, decyduje się w końcu na bardzo desperacki krok.
Paige bowiem pokazuje, że niedaleko pada jabłko od jabłoni - opuszcza męża i synka. Chce odszukać swoją matkę i uzyskać odpowiedź na pytanie dręczące od lat: dlaczego ją opuściła?


"Jak bardzo się różni życie według czyichś oczekiwań od życia zgodnie z własnymi pragnieniami"


Nie wierzę, ale to już moje dziewiąte spotkanie z twórczością Jodi Picoult. "Odkryłam" ją w grudniu minionego roku i od tamtej pory wynoszę jej książki z biblioteki w mini stosikach (max. 3 książki). Jednocześnie "Linia życia" jest moją pierwszą książką Picoult w której akcja nie rozgrywa się na sali sądowej. Z początku obawiałam się, że skoro nie będzie ani ławników ani sądu najwyższego, ta może mi się nie spodobać tak jak poprzednie książki. Ale nic z tych rzeczy. Picoult mnie nie zawiodła.

Postać Paige jest jak dla mnie dosyć osobliwa, wręcz dziwna - trochę jak zagadka (albo kosmita). Z jednej strony wrażliwa, krucha i bardzo, bardzo zagubiona; z drugiej zaś silna, zaradna, wygadana i bardzo, bardzo uparta. Z niektórymi działaniami Paige się nie zgadzałam, ale nie potrafiłam jej też całkowicie za nie potępić.
Najbardziej polubiłam Nicholasa, męża głównej bohaterki. Był arogancki, cholernie uparty, ambitny i czasami szorstki w obejściu, ale tak naprawdę w głębi był kimś znacznie więcej niż rozpieszczonym arystokratą.
Bardzo podobało mi się uczucie łączące Paige i Nicholasa: pozbawione ckliwości, pretensjonalności. Było ono szczere i naturalne; miało w sobie coś tak prostego i ujmującego że nie mogłam się nie zachwycić.

Natomiast nigdy nie zrozumiem co kierowało matką Paige gdy opuszczała swoją pięcioletnią córkę i męża. Jak dla mnie była straszną egoistką; nie wiem czy potrafiłabym jej wybaczyć, będąc na miejscu Paige.


Muszę przyznać, że moja ocena jest odrobinkę naciągana. Sama historia jak dla mnie zasługuję na mocne 7. Jednakże książka zmusza do myślenia, nie pozwala się oderwać pomimo tego że - bądź co bądź - jest to dosyć prosta historia, w sumie nic oryginalnego. Ale ma w sobie to "coś". Tak więc za owe "coś", za głównych bohaterów, emocje, za zarwaną noc i przespane popołudnie daje 8 gwiazdek.

"Linia życia" jest powieścią o poszukiwaniu własnej tożsamości, o dorastaniu, o miłości - przede wszystkim miłości macierzyńskiej. Tak jak każda książka Picoult skłania do głębszej refleksji.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ręka mistrza cz.2

Edgar wiedzie spokojne, zaganiane życie, jak większość ludzi na świecie nie skupiając się za bardzo na sobie, zagubiony w pogoni za pieniądzem, karier...

zgłoś błąd zgłoś błąd