Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Charaktery, nr 2 (157) / luty 2010

Wydawnictwo: Charaktery
7,25 (4 ocen i 0 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
3
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
1427695X
liczba stron
122
słowa kluczowe
psychologia
kategoria
czasopisma
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

Czy najważniejszym objawem wierności jest wyczekiwanie na powrót symbolicznego Odysa? Czy wiernym jest się wtedy, gdy się nie odchodzi, czy może wtedy, gdy się powraca? Dziś będzie o Penelopie, zwyczajowym symbolu wierności, całymi latami wyczekującej swego męża Odysa, który z wojny trojańskiej wracał drogą długą, dość zawiłą i niepojętą, choć urozmaiconą licznymi przygodami (także...

Czy najważniejszym objawem wierności jest wyczekiwanie na powrót symbolicznego Odysa? Czy wiernym jest się wtedy, gdy się nie odchodzi, czy może wtedy, gdy się powraca? Dziś będzie o Penelopie, zwyczajowym symbolu wierności, całymi latami wyczekującej swego męża Odysa, który z wojny trojańskiej wracał drogą długą, dość zawiłą i niepojętą, choć urozmaiconą licznymi przygodami (także erotycznymi). Rzekomo dlatego, że - jak wielu innych - za sprawą bogów utracił pamięć. Faktem jest jednak, że kiedy Atena pamięć mu przywróciła (co może wiele oznaczać), Odys - pozostawiony przez towarzyszy w pobliżu Itaki - ruszył prosto do domu.

Tymczasem dom pełen był zalotników, starających się całymi latami o przychylność Penelopy, żywiących nienawiść do Odysa i zarazem zżeranych przez chciwość, bo dziedzictwo po Odysie było nie do pogardzenia. To znana historia. Penelopa nie mówiła nie (dlaczego?). Penelopa zwodziła zalotników. Najpierw szatą żałobną dla swojego teścia, którą dniami tkała, a nocami pruła. Wreszcie, kiedy jej zabiegi zostały zdemaskowane, ogłosiła konkurs (a jednak!): temu odda swoją rękę, kto strzałę z łuku pośle przez dwa małe otwory w dwóch toporach wbitych obok siebie. Do dyspozycji był łuk i strzały Odysa. Tylko Odys potrafił naciągnąć cięciwę. I zrobił to, ale zamiast posłać strzałę przez topory, podstępnie pozabijał zalotników.
W przeddzień konkursu, przestrzeżony przez bogów, przebrany za żebraka, pojawił się bowiem Odys. Nikt go nie poznał. Nikt. Nawet Penelopa! Rozpoznał go tylko – jak pisze Homer – wierny pies (z pewnością miał jakieś imię, ale nie pamiętam jakie). Tylko pies! Nie Penelopa, nie przyjaciele, nie zalotnicy, nie dworzanie. I tu pojawia się pytanie: dlaczego to Penelopa jest symbolem wierności? Dlaczego nie pies? Także inne pytania: czy najważniejszym objawem wierności jest wyczekiwanie na powrót symbolicznego Odysa? A powrót Odysa czyż nie jest objawem wierności? A pozabijanie konkurentów? A oszukiwanie zalotników? Czy wiernym jest się wtedy, gdy się nie odchodzi, czy może wtedy, gdy się powraca?
Zostawmy na chwilę Homera, tym bardziej że nie jestem pewny, czy moja pamięć jest wierna.
Popatrzmy. Wierna żona. Wierna pamięć. Wierna kopia. Co łączy te trzy odmiany wierności? Komu, czemu wierna (wierny)? W przypadku kopii i pamięci – wiadomo: chodzi o ścisłą zgodność z faktem czy pierwowzorem. W świetle wiedzy psychologicznej wiemy, że ani kopia, ani pamięć nie może być wierna w ścisłym tego słowa znaczeniu. Może być tylko mniej lub bardziej wierna, co – niestety – przypomina jajeczko częściowo nieświeże ze starego brytyjskiego dowcipu.
A ludzka wierność? Komu wierna była Penelopa? Odysowi? Miałoby to sens pod warunkiem, że Odys byłby tym żywotnie zainteresowany, co – jak wiadomo – pewne nie jest. Gdyby był, jego niewierność musiałaby rodzić w nim poczucie winy. A może Penelopa była wierna sobie samej? Swojej decyzji, swojemu postanowieniu, swojemu zobowiązaniu? Gdyby je złamała, przeżywałaby przykry dysonans, byłaby może sama sobą zawiedziona. Tylko kiedy kończy się wierność, a zaczyna obsesja czy upór? Chęć postawienia na swoim? Zrobienia czegoś za wszelką cenę?
Zauważmy, jeszcze ani słowa nie było tu o pokusach. Silnych pokusach! A przecież istota pokusy w tym się zawiera, że jest ona blisko, w zasięgu ręki, a do tego jest nader atrakcyjna (inaczej nie byłaby pokusą). Więc tylko jedno pytanie na koniec: dlaczego pokusy kojarzą się z niewiernością? Dlaczego, choć przecież by mogły, nie z wiernością? Czy dlatego, że nagminnie im ulegamy?

 

źródło opisu: http://www.charaktery.eu/charaktery/2010/02/wstepniak/

źródło okładki: http://www.charaktery.eu/charaktery/2010/02/wstepniak/

pokaż więcej

Brak materiałów.

Mogą Cię również zainteresować

  • Czarna Madonna
  • Jan Karski. Jedno życie. Kompletna opowieść. Tom 2 (1939-1945) INFERNO
  • Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki
  • Nie myśl, że znikną
  • Bang bang! Wystrzałowy samochód
  • Aż do dziś
  • Miasteczko kłamców
  • Indeks szczęścia Juniper Lemon
  • Śmierć przewodnika rzecznego
  • Przesyłka
  • Wielki marynarz
  • Obserwator
  • Światło, które utraciliśmy
  • Moja Lady Jane
  • Fobos. Tom 2
  • Bilet do szczęścia
Czarna Madonna
Remigiusz Mróz

7 (102 ocen i opinii)
Jan Karski. Jedno życie. Kompletna opowieść. Tom 2 (1939-1945) INFERNO
Waldemar Piasecki

9,2 (5 ocen i opinii)
Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki
Colson Whitehead

7,05 (109 ocen i opinii)
Nie myśl, że znikną
Marcin Grygier

7 (1 ocen i opinii)
Bang bang! Wystrzałowy samochód
Ian Fleming

8 (1 ocen i opinii)
Aż do dziś
Pam Fluttert

8 (1 ocen i opinii)
Miasteczko kłamców
Megan Miranda

7,88 (8 ocen i opinii)
Indeks szczęścia Juniper Lemon
Julie Israel

7,48 (23 ocen i opinii)
Śmierć przewodnika rzecznego
Richard Flanagan

8 (7 ocen i opinii)
Przesyłka
Sebastian Fitzek

7,54 (39 ocen i opinii)
Wielki marynarz
Catherine Poulain

6,42 (12 ocen i opinii)
Obserwator
D. B. Thorne

7,8 (25 ocen i opinii)
Światło, które utraciliśmy
Jill Santopolo

8,26 (191 ocen i opinii)
Moja Lady Jane
Cynthia Hand , Jodi Meadows , Brodi Ashton

8,87 (23 ocen i opinii)
Fobos. Tom 2
Victor Dixen

7,4 (129 ocen i opinii)
Bilet do szczęścia
Beata Majewska

8 (61 ocen i opinii)
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (9)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 7282
Antoni Leśniak | 2012-11-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2012
książek: 1102
Karolina | 2011-04-28
Na półkach: Przeczytane
książek: 0
| 2011-04-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 1140
Małgosia | 2011-02-21
książek: 516
Donnie | 2013-08-17
Na półkach: Przeczytane, Czasopisma, 2013
Przeczytana: 17 sierpnia 2013
książek: 668
o77 | 2012-12-21
książek: 347
Eliza | 2011-12-08
Na półkach: Przeczytane
książek: 181
Buczus | 2011-08-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 4708
okruszek | 2011-06-28
Na półkach: Chcę przeczytać
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd