Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Moskwa — Pietuszki

Tłumaczenie: Andrzej Drawicz
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,52 (1071 ocen i 81 opinii) Zobacz oceny
10
91
9
199
8
280
7
274
6
130
5
58
4
16
3
19
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Москва — Петушки
data wydania
ISBN
978-83-08-04124-6
liczba stron
192
słowa kluczowe
literatura rosyjska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
eve

Inne wydania

Moskwa- Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezwładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, z szaleństwem...

Moskwa- Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezwładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, z szaleństwem rozpasanych parodii i przedrzeźniań, z wielką kupą gorzkiego śmiechu, speuntowanego bezlitosnym, zimnym ciosem stali.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2014-12-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 grudnia 2014

Dodaję swoje trzy grosze w momencie, w którym już znam życiorys autora. Bez tej wiedzy wrażenia i wnioski są podobne, ale mniejsza gorycz - bo przedtem jest powieść paraboliczna, a potem jest rzeczywistość.

Co można zrobić z tymi aspektami życia, które dręczą, wobec których jest się bezradnym, jeżeli nie można ich racjonalnie wytłumaczyć? Jeśli obraz rzeczywistości urąga inteligencji, a człowiek o intelekcie przekraczającym poziom urawniłowki nie widzi realnej drogi obrony przed absurdami systemu?
Jeśli nie można odnaleźć w takiej rzeczywistości sensu ani perspektyw na przyszłość, można ją wyśmiać, wykpić albo zmitologizować. A jeśli się nie da - uciec.
Podróż w towarzystwie Wieni to podgląd takiej próby, która jest zarówno poszukiwaniem sensu, jak i ucieczką przed zmarnotrawieniem siebie - ucieczką na miarę możliwości.

Gorzka to podróż, mieszanka piorunująca, jak te pijackie wynalazki, których opis dostarcza czytelnikowi mnóstwo wesołości. Wymowna podróż, jak wyraz oczu współpasażerów. Współpasażerów pociągu pod nazwą ZSRR. Wyraz ich oczu, opisany przez Jerofiejewa, to metafora, przy której inne bledną.
Wtedy widać, że ta „pijacka” odyseja jest odyseją „człowieczą” i kiedy Wienia dojeżdża do nieznanej bramy – pozostaje żal. I w powieści, i w życiu.

Poza tym, @bolekczyta powiedział już wszystko.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dawca Przysięgi I

„Dawca Przysięgi” – najbardziej wyczekiwana przeze mnie książka ostatnich lat, w Polsce podzielona na dwa tomy, wciągnęła mnie bez reszty. Pierwszy to...

zgłoś błąd zgłoś błąd