Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

W dżungli życia. Poradnik dla dziewczyn i chłopców (oraz niektórych dorosłych)

Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Latarnik
6,62 (1540 ocen i 161 opinii) Zobacz oceny
10
110
9
151
8
196
7
410
6
302
5
200
4
51
3
77
2
15
1
28
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-60000-27-4
liczba stron
320
kategoria
poradniki
język
polski
dodała
jjon

Szukałam w życiu szczęścia. Wyruszałam w podróż po drogach dobrze oznakowanych i prowadzących, jak mi się wydawało - we właściwym kierunku. Kiedy okazywało się, że te wydeptane trakty w rzeczywistości są bezdusznym pustkowiem, zaczęłam szukać dziewiczych ścieżek, przez które przedzierałam się wbrew woli i chęci innych ludzi. Ostrzegano mnie, że źle skończę, a ja organizowałam następną wyprawę...

Szukałam w życiu szczęścia. Wyruszałam w podróż po drogach dobrze oznakowanych i prowadzących, jak mi się wydawało - we właściwym kierunku. Kiedy okazywało się, że te wydeptane trakty w rzeczywistości są bezdusznym pustkowiem, zaczęłam szukać dziewiczych ścieżek, przez które przedzierałam się wbrew woli i chęci innych ludzi. Ostrzegano mnie, że źle skończę, a ja organizowałam następną wyprawę do Ameryki Południowej, Afryki czy Azji. Wiele razy rzeczywiście byłam bliska utonięcia w trzęsawiskach i bagnach dżungli amazońskiej i życiowych pułapek takich jak narkotyki, alkohol, anoreksja, bulimia, samotność czy przemoc. Ale zawsze w ostatniej chwili ratował mnie wewnętrzny głos, który zaczynał krzyczeć, że przecież nie tego szukałam i nie o to mi chodziło. Nie chciałam kończyć nieszczęśliwie jako bohaterka tragedii. Chciałam żyć i być szczęśliwa. Powracałam więc do przerwanej podróży przez rzeczywistość i wyruszałam na kolejny koniec świata, żeby na nowo próbować znaleźć drogę we właściwym kierunku. Gdybym wiedziała dokładnie czego szukam albo jakie pytania powinnam zadać spotykanym po drodze ludziom, być może byłoby mi łatwiej. Ja tylko czułam, że powinno być inaczej, że życie nie może być beznadziejnym splotem okoliczności, w których człowiek jest bezradnym więźniem. I rzeczywiście. Odkryłam kilka ważnych rzeczy, o których nikt mi nigdy nie powiedział. Musiałam sama sparzyć się wiele razy, żeby je zrozumieć. Dlatego postanowiłam o nich napisać. Nauczyłam się pokonywać trudności i rozwiązywać problemy.

Ze wstępu Autorki

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 501
kasiamaja | 2013-02-17
Na półkach: Ulubione
Przeczytana: 17 lutego 2013

Czytając każde zdanie, każdy wyraz, czułam coś podobnego do katharsis. Czułam, że uwalniają się ze mnie złe emocje, myśli, a zastępują pozytywną energią, prawdą i mądrością. Wypuściłam z siebie niepewnośc, strach przed przyszłością. Beata pokazała mi nowy, inny sposób myślenia o własnym życiu. Teraz wiem, że będzie ono takie, jakie je sobie sama stworzę. Dlatego nie boję się przyszłości, bo wiem, że wszystko zależy ode mnie. Muszę sobie tylko zaufac. I ufam.
Ta książka od tej pory jest moim przewodnikiem przez życie. A tak właściwie, to jest nim sama Beata.
Wypożyczyłam tą książkę w bibliotece ale muszą ją zakupic, żebym mogła miec do niej stały dostęp. Gdziekolwiek będę wyjeżdżac, czy to w daleką podróż, czy nieco bliższą i krótszą, chcę ją miec przy sobie. Tak jak dla katolika Pismo Święte jest przewodnikiem, tak dla mnie jako człowieka "W dżungli życia" Beaty Pawlikowskiej jest przewodnikiem, wskazującym drogę w każdej życiowej sytuacji.

***

Każdy ma swoją dżunglę życia. Bezsensem byłoby świadomie pozwolic się w niej zagubic. Trzeba szukac z niej wyjścia, rozmawiac z samym sobą jak z najlepszym przyjacielem. Poznając siebie, odkrywamy wyjście, wychodzimy z labiryntu, omijamy gęste zarośla, które do tej pory oplatały nasze życie. I gdy już uwolnimy siebie, możemy zacząc działac. Niech nie będzie w naszym życiu bezmyślnego opłakiwania własnego losu. To do niczego nie prowadzi. Marnujemy tylko czas, który można spożytkowac zupełnie inaczej. Mądrzej.
Wyobraźmy sobie talerz zupy bez żadnego smaku. Sięgamy po kolejne przyprawy, dajemy z siebie wszystko, aby zupa nabrała smaku. Róbmy tak z naszym własnym życiem. Zamiast siedziec i nie robic nic, dodajmy do niego przypraw. Tak, by nabrało sensu, koloru, smaku. Zamiast ograniczac się tylko do najpowszechniejszej soli, wzbogacajmy nasze życie czymś więcej, garścią przypraw nieco innych, z innego kontynentu, rosnących na różnych szerokościach geograficznych, o różnych smakach, kolorach, właściwościach. Niech to będzie podróż. Podróż do najdalszego zakątka Ziemi - do naszego wnętrza.

Tylko my sami możemy kreowac nasze życie. Bo tylko my wiemy co jest dla nas ważne, czego potrzebujemy, czego pragniemy i co nas uszczęśliwi.

Jeśli masz wątpliwości czy przeczytac, wyrzuc je z siebie, i przeczytaj. Może mądrości w niej zawarte będą od tej pory prowadzic cię szczęśliwie przez życie? A szkoda by było nie skorzystac z takiej szansy.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Aimee & Jaguar. Historia pewnej miłości Berlin 1943

Najpierw widziałam film - podobał mi się, nie powiem. Książka jednak jest jednak o niebo lepsza, nie spodziewałam się. Misternie opisana historia, str...

zgłoś błąd zgłoś błąd