Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Polityka dialogu. Demokracja niekonsensualna i wspólnota krytyczna

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
9 (1 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
0
7
0
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
ISBN
9788301181901
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodał
LubimyCzytać

Dialog nie musi z konieczności prowadzić do porozumienia, natomiast gwarantuje lepsze rozumienie. Ta intuicja leży u podstawy filozoficznego eseju Leszka Koczanowicza. Polityka dialogu to próba spojrzenia na demokrację jako na system polityczny, który nie gwarantuje konsensusu, lecz zapewnia lepsze rozumienie stron konfliktu. Czerpiąc z tradycji...


Dialog nie musi z konieczności prowadzić do porozumienia, natomiast
gwarantuje lepsze rozumienie. Ta intuicja leży u podstawy filozoficznego
eseju Leszka Koczanowicza. Polityka dialogu to próba spojrzenia
na demokrację jako na system polityczny, który nie gwarantuje
konsensusu, lecz zapewnia lepsze rozumienie stron konfliktu. Czerpiąc z
tradycji amerykańskiego pragmatyzmu oraz myśli Michaiła Bachtina, autor
przygląda się szerokiemu spektrum teorii demokracji: od teorii
demokracji deliberatywnej, które zawsze szukają możliwego porozumienia,
po perspektywy wiążące demokrację z nieusuwalnym antagonizmem.

 

źródło opisu: Matras

źródło okładki: Matras

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3900
AnnaSikorska | 2015-11-23
Na półkach: Przeczytane

Czy książki naukowe można czytać z zapartym tchem? Można. „Polityka dialogu” Leszka Koczanowicza była dla mnie właśnie taką lekturą. Poza interesującymi treściami, ważnymi rozważaniami ma wielki plus: bardzo łatwo czytać ją głośno. Brak skomplikowanych zdań sprawiają, że bez problemu mogą po nią sięgnąć uczniowie gimnazjów, a przekazywane treści są świetnym materiałem dla studentów i absolwentów nie tylko studiów humanistycznych (chociaż po tych będzie zdecydowanie łatwiej zorientować się w omawianej problematyce). Autor wyjaśnia nam problemy związane z demokracją od podstaw. Jeśli czasami oburza nas inne zdanie innych, ich zaborczość, walka o realizację swoich celów to będzie to doskonała lektura otwierająca nas na dyskusję, bez której nie może być prawdziwej demokracji.
W „Polityce dialogi” znajdziemy wiele odniesień do naszej codzienności politycznej, historii, filozofii. Demokracja jest niesamowicie trudnym systemem politycznym, dlatego książka Koczanowicza jest niezwykle ważna. Uzmysławia nam, że nie tylko nasza racja jest ważna. Najważniejsze są rozmowy, szukanie kompromisów i być może ostra walka o swoje, ale z próbą zrozumienia przeciwnika. Narzucanie swoich prawd zawsze kończyło się społecznym terrorem, uciekaniem od dyskusji przez wyśmiewanie innych, podważanie ich zdolności myślowych lub samodzielności prowadziło do zniewolenia, a nawet niewolnictwa. Próba uniknięcia takich sytuacji jest bardzo trudna.
Autor uświadamia nas, że o ile nie mamy problemu z dialogiem z osobami o innych poglądach w życiu codziennym to próba przejścia z codziennego dialogu do politycznego stanowi wielki problem. Dzięki spojrzeniu na demokrację przez pryzmat wizji myślicieli daje nam wskazówki jak mądrze współrządzić.
„Polityka dialogu” powinna być obowiązkową lekturą dla wszystkich, którzy starają się o jakąkolwiek formę reprezentacji społeczeństwa w systemie demokratycznym. Polecam wszystkim zainteresowanym polityką, socjologią oraz filozofią.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Efekty uboczne

Kate Bennett jest lekarzem patologiem, stoi przed perspektywą awansu na stanowisko ordynatora, które jest spełnieniem jej marzeń. Nieco inne marzenia...

zgłoś błąd zgłoś błąd