Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dom Czwartego Przykazania

Książka jest przypisana do serii/cyklu "1". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Jirafa Roja
5,44 (9 ocen i 5 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
3
6
1
5
2
4
0
3
1
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363879051
liczba stron
176
język
polski
dodała
marianna

Powieść o przemijaniu, o kruchości uczuć i samego życia. Autor stosuje bardzo oszczędny styl, sucha narracja, krótkie zdania, wciąż wracające imiona-podmioty, które zrównują bohaterów tej książki, bo przecież wszyscy jesteśmy równi wobec starości i śmierci. Bałem się, że to będzie kolejna książka pod hasłem sex&drugs&rock'n'roll, w której alkohol płynie strumieniami a stronice lepią się od...

Powieść o przemijaniu, o kruchości uczuć i samego życia. Autor stosuje bardzo oszczędny styl, sucha narracja, krótkie zdania, wciąż wracające imiona-podmioty, które zrównują bohaterów tej książki, bo przecież wszyscy jesteśmy równi wobec starości i śmierci.

Bałem się, że to będzie kolejna książka pod hasłem sex&drugs&rock'n'roll, w której alkohol płynie strumieniami a stronice lepią się od płynów ustrojowych. A tu zaskoczenie!

Owszem, pełno tu naturalistycznie przedstawionej cielesności ale jest to cielesność, której bliżej do setki niż do dwudziestki, wstydliwie ukryta za murem domu starców... Czy w atmosferze oczekiwania w zasadzie już tylko na śmierć możliwa jest prawdziwa miłość?

Autor sam pracował w domu pomocy społecznej. Nie mam powodów, by mu nie wierzyć, że wie o czym pisze. To nie jest jak poprzednia powieść "Zniszczenie" fantazja o przygodach młodego pisarza, który nie radzi sobie z nagłą popularnością. To jest realizm z krwi i kości. Papież, brawa za odwagę. Tak trzymać!

Grzegorz Kmita-Patyczak

lider zespołu Brudne Dzieci Sida

 

źródło opisu: http://jirafaroja.pl/ksiegarnia/dom-czwartego-przykazania-k304.html

źródło okładki: http://jirafaroja.pl/ksiegarnia/dom-czwartego-przykazania-k304.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (21)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3345
aleksnadra | 2013-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 czerwca 2013

Czcij ojca swego i matkę swoją- to czwarte przykazanie z Dekalogu ofiarowanego Mojżeszowi przez Boga. Jego przekaz jest jasny i nie trzeba szczegółowo go objaśniać, nawet laikowi :) Szacunek rodzicom należy się choćby za to, że podarowali nam bezcenny dar- życie. To dzięki nim istniejemy i mamy szansę na rozwój, doskonalenie, na zdobywanie doświadczeń, pasji, mierzenie się z uczuciami i tworzenie własnych rodzin. Rodzice (z wyjątkiem sytuacji patologicznych) zapewniają nam opiekę, wychowanie i poświęcają dla nas swój czas. Przychodzi jednak taki moment w życiu, kiedy to my musimy zaopiekować się rodzicami. Starość nie zawsze jest piękna. Choroby, demencja, samotność sprawiają, że starsi ludzie nie mogą już ufać swoim zmysłom, są bezwolni i zdani na łaskę, decyzje swoich pociech. Ci bez zastanowienia przyjmują rodziców pod swój dach czy angażują opiekunki i pielęgniarki bądź też organizują opiekę w tzw. domach starców.

To właśnie o tych ostatnich, pensjonariuszach domów opieki i...

książek: 1324

Wielu z Nas nie zdaje sobie sprawy, jakie mamy szczęście w życiu. Mamy praktycznie wszystko, co najważniejsze: dom, kochającą rodzinę, zdrowie, miłość, życie. Dla niektórych jest to jednak coś niezauważalnego, coś, co przecież jest naturalne i logiczne. Otóż nie. Nic bardziej mylnego… Niektórzy nie mają albo rodziny, albo domu, są schorowani lub zwyczajnie nikt ich nie chce i uważa za „zbędny ciężar”. W taki, czy inny sposób trafiają do Domów Opieki Społecznej, czy tez Domów Starców.
Ageizm. Znany również pod pojęciem „niechęci do osób starszych”. Wielu, zwłaszcza młodych ludzi ma taki, a nie inny stosunek do ludzi w starszym wieku. Osobiście nie rozumiem takiego podejścia do innego człowieka i sama bym nie mogła tak się do kogokolwiek odnosić. W końcu nikt sobie nie wybiera życia, prawda? A poza tym żaden z nas nie będzie wiecznie piękny i młody. Wystarczy się postawić na miejscu takich osób, chociaż na chwilę. Zwłaszcza tych, którzy nie mają własnego kąta, a za swój dom uznają...

książek: 93
marianna | 2013-04-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 kwietnia 2013

Książka podejmuje się opisu tego, o czym na co dzień nie chcemy myśleć: starych, niedołężnych, samotnych ludzi, cierpiących w domu opieki. Nic dziwnego, że nas odpychają; są zamknięci w swoich nieprawdziwych, niewyraźnie artykułowanych opowieściach lub w cierpieniu swoich ciał.
Papież, który sam pracował w domu opieki, stara się przywrócić tym, którzy są już nikomu niepotrzebni, prawo do głosu. Wsłuchuje się w ich nieprawdziwe historie i w ich prawdziwy ból ufa im i pozwala, by zabrzmiały tutaj ich przeżycia. Daje miejsce dla ich języka. To piękny i bardzo etyczny gest, którym Papież mnie ujął, kupił mnie zupełnie.
Druga sprawa to opis realiów opieki społecznej. Autor nie ocenia i nie lamentuje, podaje suche fakty: pracownik takiej placówki zarabia 954 złote i 96 groszy. Taką sumą wynagradza się tych, którzy jednocześnie muszą umyć bezwładne ciało, przysłuchiwać się pełnym wyrzutu opowieściom, karmić, zmagać się z histerią, strachem, cierpieniem. Ta kwota jest znacząca, choć...

książek: 273
zuzankawes | 2013-06-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Starość nie radość. Najlepiej wiedzą o tym pracownicy domu opieki, zajmujący się starszymi, często zniedołężniałymi ludźmi. Wiedzą też ci, którzy zajmują się starszym, chorym członkiem rodziny, czy sam chory. Jak trudne i wymagające wyrzeczeń i poświęceń jest to zajęcie, przekona się tylko ten, kto kiedykolwiek będzie miał z tym styczność. Wyobrażenia, to zupełnie inna para kaloszy niż doświadczenia.
W książce Dariusza Papieża „Dom Czwartego Przykazania” poruszony został temat starości, przemijania, niedołężnienia. To historia pensjonariuszy domu opieki i ich opiekunów, na co dzień dbających o swoich podopiecznych. W różnym stopniu, z różnym skutkiem i różnym zaangażowaniem. To wzruszająca opowieść o przemijaniu, umieraniu, samotności i potrzebie bliskości drugiego człowieka. Niezależnie od tego, ile masz lat, zawsze będziesz pragnął czuć się kochany, akceptowany, potrzebny. I to właśnie udowadnia ta książka. Jest ona również historią o miłości, o związkach jako takich, wzlotach,...

książek: 134
pwl_paulinka | 2013-10-07
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam trochę ponad 70 stron. Sposób pisania tego autora niestety bardzo mnie męczy. Ilośc powtórzeń aż razi. Książka niby o domu pomocy społecznej, ale tak naprawdę romans, nieciekawy z resztą. Zostawiam niedokończoną...

książek: 152
Kinga Śniegoska | 2015-01-03
Na półkach: Przeczytane
książek: 274
dino | 2014-07-21
Na półkach: Przeczytane
książek: 1898
Katee | 2014-03-04
Przeczytana: 23 marca 2014
książek: 1193
biedronkax | 2013-06-05
Przeczytana: 05 czerwca 2013
książek: 6656
Joanna | 2015-07-10
Na półkach: Chcę przeczytać
zobacz kolejne z 11 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Zniszczenie
    Zniszczenie
    Dariusz Papież
  • Zbuntowani
    Zbuntowani
    Łukasz Gołębiewski, Grzegorz Bartos, Beata Kozłowska, Dariusz Papież, Sara Antc...
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd