Dom Czwartego Przykazania

Książka jest przypisana do serii/cyklu "1". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Jirafa Roja
5,55 (11 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
4
6
1
5
3
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363879051
liczba stron
176
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
marianna

Powieść o przemijaniu, o kruchości uczuć i samego życia. Autor stosuje bardzo oszczędny styl, sucha narracja, krótkie zdania, wciąż wracające imiona-podmioty, które zrównują bohaterów tej książki, bo przecież wszyscy jesteśmy równi wobec starości i śmierci. Bałem się, że to będzie kolejna książka pod hasłem sex&drugs&rock'n'roll, w której alkohol płynie strumieniami a stronice lepią się od...

Powieść o przemijaniu, o kruchości uczuć i samego życia. Autor stosuje bardzo oszczędny styl, sucha narracja, krótkie zdania, wciąż wracające imiona-podmioty, które zrównują bohaterów tej książki, bo przecież wszyscy jesteśmy równi wobec starości i śmierci.

Bałem się, że to będzie kolejna książka pod hasłem sex&drugs&rock'n'roll, w której alkohol płynie strumieniami a stronice lepią się od płynów ustrojowych. A tu zaskoczenie!

Owszem, pełno tu naturalistycznie przedstawionej cielesności ale jest to cielesność, której bliżej do setki niż do dwudziestki, wstydliwie ukryta za murem domu starców... Czy w atmosferze oczekiwania w zasadzie już tylko na śmierć możliwa jest prawdziwa miłość?

Autor sam pracował w domu pomocy społecznej. Nie mam powodów, by mu nie wierzyć, że wie o czym pisze. To nie jest jak poprzednia powieść "Zniszczenie" fantazja o przygodach młodego pisarza, który nie radzi sobie z nagłą popularnością. To jest realizm z krwi i kości. Papież, brawa za odwagę. Tak trzymać!

Grzegorz Kmita-Patyczak

lider zespołu Brudne Dzieci Sida

 

źródło opisu: http://jirafaroja.pl/ksiegarnia/dom-czwartego-przykazania-k304.html

źródło okładki: http://jirafaroja.pl/ksiegarnia/dom-czwartego-przykazania-k304.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (7)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1882
Renax | 2019-09-03
Przeczytana: 02 września 2019

Tytuł intryguje..... Więc sięgnęłam po tę książkę.
Okazało się, że to sztampowa obyczajówka, której wartość tkwi w sięgnięciu do tabu, jakim jest dom starców i opieka nad starszymi. I to jest w tej powieści dobre, bo nie ma zbyt wielu książek z motywem opieki nad starszymi w tle. To tabu społeczne. A tutaj autor opisał je z delikatnością i wrażliwością.
A tak w ogóle jest to przeciętna obyczajówka o złamanym życiu i o poszukiwania szczęścia. Jest tu kilka wątków, w których postacie są tzw. życiowe, nieidealne. Wielkiego talentu pisarskiego tu nie widzę, ale ja nie widzę tego talentu w połowie obyczajówek wydawanych na naszym rynku. Więc jeśli byśmy się zastanawiali nad wyborem dobrego czytadła, to to może być jak najbardziej. Przynajmniej bohaterka nie wyjeżdża na prowincję i nie zakłada pensjonatu, uf.
Seks i zalana w trupa kobitka pojawiają się tu już na początku opowieści, co mnie zbulwersowało, ale autor opisuje chyba czasy, a że mnie to bulwersuje, to widocznie mój problem,...

książek: 2325
Wojciech Gołębiewski | 2019-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 czerwca 2019

Przez przypadek trafiłem na dobrą książkę z 2013 roku, która na LC ma 5,44 (9 ocen i 5 opinii). Tak to bywa z początkującymi pisarzami. Wydawnictwo Jirafa Roja:
„Dariusz Papież, ur. 1986 w Lesznie, swoją przygodę z literaturą rozpoczął w miesięczniku „Morele i Grejpfruty”. Autor powieści „Zniszczenie”(Jirafa Roja 2011). Przez rok pracował w domu pomocy społecznej. Doświadczenia zdobyte podczas pobytu w ośrodku opisał w „Domu Czwartego Przykazania”. Powieść o przemijaniu, o kruchości uczuć i samego życia.. Autor stosuje bardzo oszczędny styl. Sucha narracja, krótkie zdania, wciąż wracające imiona-podmioty, które zrównują bohaterów tej książki, bo przecież wszyscy jesteśmy równi wobec starości i śmierci…”
Pisarz, redaktor (i mój stryjeczny bratanek) Łukasz Gołębiewski:
„…To jest realizm z krwi i kości. Papież, brawa za odwagę. Tak trzymać!”
Grzegorz Kmita-Patyczak, lider zespołu Brudne Dzieci Sida
„…Co z tego, że żyjemy i kochamy, jeśli nasze...

książek: 136
pwl_paulinka | 2013-10-07
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam trochę ponad 70 stron. Sposób pisania tego autora niestety bardzo mnie męczy. Ilośc powtórzeń aż razi. Książka niby o domu pomocy społecznej, ale tak naprawdę romans, nieciekawy z resztą. Zostawiam niedokończoną...

książek: 276
zuzankawes | 2013-06-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Starość nie radość. Najlepiej wiedzą o tym pracownicy domu opieki, zajmujący się starszymi, często zniedołężniałymi ludźmi. Wiedzą też ci, którzy zajmują się starszym, chorym członkiem rodziny, czy sam chory. Jak trudne i wymagające wyrzeczeń i poświęceń jest to zajęcie, przekona się tylko ten, kto kiedykolwiek będzie miał z tym styczność. Wyobrażenia, to zupełnie inna para kaloszy niż doświadczenia.
W książce Dariusza Papieża „Dom Czwartego Przykazania” poruszony został temat starości, przemijania, niedołężnienia. To historia pensjonariuszy domu opieki i ich opiekunów, na co dzień dbających o swoich podopiecznych. W różnym stopniu, z różnym skutkiem i różnym zaangażowaniem. To wzruszająca opowieść o przemijaniu, umieraniu, samotności i potrzebie bliskości drugiego człowieka. Niezależnie od tego, ile masz lat, zawsze będziesz pragnął czuć się kochany, akceptowany, potrzebny. I to właśnie udowadnia ta książka. Jest ona również historią o miłości, o związkach jako takich, wzlotach,...

książek: 3378
aleksnadra | 2013-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 czerwca 2013

Czcij ojca swego i matkę swoją- to czwarte przykazanie z Dekalogu ofiarowanego Mojżeszowi przez Boga. Jego przekaz jest jasny i nie trzeba szczegółowo go objaśniać, nawet laikowi :) Szacunek rodzicom należy się choćby za to, że podarowali nam bezcenny dar- życie. To dzięki nim istniejemy i mamy szansę na rozwój, doskonalenie, na zdobywanie doświadczeń, pasji, mierzenie się z uczuciami i tworzenie własnych rodzin. Rodzice (z wyjątkiem sytuacji patologicznych) zapewniają nam opiekę, wychowanie i poświęcają dla nas swój czas. Przychodzi jednak taki moment w życiu, kiedy to my musimy zaopiekować się rodzicami. Starość nie zawsze jest piękna. Choroby, demencja, samotność sprawiają, że starsi ludzie nie mogą już ufać swoim zmysłom, są bezwolni i zdani na łaskę, decyzje swoich pociech. Ci bez zastanowienia przyjmują rodziców pod swój dach czy angażują opiekunki i pielęgniarki bądź też organizują opiekę w tzw. domach starców.

To właśnie o tych ostatnich, pensjonariuszach domów opieki i...

książek: 1325

Wielu z Nas nie zdaje sobie sprawy, jakie mamy szczęście w życiu. Mamy praktycznie wszystko, co najważniejsze: dom, kochającą rodzinę, zdrowie, miłość, życie. Dla niektórych jest to jednak coś niezauważalnego, coś, co przecież jest naturalne i logiczne. Otóż nie. Nic bardziej mylnego… Niektórzy nie mają albo rodziny, albo domu, są schorowani lub zwyczajnie nikt ich nie chce i uważa za „zbędny ciężar”. W taki, czy inny sposób trafiają do Domów Opieki Społecznej, czy tez Domów Starców.
Ageizm. Znany również pod pojęciem „niechęci do osób starszych”. Wielu, zwłaszcza młodych ludzi ma taki, a nie inny stosunek do ludzi w starszym wieku. Osobiście nie rozumiem takiego podejścia do innego człowieka i sama bym nie mogła tak się do kogokolwiek odnosić. W końcu nikt sobie nie wybiera życia, prawda? A poza tym żaden z nas nie będzie wiecznie piękny i młody. Wystarczy się postawić na miejscu takich osób, chociaż na chwilę. Zwłaszcza tych, którzy nie mają własnego kąta, a za swój dom uznają...

książek: 93
marianna | 2013-04-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 kwietnia 2013

Książka podejmuje się opisu tego, o czym na co dzień nie chcemy myśleć: starych, niedołężnych, samotnych ludzi, cierpiących w domu opieki. Nic dziwnego, że nas odpychają; są zamknięci w swoich nieprawdziwych, niewyraźnie artykułowanych opowieściach lub w cierpieniu swoich ciał.
Papież, który sam pracował w domu opieki, stara się przywrócić tym, którzy są już nikomu niepotrzebni, prawo do głosu. Wsłuchuje się w ich nieprawdziwe historie i w ich prawdziwy ból ufa im i pozwala, by zabrzmiały tutaj ich przeżycia. Daje miejsce dla ich języka. To piękny i bardzo etyczny gest, którym Papież mnie ujął, kupił mnie zupełnie.
Druga sprawa to opis realiów opieki społecznej. Autor nie ocenia i nie lamentuje, podaje suche fakty: pracownik takiej placówki zarabia 954 złote i 96 groszy. Taką sumą wynagradza się tych, którzy jednocześnie muszą umyć bezwładne ciało, przysłuchiwać się pełnym wyrzutu opowieściom, karmić, zmagać się z histerią, strachem, cierpieniem. Ta kwota jest znacząca, choć...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
  • Zniszczenie
    Zniszczenie
    Dariusz Papież
  • Zbuntowani
    Zbuntowani
    Łukasz Gołębiewski, Grzegorz Bartos, Beata Kozłowska, Dariusz Papież, Sara Antc...
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd