Corvus. Życie wśród ptaków

Tłumaczenie: Joanna Wajs, Adam Pluszka
Seria: Biosfera
Wydawnictwo: W.A.B.
7,38 (90 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
8
8
19
7
32
6
14
5
4
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Corvus. A Life With Birds
data wydania
ISBN
9788377475409
liczba stron
336
słowa kluczowe
ptaki, ornitologia
język
polski
dodał
offca

Przed szesnastu laty córka Esther Woolfson uratowała pisklę gawrona. Kurczak, bo takie imię otrzymał ptak, wzbudził w autorce fascynację krukowatymi. Innymi zwierzętami interesowała się zawsze; w dzieciństwie miała pudle, króliki, żółwia, szczury, a gdy zamieszkała na północy Szkocji, w Aberdeen, rozpoczęła się jej przygoda z ptakami. Od znajomej babki męża dostała gołębie (dziś trzyma ich...

Przed szesnastu laty córka Esther Woolfson uratowała pisklę gawrona. Kurczak, bo takie imię otrzymał ptak, wzbudził w autorce fascynację krukowatymi. Innymi zwierzętami interesowała się zawsze; w dzieciństwie miała pudle, króliki, żółwia, szczury, a gdy zamieszkała na północy Szkocji, w Aberdeen, rozpoczęła się jej przygoda z ptakami. Od znajomej babki męża dostała gołębie (dziś trzyma ich kilkadziesiąt), od sprzedawczyni w sklepie zoologicznym papugę rozellę (miała nieodwracalnie uszkodzone pióra), od znajomych południowoamerykańską konurę słoneczną (nie mogli wytrzymać jej przeraźliwego głosu), od nieznajomej szpaka (który przeklinał), a córka na urodziny zażyczyła sobie nimfy. Ale to właśnie krukowate zachwyciły autorkę osobowością, nieprzeciętną inteligencją i siłą przywiązania. Woolfson bez cienia egzaltacji czy patosu pisze o empatii i partnerstwie, o przełamywaniu stereotypów i o destrukcyjnej sile słów „dzikie zwierzę" czy piętnującego określenia „szkodnik". Bada nazwy nadawane przedstawicielom krukowatych przez różne grupy etniczne, a szczególną uwagę poświęca przesądom z nimi związanym, istniejącym w różnych kręgach kulturowych. Przywołuje również takie postaci jak George Byron czy Truman Capote, opowiadając o ich stosunku do ptaków. Mieszkańcy przestworzy wydają się tak niedostępni, a przecież ich świat jest tak bliski - na wyciągnięcie ręki.

 

źródło opisu: WAB, 2012

źródło okładki: wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (20)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 637
zimt89 | 2019-05-25

Książka pełna jest szacunku i zachwytu nad ptakami. Bardzo różna od nastawienia autorki "Ptakologii", pozbawiona infantylizmu i stawiania siebie w centrum uwagi. To Kurczak jest tak naprawdę najważniejszą jej postacią, potem Pyskacz. Do tego wszystko bardzo pięknie napisane.

książek: 61
KatarzynaWiera | 2018-09-11
Na półkach: Przeczytane

Ornitologia dla humanistów - przyjemna i fascynująca.

książek: 898

Niedostępne. Tajemnicze. Owiane mitami, legendami. Pełne przesądów i stereotypów. Dotknięte piętnem człowieka i historii.
Były przekleństwem i inspiracją. Przedmiotem kultu. Towarzyszami samotnych. Łącznikami między życiem i śmiercią.

Jednak w kontakcie z człowiekiem to właśnie człowiek wydaje się być tym, który nie rozumie; patrzy tylko "jednym okiem"; nie dopuszcza do siebie głosu, że krukowate "wiedzą, nie wiedząc, jak rozumieją, przewidują, reagują", a ich postrzeganie rzeczywistości to coś bardziej złożonego niż tylko zaspokajanie podstawowych potrzeb w celu przetrwania gatunku.

"Przeświadczenie, że człowiek ma wyłączność na "głębię" - na pamięć, świadomość, wyobraźnię, emocje - wydaje się i arogancją, i naiwnością. Wrażenie, że zwierzęta są bezmyślne, niekomunikatywne, nieemocjonalne jest niewątpliwie błędne, wynika z faktu, że nie rozumiemy ich języka."

Na każdej stronie zachwycałam się stylem i płynnością, z jaką została napisana ta krótka biografia krukowatych. Jej...

książek: 405
haLina | 2017-04-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 kwietnia 2017

Ciepła opowieść o ptakach i miłości do nich. Na smutny, deszczowy dzień, na chandrę- doskonała lektura poprawiająca humor i ucząca empatii. Bardzo mi się podobała.

książek: 590
lukaska | 2016-11-20
Na półkach: Przeczytane, Biosfera, 2016
Przeczytana: 20 listopada 2016

Cudowne podejście do istot, które są tak inne od nas - autorka ma tyle szacunku, miłości i wyrozumiałości - jestem pełna podziwu. Mogłabym słuchać jeszcze dalej Jej opowieści... Szkoda, że tak szybko się skończyła ta książka...

książek: 520
Mary | 2016-07-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 lipca 2016

Przepiękna książka, wiele się z niej nauczyłam.

książek: 76
Kasia | 2016-05-04
Na półkach: Przeczytane, Ptaki

Lekka i dobrze się ją czytało. Lubię książki o relacjach człowieka i innych zwierząt.

książek: 1277
Ivyll | 2016-01-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 stycznia 2016

Polecam każdemu, kogo interesują krukowate "od kuchni". I to nawet dosłownie. Autorka dość przypadkowo zostaje przybraną matką najpierw gawrona, potem sroki a na końcu wrony (jest też opiekunką wielu innych ptaków, lecz z innych rodzin, większości bardziej domowych). Opisując codzienne życie w towarzystwie krukowatych rozwiewa nieco mroczne legendy dotyczące przedstawicieli rodzaju Corvus, nie ujmując im nic z ich wyjątkowości.

książek: 0
| 2015-07-19

Bardzo ciekawie opisane historie ptasich przyjaciół.
Ich przyzwyczajeń, żywienia, kontaktów z ludźmi, miło się czyta.

książek: 842
jolasia | 2015-07-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Od lat fascynuję się ptakami. Jestem jedną z tych osób, które na wakacje do zapchanej walizki wciskają mocno nadszarpnięty zębem czasu "Atlas ptaków". Od kilku lat mieszkam w okolicy, gdzie rządzą wrony, mam więc wspaniałą okazję obserwować je z bliska dzień po dniu. Na książkę pani Woolfson rzuciłam się więc łapczywie i z wielkimi oczekiwaniami. No i rzeczywiście w książce znajduje się masa ciekawych informacji, opisów, obserwacji, dywagacji o powstaniu ptasiego gatunku itd itd... nie można się czepiać. A jednak książka "nie zachwyca".Mam nieodparte wrażenie, że Autorce brak po prostu zmysłu snucia opowieści. Wszystko jest opisane po bożemu i skrupulatnie, ale trudno było mi się wciągnąć w tę książkę, która mogłaby być, nawet kosztem ornitologicznej wiedzy, pasjonującą opowieścią o spotkaniu się dwóch ewolucyjnie różnych gatunków. Najbardziej wzruszające dla mnie były fragmenty, w których Esther Wolfsoon opisuje momenty wielkiej bliskości ze swoimi fruwającymi braćmi...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd