Profil użytkownika: świecesie

podobno czytałam kiedyś tę książkę, podobno mi się nie za bardzo podobała. nawet tego nie pamiętałam. ale nie podobała mi się jeszcze bardziej

podobno czytałam kiedyś tę książkę, podobno mi się nie za bardzo podobała. nawet tego nie pamiętałam. ale nie podobała mi się jeszcze bardziej

dawno nie czytałam t a k i e j książki. aż nie wiadomo od czego zacząć. szkoda, że nie napisał tego ktoś o słabszych skillach, łatwiej byłoby porzucić. żulczyka raczej cenię (ceniłam?), ale może powinien zapamiętać, że nie każdą książkę warto publikować. "kandydat" jako ćwiczenie, wprawka, rozprawka, notka na jakimś blogu czy fb - spoko. zaspokoiłaby te same potrzeby, tak myślę, a bez szkody dla pisarskiego wizerunku (dotąd mówiłam, że każda książka żulczyka jest lepsza; ta jest najgorsza, a czytałam przecież i debiut) i frajdy czytelniczek_ów.

przyznam, że czuję się zdradzona. nawet nie przez niedowiezienie jakości, bo to się zdarza. nawet nie przez udawanie, że to jest serio literatura. "kandydat" to pierwsza książka, w której zostałam oszukana. kłamstwo rozciągało się na większość stron. niesamowity (czyt. niesamowicie zły) zabieg: bohater-narrator zaskarbia sympatię czytających, ich uczucia, a tak naprawdę jest narcystycznym chujem. dla piszących: nie przekraczajcie tej granicy, nie warto.

dawno nie czytałam t a k i e j książki. aż nie wiadomo od czego zacząć. szkoda, że nie napisał tego ktoś o słabszych skillach, łatwiej byłoby porzucić. żulczyka raczej cenię (ceniłam?), ale może powinien zapamiętać, że nie każdą książkę warto publikować. "kandydat" jako ćwiczenie, wprawka, rozprawka, notka na jakimś blogu czy fb - spoko. zaspokoiłaby te same potrzeby, tak...

mam podobne odczucia jak większość komentujących. cynizm i pogarda autora to początkowo jedyne, co się zauważa. i wulgaryzmy, chociaż każdy, kto mnie zna, wie, że generalnie nic do nich nie mam. z czasem narracja się wygładza, autor objawia jako smakowicie sprawny językowo i zabawny, a opowieści zaczynają wciągać. winę za taki wydźwięk książki zrzucam jednak na wydawnictwo, które powinno zadbać o dobrą redakcję. wtedy z początkowych rozdziałów zniknełaby połowa "pierdolenia" i "kurew", a zgorzkniałość autora byłaby lepiej przyjęta, bo zostałaby ujawniona albo stopniowo, albo po historiach, po których by nie radziła aż tak.

liczba gwiazdek przyznana wyrozumiale

mam podobne odczucia jak większość komentujących. cynizm i pogarda autora to początkowo jedyne, co się zauważa. i wulgaryzmy, chociaż każdy, kto mnie zna, wie, że generalnie nic do nich nie mam. z czasem narracja się wygładza, autor objawia jako smakowicie sprawny językowo i zabawny, a opowieści zaczynają wciągać. winę za taki wydźwięk książki zrzucam jednak na wydawnictwo,...